Profesjonalny Serwis Prawny NetTAX
1/4 logo Baza Prawna
NIEZALOGOWANY 
LOGOWANIE DO BAZY
INFORMACJE
Strona główna
Indeks tematyczny
Indeks alfabetyczny
Orzecznictwo
Piśmiennictwo
Interpretacje
Stałe wskaźniki
Wyszukiwanie
1/4 logo Egzamin Doradcy Podatkowego
LOGOWANIE DO EGZAMINU
FORMULARZ ZAMÓWIENIA
Opis
Demo
Cennik
1/4 logo Sklep NetTAX
Wynagrodzenie pracowników
Wynagrodzenie pracowników
1/4 logo Serwis Prawny
Strona Główna
Nowości
Opinie ekspertów
komórka Płatność SMS
Dzienniki
   Dziennik Ustaw
   Dziennik Urzędowy UE (L)
   Monitor Polski
   Dzienniki Urzędowe
Zmiany w prawie
Kursy walut
Kursy walutowe euro
Kursy celne
Listy i wykazy
Ważne terminy
Słowniczek łaciński
Słowniczek prawniczy
Nowe wskaźniki i stawki
Kalkulator odsetkowy
Wizytówki Doradców
Podatkowych
[nowe]
Ciekawe miejsca w sieci
Szkolenia i konferencje
VAT w UE
1/4 logo Usługi
Grupy dyskusyjne
Biuletyn Prawno-Podatkowy
Pomoc techniczna 
Kontakt
Reklama
1/4 logo Księgarnie
Księgarnia Księgowego
   Podatki
   Rachunkowość
   Finanse
   Inne
1/4 logo Uwagi i opinie
Twój adres e-mail:

Uwagi / opinie
Krajowa Rada Doradców Podatkowych

Projekt z 03.10.2003 r.

Ustawa
z dnia ...................... o
swobodzie działalności gospodarczej


Rozdział 1
Przepisy ogólne

    Art. 1. Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania i kompetencje organów administracji publicznej w tym zakresie.

    Art. 2. 1. Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

    Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów.

    Art. 4. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

    2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

    Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) organ koncesyjny - organ administracji publicznej upoważniony na podstawie ustawy do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji;

2) osoba zagraniczna:

a) osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania za granicą, nieposiadającą obywatelstwa polskiego,

b) osobę prawną z siedzibą za granicą,

c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której prawo przyznaje zdolność prawną, z siedzibą za granicą;

3) przedsiębiorca zagraniczny - osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą za granicą;

4) oddział - wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywaną przez przedsiębiorcę poza głównym miejscem wykonywania działalności (zakładem głównym);

5) działalność regulowana - działalność gospodarcza, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.

    Art. 6. 1. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.

    2. Organ administracji publicznej nie może uzależnić swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.

    Art. 7. Na zasadach i w formach określonych w odrębnych przepisach oraz z poszanowaniem zasad równości i konkurencji państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej.

    Art. 8. 1. Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości tworząc korzystne warunki dla podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej.

    2. W zakresie, o którym mowa w ust. 1, organy administracji publicznej w szczególności wspierają mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

    3. Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozumieniu przepisów o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, przekazują drogą elektroniczną, informacje o warunkach i formach udzielanej pomocy ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, który je gromadzi i udostępnia zainteresowanym na stronie internetowej.

    4. Informacje, o których mowa w ust. 3 powinny być przekazane w terminie 30 dni od dnia uruchomienia programu.

    Art. 9. Wykonując swe zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, organy administracji publicznej działają z poszanowaniem uzasadnionych interesów przedsiębiorcy.

    Art. 10. 1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu wniosek o pisemną informację o zakresie stosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie.

    2. Przedsiębiorca nie może być obciążony sankcjami finansowymi lub karami w zakresie w jakim zastosował się do uzyskanej informacji.

    3. Zasady udzielania informacji regulują odrębne ustawy.

    Art.11. Organy administracji publicznej są zobowiązane do załatwiania spraw przedsiębiorców w najkrótszym możliwym terminie.

    Art. 12. Wykonując swe zadania organy administracji publicznej współdziałają z organizacjami pracodawców i pracowników, a także z innymi organizacjami przedsiębiorców i samorządem zawodowym.

    Art. 13. 1. Osoby zagraniczne, z państw Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak przedsiębiorcy polscy.

    2. Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy otrzymali zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodę na pobyt tolerowany, status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej lub korzystają z ochrony czasowej na jej terytorium, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych prawach jak obywatele polscy.

    3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2, mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo - akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.

Rozdział 2.
Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej.

    Art. 14. 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej, zwanej dalej „ewidencją”. Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.

    2. Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.

    Art. 15. Na zasadach określonych w ustawie podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej może wiązać się dodatkowo z obowiązkiem uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 71.

    Art. 16. 1. Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji jest obowiązany umieszczać w oświadczeniach pisemnych, skierowanych, w zakresie swojej działalności do oznaczonych osób i organów numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługiwać się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym.

    2. Obowiązek, o którym mowa w ust.1 nie uchybia obowiązkom określonym w przepisach szczególnych.

    3.Identyfikacja przedsiębiorcy w poszczególnych urzędowych rejestrach następuje na podstawie numeru identyfikacji podatkowej (NIP).

    Art. 17. Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą na zasadach uczciwej konkurencji i poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów konsumentów.

    Art. 18. Przedsiębiorca jest obowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia, zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska.

    Art. 19. Jeżeli przepisy szczególne nakładają obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień zawodowych przy wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej, przedsiębiorca jest obowiązany zapewnić, aby działalność gospodarcza była wykonywana bezpośrednio przez osobę legitymującą się posiadaniem takich uprawnień zawodowych.

    Art. 20. Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązany jest do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub instrukcji informacji w języku polskim zawierających:

1) firmę przedsiębiorcy i jego adres;

2) nazwę towaru;

3) inne oznaczenia i informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

    Art. 21. Jeżeli przedsiębiorca oferuje towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków bezadresowych, jest obowiązany do podania w ofercie co najmniej następujących danych:

1) firmy przedsiębiorcy;

2) numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

3) siedziby i adresu przedsiębiorcy.

    Art. 22. 1. Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku gdy:

1) stroną transakcji jest inny przedsiębiorca oraz

2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

    2. Przedsiębiorca będący członkiem spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej może realizować obowiązki określone w ust. 1 za pośrednictwem rachunku w tej spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej.

    3. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wykonywania i pośrednictwa w realizowaniu przekazów pieniężnych w obrocie zagranicznym stosuje odpowiednio przepisy art. 63g i art. 111 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 169, poz. 1387 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535 i Nr 65, poz. 594).

    4. Przepis ust. 3 nie dotyczy pocztowych przekazów pieniężnych.


Rozdział 3.
Ewidencja Działalności Gospodarczej

    Art. 23. 1. Ewidencję prowadzi gmina właściwa dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.

    2. Organem ewidencyjnym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta.

    3. Ewidencję prowadzi się w systemie informatycznym.

    Art. 24. 1. Ewidencja jest jawna.

    2. Każdy ma prawo dostępu do danych zawartych w ewidencji i do przeglądania akt ewidencyjnych przedsiębiorcy wpisanego do ewidencji.

    Art. 25. 1. Dla przedsiębiorcy wpisanego do ewidencji prowadzi się akta ewidencyjne obejmujące w szczególności dokumenty stanowiące podstawę wpisu.

    2. Jeżeli przepis szczególny nakazuje zgłoszenie określonych danych organowi ewidencyjnemu lub wpisanie ich do ewidencji, a dane te nie podlegają według przepisów ustawy wpisowi do ewidencji, dokumenty zawierające te dane składa się do akt ewidencyjnych.

    Art. 26. 1. Wpis do ewidencji dokonywany jest na wniosek, chyba że przepis szczególny przewiduje wpis z urzędu.

    2. Wpisem do ewidencji jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.

    Art. 27. 1. Wniosek o wpis do ewidencji składa się na urzędowym formularzu udostępnianym przez gminę. Składając wniosek wnioskodawca uiszcza opłatę.

    2. Wniosek o dokonanie wpisu do ewidencji powinien zawierać:

1) firmę przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;

3) oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy, a jeżeli przedsiębiorca stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie siedziby i adresu zakładu głównego, oddziału lub stałego miejsca wykonywania działalności;

4) określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD);

5) informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej.

    3. Gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 2 lub jest nieopłacony organ ewidencyjny niezwłocznie wzywa do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

    4. W przypadku, gdy przedsiębiorca nie posiada numeru PESEL składa do akt ewidencyjnych poświadczoną przez upoważnionego pracownika urzędu gminy kopię paszportu.

    Art. 28. 1. Wniosek o wpis do ewidencji podlega opłacie w wysokości 100 złotych, a jeżeli wniosek dotyczy zmiany wpisu opłata wynosi 50 złotych. Pobrane opłaty stanowią dochód budżetu gminy prowadzącej ewidencję.

    2. Wniosek o wykreślenie wpisu nie podlega opłacie.

    3. Rada gminy może określić niższe stawki opłaty lub wprowadzić zwolnienie od opłat, uwzględniając w szczególności rodzaj wykonywanej działalności.

    Art. 29. 1. Organ ewidencyjny wydaje decyzję o wpisie.

    2. Decyzja o wpisie do ewidencji powinna być wydana niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych od dnia wpływu wniosku, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3.

    3. Decyzja o wpisie powinna zawierać:

1) firmę przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3) oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie siedziby i adresu zakładu głównego, oddziału lub stałego miejsca wykonywania działalności;

4) określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD);

    4. Decyzja o wpisie powinna zawierać również dane, o których mowa w art. 30 pkt 5 - 12, jeżeli wpis ich dotyczy.

    5. Decyzja o wpisie do ewidencji podlega natychmiastowemu wykonaniu z wyjątkiem decyzji o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji.

    Art. 30. 1. Wpisowi do ewidencji podlegają:

1) firma przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3) oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu przedsiębiorcy, a jeżeli stale wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania - również wskazanie siedziby i adresu zakładu głównego, oddziału lub stałego miejsca wykonywania działalności;

4) określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD);

5) informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej;

6) informacje o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnych;

7) informacje o ogłoszeniu upadłości, umorzeniu i zakończeniu tego postępowania;

8) informacje o wszczęciu postępowania naprawczego;

9) informacje o przyznaniu, zmianie i cofnięciu koncesji;

10) informacje o stwierdzeniu wygaśnięcia koncesji, jeżeli przepisy ustaw odrębnych przewidują wydanie takiej decyzji;

11) informacje o wpisie do rejestru działalności regulowanej oraz o wykreśleniu z rejestru;

12) informacje o uzyskaniu zezwolenia i jego cofnięciu.

    2. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 6 - 12 podlegają wpisowi z urzędu.

    Art. 31. 1. Wpis do ewidencji polega na wprowadzeniu do systemu informatycznego danych zawartych w decyzji niezwłocznie po jej wydaniu. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych w ewidencji.

    2. W przypadku decyzji o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji wpis następuje w chwili gdy decyzja stanie się ostateczna.

    Art. 32. Organ ewidencyjny wydaje decyzję o odmowie wpisu, gdy:

1) wniosek dotyczy działalności nieobjętej przepisami ustawy;

2) wniosek został złożony przez osobę nieuprawnioną;

3) prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wniosku działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.

    Art. 33. 1. Przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o:

1) zmianę wpisu - w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których mowa w art. 27 ust. 2, a także ustania albo ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej, powstałych po dniu dokonania wpisu do ewidencji;

2) wykreślenie w terminie 7 dni od dnia zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej.

    Do wniosku w sprawie zmian i wykreślenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 27.

    2. Zmiana miejsca zamieszkania przedsiębiorcy podlega wpisowi przez organ ewidencyjny, który był właściwy przed zmianą. Po dokonaniu zmiany wpisu organ ewidencyjny przekazuje niezwłocznie decyzje o wpisie do organu właściwego ze względu na nowe miejsce zamieszkania wraz z aktami ewidencyjnymi.

    Art. 34. Sąd rejonowy - sąd gospodarczy przesyła niezwłocznie właściwemu organowi ewidencyjnemu odpis postanowienia o ogłoszeniu upadłości, umorzeniu postępowania upadłościowego oraz o zakończeniu postępowania upadłościowego.

    Art.35. 1. Organ koncesyjny przesyła niezwłocznie właściwemu organowi ewidencyjnemu odpis ostatecznej decyzji o udzieleniu, zmianie i cofnięciu koncesji, a także decyzję o stwierdzeniu wygaśnięciu koncesji, jeżeli przepis szczególny przewiduje wydanie takiej decyzji.

    2. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zezwoleń, o których mowa w art. 71.

    Art. 36. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej po dokonaniu wpisu oraz po wydaniu decyzji o wykreśleniu wpisu przedsiębiorcy przesyła właściwemu organowi ewidencyjnemu zaświadczenie o dokonaniu wpisu lub decyzje o wykreśleniu.

    Art. 37. 1. Dane zawarte w ewidencji nie mogą być z niej usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej.

    2. Wpis do ewidencji podlega wykreśleniu z urzędu w przypadku:

1) gdy prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wpisie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,

2) wpisania do rejestru przedsiębiorców spółki handlowej powstałej z przekształcenia spółki cywilnej, w zakresie działalności wpisanej do rejestru przedsiębiorców,

3) śmierci przedsiębiorcy.

    3. Wpis do ewidencji podlega wykreśleniu także w przypadku, gdy organ ewidencyjny dokonał go z naruszeniem prawa. W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu administracyjnym dotyczącym wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

    4. Wykreślenie w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, następuje z chwilą otrzymania przez organ ewidencyjny informacji o wpisaniu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców, przekazanej przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym.

    Art. 38. 1. Organ ewidencyjny może wykreślić z urzędu wpis zawierający dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, po uprzednim wezwaniu przedsiębiorcy do złożenia oświadczenia w terminie 7 dni .

    2. Jeżeli okaże się, że w ewidencji znajduje się wpis zawierający oczywiste błędy lub niezgodności z treścią decyzji, organ ewidencyjny z urzędu sprostuje wpis.

    Art. 39. Organ ewidencyjny jest obowiązany do przekazania drogą elektroniczną w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji informacji o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji właściwemu ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania przedsiębiorcy: urzędowi statystycznemu, urzędowi skarbowemu oraz oddziałowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

    Art. 40. 1. Wniosek o wpis do ewidencji można wnieść na urzędowym formularzu drogą elektroniczną lub za pomocą elektronicznych nośników informacji, z użyciem bezpiecznego podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

    2. W sposób określony w ust. 1 może być wniesiony również wniosek, o którym mowa w art. 44.

    3. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, określi w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla systemu teleinformatycznego, warunki, jakim powinny odpowiadać elektroniczne nośniki informatyczne oraz środki komunikacji elektronicznej, na których wnioski mogą być wnoszone, tryb odtwarzania danych w nich zawartych oraz sposób ich przechowywania i zabezpieczania, uwzględniając potrzebę zapewnienia integralności danych zawartych we wniosku, a także możliwości automatycznego przenoszenia ich do ewidencji działalności gospodarczej.

    Art. 41. 1. Tworzy się Centralną Informację Ewidencji Działalności Gospodarczej, zwaną dalej ”Centralną Informacją”, z oddziałami przy organach ewidencyjnych.

    2. Centralną Informację prowadzi minister właściwy do spraw gospodarki.

    3. Zadaniem Centralnej Informacji jest:

1) prowadzenie zbioru informacji o danych zawartych w ewidencji;

2) udzielanie informacji z ewidencji o treści wpisów;

3) wydawanie zaświadczeń o treści wpisów w ewidencji.

    Art. 42. 1. Każdy ma prawo otrzymać zaświadczenie o treści wpisu do ewidencji.

    2. Zaświadczenia wydają oddziały, o których mowa w art. 41 ust. 1.

    3. Wydanie zaświadczenia o treści wpisu podlega opłacie.

    4. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spaw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3, biorąc pod uwagę uzasadnione koszty wydawania zaświadczeń.

    Art. 43. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi w drodze rozporządzenia :

1) wzór, sposób i miejsce udostępniania urzędowych formularzy wniosków o wpis do ewidencji, uwzględniając warunki powszechnej dostępności formularzy oraz uwzględniając prowadzenie ewidencji w systemie informatycznym;

2) szczegółowa treść wpisów, uwzględniając treść wniosku i zakres wpisów dokonywanych z urzędu;

3) organizację oraz szczegółowy sposób prowadzenia Centralnej Informacji oraz ewidencji, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego obiegu informacji oraz zakres danych objętych wpisem do ewidencji;

4) tryb przekazywania przez organy ewidencyjne danych ewidencyjnych do Centralnej Informacji, uwzględniając sposób wykorzystania systemów teleinformatycznych;

5) tryb wydawania zaświadczeń o treści wpisów i udzielania informacji przez oddziały Centralnej Informacji, uwzględniając jawność i powszechny dostęp do danych zawartych w ewidencji.

    Art. 44. Przedsiębiorca podejmujący działalność wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedsiębiorców albo do ewidencji składa wniosek zawierający żądanie:

1) wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON);

2) zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników;

3) zgłoszenia płatnika składek lub zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych lub ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.

    Art. 45. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 44 organ prowadzący rejestr przedsiębiorców albo organ ewidencyjny, przesyła, w tym za pośrednictwem systemu informatycznego, niezwłocznie po dokonaniu wpisu, do właściwych organów urzędowych rejestrów wraz z odpisem postanowienia o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców albo decyzją o wpisie do ewidencji.

    2. Ilekroć przepis szczególny nakazuje przedsiębiorcy złożenie dodatkowych dokumentów do wniosku, o którym mowa w art. 44, organ prowadzący rejestr przedsiębiorców lub organ ewidencyjny przesyła złożone przez przedsiębiorcę dokumenty wraz z wnioskiem.

    3.W uzasadnionych przypadkach upoważniony pracownik urzędu gminy poświadcza zgodność przedstawionych odpisów tych dokumentów lub sporządza taki odpis.

    4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi w drodze rozporządzenia sposób przekazywania wniosków i dokumentów do właściwych organów, uwzględniając możliwość elektronicznego przetwarzania danych oraz zawartość danych.


Rozdział 4.
Koncesje oraz regulowana działalność gospodarcza.

    Art. 46. 1. Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:

1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych;

2) wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

3) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią;

4) ochrony osób i mienia;

5) rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych.

    2. Szczegółowy zakres i warunki wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu określają przepisy odrębnych ustaw.

    3. Wprowadzenie innych koncesji w dziedzinach działalności gospodarczej mających szczególne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo państwa lub obywateli albo inny ważny interes publiczny jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy działalność ta nie może być wykonywana jako wolna lub po uzyskaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej albo zezwolenia oraz wymaga zmiany niniejszej ustawy.

    Art. 47. 1. Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i cofnięcia koncesji należy do ministra właściwego ze względu na przedmiot działalności gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji.

    2. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu w stosunku do wniosku następuje w drodze decyzji.

    3. Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 5 lat i nie dłuższy niż 50 lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy.

    Art. 48. 1. Organ koncesyjny może określić w koncesji szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.

    2. Organ koncesyjny jest obowiązany przekazać każdemu zainteresowanemu przedsiębiorcy szczegółową informację o warunkach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia koncesji.

    Art. 49. 1. Wniosek o udzielenie lub o zmianę koncesji powinien zawierać:

1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby lub adresu zamieszkania i wykonywania działalności gospodarczej;

2) numer w rejestrze przedsiębiorców lub w ewidencji działalności gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3) określenie rodzaju i zakresu wykonywania działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona koncesja.

    2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy podać także informacje oraz dołączyć dokumenty określone w przepisach regulujących działalność gospodarczą wymagającą uzyskania koncesji.

    Art. 50. Przed podjęciem decyzji w sprawie udzielenia koncesji lub jej zmiany organ koncesyjny może:

1) wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania określonej działalności gospodarczej, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia;

2) dokonać sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie koncesji w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją oraz czy daje gwarancję prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją.

    Art. 51. 1. W przypadku, gdy organ koncesyjny przewiduje udzielenie ograniczonej liczby koncesji, fakt ten ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

    2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:

1) określenie przedmiotu i zakresu działalności gospodarczej, na którą ma być wydana koncesja;

2) liczbę koncesji;

3) szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej, na którą ma być wydana koncesja, o ile organ koncesyjny przewiduje określenie w koncesji szczególnych warunków wykonywania działalności gospodarczej;

4) termin i miejsce składania wniosków o udzielenie koncesji;

5) wymagane dokumenty i informacje dodatkowe;

6) czas, na jaki może być udzielona koncesja.

    3. Przepisu art. 60 nie stosuje się.

    Art. 52. Jeżeli liczba przedsiębiorców, spełniających warunki do udzielenia koncesji i dających gwarancje prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją, jest większa niż liczba koncesji przewidzianych do udzielenia, organ koncesyjny zarządza przetarg, którego przedmiotem jest udzielenie koncesji.

    Art. 53. 1. Organ koncesyjny ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” o konieczności przeprowadzenia przetargu wśród przedsiębiorców, o których mowa w art. 52.

    2. W ogłoszeniu organ koncesyjny określa również:

1) minimalna opłatę, za którą może być udzielona koncesja - nie niższą niż opłata skarbowa albo inna opłata o charakterze publicznoprawnym, przewidziana w odrębnych przepisach za udzielenie koncesji,

2) miejsce i termin składania ofert;

3) szczegółowe warunki jakie powinna spełniać oferta;

4) wysokość, formę i termin wniesienia wadium;

5) termin rozstrzygnięcia przetargu.

    3. Przetarg przeprowadza właściwy organ koncesyjny.

    4. Ofertę sporządzoną w języku polskim składa się w terminie, miejscu i formie, określonych stosownie do ust. 1 i 2, w zapieczętowanych kopertach.

    5. Oferta zawiera:

1) oznaczenie przedsiębiorcy składającego ofertę, jego siedziby lub miejsca zamieszkania;

2) deklarowaną wysokość opłaty za udzielenie koncesji;

    6. Oferty złożone nie podlegają wycofaniu.

    Art. 54. 1. Organ koncesyjny dokonuje wyboru ofert w ilości zgodnej z ilością koncesji możliwych do udzielenia, kierując się wysokością zadeklarowanych opłat za udzielenie koncesji.

    2. W przypadku gdy kilku przedsiębiorców zadeklarowało opłatę w takiej samej wysokości, organ koncesyjny wzywa tych przedsiębiorców do ponownego zadeklarowania wysokości opłaty i wybiera ofertę przedsiębiorcy, który zadeklarował wyższą opłatę.

    3. Organ koncesyjny przekazuje przedsiębiorcom, którzy złożyli oferty, pisemną informację o wyniku przetargu, niezwłocznie po jego rozstrzygnięciu, oraz:

1) zwraca wadium przedsiębiorcom, których oferty nie zostały wybrane,

2) zalicza wadium na poczet opłaty przedsiębiorcom, których oferty zostały wybrane.

    4. Organ koncesyjny udziela koncesji przedsiębiorcom, których oferty zostały wybrane.

    Art. 55. 1. Przedsiębiorca przekazujący podczas postępowania o udzielenie koncesji informacje stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może zgłosić uzasadniony wniosek, aby informacjom tym była nadana klauzula poufności.

    2. Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem, że przedsiębiorca:

1) przekazując informacje uzasadni swoje żądanie;

2) z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym uczestnikom postępowania.

    3. Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane innym uczestnikom postępowania bez zgody przedsiębiorcy przekazującego informacje.

    Art. 56. 1. Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub ograniczyć jej zakres w stosunku do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji:

- gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją określonych w ustawie lub warunków podanych do wiadomości przedsiębiorcom w trybie art. 48 ust. 2 lub 51 ust. 1;

- ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub obywateli;

- jeżeli w wyniku przeprowadzonego przetargu, o którym mowa w art. 52, udzielono koncesji innemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom;

- w przypadkach określonych w odrębnych przepisach.

    2. Organ koncesyjny może czasowo wstrzymać udzielanie koncesji, ze względu na przyczyny wymienione w ust. 1 pkt 2, ogłaszając o tym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

    Art. 57. 1. Organ koncesyjny jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w zakresie:

1) zgodności wykonywanej działalności z udzieloną koncesją;

2) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej;

3) obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli.

    2. Osoby upoważnione przez organ koncesyjny do dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności do:

1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność gospodarcza objęta koncesją, w dniach i w godzinach, w których jest wykonywana lub powinna być wykonywana ta działalność;

2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.

    3. Organ koncesyjny może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie.

    Art. 58. 1. Organ koncesyjny cofa koncesję w przypadku, gdy:

1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją;

2) przedsiębiorca nie podjął w wyznaczonym terminie działalności objętej koncesją mimo wezwania organu koncesyjnego lub trwale zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją;

    2. Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres w przypadku, gdy przedsiębiorca:

1) w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją;

2) rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.

    3. Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.

    Art. 59. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 49, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

    Art. 60. 1. Przedsiębiorca, który zamierza podjąć działalność gospodarczą wymagającą uzyskania koncesji, może ubiegać się o przyrzeczenie wydania koncesji, zwane dalej „promesą”. W promesie uzależnia się udzielenie koncesji od spełnienia warunków wykonywania działalności gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji.

    2. W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielenia koncesji, z wyłączeniem art. 52 - 54.

    3. W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.

    4. W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej określonej w promesie, chyba że:

1) uległy zmianie dane zawarte we wniosku o udzielenie promesy,

2) wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków określonych w promesie,

3) nastąpiły okoliczności, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2.

    Art. 61. Przedsiębiorca, któremu cofnięto koncesję z przyczyn, o których mowa w art. 58 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, może wystąpić z wnioskiem o ponowne udzielenie koncesji w takim samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu koncesji.

    Art. 62. 1. Za udzielenie koncesji lub jej zmianę oraz za udzielenie promesy pobiera się opłatę skarbową, chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Jeżeli koncesji udzielono w trybie przetargu, za udzielenie koncesji pobiera się opłatę w wysokości, o której mowa w art. 54 ust. 1 lub ust. 2.

    3. Opłatę, o której mowa w ust. 2 wnosi się na rachunek organu koncesyjnego, chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej.

    Art. 63. W sprawach nie uregulowanych w przepisach art. 47 - 61 stosuje się przepisy odrębnych ustaw regulujących działalność podlegającą koncesjonowaniu.

    Art. 64. 1. Jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 71.

    2. Wpis do rejestru działalności regulowanej podlega opłacie skarbowej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

    Art. 65. 1. Organ prowadzący na podstawie przepisów regulujących daną działalność gospodarczą rejestr działalności regulowanej, dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu przez przedsiębiorcę oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych dla wykonywania tej działalności.

    2. Oświadczenie składa się na piśmie do organu prowadzącego rejestr działalności regulowanej.

    3. Przedsiębiorca podlegający wpisowi do ewidencji, może złożyć oświadczenie również we właściwym organie ewidencyjnym, wskazując organ prowadzący rejestr działalności regulowanej.

    4. Treść oświadczenia, sposób prowadzenia rejestru oraz dane podlegające wpisowi do rejestru określają przepisy ustaw regulujące daną działalność.

    5. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru.

    Art. 66. Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać wszystkie dokumenty niezbędne do wykazania spełniania warunków wykonywania działalności regulowanej.

    Art. 67. Spełnianie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do prowadzenia działalności regulowanej podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności. Przepis art. 57 stosuje się odpowiednio.

    Art. 68. 1. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem gdy:

- przedsiębiorca złożył oświadczenie niezgodne ze stanem faktycznym;

- przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków prowadzenia działalności regulowanej w wyznaczonym przez organ terminie;

- stwierdzi rażące naruszenia warunków wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę.

    2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

    3. W przypadku wydania decyzji organ z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej.

    Art. 69. Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru działalności regulowanej może wystąpić z wnioskiem o udzielenie koncesji lub uzyskać wpis do rejestru działalności regulowanej nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej z przyczyn, o których mowa w art. 68 ust. 1.

    Art. 70. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze na jego wniosek.

    Art. 71. 1. Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalność gospodarczej w zakresie określonym w przepisach:

1) ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. 1998 r. Nr 102, poz. 650, Nr 145, poz. 946, Nr 146, poz. 952, Nr 155, poz. 1014 i Nr 160, poz. 1061, z 1999 r. Nr 95, poz. 1104, z 2000 r. Nr 9, poz. 117, Nr 70, poz. 816 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 84, poz. 774, z 2002 r. Nr 25, poz. 253 oraz z 2003r. Nr 137, poz. 1302);

2) ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 141, poz. 692, z 1996 Nr 106, poz. 496, z 1997 Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055);

3) ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424 i Nr 84, poz. 774), z wyjątkiem prowadzenia domu maklerskiego;

4) ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 448 i Nr 141, poz. 1178);

5) ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 60, poz. 702, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 241, poz. 2074);

6) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 169, poz. 1387 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535 i Nr 65, poz. 594 ).);

7) ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852, z 2001 r. Nr 122, poz. 1321, Nr 154, poz. 1800 i poz. 1802, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424 i NR 130, poz. 1188);

8) ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U Nr 126, poz. 1381, z 2002 r. Nr 152, poz. 1265, Nr 141, poz. 1181, Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391) z wyjątkiem prowadzenia apteki;

9) ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112);

10) ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej ( Dz. U Nr 124, poz. 1151);

11) ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U Nr 130, poz. 1188);

    2. Uzyskania zezwolenia albo dokonania zgłoszenia wymaga wykonywanie działalności związanej z narażeniem na działanie promieniowania jonizującego, określonej w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 124, poz. 1152).

    3. Uzyskania licencji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie określonym w przepisach:

1) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371)

2) ustawy z dnia 28 marca 2003 r. O transporcie kolejowym (Dz. U Nr 86, poz. 789).

    4. Organy zezwalające i udzielające licencji oraz wszelkie warunki wykonywania działalności objętej zezwoleniami i licencjami, a także zasady i tryb wydawania, decyzji w sprawie zezwoleń i licencji określają przepisy ustaw, o których mowa w ust. 1- 2.


Rozdział 5.
Kontrola przedsiębiorcy.

    Art. 72. 1.Kontrola przedsiębiorcy odbywa się na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

    2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustaw szczególnych.

    3. Zakres przedmiotowy kontroli działalności przedsiębiorcy oraz organy upoważnione do jej przeprowadzenia określają odrębne ustawy.

    Art. 73. 1. W razie powzięcia wiadomości o wykonywaniu działalności gospodarczej niezgodnie z przepisami ustawy, a także w razie stwierdzenia: zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności, wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie zawiadamia właściwe organy administracji publicznej.

    2. Zawiadomione organy niezwłocznie powiadamiają wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o podjętych czynnościach.

    3. W przypadku braku możliwości zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może nakazać w drodze decyzji wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej na czas niezbędny, nie dłuższy niż 3 dni.

    4. Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

    Art. 74. 1. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontrolujących po okazaniu legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli działalności przedsiębiorcy, chyba że przepisy szczególne przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy w terminie określonym w tych przepisach.

    2. Zmiana osób upoważnionych do wykonania kontroli wymaga każdorazowo wydania odrębnego upoważnienia. Zmiana ta nie może prowadzić do wydłużenia ustalonego wcześniej terminu zakończenia kontroli.

    3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać co najmniej:

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontrolującego;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko pracownika organu kontrolującego uprawnionego do wykonania kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;

5) oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą;

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego zakończenia kontroli;

8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.

    4. Zakres kontroli nie może wykraczać poza zakres wskazany w upoważnieniu.

    Art. 75. 1. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej.

    2. Kontrolowany obowiązany jest do pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli, w szczególności w czasie jego nieobecności.

    Art. 76. 1. Przedsiębiorca obowiązany jest prowadzić i przechowywać w siedzibie przedsiębiorstwa książkę kontroli oraz upoważnienia i protokoły kontroli, a także udostępniać je na żądanie organu kontrolującego.

    2. Książka kontroli zawiera wpisy dokonywane przez organ kontrolujący. Wpisy obejmują:

1) oznaczenie organu kontrolującego;

2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;

3) zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli;

4) daty podjęcia i zakończenia kontroli;

5) zalecenia pokontrolne oraz określenie zastosowanych środków pokontrolnych.

    4. Przedsiębiorca obowiązany jest dokonywać w książce kontroli wpisu informującego o wykonaniu zaleceń pokontrolnych bądź wpisu o ich uchyleniu przez organ kontrolujący lub jego organ nadrzędny albo sąd administracyjny.

    Art. 77. 1. Nie można równocześnie bez zgody przedsiębiorcy podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy wobec przedsiębiorcy wszczęto śledztwo, dochodzenie lub gdy odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku prowadzonego postępowania dotyczącego przedsiębiorcy a także gdy przeprowadzenie kontroli uzasadnione jest zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

    2. Jeżeli działalność przedsiębiorcy jest już objęta kontrolą jednego organu, to inny organ kontrolujący odstąpi od podjęcia czynności oraz ustali z przedsiębiorcą inny termin przeprowadzenia kontroli.

    Art. 78. 1. Czas trwania wszystkich kontroli organu kontrolującego u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać:

1) w odniesieniu do przedsiębiorców, o których mowa w 6 rozdziale - 4 tygodni;

2) w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców - 8 tygodni.

    2.Ograniczeń czasu kontroli nie stosuje się w przypadkach:

1) gdy wobec przedsiębiorcy toczy się śledztwo, dochodzenie;

2) gdy odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku postępowania prowadzonego przez organ;

3) gdy przeprowadzenie kontroli uzasadnione jest zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

    3. Przedłużenie czasu trwania kontroli określonego w upoważnieniu, wymaga uzasadnienia na piśmie. Uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy i wpisuje do książki kontroli przed podjęciem dalszych czynności kontrolnych.

    4. Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę, można przeprowadzić powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku kalendarzowym, a czasu jej trwania nie wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 1.


Rozdział 6.
Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych

    Art. 79. 1. Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni mogą, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "oddziałami".

    2. W postępowaniu w sprawach o wpis do rejestru przedsiębiorców osoba zagraniczna przedkłada sądowi rejestrowemu zaświadczenie właściwego polskiego urzędu konsularnego stwierdzające, że w myśl zasady wzajemności polscy przedsiębiorcy są dopuszczeni do działalności w państwie, na którego terytorium ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę osoba zagraniczna, na takich samych zasadach, jak przedsiębiorcy mający miejsce pobytu stałego lub siedzibę w tym państwie.

    3. Przepisu ust 2 nie stosuje się do przedsiębiorców zagranicznych z państw Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

    Art. 80. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział może prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.

    Art. 81. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego.

    Art. 82. Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają przepisy odrębnej ustawy.

    Art. 83. Niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o Krajowym Rejestrze Sądowym przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany:

1) podać imię i nazwisko oraz adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;

2) dołączyć poświadczony notarialnie wzór podpisu osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;

3) dołączyć zaświadczenie, o którym mowa w art. 79 ust. 2;

4) jeżeli działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu - złożyć ich odpisy do akt rejestrowych oddziału wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy wskazać ten oddział, w którego aktach złożono wskazane dokumenty, wraz z oznaczeniem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze;

5) jeżeli istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru - złożyć do akt rejestrowych oddziału odpis z tego rejestru wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy wskazać ten oddział, w którego aktach złożono wskazane dokumenty, wraz z oznaczeniem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze.

    Art. 84. Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział jest obowiązany:

1) używać dla oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów "oddział w Polsce";

2) prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości;

3) zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie zmiany okoliczności, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1, w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia.

    Art. 85. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach oddziału w przypadku, gdy:

1) oddział rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 84 pkt 3;

2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział, lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej;

3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu i obronności państwa, ochronie tajemnicy państwowej lub innemu ważnemu interesowi publicznemu.

    2. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki zawiadamia osobę, o której mowa w art. 83 pkt 1, o obowiązku wszczęcia postępowania likwidacyjnego oddziału w oznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni. Odpis decyzji, o której mowa w ust.1, minister przesyła do właściwego sądu rejestrowego.

    Art. 86. Do likwidacji oddziału stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych o likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

    Art. 87. Przedsiębiorcy zagraniczni mogą tworzyć przedstawicielstwa z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "przedstawicielstwami".

    Art. 88. Zakres działania przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego.

    Art. 89. Przedstawicielstwa, mogą tworzyć również osoby zagraniczne, powołane do promocji gospodarki kraju ich siedziby. Zakres działania takiego przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie promocje i reklamę gospodarki tego kraju.

    Art. 90. 1. Utworzenie przedstawicielstwa wymaga wpisu do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych, zwanego dalej "rejestrem przedstawicielstw", prowadzonego przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

    2. Wpisu do rejestru przedstawicielstw dokonuje się na podstawie złożonego wniosku i zgodnie z jego treścią.

    Art. 91. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 90 ust. 2, sporządzony w języku polskim, powinien zawierać:

1) nazwę, siedzibę i formę prawną przedsiębiorcy zagranicznego;

2) przedmiot działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego;

3) imię, nazwisko oraz adres zamieszkałej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;

4) adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    2. Do wniosku, należy dołączyć:

1) jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu - odpis tego dokumentu,

2) jeżeli przedsiębiorca zagraniczny istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru - odpis z tego rejestru,

3) oświadczenie przedsiębiorcy zagranicznego o ustanowieniu przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4) dokument potwierdzający tytuł prawny przedsiębiorcy zagranicznego do lokalu (nieruchomości), w którym działalność będzie wykonywana.

    3. Dokumenty, o których mowa w ust. 2, sporządzone w języku obcym, należy przedstawić wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

    Art. 92. 1. O dokonaniu wpisu przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw wydaje się z urzędu zaświadczenie. Zaświadczenie powinno zawierać dane, o których mowa w art. 91 ust. 1, oraz numer wpisu do rejestru przedstawicielstw i datę wpisu.

    2. Rejestr przedstawicielstw jest jawny.

    Art. 93. Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru przedstawicielstw, jeżeli:

1) utworzenie przedstawicielstwa zagrażałoby bezpieczeństwu i obronności państwa lub ochronie tajemnicy państwowej albo innemu ważnemu interesowi publicznemu;

2) wniosek, o którym mowa w art. 90 ust. 2, dotyczy działalności wykraczającej poza zakres określony w art. 88 i art.89 albo zawiera braki, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, a także gdy do wniosku nie zostały dołączone dokumenty wymienione w art. 91 ust. 2.

    Art. 94. Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył przedstawicielstwo jest obowiązany:

1) używać dla oznaczenia przedstawicielstwa oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów "przedstawicielstwo w Polsce";

2) prowadzić dla przedstawicielstwa oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości.

3) zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych, o których mowa w art. 91, oraz o rozpoczęciu likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego i jej ukończeniu, a także o utracie przez przedsiębiorcę zagranicznego prawa wykonywania działalności gospodarczej lub rozporządzania swoim majątkiem, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia tych zdarzeń; do zgłoszenia zmian stosuje się odpowiednio przepisy art. 91.

    Art. 95. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności przez przedsiębiorcę w ramach przedstawicielstwa w przypadku, gdy:

1) rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 94 pkt 3.

2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył przedstawicielstwo, lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej;

3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu i obronności państwa, ochronie tajemnicy państwowej lub innemu ważnemu interesowi publicznemu.

    2. Do likwidacji przedstawicielstwa stosuje się odpowiednio przepis art. 85 ust. 2 oraz przepisy Kodeksu spółek handlowych o likwidacji spółek z ograniczoną odpowiedzialnością.

    Art. 96. 1. O zakończeniu likwidacji przedstawicielstwa przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany zawiadomić ministra właściwego do spraw gospodarki, w terminie 14 dni.

    2.Po zakończeniu likwidacji przedstawicielstwa minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze decyzji, wykreśla przedstawicielstwo z rejestru przedstawicielstw.


Rozdział 7.
Mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy

    Art. 97. Państwo stwarza, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji, korzystne warunki dla funkcjonowania i rozwoju mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców, w szczególności poprzez:

1) inicjowanie zmian stanu prawnego sprzyjających rozwojowi mikro, małych i średnich przedsiębiorców, w tym dotyczących dostępu do środków finansowych pochodzących z kredytów i pożyczek oraz poręczeń kredytowych,

2) wspieranie instytucji umożliwiających finansowanie działalności gospodarczej na dogodnych warunkach, w ramach realizowanych programów rządowych,

3) wyrównywanie warunków wykonywania działalności gospodarczej ze względu na obciążenia publicznoprawne,

4) ułatwianie dostępu do informacji, szkoleń oraz doradztwa,

5) wspieranie instytucji i organizacji działających na rzecz przedsiębiorców,

6) promowanie współpracy mikro -, małych i średnich przedsiębiorców z innymi przedsiębiorcami polskimi i zagranicznymi.

    Art. 98. Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

    Art. 99. Za małego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nie przekraczający równowartości w złotych 10 milionów euro lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 10 milionów euro.

    Art. 100. Za średniego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nie przekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro.

    Art. 101. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 98 - 100 przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.

    Art. 102. 1. Nie uważa się odpowiednio za mikro, małego lub średniego, przedsiębiorcy, w którym inni przedsiębiorcy, Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego posiadają:

1) 25% i więcej wkładów, udziałów lub akcji,

2) prawa do 25% i więcej udziału w zysku,

3) 25% i więcej głosów w zgromadzeniu wspólników, walnym zgromadzeniu akcjonariuszy albo walnym zgromadzeniu spółdzielni.

    Art. 103. 1. Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty pracownicze. Przeliczenia dokonuje się według godzin pracy ustalonej w umowie o pracę, w stosunku do obowiązującej normy.

    2. Przy obliczaniu średniorocznego zatrudnienia nie uwzględnia się pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich i wychowawczych a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego.

    3. Minister właściwy do spraw gospodarki określi w drodze rozporządzenia szczegółowy sposób obliczania średniorocznego zatrudnienia, rocznego obrotu netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych, uwzględniając przedsiębiorców działających krócej niż rok.

    Art. 104. 1. Dla celów pomocy publicznej przedsiębiorca oświadcza przed organem udzielającym pomocy, że spełnia przesłanki określone w art. 98 - 100 i art. 102.

    2. Oświadczenie ma formę pisemną, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

    3. Przepisy ust. 1 i 2 nie uchybiają uprawnieniom organu udzielającego pomocy do kontroli stanu faktycznego u przedsiębiorcy.


Rozdział 8.
Przepis końcowy

    Art. 105. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w odrębnej ustawie.


Copyright © NetTAX 1998-2017 

MDDP      DATEV.pl Sp. z o.o.      Biura-Rachunkowe.waw.pl      Eurofinance Training
Kontakt | Reklama