Profesjonalny Serwis Prawny NetTAX
1/4 logo Baza Prawna
NIEZALOGOWANY 
LOGOWANIE DO BAZY
INFORMACJE
Strona główna
Indeks tematyczny
Indeks alfabetyczny
Orzecznictwo
Piśmiennictwo
Interpretacje
Stałe wskaźniki
Wyszukiwanie
1/4 logo Egzamin Doradcy Podatkowego
LOGOWANIE DO EGZAMINU
FORMULARZ ZAMÓWIENIA
Opis
Demo
Cennik
1/4 logo Sklep NetTAX
Mała Księgowość - wersja dla Windows
Mała Księgowość - wersja dla Windows
1/4 logo Serwis Prawny
Strona Główna
Nowości
Opinie ekspertów
komórka Płatność SMS
Dzienniki
   Dziennik Ustaw
   Dziennik Urzędowy UE (L)
   Monitor Polski
   Dzienniki Urzędowe
Zmiany w prawie
Kursy walut
Kursy walutowe euro
Kursy celne
Listy i wykazy
Ważne terminy
Słowniczek łaciński
Słowniczek prawniczy
Nowe wskaźniki i stawki
Kalkulator odsetkowy
Wizytówki Doradców
Podatkowych
[nowe]
Ciekawe miejsca w sieci
Szkolenia i konferencje
VAT w UE
1/4 logo Usługi
Grupy dyskusyjne
Biuletyn Prawno-Podatkowy
Pomoc techniczna 
Kontakt
Reklama
1/4 logo Księgarnie
Księgarnia Księgowego
   Podatki
   Rachunkowość
   Finanse
   Inne
1/4 logo Uwagi i opinie
Twój adres e-mail:

Uwagi / opinie
Krajowa Rada Doradców Podatkowych

Projekt

Ustawa
z dnia ............
o podatku od towarów i usług


Dział I
Przepisy ogólne

    Art. 1. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

    2. Podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.

    Art. 2. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1) terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) terytorium Wspólnoty - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej, z tym że do celów niniejszej ustawy:

a) Księstwo Monaco uznaje się jako terytorium Republiki Francuskiej, wyspę Man traktuje się jako terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b) następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich są wyłączone z terytorium Wspólnoty Europejskiej:

- wyspa Heligoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,

- Ceuta, Melilla, Wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,

- Livigno, Campione d'Italia, włoska część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,

- departamenty zamorskie Republiki Francuskiej - z Republiki Francuskiej,

- Góra Athos - z Republiki Greckiej,

- Wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii;

3) terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzącego w skład terytorium Wspólnoty;

4) terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium nie wchodzące w skład terytorium Wspólnoty;

5) towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających podatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty;

6) imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, w tym również w wykonaniu czynności określonych w art. 29;

7) eksporcie towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny wyjścia wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 6 ust.1 pkt 14; jeżeli wywóz dokonywany jest:

a) przez dostawcę lub w jego imieniu, lub

b) przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub w jego imieniu;

8) imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca usług, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4;

9) organach administracji publicznej - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz inne organy państwowe;

10) urzędach administracji publicznej - rozumie się przez to urzędy obsługujące organy administracji publicznej;

11) nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów:

a) pojazdy lądowe, wymienione w poz. 14, 910, 1520 załącznika nr 1 do ustawy, napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowat, które nie przejechały więcej niż 6 000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku nie upłynęło więcej niż sześć miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego na terytorium państwa członkowskiego jego wytworzenia lub po raz pierwszy podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego na terytorium państwa członkowskiego jego wytworzenia - w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza, lub jeżeli jest to pojazd lądowy, który nie podlega obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego na terytorium państwa członkowskiego jego wytworzenia - dzień, w którym został wydany przez producenta pierwszemu nabywcy lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty do celów demonstracyjnych przez producenta,

b) pojazdy wodne, wymienione w poz. 58 załącznika nr 1 do ustawy, o długości większej niż 7,5 metra, które nie były używane więcej niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku nie upłynęło więcej niż trzy miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu wodnego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty do celów demonstracyjnych przez producenta,

c) statki powietrzne, wymienione w poz. 1114 załącznika nr 1 do ustawy, o maksymalnej masie startowej większej niż 1 550 kilogramów, które nie były używane dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku nie upłynęło więcej niż trzy miesiące, z wyjątkiem statków powietrznych, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty do celów demonstracyjnych przez producenta;

12) podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego niniejszą ustawą;

13) obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie i rezydencje biskupie;

14) urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy właściwy dla podatnika, z zastrzeżeniem art. 32 ust. 5;

15) pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu;

16) działalności rolniczej - rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb słodkowodnych i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.4200.11), a także świadczenie usług rolniczych;

17) gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym;

18) gospodarstwie leśnym - rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez podatnika, na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym;

19) gospodarstwie rybackim - rozumie się przez to prowadzenie działalności w zakresie chowu i hodowli ryb słodkowodnych oraz innych organizmów żyjących w wodzie;

20) rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

21) produktach rolnych - rozumie się przez to towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy;

22) usługi rolnicze - rozumie się przez to usługi wymienione w załączniku nr 2 do ustawy;

23) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

24) sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rachunek z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, które jest państwem przeznaczenia wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz:

a) podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej - którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 8, lub

b) każdego innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej;

25) sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rachunek z terytorium innego państwa członkowskiego na terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa jest dokonywana na rzecz:

a) podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 14 - którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 8, lub

b) każdego innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem w rozumieniu art. 14 i niemającego obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 8;

26) małym podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług:

a) u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej kwocie 800 000 EUR,

b) prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej kwocie 30 000 EUR,

- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w EUR dokonuje się według średniego kursu EUR ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;

27) usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone elektronicznie, w szczególności:

a) tworzenie i utrzymywanie stron internetowych, zdalne zarządzanie programami i sprzętem,

b) dostarczanie oprogramowania oraz uaktualnień do niego,

c) dostarczanie obrazów, tekstu i informacji oraz udostępnianie baz danych,

d) dostarczanie muzyki, filmów i gier, w tym gier losowych i hazardowych, jak również przekazy o charakterze politycznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym, naukowym i rozrywkowym oraz informacji o wydarzeniach,

e) usługi kształcenia korespondencyjnego;

28) wyrobach akcyzowych zharmonizowanych - rozumie się przez to wyroby akcyzowe zharmonizowane w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

29) Ordynacji podatkowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.1));

30) Prawie działalności gospodarczej - rozumie się przez to ustawę z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.2)).

    Art. 3. 1. Właściwym dla podatnika urzędem skarbowym jest urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 24.

    2. Jeżeli czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług są wykonywane na terenie objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwość miejscową ustala się:

1) dla osób prawnych oraz jednostek niemających osobowości prawnej - ze względu na adres siedziby;

2) dla osób fizycznych - ze względu na miejsce zamieszkania.

    3. W przypadku podatników:

1) o których mowa w art. 15 i w art. 16, nie będących podatnikami w rozumieniu art. 14, właściwym urzędem skarbowym jest:

a) dla osób fizycznych - urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania,

b) dla osób prawnych oraz jednostek nie posiadających osobowości prawnej - urząd skarbowy właściwy ze względu na adres siedziby;

2) nie posiadających stałego miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium kraju - właściwym urzędem skarbowym jest Drugi Urząd Skarbowy Warszawa -Śródmieście.

    4. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 13, właściwym urzędem skarbowym jest Drugi Urząd Skarbowy WarszawaŚródmieście.


Dział II
Zakres opodatkowania


Rozdział 1
Przepisy ogólne

    Art. 4. 1. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    2. Przepisy ust. 1 stosuje się również do towarów, o których mowa w art. 13.

    3. Czynności określone w ust. 1 i 2 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

    Art. 5. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans;

2) czynności wykonywanych przez osoby fizyczne, z tytułu których przychody zostały wymienione w art.12 ust.16 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.3));

3) czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;

4) działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie.


Rozdział 2
Dostawa towarów i świadczenie usług

    Art. 6. 1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1) przeniesienie, z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa, prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2) wydanie towarów w oparciu o umowę leasingu lub inną umowę o podobnym charakterze zawartą na czas określony lub umowę sprzedaży na warunkach odroczonej płatności - jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty - prawo własności zostanie przeniesione;

3) wydanie towarów między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta na podstawie umowy komisu;

4) wydanie towarów przez komisanta na rzecz komitenta na podstawie umowy komisu;

5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkaniowego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności domu jednorodzinnego.

    2. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;

2) wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części.

    3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli ich przekazanie (wręczenie) wiązało się bezpośrednio z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem.

    4. Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane (wręczane) przez podatnika jednej osobie towary o łącznej wartości nie przekraczającej w jednym roku podatkowym 50 zł, przy czym łączna wartość prezentów w roku podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% wartości sprzedaży opodatkowanej podatnika w poprzednim roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

    5. W przypadku gdy podatnik w poprzednim roku podatkowym wykonywał czynności opodatkowane w okresie krótszym niż 12 miesięcy, ale nie krótszym niż 1 miesiąc, łączna wartość prezentów w roku podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% iloczynu liczby 12 oraz średniej miesięcznej wartości sprzedaży opodatkowanej w pełnych miesiącach, w których podatnik wykonywał czynności opodatkowane w poprzednim roku podatkowym.

    6. W przypadku gdy podatnik w poprzednim roku podatkowym nie wykonywał czynności opodatkowanych lub wykonywał je w okresie krótszym niż 1 miesiąc, łączna wartość prezentów w roku podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% iloczynu liczby pełnych miesięcy pozostałych w danym roku podatkowym oraz wartości sprzedaży opodatkowanej za pierwszy pełny miesiąc, w którym podatnik w danym roku podatkowym wykonał czynności opodatkowane. Jeżeli podatnik w danym roku wykonuje czynności opodatkowane w okresie krótszym niż 1 miesiąc, do wyliczenia łącznej wartości prezentów, o której mowa w zdaniu pierwszym, przyjmuje się odpowiednio wartość średniej dziennej sprzedaży opodatkowanej oraz liczbę dni pozostałych w danym roku podatkowym.

    7. Za próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się najmniejszą ilość towaru pobraną z dużej partii, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

    8. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

    Art. 7. 1. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 6, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na to czy są one przedmiotem dokumentu ustanawiającego tytuł prawny;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    2. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, rozumie się również nieodpłatne świadczenie, niebędące dostawą, na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

    3. W przypadku usług wymienionych w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej usługi te są identyfikowane przy pomocy tych klasyfikacji.


Rozdział 3
Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów

    Art. 8. 1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, niezależnie od tego, kto przewozi towar i na czyje zlecenie towar jest przewożony.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 14, lub podatnik podatku od wartości dodanej a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnik,

b) osoba prawna nie będącą podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a,

- z zastrzeżeniem art. 9;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

    3. Przepis ust. 1 stosuje się również, gdy:

1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust.2 pkt 1;

2) dokonującym dostawy towarów jest inny niż wymieniony w ust. 2 pkt. 2 podmiot

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

    Art. 9. 1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2, nie występuje w przypadku gdy:

1) dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 41 ust. 1 pkt 9, art. 76, art. 79 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18 - z uwzględnieniem warunków określonych w tych przepisach;

2) dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1, nabywanych przez:

a) rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,

b) podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem od towarów i usług i nie przysługuje im prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług,

c) podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 111 ust. 1 i 9,

d) osoby prawne, które nie są podatnikami

- jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej kwocie 10 000 EUR;

3) dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, nie stanowiłaby dostawy towarów, o której mowa w art. 6, lub stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, o którym mowa w art. 111 ust. 1 i 9.

    2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju towarów nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 10 000 EUR.

    3. Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się jeżeli przedmiotem nabycia są:

1) nowe środki transportu;

2) wyroby akcyzowe zharmonizowane opodatkowane podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych przepisów na terytorium kraju.

    4. Przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza się kwoty podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do wartości, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 3.

    5. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w ust. 1, może mieć zastosowanie do podatników oraz osób prawnych nie będących podatnikami, pod warunkiem złożenia przez te podmioty w urzędzie skarbowym pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania tych czynności.

    6. Oświadczenie składa się przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, od którego nabycia te mają być rozliczane przez te podmioty na terytorium kraju i obowiązuje ono przez dwa kolejne lata, licząc od końca miesiąca, w którym zostało złożone.

    7. Podatnicy, o których mowa w ust. 5, mogą ponownie skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią pisemnie urząd skarbowy o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują z opodatkowania, nie wcześniej jednak niż po upływie terminu określonego w ust. 6.

    8. Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, dokonuje się według średniego kursu EUR ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 100 zł.

    Art. 10. 1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów należących do podatnika, o którym mowa w art. 14, lub podatnika podatku od wartości dodanej, przez niego samego lub w jego imieniu z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnik na terytorium kraju, również wówczas gdy przemieszczane towary zostały uprzednio zaimportowane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 11.

    2. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, ma zastosowanie również do przemieszczenia towarów przez siły zbrojne Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego lub przez towarzyszący im personel cywilny z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, w przypadku gdy towary nie zostały przez nie nabyte zgodnie ze szczególnymi zasadami regulującymi opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw członkowskich dla sił zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego, jeżeli import tych towarów nie mógłby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 9.

    Art. 11. 1. Nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 10 ust. 1, przez podatnika, o którym mowa w art. 14, lub podatnika podatku od wartości dodanej, lub w ich imieniu, w przypadku gdy:

1) towary są na terytorium kraju instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego;

2) przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

3) towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Wspólnoty, z przeznaczeniem dokonania ich dostawy na pokładach tych pojazdów;

4) towary mają być przedmiotem eksportu z terytorium kraju, pod warunkiem, że przed dokonaniem eksportu towary nie będą przedmiotem dostawy na terytorium kraju, a od momentu, w którym towary przemieszczono na terytorium kraju do momentu opuszczenia przez te towary terytorium Wspólnoty w wykonaniu eksportu towarów nie upłynęło więcej niż 60 dni;

5) towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, pod warunkiem, że przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów towary nie będą przedmiotem dostawy na terytorium kraju, a od momentu, w którym towary przemieszczono na terytorium kraju do momentu opuszczenia przez te towary terytorium kraju w wyniku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie upłynęło więcej niż 90 dni;

6) na towarach mają zostać na terytorium kraju wykonane usługi na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej, pod warunkiem, że towary po wykonaniu tych usług, zostaną niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od wykonania usługi, z powrotem przemieszczone do państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie wywiezione;

7) towary mają być czasowo używane na terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, dla świadczenia usług przez podatnika podatku od wartości dodanej z siedzibą lub miejscem zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego wysyłki;

8) towary mają być czasowo używane na terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem, że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła.

    2. W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 18, przemieszczenie towarów zostanie uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

    Art. 12. 1. Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 6, na terytorium innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem ust. 2- 6.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego państwa członkowskiego;

2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego państwa członkowskiego;

3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną nie będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium innego państwa członkowskiego, nie wymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

    3. Wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 14, towarów należących do jego przedsiębiorstwa, z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnik na terytorium tego innego państwa członkowskiego, również wówczas, gdy przemieszczane towary zostały uprzednio zaimportowane przez tego podatnika.

    4. Nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przemieszczenie towarów, o którym mowa ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w art. 14, lub w jego imieniu, w przypadku gdy:

1) towary są na terytorium innego niż terytorium kraju państwa członkowskiego instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego;

2) przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3) towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Wspólnoty z przeznaczeniem dokonania ich dostawy na pokładach tych pojazdów;

4) towary mają być przedmiotem eksportu z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju - na warunkach określonych w tym innym państwie;

5) towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju - na warunkach określonych w tym innym państwie;

6) na towarach mają zostać wykonane na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju usługi na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 14, pod warunkiem, że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;

7) towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia usług przez podatnika, o którym mowa w art. 14;

8) towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem, że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła.

    5. W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4 pkt 18, przemieszczenie towarów zostanie uznane za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    6. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik w rozumieniu art. 14, do którego nie mają zastosowania przepisy art. 111 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

    7. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującym dostawy towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.


Rozdział 4
Opodatkowanie przy likwidacji działalności spółki i zaprzestania działalności przez osobę fizyczną

    Art. 13. 1. Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1) rozwiązania spółki cywilnej i handlowej niemającej osobowości prawnej;

2) zaprzestania przez podatnika będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie odrębnych przepisów, do zawiadomienia właściwego organu o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej.

    2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 111 ust. 1 i 9.

    3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu przez co najmniej 10 miesięcy, oraz nie zawiadomił właściwych organów, na podstawie odrębnych przepisów o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, a także, gdy nie miał obowiązku zawiadamiania właściwych organów o zaprzestaniu działalności.

    4. Przepisy ust. 1 i 3 mają zastosowanie do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

    5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani do sporządzenia spisu z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwanego dalej "spisem z natury". Podatnicy są obowiązani:

1) sporządzić spis z natury w terminie 14 dni od dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz

2) zawiadomić o dokonanym spisie z natury, o ustalonej wartości towarów i o kwocie podatku należnego urząd skarbowy w terminie 7 dni od dnia zakończenia tego spisu.

    6. Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu, w którym powinien być sporządzony spis z natury, nie później jednak niż 14 dnia od dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

    7. Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, których przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

    8. Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona zgodnie z art. 28 ust. 10.

    9. W przypadku gdy w rozliczeniu podatku za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 6, kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 84 ust. 24, jest wyższa od kwoty podatku należnego, podatnikowi przysługuje prawo do zwrotu z urzędu skarbowego różnicy podatku. Przepisy art. 85 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

    10. Do rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury przepisy art. 97 stosuje się odpowiednio.


Dział III
Podatnicy i płatnicy

    Art. 14. 1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 4.

    2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub innych usługodawców, w tym również podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, jak również działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo, w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub dóbr niematerialnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    3. W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 94 ust. 1.

    4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 pkt 16 w innych niż wymienione w ust. 3 przypadkach.

    5. Nie uznaje się za podatnika organów administracji publicznej i urzędów administracji publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    6. Podatnicy, o których mowa w ust. 1 nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju, mający obowiązek zarejestrowania się jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani do ustanowienia przedstawiciela podatkowego.

    7. Przedstawicielem podatkowym może być osoba prawna lub jednostka niemająca osobowości prawnej, posiadająca siedzibę na terytorium kraju lub osoba fizyczna posiadająca stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju.

    8. Przedstawiciel podatkowy odpowiada solidarnie za zobowiązanie podatkowe podatnika, którego reprezentuje.

    9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) określi dodatkowe warunki, jakie musi spełniać podmiot, który może być ustanowiony przedstawicielem podatkowym, tryb ustanawiania przedstawiciela podatkowego, a także czynności, jakie może on wykonywać;

2) może określić przypadki, w jakich nie ma konieczności ustanawiania przedstawiciela podatkowego

- uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia prawidłowego rozliczenia podatku przez podmioty nieposiadające siedziby lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

    Art. 15. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami, o których mowa w art. 14, jeżeli dokonują wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, w przypadku gdy okoliczności nie wskazują na zamiar wykonywania tej czynności w sposób częstotliwy.

    Art. 16. 1. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

1) na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie odrębnych przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną, lub

2) uprawnione do korzystania z procedury celnej obejmującej uszlachetnianie czynne, odprawę czasową, przetwarzanie pod kontrolą celną, w tym również osoby, na które, zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki związane z tymi procedurami, lub

3) dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub

4) będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

    2. Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się w przypadku usług, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę na terytorium kraju, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 26 ust. 3, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest ich usługobiorca.

    Art. 17. Organy egzekucyjne, określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm.4)), oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.


Dział IV
Obowiązek podatkowy


Rozdział 1
Zasady ogólne

    Art. 18. 1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 221, art. 13 ust. 6, art. 19, art. 20 ust. 1.

    2. Jeżeli podatnik wysyła towar nabywcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób.

    3. Jeżeli podatnik wydaje towar podmiotowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez podatnika zapłaty za wydany towar, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia wykonania usługi przez ten podmiot.

    4. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

    5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi.

    6. W eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny wyjścia wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty.

    7. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

    8. W przypadku objęcia towarów procedurą celną: uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych, odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, przetwarzania pod kontrolą celną - obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą objęcia towarów tą procedurą.

    9. Jeżeli import towarów objęty jest procedurą celną: składu celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, tranzytu, a od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze i nie powstaje jednocześnie dług celny - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

    10. W przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11.

    11. Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część ceny (przedpłata, zaliczka, zadatek, rata), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

    12. Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio w przypadku eksportu towarów, jeżeli otrzymano co najmniej 50% ceny oraz:

1) wywóz towarów nastąpi w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania zaliczki;

2) eksporter przedstawi w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe kwoty zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 85 ust. 2.

    13. Obowiązek podatkowy w podatku powstaje z chwilą:

1) upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu:

a) dostaw energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego,

b) świadczenia usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, z zastrzeżeniem ust. 18,

c) świadczenia usług wymienionych w poz. 111 i poz. 125 załącznika nr 3 do ustawy;

2) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usług:

a) transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami,

b) spedycyjnych i przeładunkowych,

c) w portach morskich i handlowych,

d) budowlanych lub budowlanomontażowych;

3) wystawienia faktury lub otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu dostawy gazet, magazynów, czasopism (PKWiU 22.12 i 22.13) oraz książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.2060.10), nut, map i ulotek - nie wcześniej jednak niż w dniu wydania i nie później niż 60 dnia od dnia wydania tych towarów; jeżeli umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej faktyczną dostawę, nie później niż po upływie 120 dni od pierwszego dnia wydania tych wydawnictw;

4) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności, określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia w kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej;

5) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu dostawy złomu stalowego i żeliwnego, złomu metali nieżelaznych, z wyłączeniem złomu metali szlachetnych:

a) niewsadowego - nie później jednak niż 20 dnia od dnia wysyłki złomu do jednostki, która zgodnie z umową dokonuje kwalifikacji jakości,

b) wsadowego - nie później jednak niż 30 dnia od dnia wysyłki złomu;

6) otrzymania zapłaty - w przypadku dostawy wysyłkowej dokonywanej za zaliczeniem pocztowym;

7) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z dniem wystawienia faktury - z tytułu usług komunikacji miejskiej;

8) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu usług polegających na drukowaniu gazet, magazynów, czasopism (PKWiU 22.12 i 22.13) oraz książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.2060.10), nut, map i ulotek - oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN i ISSN, nie później jednak niż 90 dnia od dnia wykonania usługi;

9) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności, określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia w kraju usług, o których mowa w art. 26 ust. 4 pkt 1;

10) otrzymania całości lub części wkładu budowlanego lub mieszkaniowego, nie później jednak niż z chwilą ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, lub ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub wydania albo przeniesienia własności lokalu lub własności domów jednorodzinnych w przypadku czynności:

a) ustanowienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia na rzecz członka spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub ustanowienia na rzecz członka odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub przeniesienia własności lokalu w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych,

b) przeniesienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej własności domu jednorodzinnego w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych;

11) otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż z upływem terminu płatności, z tytułu czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, członków spółdzielni będących właścicielami lokali, lub na rzecz właścicieli lokali, niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116).

    14. Przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług wykonywanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczoodbiorczych.

    15. W przypadkach określonych w ust. 10, ust. 13 pkt 25 i 711 otrzymanie części ceny (zapłaty) lub części wkładu, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

    16. W przypadku czynności, o których mowa w art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z ust. 15.

    17. W przypadku dokonywania dostawy towarów za pośrednictwem automatów, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż w ostatnim dniu miesiąca.

    18. Przy świadczeniu usług telekomunikacyjnych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sprzedaży żetonów i kart telefonicznych - w przypadku, gdy usługa jest realizowana przy użyciu żetonów i kart.

    19. Przepisy ust. 1, 4, 11, ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7- 9, ust. 15 i 16 stosuje się odpowiednio do importu usług.

    20. Obowiązek podatkowy z tytułu należnych na podstawie odrębnych przepisów dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze powstaje z chwilą uznania rachunku bankowego podatnika. W przypadku uznania rachunku bankowego podatnika zaliczką z tytułu dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze obowiązek podatkowy powstaje w tej części.

    21. Mogą zostać określone późniejsze, niż wymienione w ust.120, terminy powstania obowiązku podatkowego, jeżeli jest to uzasadnione specyfiką wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowaniami obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

    22. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, późniejsze, niż wymienione w ust. 120, art. 19 i art. 20, terminy powstania obowiązku podatkowego, uwzględniając w szczególności specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami, jak również przepisy dyrektyw Unii Europejskiej.


Rozdział 2
Obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów

    Art. 19. 1. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

    2. W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

    3. W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 5, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ustania okoliczności wyłączających z opodatkowania.

    4. W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 5 -7.

    5. W przypadku gdy podatnik otrzymał fakturę, wystawioną przez podatnika podatku od wartości dodanej przed terminem, o którym mowa w ust. 4, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

    6. W przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ustania okoliczności wyłączających z opodatkowania.

    7. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury, przez podatnika podatku od wartości dodanej.


Rozdział 3
Obowiązek podatkowy u małych podatników

    Art. 20. 1. Mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy w podatku powstaje z dniem uregulowania całości lub części należności, nie później niż 90 dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2, 5 i 6, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej "metodą kasową". Uregulowanie należności w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

    2. W zakresie czynności, w stosunku do których obowiązek podatkowy w podatku powstał przed okresem, za który podatnik rozlicza się metodą kasową, obowiązek podatkowy w podatku nie powstaje w terminie określonym w ust. 1.

    3. Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak niż po upływie 12 miesięcy, w czasie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował tę metodę.

    4. Mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2 pkt 26.

    5. U podatnika, który zrezygnował z metody kasowej lub utracił prawo do stosowania tej metody, obowiązek podatkowy w podatku - w stosunku do czynności wykonanych w okresie, kiedy podatnik stosował tę metodę, powstaje w terminie określonym w ust. 1.

    6. Przepis ust. 1 nie wyłącza stosowania przepisów art. 13 ust. 6, art. 18 ust. 69, ust. 12, ust. 1719 oraz art. 19.

    7. Przepisów ust. 16 nie stosuje się do podatników, którzy dokonują wewnątrzwspólnowej dostawy lub wewnątrzwspólnotowego nabycia.

    8. Podatnicy, którzy zgłoszą zgodnie z art. 95 zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy tracą prawo do rozliczania się metodą kasową, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym dokonali tego zgłoszenia. Przepisy ust. 5 stosuje się odpowiednio.


Dział V
Miejsce świadczenia


Rozdział 1
Miejsce świadczenia przy dostawie towarów

    Art. 21. 1. Miejscem świadczenia czynności, o których mowa w art. 4, z zastrzeżeniem art. 2227, jest w przypadku:

1) dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika, przez nabywcę lub osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do podmiotu, dla którego jest dokonywana dostawa. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie;

2) towarów, które są przez podatnika dokonującego dostawy lub przez podmiot działający w jego imieniu instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane;

3) dostawy towarów nie wysyłanych ani nie transportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy; w przypadku, o którym mowa w pkt 1 zdanie drugie, dostawę towarów, która:

a) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów,

b) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów;

4) dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu pasażerów wykonywanej na terytorium Wspólnoty - miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów.

    2. Dla celów określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust.1 pkt 4:

1) przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Wspólnoty rozumie się część transportu, zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium państwa trzeciego, od miejsca rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca zakończenia transportu pasażerów;

2) przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane pierwsze miejsce przyjęcia pasażerów na pokład na terytorium Wspólnoty, w tym również po odcinku podróży poza terytorium Wspólnoty;

3) przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane ostatnie na terytorium Wspólnoty miejsce zejścia pasażerów z pokładu, którzy zostali na niego przyjęci na terytorium Wspólnoty, w tym również przed odcinkiem poza terytorium Wspólnoty;

4) w przypadku podróży w obie strony, powrotny odcinek transportu uznaje się jako transport oddzielny.

    Art. 22. 1. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów, innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku, od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

    3. Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów, innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

    4. Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone w ust. 1, pod warunkiem pisemnego powiadomienia urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub państw, których powiadomienie to dotyczy.

    5. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się na co najmniej 30 dni przed datą dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z tej opcji.

    6. W terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji, o której mowa ust. 4, podatnik jest zobowiązany do przedstawienia urzędowi skarbowemu dokumentu potwierdzającego powiadomienie właściwego organu podatkowego w innym państwie członkowskim o zamiarze rozliczania podatku od wartości dodanej w tym państwie.

    7. Wybór miejsca opodatkowania, o którym mowa w ust. 4, obowiązuje przez 2 lata od daty pierwszej dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

    8. W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 7, podatnik rezygnuje z korzystania z opcji, o której mowa w ust. 4, dla jednego lub więcej państw członkowskich, jest on obowiązany - przed datą dostawy, począwszy od której rezygnuje z korzystania z tej opcji - do pisemnego powiadomienia urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

    9. Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i ust. 3, dokonuje się według średniego kursu waluty, w której w państwie członkowskim przeznaczenia, kwoty te są ustalane, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

    10. Przepisów ust. 19 nie stosuje się do:

1) nowych środków transportu;

2) towarów będących przedmiotem dostawy przez lub na rachunek podatnika po montażu lub instalacji, niezależnie od tego, czy zostało dokonane ich próbne użycie (uruchomienie);

3) wyrobów akcyzowych zharmonizowanych

- dla których miejscem dostawy towarów w każdym przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju jest terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia.

    11. Przepisów ust. 19 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 118 ust. 5.

    12. Warunkiem uznania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za sprzedaż dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest posiadanie przez podatnika przed złożeniem deklaracji za dany miesiąc (kwartał), następujących dokumentów łącznie potwierdzających dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów:

1) dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez podatnika przewoźnikowi;

2) kopii faktury dostawy;

3) dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju;

4) innych, w przypadku gdy podatnik je posiada, dokumentów dotyczących wywozu towarów, otrzymywanych przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności:

a) korespondencji handlowej z klientem, w tym Zamówienia klienta,

b) dokumentu potwierdzającego zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku innego dokumentu stwierdzającego wygaśnięcie zobowiązania.

    13. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia, wzór powiadomienia, o którym mowa w ust. 4 i 8, uwzględniając w szczególności:

1) konieczność prawidłowej identyfikacji podatników;

2) wymagania związane z, określoną na podstawie odrębnych przepisów, wymianą informacji o dokonywanych dostawach, w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej.

    Art. 23. 1. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów, innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w jednym roku podatkowym, od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 35 000 EUR.

    3. Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów, innych niż wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 35 000 EUR.

    4. Podatnicy podatku od wartości dodanej, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone w ust. 1, pod warunkiem pisemnego powiadomienia urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji).

    5. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się na co najmniej 30 dni przed datą dostawy, począwszy od której podatnik wybiera tę opcję.

    6. Wybór miejsca opodatkowania, o którym mowa w ust. 4, obowiązuje przez 2 lata od daty pierwszej dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

    7. W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, podatnik rezygnuje z korzystania z opcji, o której mowa w ust. 4, jest on obowiązany do pisemnego powiadomienia urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

    8. Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i ust. 3, dokonuje się według średniego kursu EUR ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

    9. Przepisów ust. 18 nie stosuje się do:

1) nowych środków transportu;

2) towarów będących przedmiotem dostawy przez lub na rachunek podatnika podatku od wartości dodanej po montażu lub instalacji, niezależnie od tego czy zostało dokonane ich próbne użycie (uruchomienie);

3) wyrobów akcyzowych zharmonizowanych

- dla których miejscem dostawy jest w każdym przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, terytorium kraju.

    10. Przepisów ust. 18 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 118 ust. 5.


Rozdział 2
Miejsce świadczenia przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów

    Art. 24. 1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

    2. Nie wyłączając stosowania ust. 1, w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 8 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:

1) zostało opodatkowane na terytorium innego państwa członkowskiego, lub

2) zostało ze względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII, uznane za opodatkowane na terytorium innego państwa członkowskiego.

    Art. 25.1. W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest:

1) podatnik - przepis art. 24 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania przez tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w art. 98 ust. 1, w zakresie wewnątrzwspólnotowych nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów dokonywanych przez niego czynności w ramach transakcji trójstronnej;

2) podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie z art. 95 ust. 7, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem PL - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów podał numer przyznany mu dla potrzeb tych transakcji na terytorium innego niż terytorium kraju państwa członkowskiego - o ile miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów nie znajduje się na terytorium kraju.


Rozdział 3
Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług

    Art. 26. 1. W przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 27 i art. 27.

    2. W przypadku świadczenia:

1) usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego - miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości;

2) usług transportowych - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 27;

3) usług:

a) w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji lub rozrywki,

b) pomocniczych do usług transportowych takich jak: załadunek, rozładunek, przeładunek i podobne czynności,

c) wyceny majątku rzeczowego ruchomego,

d) na ruchomym majątku rzeczowym

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 27.

    3. W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1) osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub

2) podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

    4. Przepis ust. 3 stosuje się do usług:

1) sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw;

2) reklamy;

3) doradców, inżynierów, biur projektów, tłumaczeń, prawniczych, biegłych księgowych oraz innych podobnych usług, jak również przetwarzania danych i dostarczania informacji;

4) bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki;

5) dostarczania (oddelegowania) personelu;

6) wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu;

7) telekomunikacyjnych;

8) nadawczych radiowych i telewizyjnych;

9) elektronicznych;

10) zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 19 i 11;

11) agentów, pośredników działających w imieniu i na rachunek innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 110.

    5. W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4 pkt 9, są świadczone przez osobę prawną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę fizyczną, która ma siedzibę albo miejsce zamieszkania lub stałe miejsce prowadzenia działalności poza terytorium Wspólnoty, z którego świadczy te usługi na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej lub podatnikami, o których mowa w art. 14 i 15, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania.

    6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do usług, o których mowa w ust. 4 pkt 7 i 8, jeżeli rzeczywiste użytkowanie i korzystanie z tych usług ma miejsce na terytorium państwa członkowskiego, gdzie nabywca posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania.

    7. Miejsce świadczenia usług może być określone odmiennie niż określone w ust. 16, jeżeli jest to uzasadnione specyfiką świadczenia usług i przepisami dyrektyw Unii Europejskiej.

    8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może określić inne niż wskazane w ust. 16 miejsca świadczenia usług, uwzględniając w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) specyfikę świadczenia niektórych usług.

    Art. 27. 1. W przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej "wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów" - miejscem świadczenia tej usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. W przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium innego państwa członkowskiego, miejscem świadczenia usługi jest terytorium tego innego państwa członkowskiego.

    3. Wewnatrzwspólnotową usługą transportu towarów jest również usługa transportu, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce na terytorium jednego państwa członkowskiego, jeżeli usługa ta bezpośrednio jest związana z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów.

    4. Przepis ust. 2 stosuje się również odpowiednio do usług, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 3 lit. b, jeżeli usługi te są bezpośrednio związane z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów.

    5. W przypadku usług, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 4, związanych:

1) bezpośrednio z wewnątrzwspólnotowymi usługami transportu towarów - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce gdzie transport towarów się rozpoczyna;

2) z usługami, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 3 lit. b - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce ich wykonania;

3) z usługami innymi niż wymienione w pkt 1 i 2 oraz w art. 26 ust. 4,

- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce ich wykonania. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

    6. W przypadku usług, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, świadczonych dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium, na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia tych usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer .


Dział VI
Podstawa opodatkowania

    Art. 28. 1. Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 219 oraz art. 29, art. 30, art. 31, art. 117, art. 118 ust. 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług.

    2. W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

    3. Jeżeli należność jest określona w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość świadczenia obliczona na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, zmniejszonych o podatek.

    4. Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

    5. W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

    6. W przypadku czynności, o których mowa w art. 18 ust. 13 pkt 10, jako kwotę należną, o której mowa w ust. 1, przyjmuje się wartość należnego wkładu budowlanego albo wkładu mieszkaniowego - pomniejszoną o kwotę należnego podatku. Przy wniesieniu wkładu w formie innej niż pieniężna, przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy część wkładu budowlanego lub mieszkaniowego została sfinansowana z zaciągniętego przez spółdzielnię mieszkaniową kredytu na sfinansowanie kosztów budowy, podstawę opodatkowania powiększa się o kwotę kredytu, w części przypadającej na dany lokal.

    7. Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 6, wlicza się również inne opłaty wnoszone przez członków spółdzielni, które nie są wkładami budowlanymi lub mieszkaniowymi, wynikające z uczestniczenia członków spółdzielni w zobowiązaniach spółdzielni, związanych z budową lub wynikające z ostatecznego rozliczenia kosztów budowy - zgodnie z postanowieniami statutu.

    8. Jeżeli w okresie 5 lat od ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, jest zawierana umowa o przekształcenie przysługującego członkowi prawa na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością rynkową lokalu a wartością zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego, pomniejszona o kwotę podatku.

    9. W przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 4, dla których nie została określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość towarów lub usług obliczona według cen stosowanych w obrotach z głównym odbiorcą (odbiorcami), a w przypadku braku odbiorcy - według przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku z dnia wykonania tych czynności, zmniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i ust.12.

    10. W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 6 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia takich towarów, a gdy cena nabycia nie istnieje, koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów.

    11. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 12 ust. 3.

    12. W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

    13. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

    14. Podstawą opodatkowania w imporcie towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych oraz procedurą przetwarzania pod kontrolą celną jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych lub procedury przetwarzania pod kontrolą celną są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i podatek akcyzowy.

    15. Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane. Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym, wlicza się do podstawy opodatkowania, gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

    16. Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, dolicza się określone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu towarów.

    17. Przepisy ust. 14 stosuje się odpowiednio do importu usług.

    18. Przepisów ust. 14 nie stosuje się do importu usług jeżeli - na podstawie odrębnych przepisów - wartość usługi zwiększa wartość celną importowanego towaru albo w przypadku gdy podatek został rozliczony przez usługodawcę.

    19. W przypadku dostawy przez podatnika towaru podlegającego podatkowi akcyzowemu, podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku.

    20. W przypadku świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi poza terytorium kraju, podstawa opodatkowania może być obliczana w drodze odrębnych przepisów, w sposób inny niż określony w ust. 14 i ust. 9.

    Art. 29. 1. Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi:

1) dla zleceniodawcy - kwota należna z tytułu dostawy, zmniejszona o kwotę podatku;

2) dla komisanta:

a) kwota należna z tytułu dostawy towarów, zmniejszona o kwotę podatku - w przypadku dostawy towarów na rzecz komitenta,

b) kwota należna wraz z kwotą prowizji, zmniejszona o kwotę podatku - w przypadku dostawy towarów nabytych przez komisanta na rzecz komitenta;

3) dla komitenta - kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, zmniejszona o kwotę podatku - w przypadku dostawy towarów dla komisanta;

4) dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku.

    2. Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie w przypadku gdy w wykonaniu umów agencyjnych, zlecenia lub innych umów o podobnym charakterze jest dokonywany import towarów, z tym że podstawę opodatkowania dla importera ustala się zgodnie z art. 28 ust. 1316.

    Art. 30. 1. Podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest zobowiązany zapłacić.

    2. Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności płacone w związku z nabyciem towarów;

2) wydatki dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu oraz kwotę ubezpieczenia pobieranego przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

    3. Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje:

1) rabatów za zapłatę z góry;

2) opustów i zwrotów kwot z tytułu dokonanego nabycia udzielonych podmiotowi dokonującemu wewnątrzwspólnotowego nabycia.

    4. Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nabywca otrzymuje zwrot podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego wysłano lub transportowano towary, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwotę zwróconego podatku akcyzowego, przy czym podatnik ma obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów, że otrzymał zwrot podatku akcyzowego.

    5. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 10, podstawą opodatkowania jest cena nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje - koszt ich wytworzenia. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

    Art. 31. 1. W przypadku gdy:

1) na kupującego zostały nałożone ograniczenia w dysponowaniu lub używaniu towaru, wynikające z umowy, z wyjątkiem przypadków gdy ograniczenia są wymagane na podstawie odrębnych przepisów lub zostały nałożone na podstawie orzeczenia sądu albo decyzji administracyjnej;

2) dostawa lub cena towaru jest uzależniona od spełnienia dodatkowego świadczenia, którego wpływu na wartość towaru nie można ustalić;

3) między nabywcą a dostawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych o podatek, jeżeli okaże się, że przypadki te miały wpływ na ustalenie ceny.

    2. Związek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

    3. Pod pojęciem powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

    4. Pod pojęciem powiązań kapitałowych, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada lub dysponuje, bezpośrednio lub pośrednio, prawem głosu wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu.


Dział VII
Zasady wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów

    Art. 32. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek.

    2. Organ celny jest obowiązany do sprawdzenia kwoty podatku wykazanego przez podatnika w zgłoszeniu celnym. Jeżeli kwota podatku została wykazana przez podatnika nieprawidłowo, organ celny oblicza tę kwotę w prawidłowej wysokości i wykazuje ją w zgłoszeniu celnym. Do należności podatkowych stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadamiania dłużnika o wysokości należności wynikających z długu celnego.

    3. Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku.

    4. W przypadkach nie wymienionych w ust. 13 podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty należnego podatku w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła.

    5. Organ celny jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu towarów oraz wpłaty kwoty tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, właściwego ze względu na siedzibę organu celnego, za okresy pięciodniowe, w terminie 5 dni po upływie każdego okresu.

    6. Organ celny zabezpiecza kwotę podatku w przypadkach i trybie stosowanym przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie przepisów celnych.

    Art. 33. W zakresie nie uregulowanym w art. 2 pkt 6, art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 18 ust. 79 oraz art. 32 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

    Art. 34. Jeżeli podatnik kwestionuje obliczenie podatku z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 32 ust. 2, lub istnienie obowiązku podatkowego, może on, w terminie miesiąca od dnia pobrania tego podatku przez organ celny, wystąpić do organu podatkowego, właściwego dla podatnika, z żądaniem wydania decyzji w sprawie sprostowania obliczenia podatku lub uznania nieistnienia obowiązku podatkowego oraz w sprawie zwrotu niesłusznie pobranej kwoty.

    Art. 35. 1. Jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości.

    2. Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji organu podatkowego, o której mowa w ust. 1, a podatkiem pobranym przez organ celny, w terminie 14 dni od daty otrzymania tej decyzji.

    3. W przypadku stwierdzenia w toku kontroli, że wartość celna towaru została zaniżona, wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, może nastąpić po wydaniu przez właściwy organ celny stosownej decyzji.

    4. Organ celny jest obowiązany przesyłać do urzędu skarbowego kopie decyzji mających wpływ na wysokość kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów.

    5. Różnica, o której mowa w ust. 2, dotycząca podatku stanowi podatek naliczony w rozumieniu art. 84 ust. 2.


Dział VIII
Wysokość opodatkowania


Rozdział 1
Stawki

    Art. 36.1. Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 211, art. 79, art. 112 ust. 1, art. 113 ust. 2, art. 117 ust. 7 i 8, art. 118 ust. 2 i 3, art. 120, art. 127 ust. 1, art. 139.

    2. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 11.

    3. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 37.

    4. W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

    5. W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 lit. a, dokonywanym przez rolników ryczałtowych stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika ewidencji określonej w art.107 ust. 3.

    6. Stawkę podatku 0%, stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

    7. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 107 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6, przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim, mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru w kraju.

    8. Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku gdy podatnik posiada dokument celny wystawiony przez urząd celny, potwierdzający procedurę wywozu.

    9. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji podatkowej, w której wykazał dostawę towarów.

    10. Przepis ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji za okres, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny wyjścia potwierdził wywóz tych towarów. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

    11. Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do czynności wymienionych w poz. 132 załącznika nr 3 do ustawy, przy spełnieniu warunków określonych dla budownictwa społecznego na podstawie odrębnych przepisów.

    12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając w szczególności:

1) specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

3) przebieg realizacji budżetu państwa.

    Art. 37. 1. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0% pod warunkiem, że:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz klienta posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla klienta, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej i podał ten numer na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;

2) towary, będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy, są wysyłane lub transportowane poza terytorium kraju, a miejscem przeznaczenia tych towarów jest inne niż terytorium kraju państwo członkowskie;

3) podatnik przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 97, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

    2. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są następujące dokumenty, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie do nabywcy znajdującego się na terytorium innego niż terytorium kraju towarów, będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów:

1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca jego przeznaczenia - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);

2) kopia faktury dostawy;

3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku;

4) dokument o odbiorze towarów poza terytorium kraju;

5) inne, w przypadku, gdy podatnik je posiada, dokumenty wskazujące, że wystąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

a) korespondencja handlowa z klientem, w tym zamówienie klienta,

b) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,

c) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania

- z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

    3. W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 25, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;

2) adres, pod który są przewożone towary w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3) określenie towarów i ich ilości;

4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 i 2;

5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

    4. W przypadku wywozu nowych środków transportu bez użycia innego środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 25, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz środka transportu, w szczególności:

1) dane dotyczące podatnika i nabywcy;

2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu;

3) datę dostawy;

4) podpisy podatnika i nabywcy;

5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie 14 dni od dnia dostawy;

6) pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

- zwany dalej "dokumentem wywozu".

    5. Dokument wywozu należy wypełnić w każdym przypadku, w którym ma zastosowanie art. 104 ust. 3.

6. Dokument wywozu wypełnia się w trzech egzemplarzach, z których: jeden wydawany jest nabywcy, drugi podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci podatnik przesyła wraz z fakturą, o której mowa w art. 104 ust. 3, do właściwej jednostki w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, która na podstawie odrębnych przepisów będzie dokonywać wymiany z innymi państwami członkowskimi informacji o podatku oraz o podatku od wartości dodanej, zwanej dalej "biurem wymiany informacji o podatku VAT".

    7. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 107 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.

    8. Otrzymanie przez podatnika dowodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej, w której wykazał dostawę towarów.

    9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 4, uwzględniając w szczególności:

1) konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji czynności dokonanych przez poszczególnych podatników;

2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3) potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczącej nowych środków transportu zgodnie z odrębnymi przepisami.


Rozdział 2
Zwolnienia

    Art. 38. 1. Zwalnia się od podatku:

1) świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy;

2) dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony; zwolnienie dotyczy również używanych budynków, budowli i ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze;

3) dostawę produktów rolnych, pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego;

4) dostawę, za cenę równą wartości nominalnej, znaczków pocztowych, znaków skarbowych i innych znaków tego typu;

5) dostawę ludzkich organów i mleka kobiecego;

6) dostawę krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych, pochodzenia ludzkiego, nie będących lekami;

7) dostawę, łącznie z pośrednictwem, dotyczącą walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu, oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną;

8) dostawę złota dla Narodowego Banku Polskiego;

9) dostawę terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę;

10) dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone bądź zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe;

11) czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych, lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych, niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych5)

    2. Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1) budynki, budowle i ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;

2) pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

    3. Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze - zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem:

1) dokonania w poprzednim roku podatkowym dostawy produktów rolnych oraz świadczenia usług rolniczych o wartości przekraczającej 20 000 zł oraz

2) dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 94 ust. 1 i 2, oraz

3) prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 107 ust. 3.

    4. Rolnik ryczałtowy, który zamierza zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt 3, jest obowiązany do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 107 ust. 1, przez okres co najmniej trzech kolejnych miesięcy poprzedzających bezpośrednio miesiąc, od którego rolnik ten rezygnuje ze zwolnienia.

    5. Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku, mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obowiązuje pod warunkiem pisemnego zawiadomienia urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca (kwartału), od którego podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.

    6. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1) miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych wydatków;

2) użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

    Art. 39. Zwalnia się od podatku wewnątrzwspólnotowe nabycie:

1) towarów, do których miałyby zastosowanie przepisy art. 38 ust. 1 pkt 58 oraz art. 79 ust. 1 pkt 6;

2) towarów, których import, zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 3, 59 oraz art. 4377, na warunkach określonych w tych przepisach, byłby zwolniony od podatku;

3) towarów, w stosunku do których podatek należny podlegałby bezpośrednio zwrotowi z urzędu skarbowego, innemu niż wymieniony w art. 85 ust. 2 i 3.

    Art. 40. Ulgi i ogólne zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania do podatku.


Rozdział 3
Zwolnienia z tytułu importu towarów

    Art. 41. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w rozumieniu przepisów celnych;

2) towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych;

3) złota przez Narodowy Bank Polski;

4) powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła towarów, dokonywany przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary;

5) do portów, przez podmioty zajmujące się rybołówstwem morskim, ich własnych połowów, nie będących jeszcze przedmiotem dostawy, w stanie nieprzetworzonym lub po zakonserwowaniu dla celów dokonania dostawy;

6) ludzkich organów i mleka kobiecego;

7) krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych, pochodzenia ludzkiego, nie będących lekami;

8) walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu, oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną;

9) towarów przez siły zbrojne innych państw niż Rzeczpospolita Polska, będących sygnatariuszami Traktatu Północnoatlantyckiego, dla użytku własnego takich sił lub personelu cywilnego im towarzyszącego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych.

    2. Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na podstawie przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

    Art. 42. Dla celów stosowania art. 43-76:

1) za napoje alkoholowe - uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki, likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych pozycjami od 2203 do 2209 nomenklatury towarowej taryfy celnej;

2) za tytoń i wyroby tytoniowe - uważa się wyroby klasyfikowane według kodów objętych pozycjami od 2401 do 2403 nomenklatury towarowej taryfy celnej;

3) za prywatny środek transportu - uważa się mechaniczny pojazd drogowy, rower, kempingową przyczepę mieszkalną, łódź i samolot, a także zwykłe wyposażenie i osprzęt do nich, przywożone lub wywożone wyłącznie do użytku osobistego przez osobę zainteresowaną i nie przeznaczone do odpłatnego przewozu osób lub do odpłatnego bądź nieodpłatnego transportu towarów w celach handlowych lub do działalności gospodarczej;

4) za rzeczy osobistego użytku - uważa się towary bezpośrednio używane przez osobę fizyczną lub wykorzystywane w jej gospodarstwie domowym, jeżeli ich ilość lub rodzaj nie wskazują na przeznaczenie handlowe lub do działalności gospodarczej, a także przenośny sprzęt niezbędny do wykonywania przez osobę zainteresowaną zawodu.

    Art. 43. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przesiedlającej się z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju na pobyt stały, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) rzeczy służyły osobistemu użytkowi tej osoby w miejscu poprzedniego pobytu poza terytorium Wspólnoty, z tym że towary nie przeznaczone do konsumpcji musiały służyć takiemu użytkowi przez okres co najmniej 6 miesięcy przed datą zakończenia pobytu poza terytorium Wspólnoty;

2) rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim były używane poza terytorium Wspólnoty;

3) osoba fizyczna przebywała poza terytorium Wspólnoty nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;

4) rzeczy te przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania o tym organu celnego.

    2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4) artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośny sprzęt wykorzystywany w działalności artystycznej.

    3. Rzeczy osobistego użytku osoby, zwolnione są od podatku, jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia przybycia osoby przesiedlającej się na terytorium kraju na pobyt stały, a w przypadku osób, które są obowiązane uzyskać zgodę odpowiednich władz na taki pobyt - 12 miesięcy od dnia uzyskania takiej zgody, z zachowaniem warunku określonego w ust. 4.

    4. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1, dokonanego przed upływem terminu, o którym mowa w ust.1 pkt 4, rzeczy te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    5. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także w odniesieniu do rzeczy stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu przed dniem przybycia tej osoby na terytorium kraju na pobyt stały lub dniem uzyskania zgody na pobyt stały, jeżeli osoba ta zobowiąże się do przybycia na terytorium kraju na pobyt stały przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania oraz złożone zostanie zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku. Termin określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na terytorium kraju.

    6. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także:

1) w odniesieniu do rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce pobytu na terytorium państwa trzeciego przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ale nie krótszy niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że nie miała wpływu na skrócenie pobytu;

2) w przypadku gdy przesiedlająca się osoba fizyczna nie zachowała terminu określonego w ust. 3, uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

    Art. 44. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy osobistego użytku, w tym także rzeczy nowych, należących do osoby przybywającej na terytorium kraju na pobyt stały w związku z zawarciem związku małżeńskiego, jeżeli osoba ta miała miejsce pobytu na terytorium państwa trzeciego przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu.

    2. Zwolnienie od podatku stosuje się także w odniesieniu do prezentów zwyczajowo ofiarowanych w związku z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby, o których mowa w ust. 1, przesyłanych przez osoby mające miejsce pobytu na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem, że wartość poszczególnych prezentów nie jest wyższa niż równowartość 1000 EUR.

    3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych.

    4. Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 4 miesięcy od dnia zawarcia związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do zwolnienia od podatku i osoba ta przedstawiła dokument potwierdzający zawarcie związku małżeńskiego.

    5. Zwolnienie od podatku stosuje się także w odniesieniu do towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu przez osobę uprawnioną do korzystania ze zwolnienia przed ustalonym dniem zawarcia związku małżeńskiego, nie wcześniej jednak niż 2 miesiące przed tym dniem, jeżeli zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

    6. Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub inaczej odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego.

    7. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonanego przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    Art. 45. 1. Zwalnia się od podatku import rzeczy pochodzących ze spadku otrzymanych przez:

1) osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju, lub

2) prowadzącą działalność niedochodową osobę prawną mającą siedzibę na terytorium kraju.

    2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4) artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia innych niż przenośny sprzęt do uprawiania sztuki, używanych do wykonywania zawodu lub zajęcia przez osobę zmarłą;

5) zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych;

6) żywego inwentarza i zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa niż przeznaczona na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

    3. Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat licząc od dnia nabycia przez osobę uprawnioną praw do spadku (ostatecznego nabycia spadku). Okres ten może być wydłużony przez właściwy organ podatkowy w wyjątkowych przypadkach.

    Art. 46. 1. Zwalnia się od podatku import rzeczy potrzebnych do nauki, rzeczy przeznaczonych do zwykłego wyposażenia pokoju studenta lub ucznia, należących do osoby przybywającej na terytorium kraju w celu nauki, jeżeli są one wykorzystywane na potrzeby osobiste studenta lub ucznia.

    2. Dla celów ust. 1 przez:

1) ucznia lub studenta rozumie się osobę zapisaną do placówki edukacyjnej w celu uczęszczania na kursy w pełnym wymiarze przez nią oferowane;

2) wyposażenie rozumie się bieliznę i pościel, jak również ubranie stare lub nowe.

    Art. 47. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów umieszczonych w przesyłkach wysyłanych z terytorium państwa trzeciego bezpośrednio do osoby przebywającej na terytorium kraju, pod warunkiem, że łączna wartość towarów w przesyłce nie przekracza równowartości 22 EUR.

    2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) perfum i wód toaletowych.

    3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do towarów importowanych w drodze zamówienia wysyłkowego.

    Art. 48. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów umieszczonych w przesyłce wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) ilość i rodzaj towarów nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe;

2) odbiorca nie jest zobowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem przesyłki;

3) przesyłki mają charakter okazjonalny.

    2. Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku w ramach następujących norm:

1) napoje alkoholowe:

a) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu wynoszącej 80% i więcej - 1 litr, lub

b) napoje otrzymywane w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o mocy objętościowej alkoholu nie przewyższającej 22%, wina musujące, wina wzmacniane - 1 litr, lub

c) wina inne niż musujące - 2 litry;

2) tytoń i wyroby tytoniowe:

a) papierosy - 50 sztuk, lub

b) cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3g) - 25 sztuk, lub

c) cygara - 10 sztuk, lub

d) tytoń do palenia - 50 g;

3) perfumy: 50 g lub wody toaletowe: 0,25 l;

4) kawa: 500g lub ekstrakty i esencje kawy: 200g;

5) herbata: 100g lub ekstrakty i esencje herbaty: 40 g.

    3. Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli wartość przesyłki nie przekracza kwoty 45 EUR.

    4. Towary, o których mowa w ust. 2, zawarte w przesyłce, w ilościach przekraczających określone limity, podlegają całkowitemu wyłączeniu ze zwolnienia.

    Art. 49. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, środków trwałych i innego wyposażenia należących do przedsiębiorcy wykonującego w celach zarobkowych i na własny rachunek działalność gospodarczą, który zaprzestał prowadzenia tej działalności na terytorium państwa trzeciego i zamierza wykonywać podobną działalność na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) środki trwałe i inne wyposażenie były używane przez przedsiębiorcę w miejscu poprzedniego wykonywania działalności, przez okres co najmniej 12 miesięcy przed dniem zaprzestania działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego;

2) środki trwałe i inne wyposażenie są przeznaczone na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim było używane na terytorium państwa trzeciego;

3) rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają rodzajowi i skali działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę.

    2. W przypadku korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, przez właściciela gospodarstwa rolnego, zwolniony od podatku jest także import żywego inwentarza.

    3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się w przypadku zaprzestania działalności związanego z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo przejęciem w posiadanie przez przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części mienia przedsiębiorcy zagranicznego, jeżeli nie powoduje to rozpoczęcia prowadzenia nowej działalności.

    4. Zwolnienia od podatku nie stosuje się również do:

1) środków transportu, które nie służą do wykonywania działalności gospodarczej;

2) towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta;

3) paliwa;

4) zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5) inwentarza żywego stanowiącego własność przedsiębiorcy, który prowadzi działalność w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

    5. Środki trwałe i inne wyposażenie podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego.

    6. Środki trwałe i inne wyposażenie, zwolnione od podatku, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego. W odniesieniu do wypożyczania lub przekazania okres ten może być wydłużony do 36 miesięcy, przez Urząd Skarbowy, który bierze pod uwagę ryzyko popełnienia nadużyć.

    7. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 i 2, dokonanego przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    8. Do osób wykonujących wolne zawody, które uzyskały prawo do wykonywania takich zawodów na terytorium kraju oraz osób prawnych nie prowadzących działalności gospodarczej, które przenoszą swoją działalność z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, ust. 17 stosuje się odpowiednio.

    Art. 50. 1. Zwalnia się od podatku import produktów rolnych oraz produktów hodowli, pszczelarstwa, ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskanych w gospodarstwach zlokalizowanych na terytorium państwa trzeciego graniczącego z terytorium kraju, prowadzonych przez rolnika prowadzącego główne gospodarstwo rolne na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) w przypadku produktów hodowli - produkty uzyskano od zwierząt wyhodowanych na terytorium kraju lub dopuszczonych do obrotu na terytorium kraju;

2) produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, które zwykle są dokonywane po ich zebraniu lub wyprodukowaniu;

3) zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu tych produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

    2. Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez polskich rybaków w wodach płynących i jeziorach stanowiących granicę Rzeczypospolitej Polskiej oraz do produktów łowiectwa prowadzonego przez polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach płynących, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

    Art. 51. Zwalnia się od podatku import, na zasadzie wzajemności, nasion, nawozów i produktów służących do uprawy ziemi i roślin, przeznaczonych do wykorzystania w gospodarstwach znajdujących się na terytorium kraju, prowadzonych przez osoby prowadzące główne gospodarstwo zlokalizowane na terytorium państwa trzeciego graniczącym z terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) ilość przywożonych produktów nie przekracza ilości niezbędnej do uprawy lub prowadzenia danego gospodarstwa;

2) zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

    Art. 52. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 4, towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego przybywającego z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli rodzaj tych towarów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe, a ich wartość nie przekracza 175 EUR.

    2. Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny jest w stanie przedstawić organom celnym wjeżdżając na terytorium kraju, jak również bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu, że bagaż był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący, w momencie wyruszenia w podróż, przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty nie obejmuje przenośnych kanistrów zawierających paliwo.

    3. Zwolnione są od podatku towary w ramach następujących norm:

1) napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu wynoszącej 80% i więcej - 1 litr, lub

b) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o rzeczywistej mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22%, wina musujące, wina wzmacniane - 2 litry, i

c) wina nie musujące - 2 litry;

2) tytoń i wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) papierosy - 200 sztuk, lub

b) cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3g) - 100 sztuk,

c) cygara - 50 sztuk, lub

d) tytoń do palenia - 250 g;

3) perfumy: 50g i wody toaletowe - 0,25 l;

4) kawa: 500g lub ekstrakty i esencje kawy: 200g,

- jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 15 lat;

5) herbata: 100g lub ekstrakty i esencje herbaty: 40 g.

    4. Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza kwotę 175 EUR, zwolnienie od podatku jest udzielane do wysokości tej kwoty w stosunku do towarów, które, gdyby były przywiezione oddzielnie, mogłyby korzystać z takiego zwolnienia.

    5. Wartość towarów, o których mowa w ust. 3, oraz wartość rzeczy osobistych, importowanych czasowo lub reimportowanych po czasowym eksporcie nie jest wliczana do ogólnej wartości 175 EUR.

    Art. 53. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) zwierząt specjalnie przygotowanych do użytku laboratoryjnego;

2) nie produkowanych na terytorium kraju substancji biologicznych lub chemicznych, nadających się głównie do celów naukowych, przywożonych w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie handlowe.

    2. Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary są przeznaczone dla:

1) instytucji publicznych, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie badań naukowych, albo dla wydzielonych jednostek tych instytucji, jeżeli podstawową działalnością tych jednostek jest prowadzenie badań naukowych lub edukacja;

2) prywatnych instytucji zajmujących się głównie edukacją lub badaniami naukowymi.

    Art. 54. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) substancji leczniczych pochodzenia ludzkiego;

2) odczynników do badania grupy krwi;

3) odczynników do badania rodzajów tkanek;

4) opakowań specjalnie przystosowanych do przewozu towarów określonych w pkt 13 oraz rozpuszczalników i dodatków potrzebnych do ich użycia, jeżeli są przywożone jednocześnie z tymi towarami.

    2. Dla celów ust. 1 przez:

1) substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego rozumie się ludzką krew i jej pochodne: cała krew ludzka, wysuszone ludzkie osocze, ludzka albumina i roztwory stałe białka ludzkiego osocza, ludzka immunoglobulina i ludzki fibrynogen;

2) odczynniki do badania grupy krwi rozumie się wszystkie odczynniki, ludzkie, zwierzęce, roślinne i innego pochodzenia, stosowane do badania krwi i do badania niezgodności krwi;

3) odczynniki do badania rodzajów tkanek rozumie się wszystkie odczynniki, ludzkie, zwierzęce, roślinne i innego pochodzenia, stosowane do oznaczania ludzkich typów tkanek.

    3. Zwolnienie od podatku towarów, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) towary są przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów prowadzących działalność medyczną lub naukową niemającą charakteru handlowego;

2) towarowi towarzyszy certyfikat wydany przez odpowiednie władze kraju wysyłki;

3) towar jest przewożony w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

    Art. 55. Zwalnia się od podatku import przesyłek zawierających próbki substancji posiadających atest Światowej Organizacji Zdrowia i przeznaczone do kontroli jakości surowców używanych do produkcji środków farmaceutycznych i leków, przywożonych dla instytucji powołanych do tego celu.

    Art. 56. Zwalnia się od podatku import środków farmaceutycznych i leków przeznaczonych do użytku medycznego dla ludzi lub zwierząt przybyłych z terytorium państwa trzeciego uczestniczących w międzynarodowych imprezach sportowych organizowanych na terytorium kraju, jeżeli ich ilość i rodzaj są odpowiednie do celu, w jakim są przywożone i do czasu trwania imprezy sportowej.

    Art. 57. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import:

1) leków, odzieży, środków spożywczych, środków sanitarnoczyszczących i innych rzeczy służących zachowaniu lub ochronie zdrowia oraz artykułów o przeznaczeniu medycznym, przywożonych przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, przeznaczonych do nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących pomocy;

2) towarów przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych do zebrania funduszy w trakcie zbiórek publicznych, organizowanych na rzecz osób potrzebujących pomocy;

3) wyposażenia i materiałów biurowych przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych jedynie do tej działalności.

    2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie dla tych organizacji lub jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania zwolnionych od podatku towarów.

3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) kawy i herbaty;

4) środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

    4. Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim powiadomieniu organu celnego.

    5. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    6. Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych od podatku do celów innych niż określone w ust. 1, są zobowiązane do poinformowania o tym organów celnych.

    7. Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej, która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym przestały spełniać te warunki, przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    8. Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną, korzystającą ze zwolnienia od podatku dla celów innych niż określone w ust. 1, są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    Art. 58. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, towarów specjalnie przystosowanych do celów rehabilitacji społecznej, zawodowej i medycznej oraz pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia kwalifikacji osób niepełnosprawnych, jeżeli towary te są przywożone przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, których podstawowym celem statutowym jest rehabilitacja oraz pomoc naukowa i kulturalna tym osobom, oraz zostały oddane takim instytucjom bezpłatnie i bez uzyskania korzyści ekonomicznych ze strony dającego.

    2. Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się także do importu:

1) części zamiennych, elementów i specjalnego wyposażenia, przeznaczonych do towarów, o których mowa w ust. 1;

2) narzędzi używanych do konserwacji, kontroli, kalibrowania lub naprawy towarów, o których mowa w ust. 1

- pod warunkiem, że części te, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały przywiezione jednocześnie z towarami, o których mowa w ust. 1, lub zostały przywiezione później, jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że są przeznaczone do takich towarów, które wcześniej zostały zwolnione od podatku.

    3. Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1, po uprzednim powiadomieniu organu celnego.

    4. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    5. Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wynajmowane lub odstępowane, nieodpłatnie lub za opłatą, przez obdarowane instytucje lub organizacje w celach niekomercyjnych dla osób, o których mowa w ust. 1, bez uiszczania podatku.

    6. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    7. Organizacje, o których mowa w ust. 1, które przestają spełniać warunki upoważniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych od podatku do celów innych niż przewidziane w tym artykule, są zobowiązane do poinformowania o tym organy celne.

    8. Towary pozostające w posiadaniu organizacji, która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, będą podlegać opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, kiedy wygasły warunki, przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    9. Towary używane przez organizację korzystającą ze zwolnienia od podatku, dla celów innych niż określone w ust. 1, podlegają opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    Art. 59. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import towarów:

1) przywożonych przez państwowe jednostki organizacyjne, organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, jeżeli są przeznaczone do bezpłatnego:

a) rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy, lub

b) oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy i pozostają własnością tych jednostek;

2) przywożonych przez jednostki ratownictwa, przeznaczone na ich potrzeby, w związku z prowadzonymi przez nie działaniami.

    2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, będzie udzielone tylko tym organizacjom i jednostkom organizacyjnym, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania zwolnionych od podatku towarów.

    3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do materiałów i sprzętu przeznaczonych do odbudowy terenów dotkniętych klęską żywiołową lub katastrofą.

    4. Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim powiadomieniu organu celnego.

    5. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, uznaje się, że obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów nie powstaje, jeżeli:

1) towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie ust. 1, oraz

2) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczące dopuszczenia do obrotu towaru zwolnionego od podatku, zostanie niezwłocznie poinformowany o odstąpieniu.

    7. Towary użyte przez organizację uprawnioną do zwolnienia dla celów innych niż określone w ust. 1, są opodatkowane podatkiem w wysokości obowiązującej w dniu, w którym zostają wykorzystane w innym celu, przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne.

    Art. 60. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) odznaczeń przyznanych przez rządy państw trzecich osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium kraju;

2) pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym, które zostały przyznane na terytorium państwa trzeciego osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium kraju, w uznaniu zasług za działalność w dowolnej dziedzinie lub zasług związanych ze szczególnymi wydarzeniami, jeżeli są przywożone na terytorium kraju przez osobę nagrodzoną;

3) pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym ofiarowanych nieodpłatnie przez władze państw obcych lub osoby mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przywożonych w celu przyznania ich na terytorium kraju za zasługi określone w pkt 2;

4) pucharów, medali oraz pamiątek o charakterze symbolicznym i o niewielkiej wartości, przeznaczonych do bezpłatnego rozdania osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego podczas kongresów lub podobnych imprez o charakterze międzynarodowym odbywających się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

    2. Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli osoba zainteresowana udokumentuje, że spełnia warunki określone w ust. 1.

    Art. 61. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import towarów:

1) przywożonych na terytorium kraju przez osoby, które składały oficjalną wizytę na terytorium państwa trzeciego i otrzymanych w związku z tą wizytą jako podarunki od przyjmujących je władz;

2) przywożonych przez osoby przybywające na terytorium kraju z oficjalną wizytą, z zamiarem wręczenia ich w charakterze podarunków władzom polskim;

3) przesyłanych jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez władze lub przedstawicieli państw obcych oraz zagraniczne organizacje prowadzące działalność o charakterze publicznym, które mieszczą się na terytorium państwa trzeciego, polskim władzom lub organizacjom prowadzącym działalność o takim samym charakterze.

    2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych.

    3. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) towar stanowi podarunek o charakterze okazjonalnym;

2) ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

    Art. 62. Zwalnia się od podatku, na zasadzie wzajemności, import:

1) darów ofiarowanych panującym i głowom państw oraz osobom, które, zgodnie z przepisami międzynarodowymi, korzystają z takich samych przywilejów;

2) towarów przeznaczonych do wykorzystania lub użycia przez panujących i głowy państw obcych oraz ich oficjalnych przedstawicieli w okresie ich oficjalnego pobytu na terytorium kraju.

    Art. 63. 1. Zwalnia się od podatku import próbek towarów mających nieznaczną wartość i mogących służyć jedynie w celu uzyskania zamówień na towary tego samego rodzaju, które mają być przywiezione na terytorium kraju.

    2. Za próbkę towaru, o której mowa w ust. 1, uważa się niewielką ilość towaru, reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, pod warunkiem, że sposób prezentacji i jakość czyni je bezużytecznymi dla celów innych niż promocja.

    3. Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obejmujące próbki, o których mowa w ust. 1, może uzależnić zwolnienie od podatku tych próbek od pozbawienia ich wartości handlowej przez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nieusuwalnych i widocznych znaków lub w inny sposób pozwalający na zachowanie przez ten towar charakteru próbek.

    Art. 64. Zwalnia się od podatku import materiałów drukowanych o charakterze reklamowym, w szczególności katalogi, cenniki, instrukcje obsługi lub ulotki handlowe dotyczące towarów przeznaczonych do sprzedaży lub wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, handlowych, bankowych lub ubezpieczeniowych, przywożonych przez osobę mającą siedzibę na terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) na materiałach w sposób widoczny jest umieszczona nazwa przedsiębiorstwa, które produkuje, sprzedaje bądź wynajmuje towary, albo które oferuje usługi, do których one się odnoszą;

2) przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden egzemplarz każdego dokumentu, jeżeli składa się ona z wielu dokumentów;

3) w przypadku przesyłek zawierających wiele kopii jednego dokumentu ich łączny ciężar brutto nie przekracza 1 kg;

4) przesyłka nie jest w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę temu samemu odbiorcy.

    Art. 65. Zwalnia się od podatku import towarów innych niż określone w art. 64 spełniających wyłącznie funkcje reklamowe i nie posiadających wartości handlowej, przesyłanych nieodpłatnie przez dostawcę swoim odbiorcom.

    Art. 66. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 3, import:

1) niewielkich próbek towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki:

a) są bezpłatnie przywożone z terytorium państwa trzeciego lub są uzyskiwane na imprezach, o których mowa w ust. 2, z towarów przywiezionych z terytorium państwa trzeciego,

b) są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego rozdania,

c) mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość jednostkową,

d) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i ilość wystawców, pozostaje w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy,

e) nie nadają się do obrotu handlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala, są w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż najmniejsze opakowania takiego towaru znajdujące się w obrocie handlowym;

2) towarów przywożonych wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli:

a) są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszczeniu w trakcie trwania imprezy, oraz

b) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i ilość wystawców, pozostaje w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy;

3) materiałów o niewielkiej wartości przeznaczonych do budowy, wyposażenia i dekoracji stoisk wystawców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery, tapety i inne materiały, jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone;

4) drukowanych materiałów, katalogów, prospektów, cenników, plakatów reklamowych, ilustrowanych i nie ilustrowanych kalendarzy, nie oprawionych fotografii i innych towarów dostarczonych bezpłatnie, w celu wykorzystania ich do reklamy towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli:

a) są przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

b) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i ilość wystawców, pozostaje w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy.

    2. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary są przeznaczone na:

1) wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym, przemysłowym, rolnym lub rzemieślniczym;

2) wystawy lub imprezy organizowane w celach charytatywnych;

3) wystawy lub imprezy organizowane w celach naukowych, technicznych, rzemieślniczych, artystycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sportowych, religijnych, związanych z działalnością związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;

4) spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych;

5) uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenia.

    3. Nie konfekcjonowane próbki środków spożywczych i napojów, spełniające warunki określone w ust. 1 pkt 14, podlegają zwolnieniu, jeżeli są bezpłatnie konsumowane na imprezach, o których mowa w ust. 2.

    4. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczy:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) paliw stałych, ciekłych i gazowych.

    Art. 67. 1. Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do badań, analiz lub prób mających na celu określenie ich składu, jakości lub innych parametrów technicznych, przeprowadzanych w celu uzyskania informacji lub w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) towary poddawane badaniom, analizom lub próbom zostaną w całości zużyte lub zniszczone w trakcie ich wykonywania;

2) badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej;

3) ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, dla realizacji którego są przywożone.

    2. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również do importu towarów, które nie uległy zniszczeniu lub zużyciu w trakcie badań, analiz lub prób, pod warunkiem, że produkty powstałe po ich przeprowadzeniu zostaną za zgodą organu celnego:

1) całkowicie zniszczone lub pozbawione wartości handlowej, lub

2) staną się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, bez obciążania go kosztami, lub

3) zostaną wywiezione z terytorium Wspólnoty.

    3. Jeżeli po dokonaniu badań, analiz lub prób są dopuszczane do obrotu towary powstałe po ich przeprowadzeniu, towary te podlegają opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu zakończenia tych badań, analiz lub prób przy uwzględnieniu wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organy celne. Jeżeli osoba zainteresowana, za zgodą i na warunkach określonych przez organ celny, przetworzy pozostałe produkty na odpady lub złom, wysokość podatku określa się przy uwzględnieniu stawek i wartości właściwych dla tych produktów w dniu ich powstania.

    Art. 68. Zwalnia się od podatku import znaków, wzorów, szkiców lub projektów oraz towarzyszącej im dokumentacji i wniosków patentowych, przeznaczonych dla instytucji właściwych w dziedzinie ochrony praw autorskich czy patentów.

    Art. 69. Zwalnia się od podatku import:

1) folderów, broszur, książek, czasopism, przewodników, oprawionych lub nie oprawionych plakatów, nie oprawionych fotografii i powiększeń fotograficznych, ilustrowanych lub nie ilustrowanych map geograficznych, ilustrowanych kalendarzy, których głównym celem jest zachęcanie do wyjazdów zagranicznych, w szczególności do uczestnictwa w spotkaniach lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym, religijnym lub zawodowym, pod warunkiem, że towary te:

a) są przeznaczone do bezpłatnego rozdania, oraz

b) nie zawierają więcej niż 25% prywatnej reklamy, chyba że dotyczy ona przedsiębiorców będących osobami krajowymi, oraz

c) mają charakter materiałów promocyjnych;

2) wykazów i spisów hoteli zagranicznych wydawanych przez urzędowe instytucje turystyczne lub pod ich patronatem oraz rozkładów jazdy środków transportu działających na terytorium państwa trzeciego, jeżeli dokumenty te nie zawierają więcej niż 25% prywatnej reklamy, chyba że dotyczy ona przedsiębiorców będących osobami krajowymi;

3) materiałów wysyłanych akredytowanym przedstawicielom lub korespondentom instytucji turystycznych i nie przeznaczonych do rozdania, a w szczególności roczniki, spisy abonentów telefonicznych lub teleksowych, spisy hoteli, katalogi targowe, próbki wyrobów rzemieślniczych o nieznacznej wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwersytetów, uzdrowisk lub innych podobnych instytucji.

    Art. 70. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import :

1) dokumentów przysyłanych bezpłatnie organom administracji publicznej;

2) publikacji rządów państw obcych oraz publikacji organizacji międzynarodowych przeznaczone do bezpłatnego rozdania;

3) dokumentów wyborczych, w szczególności kart do głosowania, list wyborczych, w wyborach organizowanych przez organy mające swoje siedziby na terytorium państwa trzeciego;

4) przedmiotów mających służyć jako dowody lub do podobnych celów przed sądami bądź organami administracji publicznej;

5) wzorów podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które są przesyłane w ramach zwyczajowej wymiany informacji między służbami publicznymi lub organami bankowymi;

6) urzędowych wydawnictw przeznaczonych dla Narodowego Banku Polskiego;

7) raportów, sprawozdań z działalności, ulotek informacyjnych, prospektów, blankietów przedpłat i innych dokumentów przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na terytorium państwa trzeciego i przeznaczonych dla posiadaczy lub subskrybentów papierów wartościowych emitowanych przez te przedsiębiorstwa;

8) zapisanych nośników, w szczególności w formie perforowanych kart, zapisów dźwiękowych i mikrofilmów, wykorzystywane do przekazywania informacji, przesyłanych bezpłatnie odbiorcy, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

9) akt, dokumentacji archiwalnych, formularzy i innych dokumentów, które mają być wykorzystane w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji lub kongresów oraz sprawozdania z tych imprez;

10) planów, rysunków technicznych, odbitek, opisów i innych podobnych dokumentów przywożonych w celu uzyskania lub realizacji zamówień poza terytorium Wspólnoty lub w celu uczestnictwa w konkursach organizowanych na terytorium kraju;

11) dokumentów przeznaczonych do wykorzystania w trakcie egzaminów organizowanych na terytorium kraju przez instytucje mające swoją siedzibę poza terytorium Wspólnoty;

12) formularzy przeznaczonych do wykorzystania jako urzędowe dokumenty w międzynarodowym ruchu pojazdów lub w transporcie towarów, odbywających się na podstawie umów międzynarodowych;

13) formularzy, etykiet, biletów i podobnych dokumentów wysyłanych przez przedsiębiorstwa przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie, mające swoją siedzibę poza terytorium Wspólnoty, biurom podróży mającym swoją siedzibę na terytorium kraju;

14) formularzy, biletów, konosamentów, listów przewozowych lub innych dokumentów handlowych lub urzędowych, które zostały użyte w obrocie gospodarczym;

15) urzędowych druków dokumentów wydawanych przez władze państw trzecich lub organy międzynarodowe oraz druków odpowiadających międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji, przesyłanych przez stowarzyszenia mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego odpowiednim stowarzyszeniom mającym siedzibę na terytorium kraju;

16) fotografii, slajdów i mat stereotypowych do fotografii, w tym zawierających opisy, przesyłanych dla agencji prasowych lub wydawców gazet bądź czasopism;

17) znaczków skarbowych i podobnych druków potwierdzających uiszczenie opłat poza terytorium Wspólnoty;

18) towarów określonych w załączniku nr 7 do ustawy produkowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub jedną z ich specjalistycznych agencji bez względu na cel w jakim mają być wykorzystane;

19) artykuły kolekcjonerskie i dzieła sztuki, o charakterze edukacyjnym, naukowym czy kulturalnym, które nie są przeznaczone na sprzedaż, i które są importowane przez muzea, galerie i inne instytucje, pod warunkiem, że artykuły te są przywożone bezpłatnie lub jeżeli za opłatą to nie są dostarczone przez podatnika;

20) publikacji oficjalnych wydawanych z upoważnienia kraju eksportującego, instytucji międzynarodowych, władz i organów regionalnych lub lokalnych na mocy prawa obowiązującego w kraju eksportującym, a także druki rozprowadzane z okazji wyborów do Parlamentu Europejskiego albo z okazji wyborów narodowych w kraju, w którym te druki są tworzone przez zagraniczne organizacje polityczne, oficjalnie uznane za takie organizacje, w zakresie, w jakim te publikacje i druki podlegały opodatkowaniu w kraju eksportu i nie korzystały ze zwrotu podatku eksportowego.

    2. Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli dokumenty i towary określone w ust. 1 nie mają wartości handlowej.

    Art. 71. Zwalnia się od podatku import materiałów wykorzystywanych do mocowania i zabezpieczania towarów w trakcie ich transportu z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, w szczególności sznurów, słomy, płótna, papieru, kartonu, drewna, tworzywa sztucznego, które ze swojej natury nie służą do powtórnego użytku.

    Art. 72. Zwalnia się od podatku import ściółki, nawozów, pasz, przywożonych w środkach transportu wykorzystywanych do przewozu zwierząt z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przeznaczonych dla zwierząt w trakcie ich transportu.

    Art. 73. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach:

a) prywatnych środków transportu,

b) środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej,

c) specjalnych kontenerów

- w ilości do 200 litrów na środek transportu;

2) paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki transportu, przeznaczone do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jednak niż 10 litrów;

3) niezbędnych do eksploatacji środków transportu smarów znajdujących się w tych środkach.

    2. Dla celów stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1:

1) za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który:

a) jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach transportu lub cysternach takiego samego typu jak dany środek transportu lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie wykorzystanie paliwa do napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie, lub

b) jest przystosowany do środków transportu, pozwalających na bezpośrednie wykorzystanie gazu jako paliwa lub do działania innych systemów, w które może być wyposażony środek transportu, lub

c) jest montowany na stałe przez producenta do wszystkich kontenerów tego samego typu co dany kontener i którego stałe wmontowanie umożliwia bezpośrednie wykorzystanie paliwa do pracy w czasie transportu, systemów chłodzenia i innych systemów, w jakie kontenery specjalne mogą być wyposażone;

2) za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej - uważa się, wykorzystywany w działalności gospodarczej, każdy mechaniczny pojazd drogowy, w tym ciągnik z naczepą lub bez naczepy, który ze względu na rodzaj, budowę lub wyposażenie jest przeznaczony do przewozu towarów lub więcej niż dziewięciu osób razem z kierowcą, a także specjalistyczny mechaniczny pojazd drogowy;

3) za kontener specjalny uważa się każdy kontener wyposażony w specjalnie zaprojektowane instalacje dla systemów chłodzenia, systemów natleniania, systemów izolacji cieplnej lub innych systemów.

    3. Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku, jeżeli są wykorzystywane wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione. Towary te nie mogą zostać usunięte z tego środka transportu ani być składowane, z wyjątkiem przypadku gdy jest to konieczne w przypadku jego naprawy, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia.

    4. W przypadku naruszenia warunków, o których mowa w ust. 3, wysokość podatku określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia tych warunków oraz według stawek obowiązujących w tym dniu.

    Art. 74. Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych z państw trzecich przez upoważnione organizacje w celu wykorzystania do budowy, utrzymania lub ozdoby cmentarzy, grobów i pomników upamiętniających ofiary wojny, pochowane na terytorium kraju.

    Art. 75. Zwalnia się od podatku import:

1) trumien zawierających zwłoki i urn z prochami zmarłych, jak również kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych zwykle im towarzyszących;

2) kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych przywożonych przez osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, udające się na pogrzeby lub przybywające w celu udekorowania grobów znajdujących się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

    Art. 76. Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do użytku:

1) urzędowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych na terytorium kraju, a także organizacji międzynarodowych mających siedzibę lub placówkę na terytorium kraju;

2) osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych, osób należących do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw i misji specjalnych, osób należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz innych osób korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również pozostających z nimi we wspólnocie domowej członków ich rodzin;

3) osobistego urzędników konsularnych państw obcych oraz pozostających z nimi we wspólnocie domowej członków ich rodzin;

4) osobistego osób nie korzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych na terytorium kraju

- na zasadzie wzajemności i pod warunkiem nieodstępowania towarów, przez okres 3 lat od dnia dopuszczenia do obrotu, osobom innym niż wymienione w pkt 14.

    Art. 77. Zwolnienia, o których mowa w art. 43-76, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień od cła, z wyjątkiem art. 70 ust. 1 pkt 20.

    Art. 78. Przepis art. 40 stosuje się odpowiednio do zwolnień z tytułu importu towarów.


Rozdział 4
Szczególne przypadki zastosowania stawki 0%

    Art. 79. 1. Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do:

1) dostaw armatorom morskim:

a) statków wycieczkowych i tym podobnych, przeznaczonych głównie do przewozu osób; promów wszelkiego typu (PKWiU 35.11.21), z wyłączeniem liniowców pasażerskich pozostałych, statków (łodzi) wycieczkowych itp. pozostałych promów (PKWiU 35.11.2190.00),

b) tankowców (PKWiU 35.11.22), z wyłączeniem tankowców pozostałych (PKWiU 35.11.2290.00),

c) statków chłodniczych (PKWiU 35.11.23), z wyłączeniem statków chłodniczych pozostałych, innych niż tankowce (PKWiU 35.11.2390.00),

d) statków przeznaczonych do przewozu towarów oraz statków przeznaczonych do przewozu zarówno osób jak i towarów (PKWiU 35.11.24), z wyłączeniem barek morskich bez napędu (PKWiU 35.11.2420.3) oraz jednostek pływających wymienionych w podkategorii PKWiU 35.11.2480 i 35.11.2490.00,

e) statków rybackich, itp. pełnomorskich (PKWiU 35.11.3130),

f) pchaczy pełnomorskich (PKWiU 35.11.3250.00), statków szkolnych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.3393.30) i statków badawczych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.3393.40);

2) importu środków transportu morskiego i rybołówstwa morskiego (PCN 8901 10 10 0, 8901 20 10 0, 8901 30 10 0, 8901 90 10 0, 8902 00 12 0, 8902 00 18 0) przez armatorów morskich;

3) dostaw części i wyposażenia z wyłączeniem wyposażenia służącego celom rozrywki i sportu, dla środków transportu morskiego i rybołówstwa morskiego, o których mowa w pkt 1;

4) importu części i wyposażenia z wyłączeniem wyposażenia służącego celom rozrywki i sportu, dla środków transportu morskiego i rybołówstwa morskiego, o których mowa w pkt 1;

5) importu środków transportu lotniczego używanych w lotnictwie cywilnym do wykonywania głównie transportu międzynarodowego o masie własnej przekraczającej 12 ton oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego przywożonego przez ich użytkownika docelowego, posiadającego świadectwo kwalifikacyjne wydane przez polski organ nadzoru lotniczego;

6) dostaw środków transportu lotniczego używanych w lotnictwie cywilnym do wykonywania głównie transportu międzynarodowego o masie własnej przekraczającej 12 ton oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego dla użytkownika docelowego, posiadającego świadectwo kwalifikacyjne wydane przez polski organ nadzoru lotniczego;

7) usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy w transporcie międzynarodowym;

8) usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy w transporcie międzynarodowym;

9) usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym, polegających na obsłudze lądowych i morskich środków transportu;

10) dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków:

a) używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,

b) używanych dla ratownictwa lub udzielania pomocy na morzu, lub połowów przybrzeżnych, z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych,

c) marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani;

11) usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych;

12) najmu (czarteru) środków transportu wodnego oraz najmu wyposażenia tych środków - w związku z transportem międzynarodowym;

13) najmu (czarteru) środków transportu lotniczego oraz najmu wyposażenia tych środków - w związku z transportem międzynarodowym;

14) usług związanych z obsługą statków wymienionych w klasie PKWiU ex 35.11 należących do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi;

15) usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków wymienionych w klasie PKWiU ex 35.11 oraz ich części składowych;

16) usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych do transportu międzynarodowego;

17) pozostałych usług służących bezpośrednim potrzebom środków transportu morskiego i ich ładunkom, o których mowa w pkt 1;

18) dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych do wykonywania transportu międzynarodowego;

19) usług polegających na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów i załatwianiu formalności celnych;

20) usług dotyczących importu towarów, w przypadku gdy wartość tych usług została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 28 ust. 13, z wyjątkiem usług:

a) w zakresie ubezpieczenia towarów,

b) dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku;

21) usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów:

a) dotyczących towarów eksportowanych, polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu, nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

b) świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia i pośrednictwa, dotyczących towarów eksportowanych;

22) dostaw towarów do wolnych obszarów celnych ustanowionych:

a) na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego, przeznaczonych do odsprzedaży podróżnym,

b) na terenach portów morskich, w tym także w celu ich kompletacji, pakowania lub formowania przesyłek zbiorowych transportowanych do odbiorcy poza polskim obszarem celnym przy wykorzystaniu transportu morskiego;

23) usług transportu międzynarodowego;

24) usług polegających na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów;

25) dostaw towarów nabywanych przez podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego, niebędące podatnikami w rozumieniu art. 14 w przypadku gdy towary te są przeznaczone do przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia na terytorium kraju, a następnie do wywozu z terytorium Wspólnoty, w przypadku gdy podatnik:

a) przekaże nabyty przez podmiot towar do podatnika, który dokonuje przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia tego towaru,

b) posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy podatnika w banku krajowym.

    2. Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 718 i 2022, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

    3. Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się:

1) przewóz lub inny sposób przemieszczania osób i towarów:

a) z miejsca wyjazdu (nadania) w kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,

b) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) w kraju,

c) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

2) usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 lit. ac.

    4. Nie stanowi usługi, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów w przypadku gdy miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów znajduje się w kraju, a przewóz poza terytorium Wspólnoty ma wyłącznie charakter tranzytu.

    5. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są:

1) dla transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;

2) dla transportu towarów importowanych, oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów, potwierdzony przez urząd celny;

3) dla transportu towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;

4) dla transportu osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

    6. Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera towarów;

2) określenie towarów i ich ilości;

3) potwierdzenie wywozu przez urząd celny.

    7. Za usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, uznaje się:

1) usługi świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy, uszlachetnienia, przerobu lub przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty zgodnie z warunkami określonymi w przepisach celnych;

2) usługi polegające na pośredniczeniu między podmiotem mającym siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędącym podatnikiem, w rozumieniu art. 14, a podatnikiem, o którym mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne wynagrodzenie od którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających powrotny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty;

3) usługi świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa w pkt 1, polegające wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych w tym celu przez podatnika określonego w pkt 1, pod warunkiem:

a) uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar, który powstał w wyniku wykonania tej usługi, zostanie wywieziony z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty,

b) posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią dokumentów celnych, których kopie powinny być w posiadaniu tych podatników, potwierdzających powrotny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty;

4) usługi polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, które zostały objęte procedurą uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych, świadczone przez podatników na zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 14, w ramach kontraktów wielostronnych, jeżeli:

a) naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych podatników towar został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju przez podatnika będącego również stroną tego kontraktu,

b) podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie z dokumentami celnymi potwierdzającymi wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty oraz kopię tych dokumentów celnych.

    8. Przepisy ust. 7 pkt 24 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich warunki oraz otrzyma całość lub co najmniej 50% zapłaty przed upływem 60 dni od daty wywozu towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty będącego przedmiotem świadczonych usług, z tym że spełnienie warunków także po upływie terminu uprawnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji podatkowej, w której wykazano dostawę.

    9. Za usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, uznaje się również świadczenie usług przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia, wykonywanych na zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 14 , w przypadku gdy:

1) wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów wytworzonych na terytorium kraju;

2) podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy podatnika w banku krajowym;

3) posiada dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty, którego usługa dotyczy.

    10. Przepis ust. 9 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty, nie później jednak niż 40 dnia od daty wykonania usługi; otrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji podatkowej, w której wykazano dostawę.

    11. Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 9, został zbyty na terytorium kraju, podatnicy, którzy dokonali tych czynności, są obowiązani do zapłacenia podatku według stawki właściwej dla dostawy tego towaru, przy czym podatek ustala się od wartości towaru obliczonej na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, zmniejszonych o podatek.

    12. Przepis ust. 1 pkt 25 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma zapłatę, nie później jednak niż 40 dnia od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego.

    13. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

1) dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2;

2) dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3;

3) wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2;

4) dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa w ust. 2

- uwzględniając w szczególności specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji usługi dla potrzeb rozliczenia podatku, przepisy dyrektyw Unii Europejskiej.

    Art. 80. 1. W odniesieniu do organizacji międzynarodowych, które na terytorium kraju prowadzą działalność w interesie publicznym, mogą być zastosowane zwolnienia od podatku, mając na uwadze przepisy dyrektyw Unii Europejskiej i na warunkach określonych odrębnymi przepisami.

    2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych może, w drodze rozporządzenia, zwolnić od podatku organizacje międzynarodowe, które na terytorium kraju prowadzą działalność w interesie publicznym i są zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach, uwzględniając w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) konieczność prawidłowego określenia ilości i wartości towarów objętych zwolnieniem;

3) sytuację gospodarczą państwa.

    Art. 81. 1. W odniesieniu do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych oraz do niektórych grup towarów i usług mogą być zastosowane zwolnienia lub zwroty podatku na warunkach określonych odrębnymi przepisami.

    2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, warunki zwrotu podatku dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych z tytułu eksportu towarów oraz warunki, jakie muszą spełniać te organizacje dla otrzymania tego zwrotu, uwzględniając w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) sytuację gospodarczą państwa;

3) przebieg realizacji budżetu państwa;

4) konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanego podatku;

5) konieczność zapewnienia informacji o eksporcie towarów.

    3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 3877 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami;

3) przebieg realizacji budżetu państwa;

4) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia.


Rozdział 5
Szczególne przypadki określania wysokości podatku należnego

    Art. 82. 1. Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej różnymi stawkami, a nie są obowiązani do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 1, mogą w celu obliczenia podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano zakupu. Dla obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

    2. W przypadku gdy podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział sprzedaży może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego okresu rozliczeniowego procentowych wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie przed zakończeniem okresu, w którym podjęto lub wznowiono działalność.

    Art. 83. W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii, podatek należny może być obliczany jako iloczyn wartości dostawy i stawki:

1) 18,03% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 22%;

2) 6,54% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 7%;

3) 2,91% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 3%.


Dział IX
Odliczanie i zwroty podatku. Odliczanie częściowe


Rozdział 1
Odliczanie i zwroty podatku

    Art. 84. 1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 14, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 112, art. 117 ust. 4 , art. 118 ust. 13 i 15, art. 122.

    2. Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

a) z tytułu nabycia towarów i usług,

b) potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

c) od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 28 ust. 4;

2) w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 34;

3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 114 ust. 6;

4) kwota podatku należnego od importu usług oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

    3. Podatnik ma również prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, o ile kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

    4. Podatnik ma również prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą następujących czynności wykonywanych na terytorium kraju:

1) transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, w tym świadczone przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych;

2) udzielanie i pośrednictwo w udzieleniu kredytu oraz zarządzanie kredytem przez kredytodawcę;

3) pośrednictwo lub wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych lub jakiegokolwiek innego zabezpieczenia pieniędzy oraz zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę;

4) transakcje, w tym pośrednictwo, dotyczące rachunków terminowych i bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem inkasa należności i faktoringu;

5) transakcje, w tym pośrednictwo dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawne środki płatnicze, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich; przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się monety ze złota, srebra oraz innych metali lub banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy, a także monety o wartości numizmatycznej;

6) transakcje, w tym pośrednictwo, z wyłączeniem zarządzania i przechowywania, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach i stowarzyszeniach, obligacje i inne papiery wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów oraz następujących praw lub papierów wartościowych:

a) prawa do określonego udziału w nieruchomości,

b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo użytkowania w stosunku do nieruchomości,

c) udziały lub akcje, dające ich posiadaczowi prawo własności lub użytkowania w stosunku do nieruchomości lub jej części

- w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 26 ust. 3 pkt 1 jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych, pod warunkiem, że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

    5. Obniżenie kwoty podatku należnego, o którym mowa w ust. 1, 3 i 4, następuje:

1) w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 25 oraz ust. 6 i 10;

2) w przypadku nabycia, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym odpowiednio od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3) w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 18 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności;

4) w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 111 ust. 5 i 7 - nie później niż w rozliczeniu za okres następujący po okresie, w którym dokonano tego spisu;

5) w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie do rejestrów zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze.

    6. W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, z wyłączeniem przypadków, gdy faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art.18 ust.13 pkt 1, 2, 4, 7, 911 - prawo do obniżenia podatku należnego, powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

    7. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 5, 6, 10 i 12, może obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okresy wskazane w ust. 5, 6, 10 i 12, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca roku, w którym przypadał termin rozliczenia podatku za dany okres rozliczeniowy.

    8. Korekty, o których mowa w ust. 7, mogą być dokonane wyłącznie w przypadku, jeżeli w całości została uregulowana należność obejmująca kwotę podatku z tytułu nabytych towarów i usług, a w przypadku podatku od importu towarów - kwota podatku wynikająca z dokumentów celnych lub decyzji, o których mowa w art. 35, natomiast w przypadku importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - jeżeli został rozliczony podatek należny od tych czynności.

    9. Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 7 i 8, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji podatkowej.

    10. Podatnicy, o których mowa w art. 20 ust. 1, mogą obniżyć kwotę podatku należnego, o której mowa w ust. 1, w rozliczeniu za kwartał, w którym:

1) uregulowali całą należność wynikającą z otrzymanej od kontrahenta faktury;

2) dokonali zapłaty podatku wynikającego z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o której mowa w art. 35

- nie wcześniej jednak niż z dniem otrzymania faktury lub dokumentu celnego. Przepis ust. 5 pkt 25 stosuje się odpowiednio.

    11. Przepisu ust. 10 nie stosuje się do podatku naliczonego wynikającego z faktur i dokumentów celnych otrzymanych i odliczonych od podatku należnego w rozliczeniu za okres poprzedzający kwartał, za który podatnik będzie rozliczał się metodą kasową.

    12. Podatnicy, o których mowa w art. 20 ust. 5, podatek naliczony wynikający z faktur lub dokumentów celnych otrzymanych w okresie, kiedy rozliczali się metodą kasową, i nieodliczonych od podatku należnego do końca tego okresu, mają prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony w okresie rozliczeniowym, w którym:

1) uregulowali kontrahentowi całą należność wynikającą z otrzymanych faktur - w przypadku podatku wynikającego z faktur;

2) dokonali zapłaty podatku - w przypadku podatku wynikającego z dokumentów celnych;

3) dokonali zapłaty podatku wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 35.

    13. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 5, 6, 10 lub 12, podatnik nie wykonał czynności opodatkowanych, podatek naliczony za ten okres przenosi się do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

    14. U podatnika, o którym mowa w art. 15, podatkiem naliczonym jest kwota stanowiąca równowartość 22% kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.

    15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż określone w ust. 5 terminy obniżenia kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1, ze względu na:

1) specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2) stosowane techniki dokumentowania rozliczeń w obrocie gospodarczym.

    Art. 85. 1. W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 84 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 211, do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy.

    2. Podatnikom dokonującym obrotu opodatkowanego w całości lub w części, stawką niższą niż określona w art. 36 ust. 1, przysługuje prawo do zwrotu z urzędu skarbowego różnicy podatku, o której mowa w ust. 1, do wysokości nie przekraczającej równowartości 22% obrotu opodatkowanego stawkami obniżonymi oraz podatku naliczonego wynikającego z nabycia towarów i usług, o których mowa w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 4.

    3. Podatnikom dokonującym sprzedaży opodatkowanej wyłącznie stawką, o której mowa w art. 36 ust. 1, u których podatek naliczony jest wyższy od podatku należnego, przysługuje zwrot różnicy podatku z urzędu skarbowego w kwocie nie wyższej od kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które na podstawie odrębnych przepisów są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

    4. Kwota zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 2 i 3, ulega podwyższeniu, na umotywowany wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, jeżeli podwyższenie kwoty zwrotu:

1) jest uzasadnione sezonowością produkcji bądź sezonowością wykonywanych usług lub sezonowością skupu produktów rolnych;

2) wynika z nałożenia przepisami prawa ograniczeń w działalności podatnika lub zadań - które powodują, że różnica podatku, o której mowa w ust. 1, nie podlegająca zwrotowi w trybie ust. 2 i 3 lub ust. 4 pkt 1, wzrastała lub utrzymywała się na podobnym poziomie przez okres 6 kolejnych miesięcy, w przypadku podatników składających deklaracje podatkowe za okresy miesięczne, lub 2 kolejnych kwartałów, w przypadku podatników składających deklaracje za okresy kwartalne.

    5. Zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o których mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika, z zastrzeżeniem art. 95 ust. 4. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, urząd skarbowy może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

    6. Na wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia, gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1) faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone bezpośrednio podatnikowi będącemu wystawcą faktury, z uwzględnieniem art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa działalności gospodarczej;

2) dokumentów celnych oraz decyzji, o których mowa w art. 35, i zostały przez podatnika zapłacone;

3) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług - jeżeli w deklaracji został wykazany podatek należny od tych transakcji

- przy czym przepis ust. 5 zdanie drugie i trzecie stosuje się odpowiednio.

    7. Różnicę podatku nie zwróconą przez urząd skarbowy w terminie, o którym mowa w ust. 5 w zdaniu pierwszym, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

    8. W przypadku gdy podatnik otrzymał zwrot różnicy podatku z tytułu eksportu towarów i następnie całość lub część tego towaru powróciła do podatnika, a czynność ta powoduje powrót towaru do kraju, podatnik jest obowiązany zwrócić całość lub odpowiednią część otrzymanego zwrotu w terminie 14 dni od dnia przekroczenia towaru przez państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej. Podatnik może zwiększyć o tę kwotę podatek naliczony, począwszy od najbliższego okresu rozliczeniowego.

    9. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w ust. 8 od niezwróconej kwoty są naliczane odsetki za zwłokę jak od zaległości podatkowych. Odsetki naliczane są od następnego dnia po upływie terminu określonego w ust. 8, a jeżeli termin ten przypada wcześniej od terminu najbliższego okresu rozliczeniowego - od terminu, w którym powinno zostać dokonane rozliczenie podatku.

    10. Podatnik wymieniony w art. 15 może otrzymać zwrot podatku, do wysokości kwoty określonej w art. 84 ust. 14.

    11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) może określić przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne używanie środków trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków, oraz może określić zasady zwrotu różnicy tego podatku;

2) może rozszerzyć zakres zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 2 i 3, na całość lub część nadwyżki podatku naliczonego ponad podatek należny, jeżeli jest to uzasadnione charakterem działalności lub długością cyklu produkcyjnego podatnika;

3) określi przypadki, warunki i terminy zwrotu podatku, o którym mowa w ust. 10.

    12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń, o których mowa w ust. 11, uwzględnia w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami;

3) konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku.

    Art. 86. 1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

1) importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy;

2) samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg, z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu tych samochodów stanowi przedmiot działalności podatnika;

3) części składowych zużytych do wytworzenia przez podatnika samochodów, o których mowa w pkt 2, jeżeli samochody te zostały zaliczone przez tego podatnika do środków trwałych;

4) towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego;

5) paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych lub innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg;

6) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

a) przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na innych zasadach niż określone w art. 117, wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne bądź jedne i drugie,

b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;

7) towarów i usług, których nabycie:

a) zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego w art. 111 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 111 ust. 5 i 7,

b) nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.

    2. Jeżeli na podstawie dokumentacji prowadzonej przez podatnika nie można ustalić kwoty podatku naliczonego od towarów i usług, określonych w ust. 1 pkt 4, kwotę tego podatku ustala się przez zastosowanie stawki określonej w art. 36 ust. 1 do kwoty wydatków, które w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

    3. Przepis ust. 1 pkt 4 nie dotyczy:

1) wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 85 ust. 3;

2) wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 2, jeżeli czynności te zostały opodatkowane;

3) podatku od importu towarów stanowiących wkłady niepieniężne (aporty) do spółek handlowych;

4) wydatków na nabycie towarów celem oddania w odpłatne używanie na podstawie umów leasingu, jeżeli zgodnie z przepisami o podatku dochodowym odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający;

5) nabycia towarów przez komisanta na rzecz komitenta w wykonaniu umowy komisu;

6) nabycia towarów przez komisanta od komitenta w ramach umowy komisu;

7) podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku, o którym mowa w art. 10.

    4. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 94.

    5. W celu zapobieżenia nadużyciom, a także dążąc do jednakowego traktowania, dla celów podatkowych w zakresie odliczania podatku z tytułu nabycia lub rozporządzania takimi samymi towarami, mogą być określone inne przypadki, w których podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, określone odrębnymi przepisami.

    Art. 87. 1. W odniesieniu do:

1) przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) Sił Zbrojnych Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Sił Zbrojnych Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowych Kwater i Dowództw i ich personelu cywilnego;

3) podmiotów nieposiadających siedziby, miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, niezarejestrowanych dla potrzeb podatku na terytorium kraju

- mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych odrębnymi przepisami.

    2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu podatku przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - o ile zwrot taki wynika z porozumień międzynarodowych lub zasady wzajemności.

    3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu podatku Siłom Zbrojnym Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Siłom Zbrojnym Państw - Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowym Kwaterom i Dowództwom i ich personelowi cywilnemu.

    4. Przy wydawaniu rozporządzeń, o których mowa w ust. 2 i 3, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) porozumienia międzynarodowe;

3) konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

4) potrzebę zapewnienia informacji o towarach i usługach, od nabycia których podatek jest zwracany.

    5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, warunki i tryb zwrotu podatku podmiotom nieposiadającym siedziby, miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, niezarejestrowanym dla potrzeb podatku na terytorium kraju, uwzględniając w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od których przysługuje zwrot podatku;

3) potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości zwracanych kwot;

4) potrzebę zapewnienia niezbędnych informacji o podmiocie ubiegającym się o zwrot podatku jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu.


Rozdział 2
Odliczanie częściowe podatku oraz korekty podatku naliczonego

    Art. 88. 1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych z czynnościami w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego.

    2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może zmniejszyć podatek należny o taką część podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom dającym prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 9.

    3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

    4. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, dla którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

    5. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów, o których mowa w art. 85 ust. 3, używanych przez podatnika dla potrzeb jego działalności.

    6. Do obrotu uzyskanego z czynności, w stosunku do których nie przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia podatku należnego, wlicza się kwotę otrzymanych subwencji (dotacji) innych niż określone w art. 28 ust. 1 oraz wartości czynności niepodlegających opodatkowaniu.

    7. Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od podatku należnego, przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z urzędem skarbowym, w formie protokołu.

    8. Przepis ust. 7 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

    9. Podatnik, u którego proporcja określona zgodnie z ust. 37:

1) przekroczyła 98% - ma prawo do obniżenia podatku należnego o cały podatek naliczony, o którym mowa w ust. 2;

2) nie przekroczyła 2% - nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w ust. 2.

    Art. 89. 1. Po zakończeniu roku, w którym przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w art. 84 ust. 1, podatnik jest zobowiązany do dokonania korekty podatku odliczonego zgodnie z art. 88 ust. 38, przy uwzględnieniu proporcji obliczonej w sposób określony w art. 88 ust. 37, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli kwota korekty nie przekroczy 0,01% kwoty podatku naliczonego podlegającego korekcie.

    2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie odrębnych przepisów są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości - w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta, o której mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

    3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, należy dokonać w deklaracji podatkowej składanej za ostatni okres rozliczeniowy roku podatkowego, za który dokonuje się korekty.

    4. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów, o których mowa w ust. 2, będzie się uważać że towary te są nadal używane dla potrzeb czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

    5. Korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo dla całego pozostającego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.

    6. W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1) opodatkowane, dla celów dokonania korekty, przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru związane jest z czynnościami opodatkowanymi;

2) zwolnione lub nie podlegały opodatkowaniu, dla potrzeb obliczenia korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

    7. Przepisy ust. 15 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o cały podatek naliczony od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tego towaru lub usługi.

    8. Korekty, o której mowa w ust. 57, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie, przed oddaniem go do użytkowania.

    9. W przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), o których mowa w art. 5 pkt 1, korekta określona w ust. 18 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zakładu (oddziału).

    10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, dla grupy podatników, inne niż wymienione w ust. 19, warunki dokonywania korekt związanych z odliczeniami podatku oraz zwolnić niektóre grupy podatników od dokonywania korekt, uwzględniając w szczególności:

1) specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2) uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami i usługami;

3) konieczność zapewnienia prawidłowego odliczenia kwot podatku.

    Art. 90. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) może określić listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów lub usług nie uprawnia do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 85 ust. 110;

2) może określić inne niż wymienione w art. 85 ust. 3 przypadki nabycia towarów lub usług uprawniające do obniżenia podatku należnego lub zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 85;

3) może określić przypadki, gdy podatek naliczony może być zwrócony jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług oraz określić warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

    2. Przy wydawaniu rozporządzeń, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami;

3) konieczność prawidłowego udokumentowania czynności, od których przysługuje zwrot podatku;

4) zapewnienie jednakowego traktowania podmiotów wykorzystujących dla potrzeb działalności te same towary.

    3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, może, w drodze rozporządzenia, określić listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów i usług przez podatników prowadzących działalność rolniczą nie uprawnia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w całości lub w części lub zwrotu różnicy podatku w całości lub w części, a także mając na uwadze uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

    Art. 91. 1. W przypadku nabycia towarów lub usług, o których mowa w art. 85 ust. 3, przed powstaniem obowiązku podatkowego, zwrot podatku naliczonego może być dokonywany w formie zaliczki.

    2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wypłaty zaliczki, o której mowa w ust. 1, oraz przypadki zwrotu zaliczki wraz z oprocentowaniem, uwzględniając w szczególności specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

    Art. 92. 1. Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka przymusowa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

    2. Do hipoteki przymusowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

    Art. 93. 1. Skarbowi Państwa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku przysługuje zastaw skarbowy na będących własnością podatnika rzeczach ruchomych oraz na zbywalnych prawach majątkowych.

    2. Wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów skarbowych jest dokonywany na podstawie uwzględnionego wniosku w sprawie wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

    3. Do zastawu skarbowego, w zakresie nie uregulowanym w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy - Ordynacji podatkowej.


Dział X
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku.


Rozdział 1
Rejestracja

    Art. 94. 1. Podmioty, o których mowa w art. 14, są obowiązane, przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 4, złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

    2. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 14 ust. 3 i 4, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

    3. Podmioty wymienione w art. 14, zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 111 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 38 ust. 1 i art. 81, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w ust. 1.

    4. Urząd skarbowy rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako " podatnika VAT zwolnionego" .

    5. Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT, zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności urzędowi skarbowemu; zgłoszenie to stanowi podstawę dla urzędu skarbowego do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

    6. Zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika dokonuje jego następca prawny.

    7. W przypadku gdy zaprzestanie wykonania czynności podlegających opodatkowaniu nie zostało zgłoszone zgodnie z ust. 5 i 6, urząd skarbowy wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

    8. Urząd skarbowy wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności powiadamiania o tym podatnika, jeżeli w wyniku podjętych czynności sprawdzających, okaże się, że podatnik nie istnieje lub mimo podjętych udokumentowanych prób, nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo z jego pełnomocnikiem.

    9. Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, którzy następnie zostali zwolnieni od podatku na podstawie art. 111 ust. 1 lub zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione na podstawie art. 38, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

    10. Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny jest obowiązany umieszczać numer identyfikacji podatkowej na fakturach oraz w ofertach.

    11. Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

    12. Na wniosek zainteresowanego, urząd skarbowy jest obowiązany do potwierdzenia, czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Zainteresowanym może być zarówno sam podatnik, jak i osoba trzecia mająca interes prawny w złożeniu wniosku.

    Art. 95. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 14, którzy są obowiązani zarejestrować się jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia, do poinformowania urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 94, o zamiarze rozpoczęcia dokonywania tych czynności.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 14, innych niż wymienieni w ust. 1, i osób prawnych nie będących podatnikami w rozumieniu art. 14, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, oraz tych którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 9 ust. 5.

    3. Urząd skarbowy rejestruje podatnika, który dokonał powiadomienia zgodnie z ust. 1 - jako podatnika VAT UE, jeżeli:

1) podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i wykonuje czynności, o których mowa w art. 4, od co najmniej 12 miesięcy;

2) podatnik złożył w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną, zabezpieczenie majątkowe lub gwarancje bankowe na kwotę 250 000 zł, zwane dalej kaucją - w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności, o których mowa w art. 4 oraz podatników, którzy zarejestrowali się jako podatnicy VAT i rozpoczęli wykonywanie czynności, o których mowa w art. 4, w okresie krótszym niż 12 miesięcy przed złożeniem informacji, o której mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4.

    4. Podatnicy, o których mowa w ust. 3 pkt 2, którzy nie złożą kaucji gwarancyjnej, zostają zarejestrowani również jako podatnicy VAT UE, z tym że termin zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 85 ust. 5 i 6, wydłuża się do 180 dni. Zdanie drugie i trzecie art. 85 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

    5. Urząd skarbowy potwierdza zarejestrowanie podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 2 - jako podatnika VAT UE.

    6. Podatnik może wystąpić do urzędu skarbowego o zwrot kaucji lub o zwolnienie z zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, po upływie czterech kolejnych kwartałów, za które składał informacje, o których mowa w art. 98 ust. 1, w których wykazywał wewnątrzwspólnotowe dostawy lub nabycia oraz rozliczał podatek z urzędem skarbowym.

    7. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, które uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 5, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych nabyć lub dostaw są obowiązani do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem PL.

    8. W przypadku zaprzestania przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE, dokonywania czynności, o których mowa w ust. 1, podmiot ten jest obowiązany do pisemnego zgłoszenia tego faktu urzędowi skarbowemu przez aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego; zgłoszenie należy złożyć w terminie 15 dni od zaistnienia tych okoliczności.

    9. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 8, stanowi podstawę dla urzędu skarbowego do wykreślenia podmiotu z rejestru jako podatnika VAT UE.

    10. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie złoży za sześć kolejnych miesięcy deklaracji podatkowej VAT, urząd skarbowy wykreśla z urzędu podmiot z rejestru jako podatnika VAT UE i powiadamia go o powyższym.

    11. Wykreślenie podatnika z rejestru jako podatnika VAT, o którym mowa w art. 94 ust. 5, 7 i 8, jest równoznaczne z wykreśleniem z rejestru jako podatnika VAT UE.

    12. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, są uprawnione do złożenia wniosku o potwierdzenie zidentyfikowania określonego podmiotu dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w danym państwie członkowskim.

    13. Podmiot, o którym mowa w ust. 12, składa do biura wymiany informacji o VAT lub urzędu skarbowego wniosek w formie pisemnej, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną.

    14. Biuro wymiany informacji o VAT lub urząd skarbowy potwierdza lub nie potwierdza zidentyfikowania podmiotu dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w formie pisemnej, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną.

    Art. 96. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) może określić podatników innych niż wymienieni w art. 94 ust. 3, nie mających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego;

2) określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT, wzór potwierdzenia zarejestrowania osoby prawnej oraz podatnika jako podatnika VAT UE i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu - o których mowa w art. 94 ust. 1, 4 i 5 oraz art. 95 ust. 5;

3) określi wzór pisemnego wniosku, o którym mowa w art. 95 ust. 12 oraz wzór pisemnego potwierdzenia, o którym mowa w art. 95 ust. 14, oraz przypadki, w których biuro wymiany informacji o VAT wydaje pisemne potwierdzenie

- przy wydawaniu rozporządzeń należy uwzględnić możliwość prawidłowej identyfikacji podatników, a w szczególności wymagania związane, z określoną na podstawie odrębnych przepisów, wymianą informacji o dokonywanych nabyciach i dostawach wewnątrzwspólnotowych.

    2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyjmowania kaucji, formy zabezpieczenia majątkowego, które mogą być uznane za kaucję, o których mowa w art. 95 ust. 3 pkt 2, oraz może określić warunki jej zwrotu w terminie wcześniejszym, uwzględniając w szczególności:

1) konieczność prawidłowego udokumentowania przyjęcia kaucji;

2) konieczność właściwego zabezpieczenia należności budżetu państwa.


Rozdział 2
Deklaracje

    Art. 97. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 14, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 212 i art. 131.

    2. Mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

    3. Mali podatnicy, którzy nie wybrali metody kasowej, oraz podatnicy o których mowa w art. 38 ust. 3, wykonujący wyłącznie czynności wymienione w tym przepisie, mogą również składać deklaracje, o których mowa w ust 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału poprzedzającego kwartał, za który będzie po raz pierwszy składana deklaracja kwartalna.

    4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do podatników, którzy dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

    5. Podatnicy, o których mowa w ust. 3 i art. 20 ust. 3, mogą ponownie składać deklaracje podatkowe za okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie czterech kwartałów, w których rozliczali się za okresy kwartalne, i po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego, w terminie do ostatniego dnia kwartału, za który będzie składana ostatnia kwartalna deklaracja podatkowa.

    6. Podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, tracą prawo do składania deklaracji podatkowej za okresy kwartalne począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty określonej w art. 2 pkt 26.

    7. Podatnicy, którzy zgłoszą do urzędu skarbowego w trybie art. 95 ust. 1 zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy, tracą prawo do rozliczania się za okresy kwartalne, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym dokonano tego zgłoszenia.

    8. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do małych podatników, o których mowa w ust. 3.

    9. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 111 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 38 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 81, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 85 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 90 ust. 1 pkt 2 i 3.

    10. Podatnicy wymienieni w art. 14, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, i osoby prawne niebędące podatnikami w rozumieniu art. 14, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz którzy skorzystali z możliwości wymienionej w art. 9 ust. 5, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe w zakresie dokonywanych nabyć za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca, następującego po każdym kolejnym miesiącu.

    11. W przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 16 ust. 1 pkt 4 nie mają obowiązku składania deklaracji, o którym mowa w ust. 13 lub 9, deklarację podatkową składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

    12. W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 14 oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 14, niemające obowiązku składania deklaracji, o którym mowa w ust. 13 lub ust. 10, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

    13. Podatnicy, o których mowa w art. 15, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe w terminie do 30 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

    14. Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 85 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

    15. W przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 20, rozliczanie i pobór podatku może być określony w sposób odmienny niż określony w ust. 114.

    16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji, o których mowa w ust. 1, 2 i 1013, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia, terminu i miejsca składania, uwzględniając również konieczność pouczenia podatnika o odpowiedzialności za niezłożenie deklaracji.

    17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, sposób obliczania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium kraju przez podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, uwzględniając w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) specyfikę wykonywania usług transportowych;

3) zapewnienie prawidłowego obliczenia kwot podatku.


Rozdział 3
Informacje podsumowujące

    Art. 98. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 14, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 811 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 12, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach i wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, zwanych dalej "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym:

1) powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;

2) powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się również do osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 14, zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE.

    3. Informacja podsumowująca powinna, w szczególności, zawierać następujące dane:

1) nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez urząd skarbowy zgodnie z art. 95 ust. 5;

2) właściwy i ważny numer identyfikacyjny klienta nadany mu w państwie członkowskim, z którego dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

3) kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub kraju, do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

4) łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia, wyrażoną zgodnie z art. 30, oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w zakresie poszczególnych klientów.

    4. W przypadku transakcji, o której mowa w art. 134, informacja podsumowująca powinna dodatkowo zawierać adnotację, że nabycie i dostawa zostały dokonane w ramach wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych.

    Art. 99. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek błędów w złożonych informacjach podsumowujących, podmiot, który złożył informację podsumowującą zgodnie z art. 98, jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę błędnej informacji podsumowującej.

    Art. 100. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji podsumowującej, o której mowa w art. 98, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego jej wypełnienia, terminu i miejsca składania, oraz wzór korekty informacji podsumowującej, o której mowa w art. 99, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia - również w postaci elektronicznej. Przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności:

1) przepisy dyrektyw Unii Europejskiej;

2) specyfikę wykonywania niektórych czynności.


Rozdział 4
Zapłata podatku

    Art. 101. 1. Podatnicy są obowiązani, bez wezwania przez urząd skarbowy, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 4 i art. 32.

    2. Podatnicy, o których mowa w art. 97 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania przez urząd skarbowy, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego.

    3. W przypadku, o którym mowa w art. 97 ust. 11 i 12, podatnicy są obowiązani, bez wezwania przez urząd skarbowy, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

    4. Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 97 ust. 1, 2 i 3 lub 10, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji - użytkowany na terytorium kraju.

    5. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć do urzędu skarbowego na ustalonym wzorze informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji należy dołączyć kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.

    6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji, o której mowa w ust. 5, uwzględniając w szczególności obowiązek prawidłowej identyfikacji środka transportu, w tym jego przebieg oraz datę pierwszego dopuszczenia do użytku.

    Art. 102. 1. Przepisy art. 20, art. 84 ust. 1012, art. 97 ust. 28 oraz art. 101 ust. 2 - w zakresie dotyczącym małych podatników stosuje się również do podatników rozpoczynających w ciągu roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 4, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w art. 2 pkt 26.

    2. W przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 1, podatnik traci prawo do rozliczania się metodą kasową oraz do dokonywania kwartalnych rozliczeń począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło to przekroczenie oraz w następnym roku podatkowym.

    Art. 103. 1. Urzędy skarbowe dla celów związanych z rejestracją środków transportu są obowiązane do wydawania zaświadczeń potwierdzających:

1) uiszczenie przez podatnika podatku - w przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 3 i 4, lub

2) braku obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu nabywanych z terytorium innego niż terytorium kraju państwa członkowskiego pojazdów, które mają być dopuszczone do ruchu na terytorium kraju.

    2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zaświadczenia wydaje się na wniosek zainteresowanego. Wniosek zawiera w szczególności:

1) dane identyfikujące pojazd;

2) datę pierwszego dopuszczenia pojazdu do użytku;

3) przebieg pojazdu;

4) cenę nabycia pojazdu przez wnioskodawcę;

5) dane dotyczące podmiotu dokonującego dostawy pojazdu na rzecz wnioskodawcy.

    3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera oświadczenie wnioskodawcy o znajomości przepisów Kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością.

    4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2 i 3, należy załączyć umowę lub fakturę stwierdzającą nabycie pojazdu przez wnioskodawcę oraz inne dokumenty, z których jednoznacznie wynika, że nie zachodzi w tym przypadku wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

    5. Załączone do wniosku dokumenty, o których mowa w ust. 4, urząd skarbowy zwraca, przy wydawanym zgodnie z ust. 1 zaświadczeniu, wnioskodawcy. Urząd skarbowy jest obowiązany przechowywać kopię tych dokumentów.

    6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2 i 3, uwzględniając w szczególności obowiązek zapewnienia niezbędnych danych pozwalających na stwierdzenie braku obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

    7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności obowiązek zapewnienia danych niezbędnych do zidentyfikowania pojazdu, którego dotyczy zaświadczenie.


Dział XI
Dokumentacja


Rozdział 1
Faktury

    Art. 104. 1. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

    2. Podatnicy świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

    3. W wewnątrzwspólnotowej dostawie nowych środków transportu dla nabywcy nie zidentyfikowanego dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego będącego państwem przeznaczenia dostawy, podatnik jest obowiązany w każdym przypadku wystawić fakturę potwierdzającą dokonanie dostawy, niezależnie od tego kto jest nabywcą.

    4. Fakturę, o której mowa w ust. 3, wystawia się w trzech egzemplarzach; oryginał faktury jest wydawany nabywcy; jedną z kopii faktury podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, drugą przesyła w terminie 14 dni od dnia dokonania dostawy do biura wymiany informacji o podatku VAT.

    5. W przypadku czynności wymienionych w art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 2 oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i importu usług, wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

    6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania, a także może określić wzory tych faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności, uwzględniając w szczególności:

1) konieczność odpowiedniego dokumentowania dostawy towarów lub świadczenia usług i identyfikacji czynności dokonanych przez poszczególnych podatników;

2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3) stosowane techniki rozliczeń;

4) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z ilością lub rodzajem wykonywanych czynności.

    Art. 105. 1. Podatnik wystawiający fakturę, na pisemne żądanie nabywcy towaru lub usługi obowiązany jest w terminie 14 dni, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, do:

1) udostępnienia do wglądu oryginału lub uwierzytelnionego notarialnie odpisu potwierdzenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 94;

2) wglądu w ewidencję, o której mowa w art. 107 ust. 3, w części potwierdzającej ujęcie w niej faktury wystawionej na nabywcę wnoszącego to żądanie oraz

3) pisemnego potwierdzenia złożenia deklaracji, w której została ujęta ta faktura.

    2. Podatnik ma obowiązek potwierdzić odbiór żądania, o którym mowa w ust. 1.

    3. W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi posiada potwierdzenie odbioru żądania, o którym mowa w ust. 2, a nie uzyska od podatnika informacji, o których mowa w ust. 1, oraz zawiadomi o tym urząd skarbowy, przed rozpoczęciem u niego kontroli, a w trakcie tej kontroli stwierdzone zostanie odliczenie podatku z faktur wystawionych przez podatnika, o którym mowa w ust. 1, niepotwierdzonych kopią, przepisów art. 107 ust. 47 w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania nie stosuje się w odniesieniu do kwot udokumentowanych fakturami, wobec których podjęto procedurę, o której mowa w ust. 1.

    4. Nabywca do żądania, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany dołączyć kopię swojego zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług.

    5. Jeżeli żądanie, o którym mowa w ust. 1, zostało wniesione po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiła dostawa towaru lub wykonanie usługi na rzecz nabywcy wnoszącego to żądanie, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

    Art. 106. 1. W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od podatku należnego.


Rozdział 2
Ewidencje

    Art. 107. 1. Podatnicy zwolnieni od podatku, na podstawie art. 111 ust. 1 i 9, są obowiązani do zaewidencjonowania sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

    2. W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust. 1, lub prowadzi ją w sposób nierzetelny, organ podatkowy określa wartość nie zaewidencjonowanej dostawy w drodze oszacowania i ustala podatek przy zastosowaniu stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 84.

    3. Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 38 i art. 81 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 111 ust. 1 i 9, są obowiązani do prowadzenia ewidencji zawierającej: kwoty określone w art. 88, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny oraz kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 118 ust. 11, art. 123, art. 132, art. 136, dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji.

    4. W razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania podatkowego niższą od kwoty należnej, urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej określa wysokość tego zobowiązania w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia tego zobowiązania.

    5. W razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia. Dotyczy to również różnicy podatku, o której mowa w art. 85 ust. 1.

    6. Przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się:

1) jeżeli przed dniem wszczęcia kontroli przez urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej podatnik dokonał odpowiedniej zmiany deklaracji podatkowej oraz wpłacił do urzędu skarbowego kwotę wynikającą ze zmiany deklaracji podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę;

2) w zakresie ustalania dodatkowego zobowiązania, w przypadku, jeżeli zaniżenie zobowiązania podatkowego, zawyżenie kwoty różnicy podatku lub kwoty zwrotu podatku naliczonego wiąże się z nieujęciem podatku należnego w rozliczeniu za dany okres z tytułu dostawy lub świadczenia usługi, od której podatek należny został ujęty w poprzednim okresie rozliczeniowym.

    7. Przepisy ust. 46 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik:

1) wykazał w deklaracji podatkowej i otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę zwrotu podatku naliczonego, a powinien wykazać kwotę zobowiązania podatkowego podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego;

2) nie złożył deklaracji podatkowej oraz nie wpłacił kwoty zobowiązania podatkowego.

    8. W przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 6, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji otrzymywanych towarów, w szczególności datę ich otrzymania, dane pozwalające na identyfikację towarów oraz datę wydania towaru po wykonaniu usługi przez podatnika.

    9. Przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio do towarów przemieszczanych przez podatnika na terytorium innego państwa członkowskiego, jeżeli na tych towarach mają być wykonane usługi na rzecz podatnika, a po wykonaniu tych usług towary te są wysyłane lub transportowane z powrotem do tego podatnika na terytorium kraju.

    10. Podmioty, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2, są obowiązane prowadzić ewidencję, na podstawie której można określić wartość nabywanych przez nie towarów z innych państw członkowskich; prowadzenie ewidencji powinno zapewnić wskazanie dnia, w którym wartość nabywanych przez te podmioty towarów z innych państw członkowskich przekroczy kwotę wyrażoną w złotych, odpowiadającą kwocie 10 000 EUR, z uwzględnieniem wartości towarów określonych w art. 9 ust. 3.

    11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe dane, jakie powinny posiadać prowadzone przez podatnika ewidencje, o których mowa w ust. 8 i 9, a także może określić wzory tych ewidencji, uwzględniając w szczególności:

1) specyfikę wykonywania czynności, których przedmiotem są przemieszczane towary objęte obowiązkiem ewidencyjnym;

2) konieczność zapewnienia dokumentacji umożliwiającej zweryfikowanie prawidłowości rozliczenia podatku.

    Art. 108. W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 107 ust. 3, w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej na podstawie art. 38 i art. 81, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wielkości tej sprzedaży, organ podatkowy określi w drodze oszacowania wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej podatek należny według stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 84.


Rozdział 3
Kasy rejestrujące

    Art. 109. 1. Podatnicy dokonujący dostawy towarów i świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii, na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych, są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

    2. Podatnicy naruszający obowiązek określony w ust. 1, do czasu rozpoczęcia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, tracą prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30% podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

    3. Jeżeli z przyczyn niezależnych od podatnika nie może być prowadzona ewidencja obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, podatnik jest obowiązany ewidencjonować obroty i kwoty podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej. W przypadku gdy ewidencja obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej jest niemożliwa, podatnik nie może dokonywać dostawy towarów i świadczyć usług.

    4. Podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 50% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 2 500 zł.

    5. W przypadku gdy podatnik, który rozpoczął ewidencjonowanie obrotu w obowiązujących terminach i wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub jest podatnikiem zwolnionym od podatku na podstawie art. 111 ust. 1 lub 9, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty określonej w ust. 4 na rachunek bankowy podatnika w terminie do 25 dnia od daty złożenia wniosku przez podatnika.

    6. Podatnicy są obowiązani do zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących w przypadku gdy w okresie 3 lat od dnia rozpoczęcia ewidencjonowania zaprzestaną ich używania lub nie dokonują w obowiązującym terminie zgłoszenia kasy do obowiązkowego przeglądu technicznego przez właściwy serwis, a także w przypadkach naruszenia warunków związanych z jej odliczeniem, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7 pkt 1.

    7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1) ustali szczegółowe zasady, warunki i tryb odliczania od podatku należnego (zwrotu) kwoty, o której mowa w ust. 4 i 5, oraz zasady zwrotu przez podatnika kwot, o których mowa w ust. 6, oraz określi inne przypadki naruszenia warunków związanych z jej odliczeniem (zwrotem), powodujące konieczność dokonania przez podatnika zwrotu, mając na uwadze w szczególności okres wykorzystywania tych urządzeń oraz przestrzeganie przez podatników warunków technicznych związanych z wykorzystywaniem tych urządzeń;

2) może określić inny, niż wymieniony w ust. 4, limit odliczeń dla kas o zastosowaniu specjalnym, które programowo, funkcjonalnie i konstrukcyjnie są zintegrowane z innymi urządzeniami;

3) może zwolnić na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu.

    8. Przy wydawaniu rozporządzeń, o których mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

    9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunki ich stosowania przez podatników, uwzględniając w szczególności:

1) potrzebę zabezpieczenia zaewidencjonowanych danych;

2) konieczność zagwarantowania konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towarów lub usług z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość kontroli przez klienta czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawiania dowodu potwierdzającego jej wykonanie;

3) optymalne, również dla danego typu obrotu, rozwiązania techniczne dotyczące konstrukcji kas.


Rozdział 4
Terminy przechowywania dokumentów

    Art. 110. 1. Podatnicy są obowiązani przechowywać oryginały i kopie faktur, faktur korygujących i not korygujących, a także duplikaty tych dokumentów w okresie 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę, fakturę korygującą lub notę.

    2. Przepis ust. 1 dotyczy również:

1) dokumentów celnych;

2) faktur otrzymywanych przez podatników z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz związanych z nim listów przewozowych, umów, korespondencji handlowej oraz innych dokumentów pozwalających w szczególności na określenie miejsca wykonania tej czynności, podstawy opodatkowania oraz kwoty należnego podatku;

3) dowodów, o których mowa w art. 37 ust. 2.

    3. Jeżeli faktura została wystawiona na podstawie pisemnego oświadczenia nabywcy, w tym również złożone w zamówieniu lub ofercie, w przypadkach gdy wystawienie faktury jest uwarunkowane, na podstawie odrębnych przepisów, potwierdzeniem spełnienia określonych warunków - obowiązek, o którym mowa w ust. 1, do tych oświadczeń stosuje się odpowiednio.


Dział XII
Procedury szczególne


Rozdział 1
Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców

    Art. 111. 1. Zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 10 000 EUR. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

    2. Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych z podatku, a także towarów, które na podstawie odrębnych przepisów są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

    3. W przypadku prowadzenia przez rolnika ryczałtowego korzystającego ze zwolnienia określonego w art. 38 ust. 1 pkt 3 także innej działalności niż działalność rolnicza, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1 oraz w ust. 10, dokonywanej przez tego podatnika, nie wlicza się sprzedaży produktów rolnych pochodzących z prowadzonej przez niego działalności rolniczej.

    4. Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 4.

    5. Jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka ponad tę kwotę. Za zgodą urzędu skarbowego podatnik może zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony, wynikający z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i usług a także z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1) sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz

2) przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, najpóźniej w terminie 14 dni od dnia utraty zwolnienia.

    6. Kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 5, stanowi iloczyn ilości towarów objętych spisem z natury i kwoty podatku naliczonego przypadającej na jednostkę towaru, z podziałem na poszczególne stawki podatkowe.

    7. Przepis ust. 5 ma również zastosowanie do podatników, którzy rezygnują z przysługującego im zwolnienia na podstawie ust. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia.

    8. W przypadku podatników, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, przez wartość sprzedaży określoną w ust. 1 rozumie się 30-krotność kwoty prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usług.

    9. Podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 4 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8.

    10. Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1 lub w ust. 8, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z dniem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu poprzednim, a obowiązek podatkowy powstaje z dniem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

    11. Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

    12. Jeżeli podatnicy określeni w ust. 1, 8 i 9, wykorzystując związki z kontrahentami, tak układają swoje interesy, że uzyskują wartość sprzedaży znacznie odbiegającą od tej, którą uzyskaliby w przypadku, gdyby związek ten nie istniał, a w wyniku tych związków nastąpiło zmniejszenie wpływów podatkowych, zwolnienie od podatku traci moc od początku roku podatkowego.

    13. Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz podatników:

1) dokonujących dostaw:

a) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem: energii elektrycznej (PKWiU 40.10.10), perfum i wód toaletowych (PKWiU 24.52.11), kosmetyków upiększających do ust i oczu (PKWiU 24.52.12), kosmetyków do manicure i pedicure (PKWiU 24.52.1300.00), pudrów kosmetycznych i higienicznych, pozostałych kosmetyków upiększających do twarzy (PKWiU 24.52.1500.10), dezodorantów osobistych i preparatów przeciwpotowych (PKWiU 24.52.1950.00), preparatów do higieny intymnej (PKWiU 24.52.1990.10), środków higienicznych kosmetycznych, gdzie indziej nie wymienionych (PKWiU 24.52.1990.3), preparatów toaletowych dla zwierząt (PKWiU 24.52.1990.60), kosmetyków i wyrobów perfumeryjnych, pozostałych, gdzie indziej nie sklasyfikowanych (PKWiU 24.52.1990.90), kart do gry, cygar, również z obciętymi końcami, cygaretek i papierosów z tytoniu lub namiastek tytoniu (PKWiU 16.00.11), tytoniu do palenia (PKWiU 16.00.1230), tytoniu do żucia i tabaki (PKWiU 16.00.1290.20),

c) nowych środków transportu,

d) terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

2) świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;

3) nie mających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

    14. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) w terminie do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok podatkowy, kwotę, o której mowa w ust. 1, obliczoną według średniego kursu EUR ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 100 zł;

2) listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

    Art. 112. 1. Podatnik świadczący usługi przewozu osób i ładunków taksówkami może wybrać opodatkowanie tych usług w formie ryczałtu według stawki 3%, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, w którym będzie stosował ryczałt.

    2. Przy opodatkowaniu usług w formie ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 84.

    3. W zakresie usług opodatkowanych, zgodnie z ust. 1 i 2, podatnik składa w terminie, o którym mowa w art. 97 ust. 1, skróconą deklarację podatkową.

    4. Podatnik jest zobowiązany w terminie do dnia 15 lutego po zakończeniu roku podatkowego złożyć w urzędzie skarbowym, rozliczenie za poprzedni rok podatkowy. Rozliczenie to powinno zawierać co najmniej wartość obrotu uzyskanego z tytułu świadczenia tych usług, w stosunku do których stosował rozliczenie w formie ryczałtu, wartość poniesionych wydatków, związanych ze świadczeniem tych usług, oraz kwotę podatku zawartą w tych wydatkach, kwotę podatku zapłaconego do urzędu skarbowego.

    5. Podatnik, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu, może zrezygnować z tej formy opodatkowania, nie wcześniej jednak niż po upływie 12 miesięcy, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego, w terminie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego nie będzie rozliczał się w formie ryczałtu.

    6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi wzór deklaracji i wzór rozliczenia, o których mowa w ust. 3 i 4, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełnienia, uwzględniając w szczególności:

1) terminy i miejsce składania deklaracji i rozliczenia;

2) pouczenie podatnika o odpowiedzialności za niezłożenie deklaracji.


Rozdział 2
Szczególne procedury dotyczące rolników

    Art. 113. 1. Rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu dostawy produktów rolnych, podatnikowi podatku, który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym podatkiem. Kwota zryczałtowanego zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych.

    2. Stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o którym mowa w ust. 1, wynosi 5% kwoty należnej z tytułu dostawy produktów rolnych, pomniejszonej o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku.

    Art. 114. 1. Podatnik podatku nabywający produkty rolne od rolnika ryczałtowego wystawia w dwóch egzemplarzach fakturę dokumentującą nabycie tych produktów. Oryginał faktury jest przekazywany dostawcy.

    2. Faktura dokumentująca nabycie produktów rolnych, powinna być oznaczona jako "Faktura VAT RR" i zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę albo nazwę skróconą dostawcy i nabywcy oraz ich adresy;

2) numer identyfikacji podatkowej lub numer PESEL dostawcy i nabywcy;

3) numer dowodu osobistego dostawcy lub innego dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, datę wydania tego dokumentu i nazwę organu, który wydał dokument, jeżeli rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych jest osobą fizyczną;

4) datę dokonania nabycia oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury;

5) nazwy nabytych produktów rolnych;

6) jednostkę miary i ilość nabytych produktów rolnych oraz oznaczenie (opis) klasy lub jakości tych produktów;

7) cenę jednostkową nabytego produktu rolnego, bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku;

8) wartość nabytych produktów rolnych, bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku;

9) stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku;

10) kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku od wartości nabytych produktów rolnych;

11) wartość nabytych produktów rolnych wraz z kwotą zryczałtowanego zwrotu podatku;

12) kwotę należności ogółem wraz z kwotą zryczałtowanego zwrotu podatku, wyrażoną cyfrowo i słownie;

13) czytelne podpisy osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury lub podpisy oraz imiona i nazwiska tych osób.

    3. Faktura VAT RR powinna również zawierać oświadczenie dostawcy produktów rolnych w brzmieniu:

"Oświadczam, że jestem rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.".

    4. W przypadku umów kontraktacji lub innych umów o podobnym charakterze, oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, może być złożone tylko raz w okresie obowiązywania umowy. Oświadczenie to sporządza się jako osobny dokument. Dokument ten powinien zawierać elementy, o których mowa w ust. 2 pkt 13, oraz datę zawarcia i przedmiot umowy, datę sporządzenia tego dokumentu oraz czytelny podpis składającego oświadczenie. Dokument sporządza się w dwóch egzemplarzach. Oryginał jest przekazywany nabywcy.

    5. W przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku, określonego w art. 38 ust. 1 pkt 3, składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, informuje o tym niezwłocznie nabywcę.

    6. Zryczałtowany zwrot podatku zwiększa u nabywcy produktów rolnych podatek naliczony, o którym mowa w art. 84 ust. 2, w rozliczeniu za miesiąc, w którym dokonano zapłaty, pod warunkiem, że:

1) nabycie produktów rolnych jest związane z dostawą opodatkowaną;

2) zapłata należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku, nastąpiła na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego nie później niż 14 dnia od dnia zakupu, z wyjątkiem przypadku, gdy rolnik ma zawartą umowę z podmiotem nabywającym produkty rolne na dłuższy termin płatności;

3) w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty, o której mowa w pkt 2, zostaną podane numer i data wystawienia faktury potwierdzającej nabycie produktów rolnych.

    7. Za datę dokonania zapłaty uważa się datę wydania dyspozycji bankowej przekazania środków finansowych na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego, jeżeli dyspozycja ta została zrealizowana.

    8. Warunek, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, dotyczy tej części zapłaty, która stanowi różnicę między kwotą należności za dostarczone produkty rolne a kwotą należności za towary i usługi dostarczone rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę tych produktów rolnych.

    9. Przez należności za towary i usługi dostarczane rolnikowi ryczałtowemu, o których mowa w ust. 8, rozumie się również potrącenia z tytułu spłat rat pożyczek i zaliczek udzielanych rolnikowi ryczałtowemu dostarczającemu produkty rolne, dokonane przez podatnika nabywającego te produkty, pod warunkiem, że:

1) zaliczka została przekazana na rachunek bankowy rolnika, a na fakturze potwierdzającej zakup produktów rolnych podano dane identyfikacyjne dokumentu potwierdzającego dokonanie tej wpłaty;

2) raty i pożyczki wynikają z umów zawartych w formie pisemnej.

    10. Rolnik ryczałtowy oraz podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przechowywać oryginały (kopie) faktur VAT RR oraz dokument, o którym mowa w ust. 4, przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę.

    Art. 115. Z zastrzeżeniem art. 38 ust. 4, rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 16, dostarczający produkty rolne, jest zwolniony z obowiązku:

1) wystawiania faktur, o których mowa w art. 104;

2) prowadzenia ewidencji dostaw i nabyć towarów i usług;

3) składania w urzędzie skarbowym deklaracji, o której mowa w art. 97 ust. 1;

4) dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 94.

    Art. 116. Przepisy art. 113115 stosuje się odpowiednio w przypadku wykonywania przez rolnika ryczałtowego usług rolniczych na rzecz podatników podatku, którzy rozliczają ten podatek, z wyłączeniem art. 114 ust. 4.


Rozdział 3
Szczególne procedury przy świadczeniu usług turystycznych

    Art. 117. 1. Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystycznych jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

    2. Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi; przez usługi dla bezpośredniej korzyści nabywcy rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystycznej, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

    3. Przepis ust. 1 ma zastosowanie w przypadku gdy podatnik:

1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;

2) działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;

3) świadczy usługę na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami podatku lub na rzecz osób fizycznych będących podatnikami podatku dla celów nie związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;

4) przy wykonywaniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi;

5) prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników, dla bezpośredniej korzyści nabywcy usług oraz posiada dokumenty, z których wynikają te kwoty.

    4. Podatnikom, o których mowa w ust. 3, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi, o których mowa w ust. 2.

    5. W przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystycznej podatnik oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi, część świadczeń w ramach tej usługi wykonuje we własnym zakresie, zwanych dalej "usługami własnymi", odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych, stosuje się odpowiednio przepisy art. 28.

    6. W przypadkach, o których mowa w ust. 5, podatnik obowiązany jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy, a jaka na usługi własne.

    7. Usługi turystyczne podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0%, jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy, są świadczone poza terytorium Wspólnoty.

    8. Jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy są świadczone zarówno na terytorium Wspólnoty jak i poza nią, to usługi turystyczne podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% tylko w tej części, która dotyczy usług świadczonych poza terytorium Wspólnoty.

    9. Przepis ust. 7 i 8 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika dokumentów stwierdzających świadczenie tych usług poza terytorium Wspólnoty.

    10. Podatnik, o którym mowa w ust. 3, w wystawionych przez siebie fakturach nie wykazuje kwot podatku.


Rozdział 4
Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków

    Art. 118. 1. Dla celów niniejszego rozdziału:

1) przez dzieła sztuki rozumie się:

a) obrazy, kolaże i podobne tablice, malowidła oraz rysunki wykonane w całości przez artystę, inne niż plany oraz rysunki dla celów architektonicznych, inżynieryjnych, przemysłowych, handlowych, topograficznych i im podobnych, ręcznie zdobione artykuły wyprodukowane, scenografię teatralną, tkaniny do wystroju pracowni artystycznych lub im podobne wykonane z malowanego płótna (PCN 9701), (PKWiU 92.31.1000.1),

b) oryginalne sztychy, druki i litografie sporządzane w ograniczonej liczbie egzemplarzy, czarnobiałe bądź kolorowe, złożone z jednego lub kilku arkuszy całkowicie wykonanych przez artystę, niezależnie od zastosowanego przez niego procesu lub materiału, z wyłączeniem wszelkich procesów mechanicznych lub fotomechanicznych (PCN 9702 00 00 0), (PKWiU ex 92.31.1000.90),

c) oryginalne rzeźby oraz posągi z dowolnego materiału, pod warunkiem, że zostały one wykonane w całości przez artystę; odlewy rzeźby, których liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy, a wykonanie nadzorowane przez artystę lub jego spadkobierców prawnych (PCN 9703 00 00 0), (PKWiU 92.31.1000.2),

d) gobeliny (PCN 5805 00 00 0), (PKWiU 17.40.1630.00) oraz tkaniny ścienne (PCN 6304), (PKWiU ex 17.40.1659.00 i 17.40.1653.00) wykonane ręcznie na podstawie oryginalnych wzorów dostarczonych przez artystę, pod warunkiem, że ich liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy,

e) fotografie wykonane przez artystę, opublikowane przez niego lub pod jego nadzorem, podpisane i ponumerowane, ograniczone do 30 egzemplarzy we wszystkich rozmiarach oraz oprawach;

2) przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się:

a) znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane za nieważne i nie przeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (PCN 9704 00 00 0),

b) kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej, anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej (PCN 9705 00 00 0);

3) przez antyki rozumie się przedmioty inne, niż wymienione w pkt 1 i 2, których wiek przekracza 100 lat (PCN 9706 00 00 0);

4) przez towary używane rozumie się - ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 13, oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (PCN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 27.41.1030, ex 27.41.1050, ex 27.41.2030, ex 27.41.2050, ex 27.41.2070.00, 27.41.3030, 27.41.3050, 27.41.6100, 27.41.6200, 36.22.1130.00, 36.22.1150.00 i 36.22.1230.00).

    2. Stawkę podatku 7% stosuje się do importu dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich oraz antyków.

    3. Stawkę podatku 7% stosuje się również do dostawy dzieł sztuki dokonywanej:

1) przez ich twórcę lub spadkobiercę prawnego twórcy;

2) okazjonalnie przez podatnika innego niż podatnik, o którym mowa w ust. 5, którego działalność jest opodatkowana, w przypadku gdy dzieła sztuki zostały osobiście przywiezione przez podatnika lub zostały przez niego nabyte od ich twórcy lub spadkobiercy prawnego twórcy, lub też w przypadku gdy uprawniają go one do pełnego odliczenia podatku.

    4. Do dostawy innej niż określonej w ust. 3 stosuje się stawkę podatku 22%.

    5. U podatników wykonujących czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności bądź też importowanych dla celów odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia pomniejszonąo kwotę podatku.

    6. Przepis ust. 5 dotyczy dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które nabył od:

1) osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 14;

2) podatników, o których mowa w art. 14, o ile dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 lub art. 111;

3) podatników, o ile dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od towarów i usług zgodnie z ust. 5.

    7. Przepis ust. 5 może mieć również zastosowanie do dostawy:

1) dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, uprzednio przez nich importowanych;

2) dzieł sztuki nabytych od ich twórców lub spadkobierców prawnych twórców;

3) dzieł sztuki nabytych od podatnika, o którym mowa w art. 14, innego niż wymieniony w ust. 5, które podlegały opodatkowaniu podatkiem według stawki 7%.

    8. W przypadku dostawy towarów, o których mowa w ust. 7 pkt 1, kwotę nabycia, którą należy uwzględnić przy obliczaniu marży, o której mowa w ust. 5, przyjmuje się w wysokości równej kwocie podstawy opodatkowania zastosowanej przy imporcie towarów powiększonej o należny podatek z tytułu importu.

    9. Przepis ust. 7 ma zastosowanie w przypadku gdy podatnik powiadomił w formie pisemnej urząd skarbowy o przyjętym sposobie opodatkowania zgodnie z ust. 5 przed dokonaniem dostawy. Powiadomienie jest ważne przez okres 2 lat licząc od końca miesiąca, w którym powiadomił urząd skarbowy. Po tym okresie, jeżeli podatnik chce stosować procedurę polegająca na opodatkowaniu marży, musi ponownie złożyć to powiadomienie.

    10. Podatnik ma prawo do stosowania ogólnych zasad opodatkowania dostaw, o których mowa w ust. 6 i 7.

    11. Jeżeli podatnik obok zasad, o których mowa w ust. 5, stosuje również ogólne zasady opodatkowania, to jest on zobowiązany do prowadzenia ewidencji zgodnie z art. 107 ust. 3 z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne dla określenia kwoty marży, o której mowa w tym przepisie.

    12. Podatnik, o którym mowa w ust. 5, nie może oddzielnie wykazywać na wystawianych przez siebie fakturach podatku od sprzedaży towarów w przypadku gdy opodatkowaniu podlega marża.

    13. W zakresie, w jakim podatnik dokonuje dostaw towarów opodatkowanych zgodnie z ust. 5, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez tego podatnika:

1) dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków przez niego importowanych;

2) dzieł sztuki nabytych od ich twórców lub spadkobierców prawnych twórców;

3) dzieł sztuki nabytych od podatnika niebędącego podatnikiem, o którym mowa w ust. 5.

    14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się w sytuacji, gdy dostawa tych towarów podlega opodatkowaniu podatkiem na zasadach innych niż określone w ust. 5.

    15. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, o ile podlegały opodatkowaniu zgodnie z ust. 5.

    16. Przepisy ust. 115:

1) stosuje się odpowiednio do eksportu towarów dokonywanych przez podatnika, o którym mowa w ust. 5, pod warunkiem prowadzenia ewidencji określonej w art. 107 ust. 3;

2) nie stosuje się do nowych środków transportu będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.


Rozdział 5
Szczególne procedury dla złota inwestycyjnego

    Art. 119. 1. Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o złocie inwestycyjnym rozumie się przez to:

1) złoto w postaci sztabek lub płytek o próbie co najmniej 995 tysięcznych, oraz złoto reprezentowane przez papiery wartościowe;

2) złote monety, które spełniają łącznie następujące warunki:

a) posiadają próbę co najmniej 900 tysięcznych,

b) zostały wybite po roku 1800,

c) są lub były obowiązującym środkiem płatniczym w kraju pochodzenia,

d) są sprzedawane po cenie, która nie przekracza o więcej niż 80% wartość rynkową złota zawartego w monecie.

    2. Złote monety wymienione w spisie ogłaszanym co roku w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 przez cały rok obowiązywania spisu.

    3. Złote monety, o których mowa w ust. 1 i 2, nie traktuje się jako przedmioty kolekcjonerskie o wartości numizmatycznej.

    Art. 120. 1. Zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontrahentami typu futures i forward powodujące przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego.

    2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do usług świadczonych przez agentów, działających w imieniu i na rzecz innych osób, pośredniczących w dostawie złota inwestycyjnego dla swojego zleceniodawcy.

    Art. 121. 1. Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia, o którym mowa w art. 120 ust. 1, jeżeli:

1) wytwarza złoto inwestycyjne lub przetwarza złoto innego rodzaju na złoto inwestycyjne, a dostawa jest dokonywana dla innego podatnika, lub

2) w zakresie prowadzonego przedsiębiorstwa dokonuje dostawy złota w celach przemysłowych, a dostawa dotyczy złota inwestycyjnego, o którym mowa w art. 119 ust. 1 pkt 1, i jest dokonywana dla innego podatnika.

    2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do usług, o których mowa w art. 120 ust. 2.

    3. Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 2, są zobowiązani do złożenia pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze do urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności, o których mowa w art. 120, w ciągu roku podatkowego przed dniem wykonania pierwszej z tych czynności.

    Art. 122. 1. Podatnik wykonujący czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 120 ust. 1 ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego:

1) od nabycia złota inwestycyjnego od podatnika, o którym mowa w art. 121 ust. 1;

2) od nabycia (w tym również wewnątrzwspólnotowego) lub importu złota innego niż złoto inwestycyjne, jeżeli to złoto jest następnie przekształcone w złoto inwestycyjne przez tego podatnika lub na jego rachunek;

3) od nabycia usług polegających na zmianie postaci, masy lub próby złota, w tym złota inwestycyjnego.

    2. Podatnik, zwolniony od podatku na podstawie art. 120 ust. 1, który wytwarza złoto inwestycyjne lub przetwarza złoto w złoto inwestycyjne, ma prawo do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego od nabycia (w tym również wewnątrzwspólnotowego) lub importu towarów lub usług, związanych z wytworzeniem lub przetworzeniem tego złota.

    3. Przepis art. 84 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

    Art. 123. 1. Podatnicy dokonujący dostaw złota inwestycyjnego są obowiązani do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 107 ust. 3.

    2. Ewidencja powinna zawierać dane dotyczące nabywcy, które umożliwiają jego identyfikację.


Rozdział 6
System zwrotu podatku podróżnym

    Art. 124. 1. Osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej "podróżnymi", mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nich poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 125 i 126.

    2. Miejsce stałego zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

    3. Zwrot podatku nie przysługuje w przypadku nabycia paliw silnikowych.

    Art. 125. 1. Zwrot podatku, o którym mowa w art. 124 ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników, zwanych dalej "sprzedawcami":

1) zarejestrowanych jako podatnicy podatku, oraz

2) prowadzących ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, oraz

3) którzy zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których mowa w ust. 8.

    2. Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania w przypadku gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu.

    3. Sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 111 ust. 1 i 9.

    4. Sprzedawcy:

1) są obowiązani poinformować urząd skarbowy w formie pisemnej, że są sprzedawcami, o których mowa w ust. 1;

2) zapewniają podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim;

3) oznaczają punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku;

4) są obowiązani poinformować urząd skarbowy o miejscu, gdzie podróżny dokonujący zakupu towarów u tego podatnika może odebrać podatek, oraz z kim podatnicy ci mają zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

    5. Zwrot podatku jest dokonywany podróżnym w złotych przez sprzedawcę lub w punktach zwrotu VAT przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu, o którym mowa w art. 124 ust. 1.

    6. Sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 124 ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400 000 zł oraz dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez podróżnego u tego sprzedawcy.

    7. Przepis ust. 6 stosuje się również w przypadku gdy sprzedawca nie spełnia warunku wysokości obrotów, o którym mowa w tym przepisie, jednakże wyłącznie w odniesieniu do sprzedaży dokonanej podróżnemu w roku podatkowym, w którym spełniał ten warunek.

    8. Podmioty, o których mowa w ust. 5, niebędące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 124 ust. 1, pod warunkiem, że podmioty te:

1) są od co najmniej 12 miesięcy zarejestrowanymi podatnikami podatku;

2) powiadomiły w formie pisemnej urząd skarbowy o zamiarze rozpoczęcia działalności w zakresie zwrotu podatku podróżnym;

3) od co najmniej 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w pkt 6, nie mają zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu państwa oraz zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

4) zawarły umowy ze sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, w sprawie zwrotu podatku;

5) złożyły w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 5 mln zł w formie:

a) depozytu pieniężnego,

b) gwarancji bankowych,

c) obligacji Skarbu Państwa, o co najmniej trzyletnim terminie wykupu;

6) uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 15.

    9. Kaucja gwarancyjna, o której mowa w ust. 8 pkt 5, jest utrzymywana przez cały okres działalności podmiotu, o którym mowa w ust. 5, i podlega zwrotowi po zakończeniu działalności związanej ze zwrotem podatku.

    10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyjmowania kaucji gwarancyjnej, o której mowa w ust. 8 pkt 5, uwzględniając w szczególności konieczność prawidłowego udokumentowania przyjęcia kaucji.

    11. Podmiotem, o którym mowa w ust. 8, dokonującym zwrotu podatku może być wyłącznie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna.

    12. Członkami władz spółek wymienionych w ust. 11 nie mogą być osoby karane za przestępstwa skarbowe lub za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

    Art. 126. 1. Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium Wspólnoty nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu.

    2. Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku zapłaconego przy dostawie towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator. Do dokumentu powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 109 ust. 1.

    3. Urząd celny potwierdza wywóz towarów na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po okazaniu przez podróżnego wywożonego towaru i sprawdzeniu danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

    4. W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Wspólnoty z terytorium innego państwa członkowskiego, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 2, został potwierdzony przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator, a następnie przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione ze Wspólnoty .

    5. Sprzedawcy oraz podmioty, o których mowa w art. 125 ust. 5, dokonujący zwrotu podatku podróżnemu mają prawo do pobrania od podróżnego prowizji od zwracanej kwoty podatku.

    6. Rozliczenia między podmiotem, który dokonał zwrotu, a sprzedawcą towaru regulują zawarte przez nich umowy.

    Art. 127. 1. Do dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem, że:

1) spełnił wymogi, o których mowa w art. 125 ust. 4 pkt 1 i 4, oraz

2) przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc sprzedawca otrzymał dokument, określony w art. 126 ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty.

    2. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt 2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej dostawy, nie później jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano dostawy.

    3. Potwierdzony przez urząd celny dokument, o którym mowa w art. 126 ust. 2, sprzedawca jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono ten dokument.

    Art. 128. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór znaku, o którym mowa w art. 125 ust. 4 pkt 3;

2) wzór dokumentu, o którym mowa w art. 126 ust. 2;

3) wzór stempla, o którym mowa w art. 126 ust. 2.

    2. Przy wydawaniu rozporządzeń, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności:

1) prawidłową identyfikację towarów;

2) możliwość potwierdzania wywozu towarów przez organy celne.

    3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

1) inne towary niż wymienione w art. 124 ust. 3, przy których wywozie nie stosuje się art. 124 ust. 1;

2) minimalną łączną wartość zakupów wynikającą z dokumentów, o których mowa w art. 126 ust. 2, przy której można żądać zwrotu podatku;

3) maksymalną wysokość prowizji, o której mowa w art. 126 ust. 5,

- uwzględniając w szczególności sytuację gospodarczą państwa oraz sytuację w zakresie obrotu towarowego z zagranicą poszczególnymi grupami towarów, sytuację rynkową w obrocie towarami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem oraz przepisy dyrektyw Unii Europejskiej.

    4. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określając również rodzaje i sposób zabezpieczeń dokumentu utrudniających jego fałszowanie.


Rozdział 7
Procedury szczególne dla podmiotów zagranicznych świadczących na terytorium Wspólnoty usługi elektroniczne osobom nie podlegającym opodatkowaniu

    Art. 129. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) VAT - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej, w tym również podatek od towarów i usług;

2) podmiotach zagranicznych - rozumie się przez to osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Wspólnoty, wykonujące czynności podlegające opodatkowaniu VAT na terytorium Wspólnoty, które nie zarejestrowały swojej działalności na terytorium Wspólnoty i wobec których nie powstaje wymóg identyfikacji dla potrzeb VAT na terytorium państwa członkowskiego;

3) osobach nie podlegających opodatkowaniu - rozumie się przez to osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne niebędące podatnikami VAT;

4) państwie członkowskim identyfikacji - rozumie się przez to państwo członkowskie, które podmiot zagraniczny, wybiera w celu przedłożenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 130 ust. 1, w przypadku, gdy jego działalność jako podatnika VAT na terytorium Wspólnoty zostanie rozpoczęta zgodnie z postanowieniami tego rozdziału;

5) państwie członkowskim konsumpcji - rozumie się przez to państwo członkowskie, w odniesieniu do którego - zgodnie z art. 26 ust. 5 - przyjmuje się, że na jego terytorium ma miejsce świadczenie usług elektronicznych.

    Art. 130. 1. Podmioty zagraniczne świadczące na terytorium Wspólnoty usługi elektroniczne osobom nie podlegającym opodatkowaniu, które mają siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, mogą złożyć w państwie członkowskim identyfikacji zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania ze specjalnych procedur rozliczania VAT wobec tych usług, o których mowa w ust. 27 i art.131 oraz art.132.

    2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, podmioty zagraniczne składają drogą elektroniczną.

    3. W przypadku gdy państwem członkowskim identyfikacji jest Rzeczpospolita Polska, zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, składa się do Drugiego Urzędu Skarbowego WarszawaŚródmieście, zwanego dalej "Drugim urzędem skarbowym".

    4. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 3, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, przyznanego na podstawie odrębnych przepisów, oraz zawierać: nazwę podmiotu zagranicznego, jego adres opatrzony kodem pocztowym, adres poczty elektronicznej, adres stron internetowych należących do tego podmiotu, przyznany mu w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania numer podatkowy oraz oświadczenie, że podmiot zagraniczny nie został zidentyfikowany dla potrzeb VAT na terytorium Wspólnoty.

    5. Drugi urząd skarbowy potwierdzając zgłoszenie, o którym mowa w ust. 3, nadaje z wykorzystaniem drogi elektronicznej podmiotowi zagranicznemu numer identyfikacyjny dla potrzeb wykonywanych przez niego czynności, wymienionych w ust. 1.

    6. Podmiot zagraniczny zidentyfikowany zgodnie z ust. 5 jest obowiązany do powiadomienia Drugiego urzędu skarbowego o wszelkich zmianach w danych objętych zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

    7. W przypadku gdy podmiot zagraniczny zidentyfikowany zgodnie z ust. 5:

1) powiadomi Drugi urząd skarbowy o zaprzestaniu wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, lub

2) nie powiadomi Drugiego urzędu skarbowego o zaprzestaniu wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, lecz nie składa deklaracji VAT przez kolejne trzy kwartały, lub

3) nie spełnia wymogów, niezbędnych do korzystania z procedur szczególnych określonych w niniejszym rozdziale, lub

4) stale narusza zasady korzystania z tych procedur, określonych w niniejszym rozdziale

- Drugi urząd skarbowy powiadomi podmiot zagraniczny o wygaśnięciu identyfikacji tego podmiotu dla potrzeb VAT na terytorium Wspólnoty.

    Art. 131. 1. Podmioty zagraniczne, zidentyfikowane zgodnie z art. 130 ust. 5 dla VAT, są zobowiązane drogą elektroniczną składać do Drugiego urzędu skarbowego deklaracje dla potrzeb rozliczenia VAT, zwane dalej "deklaracjami VAT".

    2. Deklaracje VAT składa się za okresy kwartalne, do 20 dnia po zakończeniu kwartału, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług elektronicznych, o których mowa w art. 130 ust. 1.

    3. Deklaracje VAT składa się w terminie określonym w ust. 2, również w przypadku gdy w danym okresie rozliczeniowym nie powstał obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług elektronicznych.

    4. Deklaracja VAT powinna zawierać:

1) numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 130 ust. 5;

2) dla każdego państwa członkowskiego konsumpcji:

a) ogólną wartość usług elektronicznych, pomniejszoną o VAT,

b) całkowitą kwotę podatku należnego przypadającego na te usługi,

c) stawkę podatku;

3) dla wszystkich państw członkowskich konsumpcji - całkowitą kwotę podatku należnego.

    5. Kwoty w deklaracji VAT wyrażane są w złotych polskich.

    6. W przypadku gdy płatności z tytułu świadczenia usług elektronicznych odbywały się w innych walutach niż złoty polski, do przeliczeń stosuje się kurs wymiany obowiązujący ostatniego dnia danego okresu rozliczeniowego.

    7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, przeliczenia dokonuje się według kursu wymiany, publikowanego przez Europejski Bank Centralny na dany dzień lub - jeżeli nie zostanie opublikowany w tym dniu - według kursu opublikowanego następnego dnia.

    8. Podmioty zagraniczne są obowiązane do wpłacania kwot VAT w złotych polskich w terminie, o którym mowa w ust. 2, na rachunek bankowy Drugiego urzędu skarbowego.

    Art. 132. 1. Podmioty zagraniczne, zidentyfikowane zgodnie z art. 130 ust. 5 dla VAT, są obowiązane do prowadzenia ewidencji w postaci elektronicznej zawierającej dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, kwoty VAT do zapłaty w państwie członkowskim konsumpcji, całkowitej kwoty VAT do zapłaty w państwie członkowskim identyfikacji oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji VAT.

    2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna być udostępniona przez podmiot zagraniczny drogą elektroniczną na każde żądanie państwa członkowskiego identyfikacji oraz państwa członkowskiego konsumpcji.

    3. Ewidencję, o której mowa w ust. 1, należy przechowywać przez okres 10 lat od zakończenia roku, w którym dokonano świadczenia usług elektronicznych.


Rozdział 8
Wewnątrzwspólnotowe transakcje trójstronne - procedura uproszczona

    Art. 133. 1. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

1) VAT - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej, w tym również podatek od towarów i usług;

2) wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej - rozumie się przez to sytuację, w której są spełnione łącznie następujące warunki:

a) trzech podatników VAT zidentyfikowanych dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich uczestniczy w dostawie towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności, przy czym dostawa tego towaru jest dokonana między pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim w kolejności,

b) przedmiot dostawy jest wysłany lub transportowany przez pierwszego lub też transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego;

3) wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów - rozumie się przez to nabycie towarów, które są wysyłane lub transportowane z terytorium państwa członkowskiego do nabywcy posiadającego prawo rozporządzania tymi towarami jak właściciel na terytorium innego niż państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, niezależnie od tego, kto przewozi towar lub na czyje zlecenie towar jest przewożony;

4) uproszczonej procedurze - rozumie się przez to procedurę rozliczania VAT w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, polegającą na tym, że ostatni w kolejności podatnik VAT rozlicza VAT z tytułu dokonania na jego rzecz dostawy towarów przez drugiego w kolejności podatnika VAT, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

a) dostawa na jego rzecz była bezpośrednio poprzedzona wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów u drugiego w kolejności podatnika VAT,

b) drugi w kolejności podatnik VAT dokonujący dostawy na jego rzecz nie posiada siedziby lub miejsca zamieszkania w państwie członkowskim, w którym kończy się transport lub wysyłka,

c) podatnik VAT, o którym mowa w lit. b, stosuje wobec pierwszego i ostatniego w kolejności podatnika VAT ten sam numer identyfikacyjny dla potrzeb VAT, który został mu przyznany przez państwo członkowskie inne niż to, w którym zaczyna lub kończy się transport lub wysyłka,

d) ostatni w kolejności podatnik VAT stosuje numer identyfikacyjny dla potrzeb VAT państwa członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka,

e) ostatni w kolejności podatnik VAT został wskazany przez podatnika, o którym mowa w lit. b i c, jako zobowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów realizowanej w ramach procedury uproszczonej.

    2. Uproszczona procedura ma miejsce również wtedy, gdy ostatni w kolejności podmiot jest osobą prawną, która nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatnikiem, o którym mowa w art. 14, a która jest zidentyfikowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotych w państwie członkowskim, w którym znajduje się towar w momencie zakończenia transportu lub wysyłki; w przypadku procedury uproszczonej uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało opodatkowane u drugiego w kolejności podatnika VAT.

    Art. 134. 1. W przypadku gdy w procedurze uproszczonej drugim w kolejności podatnikiem, o którym mowa w art. 133 ust.1 pkt 4 lit. b i c, jest podatnik wymieniony w art. 14, uznaje się że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało u niego opodatkowane, jeżeli wystawił on ostatniemu w kolejności podatnikowi VAT fakturę, zawierającą oprócz danych wymienionych w art. 104, następujące informacje:

1) adnotację "VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 133-136 ustawy o ptu" lub "VAT: Faktura WE uproszczona na mocy Artykułu 28c (E) Szóstej dyrektywy";

2) stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy, zostanie rozliczony przez ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;

3) numer, o którym mowa w art. 95 ust. 7, który jest stosowany przez niego wobec pierwszego i ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;

4) numer identyfikacyjny stosowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej ostatniego w kolejności podatnika.

    2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy ostatnim w kolejności podmiotem jest osoba prawna, która nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, a która jest zidentyfikowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim, w którym znajduje się towar w momencie zakończenia wysyłki lub transportu.

    Art. 135. 1. W przypadku gdy w uproszczonej procedurze jako ostatnim w kolejności podatnikiem VAT jest podatnik wymieniony w art. 14, drugi w kolejności podatnik podatku od wartości dodanej, określony w art. 133 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, jest obowiązany do pisemnego powiadomienia biura wymiany informacji o podatku VAT o zamiarze skorzystania z procedury uproszczonej określonej w niniejszym artykule.

    2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zostać złożone przed dniem dokonania dostawy, do której mają mieć zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu.

    3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, powinno zawierać następujące dane:

1) nazwę i adres podatnika podatku od wartości dodanej oraz jego numer identyfikacyjny dla potrzeb tego podatku, który ma być zastosowany w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej;

2) nazwę i adres podatnika, o którym mowa w art. 14, ostatniego w kolejności w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej;

3) przewidywaną datę pierwszej dostawy, która ma być dokonana w ramach wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej.

    4. Kopię powiadomienia, o którym mowa w ust. 13, podatnik podatku od wartości dodanej jest zobowiązany przesłać podatnikowi, o którym mowa w ust. 3 pkt 2.

    5. W przypadku dalszych dostaw w ramach procedury uproszczonej dla tego samego podatnika, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, nie składa się kolejnych powiadomień, o których mowa w ust. 13.

    6. Przepisy art. 134 stosuje się odpowiednio, gdy drugim w kolejności podatnikiem jest podatnik od wartości dodanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.

    7. Przepisy art. 134 ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatnika podatku od wartości dodanej będącego drugim w kolejności podatnikiem, który posługuje się w procedurze uproszczonej numerem identyfikacyjnym wydanym mu dla potrzeb tego podatku na terytorium innego niż terytorium kraju państwa członkowskiego, z uwzględnieniem obowiązujących w tym innym państwie członkowskim przepisów w zakresie dokumentowania tej procedury.

    Art. 136. 1. Podatnicy wymienieni w art. 14, do których ma zastosowanie procedura uproszczona, są obowiązani, oprócz danych określonych w art. 107, podać w prowadzonej ewidencji następujące informacje:

1) w przypadku gdy są drugim w kolejności podatnikiem - ustalone wynagrodzenie za dostawy w ramach tej procedury oraz nazwę i adres ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej (osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej zobowiązanej do rozliczenia VAT z tytułu tej transakcji);

2) w przypadku gdy są ostatnim w kolejności podatnikiem:

a) obrót z tytułu dokonanej na jego rzecz dostawy w rozumieniu art. 133 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz kwotę podatku przypadającą na tę dostawę, która stanowi u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,

b) nazwę i adres drugiego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej .

    2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do osób prawnych niebędących podatnikami, o których mowa w art. 14.

    3. W przypadku drugiego w kolejności podatnika VAT, który wykorzystuje w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej numer identyfikacyjny dla potrzeb podatku od wartości dodanej przyznany mu na terytorium innego niż terytorium kraju państwa członkowskiego, nie powstaje obowiązek prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 107, gdy transport lub wysyłka kończy się na terytorium kraju.

    4. Przepis ust. 3 stosuje się, jeżeli są spełnione wszystkie warunki, o których mowa w art. 134 i 35, do przeniesienia obowiązku rozliczenia podatku na ostatniego w kolejności podatnika VAT.

    5. W przypadku gdy drugim w kolejności podatnikiem VAT w procedurze uproszczonej jest podatnik, o którym mowa w art. 14, jest on obowiązany do wykazania danych o dokonanych transakcjach odpowiednio w deklaracji podatkowej oraz informacjach podsumowujących.


Dział XIII
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe


Rozdział 1
Zmiany w przepisach obowiązujących

    Art. 137. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, Nr 124, poz. 1152 i Nr 130, poz. 1190) w art. 72 w ust. 1 dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

"8) zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający:

a) uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub

b) brak obowiązku, o którym mowa w lit. a)

- jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy.".

    Art. 138. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.5)) użyte w art. 50 w ust. 5 oraz w art. 51 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy "31 grudnia 2003 r." zastępuje się wyrazami "30 kwietnia 2004 r.".


Rozdział 2
Przepisy przejściowe i końcowe

    Art. 139. 1. W okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do:

1) dnia 30 kwietnia 2008 r. stosuje się stawkę w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 4, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów, których przedmiotem są towary i usługi wymienione w załączniku nr 6 do ustawy;

2) dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do:

a) robót budowlanomontażowych oraz remontów związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

b) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

c) usług gastronomicznych, z wyłączeniem:

- sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,

- sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie przetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%;

3) dnia 31 grudnia 2007 r. stawkę podatku 0% stosuje się do:

a) dostaw w kraju:

- książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.2060.10), nut, map i ulotek - oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN,

- czasopism specjalistycznych,

b) importu:

- drukowanych książek i broszur (ex PCN 4901), oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN,

- czasopism specjalistycznych.

    2. Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

    3. Przez obiekty infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się:

1) sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych;

2) urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę;

3) urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

- jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

    4. Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie i rezydencje biskupie.

    5. Przez czasopisma specjalistyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie i pkt 3 lit. b tiret drugie, należy rozumieć wydawnictwa periodyczne oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem 22.13 PKWiU i 4902 PCN, o tematyce szeroko pojętych zagadnień odnoszących się do działalności kulturalnej i twórczej, edukacyjnej, naukowej i popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej i lokalnej, a także przeznaczone dla niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem:

1) periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o aktualnych wydarzeniach krajowych i zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników;

2) publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne;

3) wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub odpłatnie, na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism informacyjnoreklamowych, reklamowych, folderów i katalogów reklamowych;

4) wydawnictw, które zawierają głównie kompletną po- wieść, opowiadanie lub inne dzieło w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych lub nie opisem;

5) publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe;

6) publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego;

7) czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu.

    Art. 140. 1. Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 4, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, podlegają opodatkowaniu stawką określoną w art. 36 ust. 1.

    2. Do celów poboru podatku w imporcie minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, określi, w drodze rozporządzenia, wykazy towarów wymienionych w załącznikach nr 3 i 6 ustawy w układzie odpowiadającym Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN).

    3. Zmiany w klasyfikacjach statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej oraz w kluczach powiązań między tymi klasyfikacjami, wprowadzone po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, nie powodują zmian wysokości opodatkowania podatkiem.

    Art. 141. 1. Kwoty, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 23 ust. 2, dla roku 2004 ustala się w proporcji do okresu majgrudzień 2004 roku.

    2. Kwoty ustalone zgodnie z ust. 1 przyjmuje się dla roku 2005 jako kwoty, o których mowa w art. 9 ust. 2 i art. 23 ust. 3.

    Art. 142. 1. Do podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 28 ust. 46, nie wlicza się wartości wkładów i opłat, o których mowa w tym przepisie, wniesionych przed dniem wejścia w życie ustawy.

    2. W przypadku, gdy przed dniem wejściem w życie ustawy podatnik przyjął zaliczki z tytułu dokonania czynności, o których mowa w art. 28 ust. 46, to w odniesieniu do obrotu w tej części stosuje się stawki podatku obowiązujące do dostawy tych lokali i budynków (domów) w dniu, w którym zaliczki te zostały przyjęte, z zastrzeżeniem ust. 3.

    3. Przepis ust. 2 stosuje się do kwot należności pobranych przed dniem wejścia w życie ustawy, które zostały wniesione zgodnie z harmonogramem wpłat określonym w umowie. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku zmiany harmonogramu wpłat po dniu 30 kwietnia 2004 r.

    Art. 143. Informacje i zawiadomienia zgłoszone do urzędu skarbowego na podstawie ustawy, o której mowa w art. 153, zachowują swoją ważność, z zastrzeżeniem art. 144.

    Art. 144. 1. Podatnicy zarejestrowani na dzień 31 stycznia 2004 r. na podstawie art. 9 ustawy, o której mowa w art. 153, z wyłączeniem podatników wymienionych w art. 5 ust. 2 tej ustawy, będą uważani za podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT, z tym że podatnicy którzy w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 5 ust. 1, zgłosili, że będą składać deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług, zostaną uznani za podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, a pozostali podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT zwolnieni, bez konieczności potwierdzania tego faktu przez urząd skarbowy, z zastrzeżeniem ust. 2.

    2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik wymieniony w ust. 1, który zgłosił, że będzie składał deklaracje podatkowe, nie składał takiej deklaracji za 6 kolejnych miesięcy, począwszy od rozliczenia za lipiec 2003 r. lub za 2 kolejne kwartały, począwszy od rozliczenia za trzeci kwartał 2003 r.

    Art. 145. Podatnicy rozliczający podatek za okresy kwartalne, zgodnie z art. 97 ust. 2 i 3, w deklaracji za drugi kwartał 2004 r. przyjmują do rozliczenia sprzedaży towarów, od której powstał obowiązek podatkowy w kwietniu 2004 r. zgodnie z ustawą, o której mowa w art. 153, oraz podatek naliczony, który zgodnie z przepisami tej ustawy, obniżał podatek należny w kwietniu 2004 r., a także dostawy i świadczenie usług, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz import usług - od których obowiązek podatkowy powstał w maju i czerwcu 2004 r. oraz podatek naliczony, który zgodnie z niniejszą ustawą obniżał podatek należny w tych miesiącach.

    Art. 146. Do nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 153, wynikającej z deklaracji złożonej za kwiecień 2004 r., stosuje się art. 85 niniejszej ustawy.

    Art. 147. 1. Jeżeli w 2003 r. podatnik osiągnął obrót przekraczający kwotę 30 000 zł z wykonywania czynności, które zgodnie z przepisami niniejszej ustawy podlegałyby opodatkowaniu lub nie podlegałyby takiemu opodatkowaniu, przy obliczaniu kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zgodnie z art. 88, w okresach rozliczeniowych od maja do grudnia 2004 r., przyjmuje się proporcję, o której mowa w art. 88 ust. 36, wyliczoną na podstawie obrotów osiągniętych w 2003 r. z wykonywania tych czynności, uwzględniając zakres prawa do obniżenia podatku należnego, jaki wynika z niniejszej ustawy. W przypadku gdy podatnik uzna jednak, że w odniesieniu do niego kwota osiągniętego w 2003 r. obrotu nie byłaby reprezentatywna, stosuje się art. 88 ust. 7.

    2. Korekta podatku naliczonego, o której mowa w art. 89, za rok 2004 dotyczy okresu od dnia 1 maja do końca roku podatkowego. Do obliczenia proporcji przyjmuje się obroty osiągnięte w tym okresie. Obliczoną za ten okres proporcję, należy stosować przy wyliczeniu kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zgodnie z art. 88 w trakcie 2005 r.

    Art. 148. Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 109 ust. 6 i 8 zachowują moc przepisy dotychczasowe, wydane na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 153.

    Art. 149. Do zwrotu podatku w odniesieniu do nabytych towarów i usług lub do importu towarów przez podmioty, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 3, dokonanych w roku 2003 lub w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w art. 153.

    Art. 150. Minimalna kwota łącznej wartości zakupów wraz z podatkiem, o której mowa w art. 21e ust. 2 pkt 2, wynikająca z dokumentów wydanych na podstawie art. 21c ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 153, ma zastosowanie w okresie, w którym zgodnie z przepisami tej ustawy dokumenty te stanowiły podstawę do zwrotu podatku podróżnym.

    Art. 151. 1. W 2004 r. kwotę, o której mowa w art. 111 ust. 1, przyjmuje się w wysokości określonej przepisem wykonawczym wydanym na podstawie art. 14 ust. 11 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 153.

    2. Dla obliczenia kwoty sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 111, za rok 2003 oraz za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. przyjmuje się wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 153. Do wartości sprzedaży obliczanej za rok 2003 nie wlicza się kwot podatku.

    Art. 152. Zaświadczenie, o którym mowa w art. 125 ust. 8 pkt 6, wydane przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych przed wejściem w życie niniejszej ustawy jest ważne do czasu wydania nowego zaświadczenia lub do dnia, w którym upłynie termin jego ważności.

    Art. 153. Traci moc ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.5))

    Art. 154. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem:

1) art. 111 i 138, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

2) art. 9496 i art. 144, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2004 r.;

3) art. 22 ust. 4 i 13, art. 23 ust. 4 i art. 112 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2004 r.;

4) art. 36 ust. 11, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Załącznik 1

Załącznik 2

Załącznik 3

Załącznik 4

Załącznik 5

Załącznik 6

Załącznik 7


Copyright © NetTAX 1998-2017 

MDDP      DATEV.pl Sp. z o.o.      Biura-Rachunkowe.waw.pl      Eurofinance Training
Kontakt | Reklama