Profesjonalny Serwis Prawny NetTAX
1/4 logo Baza Prawna
NIEZALOGOWANY 
LOGOWANIE DO BAZY
INFORMACJE
Strona główna
Indeks tematyczny
Indeks alfabetyczny
Orzecznictwo
Piśmiennictwo
Interpretacje
Stałe wskaźniki
Wyszukiwanie
1/4 logo Egzamin Doradcy Podatkowego
LOGOWANIE DO EGZAMINU
FORMULARZ ZAMÓWIENIA
Opis
Demo
Cennik
1/4 logo Sklep NetTAX
Wynagrodzenie pracowników
Wynagrodzenie pracowników
1/4 logo Serwis Prawny
Strona Główna
Nowości
Opinie ekspertów
komórka Płatność SMS
Dzienniki
   Dziennik Ustaw
   Dziennik Urzędowy UE (L)
   Monitor Polski
   Dzienniki Urzędowe
Zmiany w prawie
Kursy walut
Kursy walutowe euro
Kursy celne
Listy i wykazy
Ważne terminy
Słowniczek łaciński
Słowniczek prawniczy
Nowe wskaźniki i stawki
Kalkulator odsetkowy
Wizytówki Doradców
Podatkowych
[nowe]
Ciekawe miejsca w sieci
Szkolenia i konferencje
VAT w UE
1/4 logo Usługi
Grupy dyskusyjne
Biuletyn Prawno-Podatkowy
Pomoc techniczna 
Kontakt
Reklama
1/4 logo Księgarnie
Księgarnia Księgowego
   Podatki
   Rachunkowość
   Finanse
   Inne
1/4 logo Uwagi i opinie
Twój adres e-mail:

Uwagi / opinie
Krajowa Rada Doradców Podatkowych

Projekt z dnia 06.03.02 r.

 

Ustawa
z dnia ....................................2002r.
o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Art. 1. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000r. Nr 94, poz.1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz.1315 oraz z 2001r. Nr 16, poz.166, Nr 39, poz.459, Nr 42, poz.475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz.1452) wprowadza się następujące zmiany:

  1. w art. 2:
  1. w § 1:
  • w pkt 1 skreśla się wyraz „innych”,
  • w pkt 4 skreśla się wyrazy „i 2”,

b) w § 2 skreśla się wyraz „innych”;

  1. w art. 3:
  1. pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) ustawach podatkowych – rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich,

2) przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to ustawy podatkowe oraz wydane na ich podstawie akty wykonawcze,”,

b) w pkt 3 lit c) skreśla się wyraz „inne”,

c) w pkt 6:

- po wyrazie „podatku” dodaje się po przecinku wyrazy „z zastrzeżeniem obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług”,

- na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje pkt 7 i 8 w brzmieniu:

„7) zwrocie podatku – rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,

8) niepodatkowych należnościach budżetu - rozumie się przez to nie będące podatkami i opłatami należności stanowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wynikające ze stosunków publicznoprawnych.”;

3) po art. 3 dodaje się art. 3a i art. 3b w brzmieniu:

„Art. 3a. O ile odrębne ustawy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą składać deklaracje, o których mowa w art. 3 pkt 5 w formie elektronicznej.

§ 2. Deklaracja składana w formie elektronicznej powinna zawierać dane, w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze deklaracji określonym na podstawie odrębnych przepisów oraz winna być opatrzona podpisem elektronicznym, złożonym na podstawie ważnego kwalifikowanego certyfikatu oraz oznakowana czasem przez wystawcę certyfikatu, z zachowaniem zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym.

Art. 3b. Za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy uważa się każdą działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub na cudzy rachunek.”;

4) art. 4. otrzymuje brzmienie:

„Art. 4. Obowiązkiem podatkowym jest nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawach podatkowych.”;

5) skreśla się art. 10;

6) art.12 otrzymuje brzmienie:

„Art. 12. § 1. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniu terminu.

§ 3. Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada datą początkowemu dniu terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4. Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniu terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było - w dniu który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

§ 5. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

§ 6. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

1) wysłane w formie elektronicznej, za poświadczeniem przedłożenia, do organu podatkowego lub do jednostki informatycznej obsługi administracji podatkowej,

2) nadane w polskiej placówce pocztowej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym,

3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku,

4) złożone przez osobę aresztowaną lub pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.”;

7) po art.12 dodaje się art.12a-c w brzmieniu:

„Art.12a. § 1. Interpretacja przepisów prawa podatkowego nie może prowadzić do nakładania lub poszerzania obowiązków podatkowych, likwidacji lub ograniczania uprawnień podatkowych oraz tworzenia ulg podatkowych lub rozszerzania ich zakresu.

Art.12b. Przepisy prawa podatkowego mają zastosowanie do zdarzeń zaistniałych po dniu wejścia ich w życie, jeżeli same nie stanowią inaczej.

Art. 12c. § 1. Organy podatkowe i organy kontroli skarbowej oceniając skutki podatkowe czynności prawnych uwzględniają zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie jej treść, jeżeli jest ona inna niż ten zamiar lub cel.

§ 2. Organy, o których mowa w § 1, rozstrzygając sprawy podatkowe mogą pominąć skutki czynności prawnych, jeżeli z dokonania tych czynności nie można było oczekiwać innych korzyści gospodarczych niż wynikających z obniżenia wysokości zobowiązania podatkowego, zwiększenia straty lub podwyższenia wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku.

§ 3. Przepis § 2 nie ma zastosowania w przypadku gdy przepisy prawa podatkowego dopuszczają osiągnięcie takich korzyści poprzez wybór rodzaju lub formy czynności prawnych.”;

8) art. 14 otrzymuje brzmienie:

„Art. 14. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych:

1) sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych,

2) dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego.

§ 2. Interpretacjami, o których mowa w § 1 pkt 2, są interpretacje kierowane do organów podatkowych i organów kontroli skarbowej dotyczące ogólnych problemów prawa podatkowego. Interpretacje są zamieszczane w „Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów” oraz wiążą organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

§ 3. Zastosowanie się przez podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji prawa podatkowego, o której mowa w § 2, nie może mu szkodzić, jednakże nie zwalnia podatnika z obowiązku zapłaty podatku. W takim przypadku w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, nie nalicza się odsetek za zwłokę i nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

§ 4. W razie stwierdzenia rozbieżności w orzecznictwie minister finansów właściwy do spraw finansów publicznych zawiadamia o tym właściwy sąd lub organ mogący zastosować środki służące usunięciu rozbieżności.”;

9) po art.14 dodaje się art.14a, art.14b i art.14c w brzmieniu:

„Art. 14a. § 1. Stosownie do swojej właściwości, urząd skarbowy lub izba skarbowa na zasadach określonych w art.14b, oraz przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego, na pisemne zapytanie podatnika, płatnika lub inkasenta udzielają pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa lub skarbowa oraz postępowanie przed sądem administracyjnym.

§ 2. Zapytanie, o którym mowa w § 1, składa się do właściwego urzędu skarbowego lub przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Składając zapytanie podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

§ 3. Informacja, o której mowa w § 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

§ 4. Przepis art.14 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art.14b. W sprawach, o których mowa w art.14a § 1, w których wyjaśnienie zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego budzi uzasadnione wątpliwości, informacji udziela izba skarbowa. Zapytanie urząd skarbowy przekazuje do izby skarbowej, wraz z własnym stanowiskiem, bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania zapytania lub od dnia jego uzupełnienia.

Art.14c. § 1. Do załatwienia zapytania, o którym mowa w art.14a § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 139 § 1 i 4, art.140, art. 169 § 1 i 2.

§ 2. Jeżeli zapytanie nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie, organ podatkowy pozostawia je bez rozpatrzenia.”;

10) art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Art. 17. § 1. Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1 uwzględniając w szczególności, posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów, miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.”;

11) po art.17 dodaje się art.17a w brzmieniu:

„Art.17a. Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta.”;

12) w art.18 § 1 wyrazy „do końca okresu rozliczeniowego” zastępuje się wyrazami „za ten okres rozliczeniowy”;

13) po art.18 dodaje się art.18a w brzmieniu:

„Art.18a. § 1. Jeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych zdarzeń, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Organy podatkowe właściwe w dniu wszczęcia postępowania lub kontroli podatkowej pozostają właściwe – w sprawie, której to postępowanie lub kontrola dotyczy – chociażby w trakcie postępowania lub kontroli zmieniły się podstawy właściwości.”;

14) dotychczasową treść art.19 oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 i 3 w brzmieniu:

„§ 2. Spór o właściwość rozstrzyga się, w formie postanowienia, na wniosek organu będącego stroną sporu.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, wniosek o rozstrzygnięcie sporu urząd skarbowy wnosi za pośrednictwem właściwej izby skarbowej.”;

15) w art. 21:

a) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Jeżeli, wskutek wszczętego postępowania podatkowego, organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.”,

b) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

§ 3a. Jeżeli, wskutek wszczętego postępowania podatkowego, organ podatkowy stwierdzi, że podatnik w złożonej deklaracji wykazał zwrot podatku w wysokości wyższej od należnej, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zwrotu podatku.”,

c) w § 4 wyrazy „Przepis § 3” zastępuje się wyrazami „Przepisy § 3 i art.53a”;

16) po art.21 dodaje się art.21a w brzmieniu:

Art.21a. Jeżeli podatnik zamierza skorzystać z ulgi podatkowej, której warunkiem, określonym w odrębnych przepisach, jest brak zaległości podatkowych organ podatkowy, na wniosek podatnika, przeprowadza postępowanie podatkowe w celu weryfikacji deklaracji, o której mowa w art.21 § 2. Do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przepis art.21 § 3 stosuje się odpowiednio.”;

17) w art.22:

a) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, może zwolnić płatnika z obowiązku pobrania podatku, jeżeli:

  1. pobranie podatku zagraża ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji lub
  2. podatnik uprawdopodobni, że pobrany podatek byłby niewspółmiernie wysoki w stosunku do podatku należnego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy.”,

b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, może ograniczyć pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od przewidywanego na dany rok dochodu.”;

18) art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Art. 23. § 1. Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:

  1. brak jest ksiąg podatkowych i innych danych niezbędnych do jej określenia lub
  2. dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie podstawy opodatkowania albo
  3. podatnik naruszył warunki uprawniające do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.

§ 2. Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania.

§ 3. Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania stosując, w szczególności następujące metody:

  1. porównawczą wewnętrzną – polegającą na porównaniu wysokości obrotów w tym samym przedsiębiorstwie za poprzednie okresy, w których znana jest wysokość obrotu,
  2. porównawczą zewnętrzną – polegającą na porównaniu wysokości obrotów w innych przedsiębiorstwach prowadzących działalność o podobnym zakresie i w podobnych warunkach,
  3. remanentową – polegającą na porównaniu wartości majątku przedsiębiorstwa na początku i na końcu okresu, z uwzględnieniem wskaźnika szybkości obrotu,
  4. produkcyjną – polegającą na ustaleniu zdolności produkcyjnej przedsiębiorstwa,
  5. kosztową – polegającą na ustaleniu wysokości kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo,
  6. udziału dochodu w obrocie – polegającą na ustaleniu wysokości dochodów ze sprzedaży określonych towarów i wykonywania określonych usług, z uwzględnieniem wysokości udziału tej sprzedaży (wykonanych usług) w całym obrocie.

§ 4. Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania uzasadnia wybór metody oszacowania.

§ 5. Odrębne przepisy mogą określać szczególne przypadki i metody określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania.”;

19) po art.23 dodaje się art.23a w brzmieniu:

„Art. 23a. § 1. Jeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a podatnik jest zobowiązany do wpłaty zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość zaliczek, za okres za który podstawa opodatkowania została oszacowana, proporcjonalnie do wysokości zobowiązania podatkowego za cały rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy. Przepis art.53a stosuje się odpowiednio.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii właściwych organizacji samorządu społeczno-zawodowego i gospodarczego, może określić, w drodze rozporządzenia, dla niektórych rodzajów działalności gospodarczej, uproszczone normy służące oszacowaniu podstawy opodatkowania uwzględniające wskaźnik zyskowności, liczbę zatrudnionych pracowników i koszty ich zatrudnienia oraz koszty zakupu materiałów.”;

20) w art. 24 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje § 2 w brzmieniu:

„§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku naruszenia przez podatnika warunków uprawniających do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.”;

21) w art.28 w § 4 wyrazy „dochody gminy” zastępuje się wyrazami „dochody, odpowiednio, budżetu gminy, powiatu lub województwa”;

22) w art.29 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Skutki prawne ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania wspólności majątkowej nie odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem:

  1. zawarcia umowy o ograniczeniu lub wyłączeniu ustawowej wspólności majątkowej,
  2. zniesienia wspólności majątkowej prawomocnym orzeczeniem sądu,
  3. ustania wspólności majątkowej, w przypadku ubezwłasnowolnienia małżonka.”;

23) art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Art. 30. § 1. Jeżeli, wskutek wszczętego postępowania podatkowego, organ podatkowy stwierdzi, że płatnik lub inkasent nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 lub 9, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika (inkasenta), w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a nie wpłaconego podatku.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach odpowiedzialność ponosi podatnik.

§ 3. Decyzję, o której mowa w § 1, organ podatkowy może wydać również po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego.”;

24) w art. 32:

  1. § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem podatków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.”,

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. W razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej bądź jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie, właściwy organ podatkowy, nie później niż w ostatnim dniu istnienia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej o miejscu przechowywania dokumentów związanych z poborem lub inkasem podatku.”;

25) art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Art. 33. § 1. Zobowiązanie podatkowe, przed terminem płatności, może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik nie reguluje wymagalnych zobowiązań bez względu na ich charakter albo wyzbywa się majątku. Przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Zabezpieczenia, w okolicznościach wymienionych w § 1, można dokonać również w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli skarbowej, przed wydaniem decyzji:

1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

3) określającej wysokość zwrotu podatku.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu.

§ 4. W przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu:

1) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 1,

2) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2.

§ 5. Wykonanie zabezpieczenia następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 6. W sprawie zabezpieczenia nie stosuje się art.165 § 2 i 4.”;

26) po art.33 dodaje się art.33a-33c w brzmieniu:

„Art.33a. § 1. Decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

1) po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

3) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.

§ 2. Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art.33b. Przepis art.33 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia na majątku:

1) płatnika lub inkasenta; decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji o odpowiedzialności podatkowej.

2) osób wymienionych w art.115 oraz osób wymienionych w art.116 i art.116a, odpowiadających za zaległości podatkowe spółki, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie przez spółkę wykonane, a w szczególności gdy spółka nie reguluje wymagalnych zobowiązań bez względu na ich charakter albo wyzbywa się majątku; decyzja o zabezpieczeniu wygasa, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna.

Art.33c. Przepisy art.33 § 2 pkt 2, § 4 pkt 2 oraz art.33a § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę, o której mowa w art.53a.”;

27) art. 34 otrzymuje brzmienie:

„Art.34. § 1. Skarbowi Państwa i jednostce samorządu terytorialnego przysługuje hipoteka na wszystkich nieruchomościach podatnika z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art.21 § 1 pkt 2, z tytułu zaległości podatkowych w podatkach stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości, zwana dalej „hipoteką przymusową”.

§ 2. W zakresie zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostki samorządu terytorialnego pobieranych przez urzędy skarbowe, wniosek o wpis hipoteki przymusowej do sądu składa właściwy urząd skarbowy.

§ 3. Przedmiotem hipoteki przymusowej może być:

1) część ułamkowa nieruchomości, jeżeli stanowi udział podatnika,

2) nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej podatnika i jego małżonka,

3) nieruchomość stanowiąca własność wspólnika spółki cywilnej, z tytułu zaległości podatkowych spółki.

§ 4. Przedmiotem hipoteki przymusowej jest również:

  1. użytkowanie wieczyste,
  2. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
  3. spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  4. prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (prawo do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności na członka spółdzielni),
  5. wierzytelność zabezpieczona hipoteką.

§ 5. Do hipotek określonych w § 3 i 4 stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące hipoteki na nieruchomości.

§ 6. Przepisy § 1-5 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatnika lub inkasenta.”;

28) w art. 35 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest:

1) doręczona decyzja:

a) ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego,

b) określająca wysokość zobowiązania podatkowego,

c) określająca wysokość odsetek za zwłokę,

d) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

e) o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej

f) o odpowiedzialności spadkobiercy,

g) określającej wysokość zwrotu podatku.

2) tytuł wykonawczy lub zarządzenie zabezpieczenia, jeżeli może być wystawione, na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji bez wydawania decyzji, o której mowa w pkt 1.”;

29) w art.36 w § 2 po wyrazie „bankowego” dodaje się po średniku wyrazy „w tym przypadku o pierwszeństwie zaspokojenia decyduje kolejność wniosków o dokonanie wpisu”;

30) w art.39:

  1. § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli skarbowej podatnik, płatnik, inkasent, wspólnicy spółki cywilnej lub inne osoby trzecie, na żądanie organu podatkowego obowiązani są do wyjawienia nieruchomości oraz przysługujących im praw majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art.33 § 1 lub art.33b pkt 2.”,

b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. W razie niezastosowania się do żądania, o którym mowa w § 1, przepis art.262 § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio.”;

31) art. 41 otrzymuje brzmienie:

„Art. 41. § 1. Organom podatkowym z tytułu zobowiązań podatkowych przysługuje zastaw skarbowy na wszystkich, będących własnością podatnika oraz stanowiących współwłasność łączną podatnika i jego małżonka, rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, jeżeli wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi w dniu ustanowienia zastawu co najmniej 5.000 zł, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Zastawem skarbowym nie mogą być obciążone rzeczy lub prawa majątkowe nie podlegające egzekucji oraz, które mogą być przedmiotem hipoteki.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub inkasentów, następców prawnych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.”;

32) w art. 42 po § 4 dodaje się § 5-7 w brzmieniu:

㤠5. Zastaw skarbowy wygasa:

1) z mocy prawa z dniem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego albo

2) z dniem wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych, albo

3) z dniem egzekucyjnej sprzedaży przedmiotu zastawu.

§ 6. O dokonaniu wpisu oraz wykreśleniu zastawu skarbowego urząd skarbowy zawiadamia podatnika, płatnika lub inkasenta, następcę prawnego lub osobę trzecią odpowiadającą za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art.42a § 2. W sprawach zastawu skarbowego nie stosuje się art.165 § 2 i 4.

§ 7. Zaspokojenie z przedmiotu zastawu skarbowego następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.”;

33) po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu:

„Art. 42a. § 1. Wykreślenie wpisu z rejestru zastawów skarbowych następuje jeżeli rzecz lub prawo obciążone zastawem skarbowym, w dniu jego ustanowienia, nie stanowiło własności podatnika, płatnika, inkasenta, następcy prawnego lub osoby trzeciej odpowiadającej za zaległości podatkowe. Wniosek o wykreślenie wpisu składa się w terminie 7 dni od dnia, w którym osoba powołująca się na swoje prawo własności powzięła wiadomość o ustanowieniu zastawu.

§ 2. W sprawie wykreślenia wpisu z rejestru zastawów skarbowych, w przypadku określonym w § 1, wydaje się decyzję.”;

34) w art. 44:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Wpis zastawu skarbowego do rejestru dokonywany jest na podstawie doręczonej decyzji:

1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

3) określającej wysokość odsetek za zwłokę,

4) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

5) o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

6) o odpowiedzialności spadkobiercy,

7) określającej wysokość zwrotu podatku.”,

b) w § 2 wyrazy „14 dni” zastępuje się wyrazami „7 dni”,

c) po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub inkasentów.”;

35) w art.45 wyrazy „art.39 § 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art.39 § 1-2a”;

36) w art. 46 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Wydanie wypisu, o którym mowa w § 1, nie narusza przepisów o tajemnicy skarbowej.”;

37) w art. 48 § 1- § 2a otrzymują brzmienie:

„§ 1. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty,

2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę,

3) odraczać inne terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 77 § 1-3, art. 79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

§ 2. Przepisy § 1 pkt 1 i 2 stosuje się również do należności przypadających od płatników lub inkasentów. Przepis § 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio do terminów dotyczących płatników lub inkasentów.

§ 2a. Odraczanie terminu płatności podatku lub rozkładanie na raty zapłaty podatku oraz odraczanie lub rozkładanie na raty zapłaty zaległości podatkowej, na wniosek będącego przedsiębiorcą podatnika, płatnika lub inkasenta, następuje zgodnie z przepisami o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców.”;

38) art. 49 otrzymuje brzmienie:

„Art.49. § 1. W razie wydania decyzji na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2 nowym terminem płatności jest dzień, w którym, zgodnie z decyzją, powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku bądź zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę albo poszczególnych rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa wraz z odsetkami za zwłokę.

§ 2. Jeżeli w terminie określonym w decyzji podatnik nie dokonał zapłaty odroczonego podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę bądź nie zapłacił którejkolwiek z rat, na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa wraz z odsetkami za zwłokę, terminem płatności podatku lub zaległości podatkowej objętej odroczeniem lub ratą staje się termin określony w art. 47 § 1 - 3.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do odroczonych lub rozłożonych na raty należności płatników lub inkasentów.”;

39) w art.50 wyrazy „art.76 § 1, art.78 § 1” zastępuje się wyrazami „art.77 § 1, art.79 § 1”;

40) w art. 52:

a) w § 1 w pkt 1 wyraz „art.74 § 2” zastępuje się wyrazem „art.73 § 2”,

b) w § 1 w pkt 2 po wyrazie „należnej” dodaje się wyrazy „lub został zaliczony na poczet zaległości podatkowej bądź bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych”;

41) art. 53 otrzymuje brzmienie:

„Art. 53. § 1. Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do należności, o których mowa w art. 52 § 1 oraz do nie uregulowanych w terminie zaliczek na podatek, w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy.

§ 3. Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art.35 § 2, art.44 § 2, 48 § 1 pkt 2 i 3, art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5 i art. 76a § 1.

§ 4. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.

§ 5. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 1, odsetki za zwłokę naliczane są odpowiednio od dnia:

1) zwrotu nadpłaty, zwrotu podatku, zwrotu oprocentowania lub zaliczenia na poczet zaległości podatkowych bądź na poczet bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych,

2) pobrania wynagrodzenia.”;

42) po art.53 dodaje się art.53a w brzmieniu:

„Art. 53a. Jeżeli, wskutek wszczętego postępowania, po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego, organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił zaliczek na podatek w całości lub w części, nie złożył deklaracji, albo wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę przyjmując dla tego celu prawidłową wysokość zaliczek na podatek, jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracji, a także w razie braku deklaracji.”;

43) art. 54 otrzymuje brzmienie:

„Art. 54. § 1. Odsetek za zwłokę nie nalicza się:

1) za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych,

2) za okres od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art.227 § 1, do dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy,

3) za okres od dnia następnego po upływie terminu, o którym mowa w art.139 § 3, do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego,

4) w przypadku zawieszenia postępowania z urzędu - od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania do dnia doręczenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania,

5) od zaległości z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa, jeżeli wysokość odsetek nie przekraczałaby trzykrotności wartości opłaty dodatkowej pobieranej przez „Pocztę Polską” za polecenie przesyłki listowej,

6) za okres od dnia wszczęcia kontroli podatkowej do dnia doręczenia decyzji w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej, jeżeli postępowanie podatkowe nie zostało wszczęte w terminie 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli,

7) za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania,

8) w zakresie przewidzianym w ustawach o restrukturyzacji finansowej.

§ 2. Przepisu § 1 pkt 3 i 7 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się strona lub jej przedstawiciel, bądź opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu lub w wyniku podjęcia czynności, o których mowa w art.70a.

§ 3. Przepisy § 1 pkt 2, 3, 6 i 7 stosuje się również w razie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji.

§ 4. Przepis § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio w razie przeniesienia na poczet zobowiązań podatkowych zajętych uprzednio rzeczy lub praw majątkowych.”;

44) w art.56 w § 1 wyrazy „przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego” zastępuje się wyrazami „zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim”;

45) w art. 57:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W decyzji wydanej na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 lub 2, dotyczącej podatków stanowiących dochód budżetu państwa, organ podatkowy ustala opłatę prolongacyjną od kwoty podatku lub zaległości podatkowej.”,

b) w § 4 wyrazy “art. 49 § 2” zastępuje się wyrazami “art. 49 § 2 i 3 oraz art. 55 § 2”,

c) § 6 otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Organ podatkowy może odstąpić od ustalenia opłaty prolongacyjnej, jeżeli wydanie decyzji, o której mowa w § 1, następuje w związku postępowaniem układowym lub restrukturyzacją finansową prowadzoną na podstawie odrębnych ustaw.”,

d) § 8 otrzymuje brzmienie:

„§ 8. Przepisy § 1-4 i 7 stosuje się również do odroczonych lub rozłożonych na raty należności płatników lub inkasentów oraz osób trzecich.”;

46) art. 59 otrzymuje brzmienie:

„Art.59. § 1. Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:

  1. zapłaty,
  2. pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta,
  3. potrącenia,
  4. zaliczenia nadpłaty bądź zwrotu podatku,
  5. zaniechania poboru,
  6. przeniesienia własności rzeczy lub przeniesienia praw majątkowych,
  7. przejęcia własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym,
  8. umorzenia zaległości,
  9. przedawnienia.

§ 2. Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek:

1) wpłaty,

2) zaliczenia nadpłaty bądź zwrotu podatku,

3) umorzenia, w przypadkach przewidzianych w art.67 § 6,

4) przejęcia własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym,

5) przedawnienia.”;

47) w art. 60 w § 1 w pkt 2 wyrazy „zlecenia pokrycia” zastępuje się wyrazami „polecenia zapłaty”;

48) w art. 61:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zapłata podatków przez podatników obowiązanych do prowadzenia ksiąg rachunkowych lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje w formie bankowych rozliczeń bezgotówkowych, wymienionych w art.60 § 1 pkt 2.”,

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Formę rozliczeń, o której mowa w § 1, stosuje się również do wpłat kwot podatków pobranych przez płatników lub inkasentów, jeżeli płatnicy lub inkasenci spełniają warunki określone w § 1.”,

c) w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) do pobierania podatków przez płatników lub inkasentów.”;

49) art. 62 otrzymuje brzmienie:

„Art.62. § 1. Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

§ 2. Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaliczki, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności.

§ 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie dokonywania wpłat na poczet rat na jakie rozłożono podatek lub zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę.

§ 4. Do wpłat zaliczanych na poczet zaległości podatkowej stosuje się art.55 § 2. W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

§ 5. Przepisy § 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio do wpłat dokonywanych przez płatników, inkasentów ich następców prawnych oraz osoby trzecie.”;

50) w art. 63 § 2 w pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) szczegółowe sposoby zaokrąglania podstaw opodatkowania, kwot podatków, odsetek za zwłokę, nadpłat, oprocentowania nadpłat, opłaty prolongacyjnej oraz wynagrodzeń przysługujących płatnikom lub inkasentom,”;

51) w art. 64:

a) w § 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zobowiązania w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa podlegają, na wniosek podatnika, potrąceniu z wzajemnej, bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa z tytułu:”,

b) w § 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„6) odszkodowania orzeczonego w decyzji organu administracji rządowej.”,

c) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Przepis art.55 § 2 stosuje się odpowiednio.”,

d) § 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„§ 5. Potrącenie następuje z dniem:

    1. złożenia wniosku, który został uwzględniony,
    2. wydania z urzędu postanowienia o potrąceniu.

§ 6. Potrącenie następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.”,

e) po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu:

„§ 6a. Odmowa potrącenia następuje w drodze decyzji.”;

52) w art. 65:

a) w § 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4) odszkodowania orzeczonego w decyzji organu administracji samorządowej.”,

b) w § 2 wyrazy „art.64 § 2 – 6” zastępuje się wyrazami „art.64 § 2- 6a”;

53) w art.66:

a) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Przeniesienie następuje na wniosek podatnika:

1) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, na podstawie umowy zawartej, za zgodą właściwego urzędu skarbowego, pomiędzy starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej i podatnikiem,

2) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, na podstawie umowy zawartej pomiędzy zarządem gminy, powiatu albo województwa i podatnikiem.”,

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Umowa, o której mowa w § 2, wymaga formy pisemnej.”,

c) po § 3a dodaje się § 3b w brzmieniu:

„§ 3b. Wyrażenie bądź odmowa wyrażenia zgody następuje w formie postanowienia.”;

54) w art.67:

a) w § 1a skreśla się wyrazy „lub odsetek za zwłokę”,

b) w § 4 w pkt 4 skreśla się średnik oraz wyrazy „w takim przypadku decyzję umarzającą zaległość podatkową pozostawia się w aktach sprawy”,

c) po § 4 dodaje się § 5-7 w brzmieniu:

„§ 5. W przypadkach, o których mowa w § 4, decyzję umarzającą zaległość podatkową pozostawia się w aktach sprawy.

§ 6. Przepisy art.67 § 4 pkt 3 i 4 stosuje się odpowiednio do umarzania zaległości płatnika lub inkasenta.”;

55) w art.68 w § 5 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „2 lata”;

56) w art.69 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Termin do wydania decyzji, o której mowa w § 1, wynosi 3 lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące utratę prawa do ulgi podatkowej, a jeżeli podatnik nie zgłosił organowi podatkowemu utraty prawa do ulgi conajmniej na 2 miesiące przed upływem tego okresu - termin do wydania decyzji, o której mowa w § 1, wynosi 5 lat.”;

57) art. 70 otrzymuje brzmienie:

„Art.70. § 1. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

§ 2. Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu:

1) od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 48 § 1 pkt 1-3, do dnia terminu płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej, ostatniej raty podatku lub ostatniej raty zaległości podatkowej,

2) od dnia wydania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu płatności podatku do dnia upływu przedłużonego terminu.

§ 3. Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o ukończeniu postępowania upadłościowego.

§ 4. Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia wszczęcia do dnia zakończenia postępowania podatkowego, postępowania egzekucyjnego oraz postępowania przed sądem administracyjnym.

§ 5. Nie ulegają przedawnieniu należności, o których mowa w art.34 § 1, zabezpieczone hipoteką, jednakże po upływie terminu przedawnienia należności te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki.”;

58) po art. 70 dodaje się art. 70a w brzmieniu:

„Art. 70a. § 1. Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art.68 § 1 i 3 oraz art.70 § 1, ulega zawieszeniu, jeżeli możliwość ustalenia lub określenia zobowiązania podatkowego wynika z przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a ustalenie lub określenie przez organ podatkowy wysokości tego zobowiązania uzależnione jest od uzyskania odpowiednich informacji od organów innego państwa.

§ 2. Zawieszenie terminu przedawnienia, o którym mowa w § 1, następuje od dnia wystąpienia przez organ podatkowy z wnioskiem do organu innego państwa, do dnia uzyskania przez organ podatkowy żądanej informacji - jednak nie dłużej niż przez okres 3 lat.

§ 3. Zawieszenie terminu przedawnienia, o którym mowa w § 1, może następować wielokrotnie; w takich przypadkach okres łącznego zawieszenia terminu przedawnienia nie może przekraczać 3 lat.”;

59) rozdział 9 i 10 działu III otrzymują brzmienie:

„Rozdział 9

Nadpłata

Art. 72. § 1. Za nadpłatę uważa się kwotę:

1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku,

2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

3)zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 1, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji, o ich odpowiedzialności określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

§ 2. Jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę.

Art. 73. § 1. Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:

1)zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,

2)pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,

3)zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeśli świadczenie to było nienależne lub zostało określone w wysokości większej od należnej,

4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od pobranego,

5)zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercy należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej, jeżeli świadczenie to było nienależne lub zostało określone w wysokości większej od należnej,

6) złożenia korekty deklaracji w podatku od towarów i usług obniżającej wysokość zobowiązania podatkowego, w związku ze zwiększeniem kwoty podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

§ 2. Nadpłata powstaje z dniem złożenia:

1) zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego,

2) deklaracji podatku akcyzowego – dla podatników podatku akcyzowego,

3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy – dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych.

Art. 74. Jeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1:

1)złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację,

2)został rozliczony przez płatnika - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie zeznanie, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1,

3)nie był obowiązany do składania deklaracji - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot.

Art.74a. W przypadkach nie wymienionych w art.73 § 2 i art.74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy.

Art. 75. § 1. Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

§ 2. Uprawnienie określone w § 1 przysługuje również:

1) podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli:

a) w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne bądź w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali kwotę nadpłaty w wysokości mniejszej od należnej,

b) w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji w podatku dochodowym, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek,

c) nie będąc obowiązanymi do składania zeznań (deklaracji), dokonali wpłaty podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,

2) płatnikom lub inkasentom, jeżeli:

  1. w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od pobranego,
  2. w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od należnej,

c) wpłacili podatek w wysokości większej od wykazanej.

§ 3. W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a) i b) oraz w pkt 2 lit. a) i b), podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

§ 4. Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty.

§ 5. Jeżeli zwrotu nadpłaty, w trybie o którym mowa w § 4, dokonano nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, od kwoty nadpłaty podlegającej zwrotowi nie nalicza się odsetek za zwłokę. W tym zakresie nie wszczyna się postępowania określonego w Kodeksie karnym skarbowym.

§ 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1.

Art. 76. § 1. Nadpłaty, wraz z ich oprocentowaniem, podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2. Nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, chyba że podatnik wystąpi o ich zwrot.

§ 3. Nadpłata, o której mowa w § 2, nie podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych powstałych przed dniem jej powstania.

Art. 76a. § 1. W sprawach zaliczenia na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych nadpłaty wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepis art. 55 § 2 i art.62 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

  1. powstania nadpłaty, w przypadkach o których mowa w art.73 § 1 pkt 1, 2 i 5 oraz § 2,
  2. złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Art.76b. Przepisy art.76 § 1, art.76a, art.77b i art.80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art.76 § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku.

Art.76c. Nadpłatę wynikającą z zaliczek na podatek zwraca się po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek. Jeżeli jednak nadpłata wynika z decyzji stwierdzającej nadpłatę, wydanej w związku z art. 75 § 1, zwrot nadpłaty następuje w terminie 30 dni od dnia wydania tej decyzji.

Art. 77 § 1. Nadpłata podlega zwrotowi w terminie:

1) 30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności, z zastrzeżeniem § 3,:

a) decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

b) decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

c) decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

d) decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej lub spadkobiercy,

2) 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę,

3) 30 dni od dnia doręczenia organowi podatkowemu wyroku sądu administracyjnego, wraz z uzasadnieniem, uchylającego lub stwierdzającego nieważność decyzji organu podatkowego pierwszej instancji,

4) 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 74,

5) 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, z zastrzeżeniem § 2,

6) 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 2b, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2.

§ 2. W przypadku skorygowania deklaracji lub zeznania w trybie określonym w art.274 lub art.274a, nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3 miesięcy od dnia skorygowania przez podatnika deklaracji.

§ 3. W przypadku uchylenia decyzji, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. a)-d), bądź stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeżeli następnie, w terminie 3 miesięcy od dnia uchylenia lub stwierdzenia nieważności przez organ podatkowy lub od dnia doręczenia organowi podatkowemu wyroku sądu administracyjnego, wraz z uzasadnieniem, uchylającego lub stwierdzającego nieważność decyzji, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie, nadpłata, którą stanowi różnica pomiędzy podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym z tej decyzji, podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania nowej decyzji.

§ 4. W przypadku, nie wydania nowej decyzji, w terminie, o którym mowa w § 3, nadpłatę podlegają natychmiastowemu zwrotowi stanowi kwota wpłacona na podstawie decyzji uchylonej, lub decyzji, której nieważność stwierdzono.

Art.77a. Organ podatkowy może, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych jego ważnym interesem, dokonać zwrotu nadwyżki wpłaconych kwot zaliczek na podatek dochodowy.

Art. 77b. § 1. Zwrot nadpłaty następuje:

1) na wskazany rachunek bankowy podatnika, płatnika lub inkasenta obowiązanego do posiadania rachunku bankowego,

2) w gotówce - podatnikom, płatnikom lub inkasentom nie obowiązanym do posiadania rachunku bankowego, chyba że zażądają zwrotu nadpłaty na rachunek bankowy.

§ 2. Za dzień zwrotu nadpłaty uważa się dzień:

1) obciążenia rachunku bankowego organu podatkowego na podstawie polecenia przelewu,

2) złożenia przekazu pocztowego,

3) wypłacenia kwoty nadpłaty przez organ podatkowy lub postawienia nadpłaty do dyspozycji podatnika w kasie.

§ 3. Nadpłata, której wysokość nie przekracza kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, podlega zwrotowi wyłącznie w kasie.

§ 4. Nadpłata zwracana przekazem pocztowym jest pomniejszana o koszty jej zwrotu.

Art. 78. § 1. Nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem 2.

§ 2. Nadpłaty, o których mowa w art.76 § 2, nie podlegają oprocentowaniu.

§ 3. Oprocentowanie przysługuje:

  1. w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a)–d), z zastrzeżeniem pkt 2 - od dnia powstania nadpłaty,

2) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a)–d) – od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie,

3) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 – od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją):

a) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę,

b) jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent,

c) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 6, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent.

4) w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 – od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 lub od dnia złożenia korekty zeznania lub deklaracji w trybie art.274 lub art.274a.

§ 3. Oprocentowanie z tytułu nadpłat przysługuje do dnia zwrotu nadpłaty, zaliczenia jej na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych lub dnia złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4. W przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 4 oprocentowanie przysługuje za okres:

1) od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu – pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt,

2) od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt – jeżeli wniosek, o którym mowa w pkt 1, został złożony po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt.

Art.78a. Jeżeli dokonany zwrot nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, zwrot ten zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w stosunku w jakim, w dniu zwrotu, pozostaje kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania.

Art. 79. § 1. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może zostać wszczęte w czasie trwania postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli skarbowej oraz w okresie pomiędzy postępowaniem a kontrolą - w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola.

§ 2. Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa:

1) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 1, po upływie 5 lat od dnia:

a) pobrania przez płatnika podatku nienależnie lub w wysokości większej od należnej,

b) uprawomocnienia się decyzji o uchyleniu lub zmianie decyzji, na podstawie której płatnik dokonał obliczenia podatku,

c) uprawomocnienia się decyzji o uchyleniu lub zmianie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej lub o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy.

2) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 2 pkt 1 lit. a) i b) – po upływie 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji), w którym wykazano zobowiązanie podatkowe w wysokości większej od należnej albo kwotę nadpłaty lub zwrotu podatku w wysokości mniejszej od należnej,

3) w przypadku, o którym mowa w art. 75 § 2 pkt 1 lit. c) – po upływie 5 lat od dnia, w którym dokonano wpłaty podatku,

4) w przypadku, o którym mowa w art. 75 § 2 pkt 2 – po upływie 5 lat od dnia złożenia deklaracji lub od dnia wpłaty podatku w wysokości większej od wykazanej.

§ 3. Przepisów § 2 pkt 2 i art. 75 § 2 pkt 1 lit. b) i pkt 2 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.

Art. 80. § 1. Prawo do zwrotu nadpłaty wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu, określony w art.77 § 1 -3.

§ 2. Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych.

§ 3. Złożenie wniosku o stwierdzenie, zwrot nadpłaty lub zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty.

Rozdział 10

Korekta deklaracji

Art.81. Skorygowanie zeznania (deklaracji) następuje przez złożenie korygującego zeznania (deklaracji) wraz z pisemnym wyjaśnieniem przyczyn korekty.

Art. 81a. § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej podatnicy, których zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, mogą skorygować uprzednio złożone zeznanie (deklarację), jeżeli:

1) w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne bądź w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali kwotę nadpłaty w wysokości mniejszej od należnej,

2) w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek,

3) w złożonym zeznaniu (deklaracji), wykazali zobowiązanie podatkowe w wysokości niższej od należnej albo kwotę nadpłaty lub zwrotu podatku w wysokości większej od należnej.

§ 2. Uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje:

1) płatnikom, jeżeli w złożonej deklaracji wykazali:

a) podatek pobrany w wysokości mniejszej lub większej od należnej,

b) podatek należny w wysokości mniejszej lub większej od pobranej.

2) inkasentom, jeżeli w złożonej deklaracji wykazali podatek należny w wysokości mniejszej od pobranej.

Art. 81b. § 1. Uprawnienie, o którym mowa w art. 81a:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli skarbowej oraz w okresie pomiędzy postępowaniem a kontrolą - w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola,

2) przysługuje nadal - w zakresie, w jakim w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli skarbowej nie stwierdzono naruszenia prawa lub nie wydano decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 2. Korekta złożona z naruszeniem § 1 pkt 1 nie wywołuje skutków prawnych.”;

60) w art.82:

  1. w § 1 skreśla się wyrazy „lub wykonujące wolny zawód”,
  2. w § 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 3 i 4 w brzmieniu:
  3. „3) bez wezwania przez organ podatkowy – o wynagrodzeniach za świadczenie na rzecz rezydenta usług (wykonywanie pracy), wypłacanych, przez podmiot nie będący nierezydentem, osobom fizycznym będącym nierezydentami w rozumieniu przepisów prawa dewizowego świadczącym te usługi (wykonującym pracę) jeżeli może to mieć, w związku z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innymi ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, wpływ na powstanie obowiązku podatkowego lub wysokość zobowiązania podatkowego osób otrzymujących wynagrodzenie,

    4) w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.”,

  4. § 2 otrzymuje brzmienie:
  5. „§ 2. Banki obowiązane są do sporządzania i przekazywania informacji o założonych i zlikwidowanych rachunkach bankowych podatników obowiązanych do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów (II wariant w razie przyjęcia art.3b – „podatników prowadzących działalność gospodarczą”), urzędowi skarbowemu, właściwemu według miejsca zamieszkania lub siedziby przedsiębiorcy, w terminie 7 dni od dnia założenia (likwidacji) rachunku. Informacje zawierają numer rachunku, dane identyfikujące jego posiadacza oraz datę założenia (likwidacji) rachunku.”,

  6. po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
  7. „§ 2a. Jednostki organizacyjne Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na pisemne żądanie urzędów skarbowych obowiązane są do sporządzenia i przekazania informacji o składkach płatnika i ubezpieczonego.”,

  8. w § 3 po wyrazie „opodatkowania” dodaje się wyrazy „oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”,
  9. w § 5 wyrazy „w § 1 pkt 1 i w § 2” zastępuje się wyrazami „w § 1 pkt 1, § 2 i § 2a”,
  10. w § 6 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
  11. „1a) przypadki oraz zakres informacji, o których mowa w § 1 pkt 3, a także szczegółowe zasady, termin oraz tryb ich sporządzania, ze szczególnym uwzględnieniem czasu pobytu nierezydenta w kraju, danych identyfikujących nierezydenta i podmiot wypłacający nierezydentowi wynagrodzenie, wysokości wynagrodzenia, formy i terminu jego wypłaty,”,

  12. po § 6 dodaje się § 7 w brzmieniu:

„§ 7. Sporządzanie i przekazywanie informacji, na podstawie przepisów prawa podatkowego nie narusza przepisów o ochronie danych osobowych.”;

61) w art.84 w § 2 po wyrazie „ich” dodaje się wyrazy „formę, z uwzględnieniem formy wypisu aktu,”;

62) art. 86 otrzymuje brzmienie:

„Art. 86. § 1. Podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

§ 2. W razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej bądź jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie, właściwy organ podatkowy, nie później niż w ostatnim dniu istnienia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej o miejscu przechowywania ksiąg podatkowych oraz dokumentów związanych z ich prowadzeniem.”;

63) w art.87:

  1. § 1 otrzymuje brzmienie:
  2. „§ 1. Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej – na żądanie kupującego lub usługobiorcy – wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.”,

  3. w § 2 wyrazy „Przepis § 1” zastępuje się wyrazami „Obowiązek wystawienia rachunku, o którym mowa w § 1,” oraz po wyrazie „własnej” dodaje się wyrazy „uprawy lub”;

64) w art. 88 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Podatnicy wystawiający rachunki są obowiązani kolejno je numerować i przechowywać kopie tych rachunków, w kolejności ich wystawienia, do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego”;

65) w art.89 w pkt 1 skreśla się wyrazy „lub wykonywania wolnego zawodu”;

66) w art. 92 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. Małżonkowie wspólnie opodatkowani na podstawie odrębnych przepisów, ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe oraz solidarne jest ich roszczenie o zwrot nadpłaty podatku.

§ 4. Do roszczeń o zwrot nadpłaty, o której mowa w § 3, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla wierzytelności cywilnoprawnych.”;

67) tytuł rozdziału 14 w dziale III otrzymuje brzmienie „Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych”.

68) art.93 otrzymuje brzmienie:

„Art. 93. § 1. Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1) łączenia się osób prawnych,

2) łączenia się spółek osobowych prawa handlowego,

3) łączenia się spółek osobowych i kapitałowych prawa handlowego

- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółki.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

  1. innej osoby prawnej (osób prawnych),

2) spółki (spółek) osobowej prawa handlowego,

3) zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans.

69) po art.93 dodaje się art.93a –93e w brzmieniu:

„Art.93a. § 1. Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku :

  1. przekształcenia innej osoby prawnej,
  2. przekształcenia spółki nie mającej osobowości prawnej

- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1) spółki osobowej prawa handlowego zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

a) innej spółki nie mającej osobowości prawnej,

b) spółki kapitałowej,

2) spółki nie mającej osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła swoje przedsiębiorstwo.

Art.93b. Przepis art.93 i art.93a stosuje się odpowiednio do łączenia się i przekształceń komunalnych zakładów budżetowych.

Art.93c. § 1. W przewidziane przepisami prawa podatkowego uprawnienia osoby prawnej wykreślonej z właściwego rejestru na skutek jej podziału:

  1. wstępują - w zakresie uprawnień majątkowych - osoby prawne powstałe w wyniku podziału (zgodnie z planem podziału),
  2. wstępuje - w zakresie uprawnień niemajątkowych - jedna z nowo utworzonych osób (wskazana w planie podziału).

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej przejmującej majątek osoby prawnej, wykreślonej z właściwego rejestru na skutek jej podziału.

§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się, jeżeli część majątku dzielonej osoby prawnej przejmowana w wyniku podziału stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Art.93d. Przepisy art.93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Art.93e. Przepisy art.93-93d stosuje się, w zakresie w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.”;

70) w art.94 wyrazy „i 7” zastępuje się wyrazami „ , art.93d i art.93e”;

71) w art. 96 w pkt 1 wyrazy „zaległości podatkowej” zastępuje się wyrazami „zobowiązania podatkowego”;

72) w art. 97 po § 2 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu:

„§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do praw i obowiązków z tytułu sprawowanej przez spadkodawcę funkcji płatnika.

§ 4. Przepisy § 1 - 3 stosuje się również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.”;

73) po art.97 dodaje się art.97a w brzmieniu:

„Art.97a. Do spadkobiercy, w zakresie przejętych przez niego zobowiązań spadkodawcy, stosuje się odpowiednio przepisy art.48 § 1 – 3 oraz art.67 § 1- 3.”;

74) w art.98:

  1. § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności spadkobierców za:

  1. zaległości podatkowe, w tym również za zaległości, o których mowa w art.52 § 1,
  2. odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy,
  3. pobrane, a nie wpłacone podatki z tytułu sprawowanej przez spadkodawcę funkcji płatnika lub inkasenta,
  4. nie zwrócone przez spadkodawcę zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz ich oprocentowanie,
  5. opłatę prolongacyjną,
  6. koszty postępowania podatkowego,
  7. koszty upomnienia i koszty postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec spadkodawcy, powstałe do dnia otwarcia spadku.”,
  1. § 3 skreśla się;

75) w art. 99 wyrazy „art. 70, 71, 76 § 1 oraz art. 78 § 1” zastępuje się wyrazami „art. 68, 70, 71, 77 § 1 oraz art. 80 § 1”;

76) art.100 otrzymuje brzmienie:

„Art.100. § 1. Organy podatkowe, właściwe ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy, orzekają w odrębnych decyzjach o zakresie odpowiedzialności poszczególnego spadkobiercy.

§ 2. W decyzji organ podatkowy określa wysokość zobowiązań spadkodawcy, o których mowa w art.98 § 1 i 2.

§ 3. Termin płatności przez spadkobiercę zobowiązań, o których mowa w § 2, wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji.”;

77) w art. 101 skreśla się § 3;

78) dotychczasową treść art.102 oznacza się jako § 1 i dodaje § 2 i 3 w brzmieniu:

„§ 2. W razie śmierci strony w toku postępowania w sprawach dotyczących praw lub obowiązków wymienionych w art.97 w miejsce dotychczasowej strony wstępują jej spadkobiercy.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do następców prawnych, o których mowa w art.93- art.93c i art.94.”;

79) art. 103 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Organy podatkowe zawiadamiają spadkobierców o:

  1. złożonych przez spadkodawcę odwołaniach od decyzji, zażaleniach na postanowienia i skargach do sądu administracyjnego,
  2. decyzjach wydanych na podstawie art. 48 § 1 pkt 1-4,
  3. decyzjach i postanowieniach, które zostały doręczone spadkodawcy, a w dniu jego śmierci nie upłynął jeszcze termin do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego,
  4. wszczętej kontroli podatkowej,
  5. złożonych przez spadkodawcę wnioskach o wszczęcie postępowania,
  6. postępowaniach wszczętych z urzędu wobec spadkodawcy.

§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1 i 3, terminy do złożenia odwołania, zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego biegną ponownie od dnia doręczenia zawiadomienia.”;

80) w art. 104:

a) w § 1 po wyrazie „spadkobierców” dodaje się po przecinku wyrazy „na podstawie posiadanych danych,”,

b) w § 2 wyrazy „lub odliczeń” zastępuje się wyrazem „podatkowych”,

c) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Po upływie terminu, o którym mowa w § 2, organ podatkowy doręcza spadkobiercom decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego lub stwierdzającą nadpłatę.”,

d) § 4 skreśla się;

81) w art.105 § 2 – 4 otrzymują brzmienie:

„§ 2. Przypadające na rzecz spadkodawcy nadpłaty oraz zwroty podatków, a także oprocentowanie z tych tytułów zwracane są poszczególnym spadkobiercom w proporcji określonej w ich zgodnym oświadczeniu woli, pod warunkiem złożenia w organie podatkowym:

1) prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku,

2) zgodnego oświadczenia woli wszystkich spadkobierców o podziale tych należności.

§ 3. W razie nie złożenia oświadczenia, o którym mowa w § 2 pkt 2, w terminie 30 dni od dnia złożenia prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, kwoty należnych nadpłat i zwrotów podatku, a także kwoty oprocentowania z tych tytułów składane są do depozytu organu podatkowego. Nadpłata lub zwrot podatku jest pomniejszany o koszty przechowywania depozycie.

§ 4. Oprocentowanie naliczane jest nadal, jeżeli zwrot nadpłaty lub zwrot podatku nie został dokonany w terminie 15 dni od dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w § 2 pkt 2.”;

82) w art.107 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Osoby trzecie odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z następcą prawnym podatnika za przejęte przez niego zaległości podatkowe.”;

83) art. 108 otrzymuje brzmienie:

„Art. 108. § 1. O odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w decyzji.

§ 2. Postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed:

  1. upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania,
  2. dniem doręczenia:

a) decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

b) decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

c) decyzji w sprawie zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług,

d) decyzji określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę,

3) dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w przypadku o którym mowa w § 3.

§ 3. W razie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji, na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przed orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej nie wymaga się uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego i decyzji, o której mowa w art.53a.

§ 4. Egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości lub w części bezskuteczna.”;

84) art. 109 otrzymuje brzmienie:

„Art. 109. § 1. W sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przepisy art. 29, art. 33, art.33a, art. 34 § 1, art. 41 § 1, art. 47 § 1, art. 48 § 1 pkt 2 i 3, art.49, art. 51 § 1, 53 § 3, art. 55, art. 57, art. 59, art. 60, art.64 - 66 oraz art. 67 § 1 - 3 stosuje się odpowiednio.

§ 2. W razie niedotrzymania terminu płatności osoba trzecia odpowiada również za naliczone po dniu wydania decyzji o jej odpowiedzialności podatkowej odsetki za zwłokę od:

1) zaległości podatkowych,

2) należności wymienionych w art.107 § 2 pkt 1,

3) nie zwróconych w terminie zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług.”;

85) w art. 110 dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie unieważnienia małżeństwa oraz separacji.”;

86) w art. 111:

a) w § 1 skreśla się wyrazy „lub wykonującym wolny zawód”,

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Przepis § 1 stosuje się również do małżonków, którzy zawarli umowę o ograniczeniu lub wyłączeniu wspólności majątkowej, bądź których wspólność majątkowa została zniesiona przez sąd.”,

c) w § 5 w pkt 2 wyrazy „w § 3” zastępuje się wyrazami „w § 3 i 4”;

87) art.112 otrzymuje brzmienie:

„Art.112. § 1. Nabywca:

1) przedsiębiorstwa,

2) zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

3) składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli ich wartość w dniu zbycia wynosi co najmniej 14.173,62 zł,

- odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

§ 2. Zakres odpowiedzialności nabywcy ograniczony jest:

  1. do wartości zbywczej przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej części, składników majątku, oraz
  2. w przypadku nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa lub składników majątku, do wysokości zaległości podatkowych w takiej części, w jakiej wartość zorganizowanej części przedsiębiorstwa, lub wartość nabytych składników majątku pozostawała, w dniu nabycia, do wartości ogółu składników majątku, wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa, które jest lub było prowadzone przez zbywcę.

§ 3. Zakres odpowiedzialności nabywcy nie obejmuje:

1) należności wymienionych w art. 107 § 2 pkt 1,

2) odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz oprocentowania, o którym mowa w art. 107 § 2 pkt 3, powstałych po dniu nabycia.

§ 4. Przepisów § 2 pkt 2 i 4 nie stosuje się do nabywców będących małżonkiem lub członkiem rodziny podatnika, o których mowa w art. 111 § 3.

§ 5.  Nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w zaświadczeniu, o którym mowa w art.306g.

§ 6. Nabywca odpowiada również za zaległości podatkowe zbywcy powstałe po dniu wydania zaświadczenia, o którym mowa w art.306g, a przed dniem nabycia przedsiębiorstwa, jego części lub składników majątku, jeżeli od dnia wydania zaświadczenia do dnia zbycia:

1) upłynęło 30 dni - w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub jego części,

2) upłynęły 3 dni - w przypadku zbycia składników majątku.”;

88) w art. 115:

  1. § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe powstałe w okresie, gdy był one wspólnikiem. Za zobowiązania podatkowe powstałe, na podstawie odrębnych przepisów, po rozwiązaniu spółki odpowiadają osoby będące wspólnikami w momencie rozwiązania spółki.”,

b) § 3 skreśla się,

c) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Orzeczenie o odpowiedzialności, o której mowa w § 1, za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych, powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, nie wymaga uprzedniego wydania decyzji, o których mowa w art.108 § 2 pkt 2. W tym przypadku określenie wysokości zobowiązań podatkowych spółki, orzeczenie o odpowiedzialności płatnika (inkasenta), zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług lub określenie wysokości należnych odsetek za zwłokę następuje w decyzji, o której mowa w art. 108 § 1.”,

d) po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:

„§ 5. Przepis § 4 stosuje się również w przypadku rozwiązania spółki.”;

89) art.116 otrzymuje brzmienie:

„Art.116. § 1. Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

1) nie wykazał, że:

    1. we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe), albo
    2. nie zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub nie wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy,

2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

§ 2. Odpowiedzialność członków zarządu, określona w § 1, obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu; w przypadku odwołania lub rezygnacji z tego obowiązku – do dnia zgłoszenia tego faktu do sądu rejestrowego.

§ 3. W przypadku, gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji lub spółka akcyjna w organizacji nie posiada zarządu, za zaległości podatkowe spółki odpowiada jej pełnomocnik albo odpowiadają wspólnicy, jeżeli pełnomocnik nie został powołany. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Przepisy § 1-3 stosuje się również do byłego członka zarządu oraz byłego pełnomocnika lub wspólnika spółki w organizacji.”;

90) po art.116 dodaje się art.116a w brzmieniu:

„Art.116a. Za zaległości podatkowe innych osób prawnych, niż wymienione w art.116, odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami. Przepisy art.116 § 1 - 3 stosuje się odpowiednio.”;

91) w art.117 po § 2 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu:

„§ 3. Przepis § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności osoby prawnej przejmującej majątek innej osoby prawnej w wyniku jej podziału.

§ 4. Przepis art.115 § 4 stosuje się odpowiednio do orzekania o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe osoby prawnej wykreślonej z właściwego rejestru na skutek jej podziału.”;

92) w art. 118 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji, o której mowa w § 1, następuje po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym została doręczona decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Przepisy art. 70 § 2 pkt 1 i § 3- 5 stosuje się odpowiednio, z tym że termin biegu przedawnienia po jego przerwaniu wynosi 3 lata.”;

93) w art. 119:

a) w § 1 skreśla się wyrazy „pkt 2”,

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza w drodze obwieszczenia, do dnia 15 sierpnia danego roku, kwoty, o których mowa w art. 41 § 1 i w art. 112 § 1 pkt 3, z zaokrągleniem do pełnych setek złotych (z pominięciem dziesiątek złotych).”;

94) w art.121 w § 2 skreśla się wyrazy „na wniosek strony”;

95) w art. 122 po wyrazach „załatwienia sprawy” dodaje się wyrazy „w postępowaniu podatkowym”;

96) w art.123 w § 2 wyrazy „zostanie wydana decyzja w całości uwzględniająca wniosek strony” zastępuje się wyrazami „ma zostać wydana decyzja w całości uwzględniająca wniosek strony oraz w przypadkach, o których mowa w art.200 § 2 pkt 2-4”;

97) w art. 130:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Pracownik urzędu skarbowego, urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby skarbowej, Ministerstwa Finansów oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie dotyczącej zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których:

1) jest stroną

2) pozostaje ze stroną w takim stosunku prawnym, iż rozstrzygnięcie sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki,

3) stroną jest jego małżonek, rodzeństwo, wstępny, zstępny lub powinowaty pierwszego stopnia,

4) stronami są osoby związane z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,

5) był świadkiem lub biegłym, był lub jest przedstawicielem podatnika albo przedstawicielem podatnika jest jedna z osób wymienionych w pkt 3 i 4,

6) brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji,

7) zaistniały okoliczności, w związku z którymi wszczęto przeciw niemu postępowanie służbowe, dyscyplinarne lub karne,

8) stroną jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej. ”,

b) w § 4 po wyrazach „wyłączenie pracownika” po przecinku dodaje się wyraz „odpowiednio”,

c) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. W przypadku wyłączenia członka samorządowego kolegium odwoławczego jego prezes wyznacza osobę uprawnioną do zastąpienia osoby wyłączonej. Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze na skutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy z braku pełnego składu orzekającego, Prezes Rady Ministrów wyznacza w formie postanowienia do załatwienia sprawy inne samorządowe kolegium odwoławcze.”;

98) w art. 131:

a) w § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia osób wymienionych w pkt 1 albo pkt 2,”,

b) po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych nie może wyznaczyć urzędu skarbowego podlegającego izbie skarbowej, której dyrektora lub jego zastępcy dotyczą przesłanki wyłączenia.”;

99) art. 132 otrzymuje brzmienie:

„Art.132. § 1. Przewodniczący zarządu oraz skarbnik jednostki samorządu terytorialnego podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących jego zobowiązań podatkowych lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do spraw dotyczących:

1) zastępcy przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego,

2) małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego lub jego zastępcy,

3) osób związanych stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobami wymienionymi w pkt 1 albo pkt 2 lub § 1.”,

§ 3. W przypadku wyłączenia organu, o którym mowa w § 1, samorządowe kolegium odwoławcze wyznacza, w formie postanowienia, organ właściwy do załatwienia sprawy.”;

100) art. 133 otrzymuje brzmienie:

„Art. 133. § 1. Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoba trzecia wymieniona w art. 110-117, która z uwagi na swój interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy.

§ 2. Stroną w postępowaniu podatkowym może być również osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, inna niż wymieniona w § 1, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego, przed powstaniem obowiązku podatkowego, ciążą na niej szczególne obowiązki lub zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z tego prawa.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w art.92 § 3, jedną stroną postępowania są małżonkowie i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga.”;

101) skreśla się art.134;

102) art.135 otrzymuje brzmienie:

„Art. 135. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach podatkowych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy prawa podatkowego nie stanowią inaczej.”;

103) w art. 137:

a) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

„§ 3a. W poszczególnych wynikających w toku postępowania kwestiach mniejszej wagi organ podatkowy może nie żądać pełnomocnictwa, jeżeli pełnomocnikiem jest małżonek strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu jego upoważnienia do występowania w imieniu strony.”,

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. W zakresie nieuregulowanym w § 1-3a stosuje się przepisy prawa cywilnego.”;

104) art. 138 otrzymuje brzmienie:

„Art. 9b. § 1. Organ podatkowy występuje do sądu z wnioskiem o wyznaczenie kuratora dla osoby niezdolnej do czynności prawnych lub osoby nieobecnej, jeżeli kurator nie został już wyznaczony.§ 2. W przypadku konieczności podjęcia czynności nie cierpiących zwłoki organ podatkowy wyznacza dla osoby nieobecnej przedstawiciela, za jego zgodą, uprawnionego do działania do czasu wyznaczenia kuratora dla osoby nieobecnej przez sąd.§ 3. Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej nie może prowadzić swoich spraw wskutek braku powołanych do tego organów, organ podatkowy składa do sądu wniosek o ustanowienie kuratora.”;

105) w art. 139:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.”,

b) w § 2 po wyrazie „postępowania” dodaje się wyrazy „lub w oparciu o fakty i dowody znane z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie”;

106) w art. 141:

a) w § 1 i 2 wyraz „skarga” zastępuje się wyrazem „ponaglenie”,

b) w § 2 wyrazy „skargę za uzasadnioną, wyznacza” zastępuje się wyrazami „ponaglenie za uzasadnione, wyznacza”;

107) w art.147 w § 1 wyrazy „6 miesięcy” zastępuje się wyrazami „2 miesięcy”;

108) w art.149 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.”;

109) w art.150 w § 1 wyraz „art.148” zastępuje się wyrazami „art.148 § 1”;

110) po art.151 dodaje się art.151a i art.151b w brzmieniu:

„Art.151a. Jeżeli podany przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej adres jej siedziby nie istnieje lub jest niezgodny z odpowiednim rejestrem i nie można ustalić miejsca prowadzenia działalności, pismo składa się na okres 7 dni w sądzie rejestrowym, w którym ta osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej została zgłoszona. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem tego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Art.151b. Przepis art.151a stosuje się odpowiednio do spółki cywilnej, z tym że pismo składa się w urzędzie gminy (miasta), w którym ta spółka została zgłoszona”;

111) w art.154 w § 2 wyrazy „art.138 § 2” zastępuje się wyrazami „art.9b § 2”;

112) w art.155 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.”;

113) tytuł rozdziału 7 w dziale IV otrzymuje brzmienie „Przywrócenie terminu”;

114) skreśla się art.161;

115) w art.163 w § 2 po wyrazie „postanawia” dodaje się wyraz „ostatecznie”;

 

116) w art.165:

a)w § 3 po wyrazie „podatkowemu” dodaje się przecinek i wyrazy „z zastrzeżeniem art.165a”;

b) po § 3 dodaje się § 3a i 3b w brzmieniu:

„§ 3a. O wszczęciu postępowania na wniosek jednej ze stron organ podatkowy zawiadamia wszystkie pozostałe osoby będące stroną w sprawie.

§ 3b. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione w formie elektronicznej jest dzień otrzymania żądania w formie elektronicznej przez organ podatkowy.”;

117) po art. 165 dodaje się art. 165a w brzmieniu:

„Art. 165a. § 1. Gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie.”;

118) art. 167 otrzymuje brzmienie:

„Art.167. § 1. Do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może rozszerzyć zakres żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem, że dotyczy tego samego stanu faktycznego. Terminy określone w art.139 § 1 i 3 biegną na nowo od dnia rozszerzenia zakresu lub zgłoszenia nowego żądania.

§ 2. Odmowa uwzględnienia żądania w sprawie zmiany zakresu postępowania następuje w formie postanowienia. Nieuwzględnione żądanie wszczyna odrębne postępowanie podatkowe. Przepisy art. 165 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.”;

119) w art. 168:

  1. w § 1 w nawiasie po wyrazie „zażalenia” dodaje się po przecinku wyraz „wnioski”,
  2. w § 2 po wyrazie adresu dodaje się wyrazy „(miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności)”,

c) po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:

„§ 5. Do podań wnoszonych w formie elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 3a.”;

120) w art. 169:

  1. po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Jeżeli podanie nie zawiera adresu, organ pozostawia się je bez rozpatrzenia. W tym przypadku nie dokonuje się wezwania, o którym mowa w § 1, oraz nie wydaje postanowienia, o którym mowa w § 4.”,

b) w § 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) za niezwłocznym rozpatrzeniem podania przemawia interes publiczny lub ważny interes strony,”

c) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia.”

d) po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:

„§ 5. Na postanowienie, o którym mowa w § 4, przysługuje zażalenie.”;

121) w art.171:

a) w § 1 skreśla się wyraz „rzeczowej”,

b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:

„§ 2a. Jeżeli podanie dotyczy kilku spraw, w tym spraw nie podlegających załatwieniu przez organy podatkowe, organ podatkowy do którego wniesiono podanie zawiadamia wnoszącego, że w tych sprawach powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, informując go o treści art.66 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.”;

122) w art. 178 w § 3 skreśla się przecinek i wyrazy „jeżeli jest to uzasadnione jej ważnym interesem”;

123) w art. 180 w § 1 skreśla się zdanie drugie;

124) art. 181 otrzymuje brzmienie:

„Art. 181. Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być, w szczególności, księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli skarbowej, z zastrzeżeniem art.284a § 3 i art.284b § 2.”;

125) w art. 182:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu podatkowym lub w postępowaniu o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, wynika potrzeba uzupełnienia lub porównania tych dowodów z informacjami pochodzącymi z banku, w pisemnym żądaniu naczelnik urzędu skarbowego zobowiązuje banki do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących strony postępowania w zakresie:

1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,

2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,

3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczek pieniężnych, a także umów depozytowych,

4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi,

5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.”,

b) po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:

„§ 4. Żądanie uzyskania informacji, o którym mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia.”;

126) w art. 183 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) udzieliła informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi z instytucji finansowej.”;

127) skreśla się art. 186;

128) w art.188 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

„Jeżeli z okoliczności faktycznych strona wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne, ciężar udowodnienia tych okoliczności spoczywa na stronie.”;

129) w art. 191 po wyrazach „na podstawie” dodaje się wyraz „całokształtu”;

130) w art. 194:

a) w § 1 wyraz „administracji” zastępuje się wyrazem „władzy”,

b) w § 3 wyrazy „treści dokumentów wymienionych” zastępuje się wyrazami „dokumentom wymienionym”;

131) art. 196 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przed odebraniem zeznania organ podatkowy poucza świadka o prawie odmowy zeznań i odpowiedzi na pytania oraz uprzedza o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.”;

132) art. 197 otrzymuje brzmienie:

„Art. 197. § 1. W przypadku gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ podatkowy może osobę dysponującą takimi wiadomościami powołać na biegłego, w celu wydania opinii.

§ 2. Powołanie na biegłego następuje z urzędu, jeżeli opinii biegłego wymagają przepisy prawa podatkowego.

§ 3. Do wyłączenia biegłego stosuje się odpowiednio przepisy art.130 § 1 i 2. W pozostałym zakresie do biegłych stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków.”;

133) art. 199 otrzymuje brzmienie:

„Art.199. Organ podatkowy może przesłuchać stronę, po wyrażeniu przez nią zgody. Do przesłuchania strony stosuje się przepisy dotyczące świadka, z wyłączeniem przepisów o środkach przymusu.”;

134) w art. 200 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się:

1) w przypadkach przewidzianych w art. 123 § 2 oraz w art. 165 § 5,

2) w sprawach zabezpieczenia i zastawu skarbowego,

3) jeżeli decyzja ma zostać wydana wyłącznie na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę lub dowodów przeprowadzonych w obecności strony,

4) jeżeli decyzja organu podatkowego ma zostać wydana wyłącznie na podstawie materiału dowodowego, z którym strona uprzednio się już zapoznała.”;

135) w art.201 w § 1 pkt 5 po wyrazie „ostateczna” po przecinku dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem art.108 § 3 oraz art.115 § 4”;

136) art.202 otrzymuje brzmienie:

„Art. 202. Organ podatkowy, który zawiesił postępowanie, z przyczyn określonych w art.201 § 1 pkt 1, 3 i 4, nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo zabezpieczenie dowodu.”;

137) w art. 205 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Organ podatkowy podejmuje z urzędu lub na wniosek strony, w formie postanowienia, zawieszone postępowanie gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie.”;

138) po art. 205 dodaje się art. 205a w brzmieniu:

„Art. 205a. § 1. Organ podatkowy podejmuje postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności:

  1. w razie śmierci strony – po zgłoszeniu się lub po ustaleniu spadkobierców zmarłego albo po ustanowieniu, w trybie określonym odrębnymi przepisami, kuratora spadku,
  2. w razie utraty zdolności do czynności prawnych – po ustaleniu następcy prawnego,
  3. w razie braku przedstawiciela ustawowego – po jego ustanowienia,
  4. gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – w dniu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie, a także gdy wystąpi o to strona.

§ 2. Jeżeli w ciągu roku od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie zgłoszą się lub nie zostaną ustaleni spadkobiercy zmarłej strony, organ podatkowy może zwrócić się do sądu spadku o ustanowienie kuratora spadku, chyba że kurator taki już wcześniej został ustanowiony.

§ 3. Na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.”;

139) w art.208 w § 2 po wyrazie „wszczęte” dodaje się wyrazy „a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi publicznemu.”;

140) w art. 209:

a) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.”,

b) po § 4 dodaje się § 5 i § 6 w brzmieniu:

„§ 5. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

§ 6. W przypadku braku stanowiska w terminie określonym w § 3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 139-142.”;

141) w art. 210 w § 4 wyrazy „podstawę prawną” zastępuje się wyrazami „wyjaśnienie podstawy prawnej”;

142) w art.212 po wyrazie „doręczenia” dodaje się przecinek i wyrazy „z zastrzeżeniem art.67 § 5”;

143) art. 213 otrzymuje brzmienie:

„Art. 213. § 1. Strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.

§ 2. Organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie, o którym mowa w § 1.

§ 3. Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w formie decyzji.

§ 4. W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji, termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji.

§ 5. Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Postanowienie to nie wywołuje skutków określonych w § 4.”;

144) art.218 otrzymuje brzmienie:

„Art. 218. Postanowienia, od których nie służy zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, mogą być ogłoszone ustnie.”;

145) art. 219 otrzymuje brzmienie:

„Art. 219. § 1. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 208, art. 210 § 3-5 oraz art. 211-215, a do postanowień, na które przysługuje zażalenie stosuje się również art. 240-249 oraz art. 252, z tym że zamiast decyzji, o których mowa w art. 243 § 3, art. 245 § 1 i art. 248 § 3 wydaje się postanowienie.”;

146) w art.220 po wyrazie „służy” dodaje się wyraz „stronie”;

147) art. 224 otrzymuje brzmienie:

„Art. 224. § 1. Wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania.

§ 2. Organ podatkowy, ze względu na szczególnie ważny interes strony, może na jej wniosek lub z urzędu, w formie postanowienia, wstrzymać wykonanie decyzji w całości lub w części.

§ 3. W sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia:

1) organ, który wydał decyzję - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy właściwemu organowi odwoławczemu,

2) organ odwoławczy - po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy.

§ 4. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji może być w każdym czasie uchylone lub zmienione. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.”;

148) art.225 otrzymuje brzmienie:

„Art. 225. Jeżeli odwołanie nie zostało rozpatrzone w terminie określonym w art.139 § 3, a decyzja do tego czasu nie została wykonana, jej wykonanie ulega wstrzymaniu z mocy prawa w granicach określonych w odwołaniu - do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego.”;

149) w art.227 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art.226.”;

150) w art. 228 w § 1 pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia.”;

151) w art.229 po wyrazie „zlecić” dodaje się przecinek i wyrazy „w formie postanowienia,”;

152) w art. 230:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1.  W przypadku, gdy w toku postępowania odwoławczego organ rozpatrujący odwołanie stwierdzi, że zobowiązanie podatkowe zostało ustalone lub określone w wysokości niższej bądź kwota zwrotu podatku została określona w wysokości wyższej niż to wynika z przepisów prawa podatkowego lub określono stratę w wysokości wyższej od poniesionej, zwraca sprawę organowi pierwszej instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego poprzez zmianę wydanej decyzji. Postanowienie o przekazaniu sprawy organ odwoławczy doręcza stronie.”,

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy różnica między podatkiem naliczonym a należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, obniżająca podatek należny za następne okresy rozliczeniowe, została określona w wysokości wyższej niż to wynika z przepisów prawa o podatku od towarów i usług.”;

153) skreśla się art. 231;

154) art. 232 otrzymuje brzmienie:

„Art. 232. § 1. Strona może cofnąć odwołanie przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Organ odwoławczy odmawia uwzględnienia cofnięcia odwołania, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozostawienia w mocy decyzji wydanej z takim naruszeniem przepisów, które uzasadnia jej uchylenie lub zmianę w trybie, o którym mowa w art.230.”;

155) art. 233 otrzymuje brzmienie:

„Art.233. § 1. Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1) utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji, albo

2) uchyla decyzję organu pierwszej instancji:

a) w całości lub w części – i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tą decyzję – umarza postępowanie w sprawie,

b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, albo

3) umarza postępowanie odwoławcze.

§ 2. Organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ ten wskazuje, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

§ 3. W sprawach należących do właściwości organów jednostek samorządu terytorialnego organ odwoławczy uprawniony jest do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej sprawę co do istoty jedynie w przypadku, gdy przepisy prawa nie pozostawiają sposobu jej rozstrzygnięcia uznaniu organu samorządowego. W pozostałych przypadkach organ odwoławczy uwzględniając odwołanie uchyla zaskarżoną decyzję stosując odpowiednio § 2.”;

156) art. 238 otrzymuje brzmienie:

„Art. 238. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ podatkowy, który wydał postanowienie, może w uzasadnionych przypadkach, na wniosek strony, wstrzymać jego wykonanie.”;

157) w art.240 w § 1 pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny.”;

158) w art. 241 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art.240 § 1:

  1. pkt 4 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji,
  2. pkt 8 następuje tylko na żądanie strony, wniesione w terminie miesiąca od dnia ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o utracie mocy obowiązującej w całości lub w części aktu normatywnego lub dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt.”;

159) skreśla się art.242;

160) w art.243 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania.”;

161) art.245 otrzymuje brzmienie:

„Art. 245. § 1. Organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art.243 § 2 wydaje decyzję, w której:

  1. uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art.240 § 1, i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie,
  2. odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art.240 § 1,
  3. odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art.240 § 1, lecz:
  1. w wyniku uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, albo
  2. wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art.68 lub art.70.

§ 2. Odmawiając uchylenia decyzji w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 3 organ podatkowy w rozstrzygnięciu stwierdza istnienie przesłanek określonych w art.240 § 1 oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające uchylenie decyzji.”;

162) w art. 247

a) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Organ podatkowy odmawia stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art.68 lub art.70.”,

b) po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji w przypadku wymienionym w § 2 organ podatkowy w rozstrzygnięciu stwierdza, że decyzja zawiera wady określone w art.247 § 1 oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające stwierdzenie nieważności decyzji.”;

163) art. 248 otrzymuje brzmienie:

„Art. 248. § 1. Właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub przez samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ.

§ 2. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

§ 3. Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w formie decyzji.”;

164) art. 249 otrzymuje brzmienie:

„Art.249. § 1. Organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli:

  1. żądanie zostało wniesione po upływie 5 lat od dnia doręczenia decyzji, lub

2) sąd administracyjny oddalił skargę na tą decyzję, chyba że żądanie oparte jest na przepisie art.247 § 1 pkt 4.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wszczęcia postępowania z urzędu.”;

165) skreśla się art. 250 i art.251;

166) w art. 253:

a) w § 1 skreśla się wyrazy „lub przez organ wyższego stopnia,”,

b) skreśla się § 2;

167) po art. 253 dodaje się art. 253a i art. 253b w brzmieniu:

„Art. 253a. § 1. Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.

§ 2. Przepisy art. 253 § 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Organ nie może wydać decyzji na niekorzyść strony.

Art.253b. Przepisu art.253 i art.253a nie stosuje się do decyzji:

1) ustalającej albo określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2) o odpowiedzialności podatkowej płatników lub inkasentów,

3) o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich,

4) określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę,

5) o odpowiedzialności spadkobiercy,

6) określającej wysokość zwrotu podatku.”;

168) w art. 256:

a) w § 1 wyraz „roku” zastępuje się wyrazami „5 lat”,

b) w § 3 wyrazy „rozpatrzenia żądania” zastępuje się wyrazami „wszczęcia postępowania”;

169) skreśla się art. 257;

170) w art.259:

  1. w § 1 w zdaniu wstępnym po wyrazach „odroczonego podatku” dodaje się wyrazy „lub zaległości podatkowej”,
  2. w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) o odroczeniu terminu płatności podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę – w całości,”;

c) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do odroczonych lub rozłożonych na raty należności płatników lub inkasentów.”;

171) w art.260 w § 2 pkt 2 wyrazy „art.245 § 2” zastępuje się wyrazami „art.245 § 1 pkt 3 lit. b)”;

172) w art. 261:

a) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Odszkodowanie przysługuje od organu, który wydał decyzję z naruszeniem prawa. Wniosek o odszkodowanie wnosi się do tego organu.”,

b) w § 3 wyrazy „który orzekł o wydaniu decyzji z naruszeniem prawa, gdy uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności nie mogło nastąpić z przyczyn określonych w art.245 § 1 pkt 2 lub 3, art.245 § 2, art.247 § 2 lub w art. 250 § 2” zastępuje się wyrazami „wydał decyzję na podstawie art.245 § 1 pkt 3 lub art.247 § 2”,

c) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

„§ 3a. W przypadku gdy sąd administracyjny stwierdził nieważność decyzji, o odszkodowaniu orzeka organ, który rozstrzygał sprawę w ostatniej instancji.”,

d) w § 4 i 5 wyraz „wypłaty” zastępuje się wyrazem „orzeczenia”,

e) w § 6 wyrazy „decyzji stwierdzającej na podstawie art.245 § 1 pkt 2 lub 3, art.245 § 2, art.247 § 2 lub w art. 250 § 2, wydanie decyzji z naruszeniem prawa” zastępuje się wyrazami „decyzji wydanej na podstawie art.245 § 1 pkt 3 lub art.247 § 2”;

173) w art. 262:

  1. w § 1 pkt 2 po wyrazie „wyjaśnień” dodaje się przecinek i wyraz „zeznań,”,

b) po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu:

„§ 5a. Termin płatności kary porządkowej wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w § 5.”,

c) w § 6 wyrazy „uchylić karę” zastępuje się wyrazami „uchylić postanowienie nakładające karę”;

174) po art.262 dodaje się art.262a w brzmieniu:

„Art.262a. § 1. Kwota, o której mowa w art.262 § 1, podlega w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w pierwszych dwóch kwartałach danego roku w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 sierpnia danego roku, kwotę, o której mowa w § 1, z zaokrągleniem do pełnych setek złotych (z pominięciem dziesiątek złotych).”;

175) art. 269 otrzymuje brzmienie:

„Art.269. Organ podatkowy ustala, w formie postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia.”;

176) po art.270 dodaje się art.270a w brzmieniu:

„Art.270a. W sprawie kosztów postępowania wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.”;

177) skreśla się art. 273;

178) w art.274 skreśla się § 4;

179) po art.274 dodaje się art.274a w brzmieniu:

„Art.274a. § 1. Organ podatkowy może zażądać wyjaśnienia przyczyn nie złożenia deklaracji bądź wezwać do złożenia deklaracji, jeżeli deklaracja nie została złożona mimo takiego obowiązku.

§ 2. W razie wątpliwości co do poprawności złożonej deklaracji organ podatkowy może wezwać do udzielenia, w wyznaczonym terminie, niezbędnych wyjaśnień lub uzupełnienia deklaracji wskazując przyczyny poddania w wątpliwość rzetelności danych zawartych w deklaracji.”;

180) w art.275 w § 1 wyrazy „które, zgodnie z przepisami, potwierdzają prawo do skorzystania z ulgi” zastępuje się wyrazami „których posiadania przez podatnika, w określonym czasie, wymaga przepis prawa”;

181) w art. 276 § 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„§ 3. W razie nieudostępnienia lokalu mieszkalnego w uzgodnionym terminie organ podatkowy może wyznaczyć nowym termin przeprowadzenia oględzin.

§ 4. Pracownik organu podatkowego sporządza protokół z przeprowadzonych oględzin, który dołącza do akt sprawy.”;

182) w art.278 w § 1 pkt 3 po wyrazie „zstępnych” dodaje się wyrazy „lub powinowatych pierwszego stopnia”;

183) art. 280 otrzymuje brzmienie:

„Art. 280. W sprawach nie uregulowanych w art. 272-279 stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1, 3, 5, 6, 9, 10 oraz 23 działu IV ustawy.”;

184) dział VI otrzymuje brzmienie:

DZIAŁ VI

KONTROLA PODATKOWA

Art. 281. § 1. Organy podatkowe pierwszej instancji przeprowadzają kontrolę podatkową u podatników, płatników, inkasentów, następców prawnych zwanych dalej "kontrolowanymi".

§ 2. Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie wywiązywania się kontrolowanych z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.

Art. 282. Kontrolę podatkową podejmuje się z urzędu.

Art. 283. § 1. Kontrola podatkowa przeprowadzana jest na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez:

1) naczelnika urzędu skarbowego lub osobę zastępującą naczelnika urzędu skarbowego - pracownikom tego urzędu,

2) przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego - pracownikom urzędu gminy (miasta), starostwa lub urzędu marszałkowskiego.

§ 2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej zawiera:

1) oznaczenie organu, datę i miejsce wystawienia,

2) imię i nazwisko kontrolującego (kontrolujących),

3) numer legitymacji kontrolującego (kontrolujących),

4) oznaczenie kontrolowanego,

5) zakres kontroli,

6) przewidywany termin zakończenia kontroli,

7) podpis osoby udzielającej upoważnienia,

8) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego, wynikających z przepisów niniejszego Działu.

§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej.

Art. 284. § 1. Wszczęcie kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 1, następuje poprzez doręczenie kontrolowanemu upoważnienia do jej przeprowadzenia oraz okazanie legitymacji służbowej. Kontrolowany jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli, w szczególności w czasie jego nieobecności.

§ 2. Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, doręcza się upoważnienie oraz okazuje legitymację służbową członkowi zarządu, wspólnikowi lub innej osobie upoważnionej do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego.

§ 3. W razie nieobecności osób wymienionych w § 1 i 2 doręcza się upoważnienie oraz okazuje legitymację służbową pracownikowi lub innej osobie wykonującej czynności na rzecz kontrolowanego w miejscu wszczęcia kontroli; zawiadamia się o tym kontrolowanego, gdy stawi się w miejscu prowadzenia kontroli, wskazując osobę, której doręczono upoważnienie.

Art. 284a. § 1. Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej osobom wymienionym w art. 284 § 1, 3 i 4.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, kontrolowanemu lub osobom wymienionym w art. 284 § 3 i 4 należy bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 dni, doręczyć upoważnienie do przeprowadzenia kontroli.

§ 3. Dokumenty z czynności kontrolnych dokonanych z naruszeniem obowiązku, o którym mowa w § 2, nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym.

§ 4. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli nie można ustalić danych identyfikujących kontrolowanego. Upoważnienie doręczane jest po ustaleniu tych danych.

§ 5. Organ podatkowy może umorzyć kontrolę podatkową, jeżeli w okresie 30 dni od wszczęcia kontroli podatkowej nie zostaną ustalone dane identyfikujące kontrolowanego. Kontrola może być wznowiona w każdym czasie, gdy ustalony zostanie podmiot, w stosunku do której może być prowadzona.

§ 6. W sprawach, o których mowa w § 4, organ podatkowy wydaje postanowienie.

Art.284b. § 1. Kontrola powinna zostać zakończona bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie wskazanym w upoważnieniu, o którym mowa w art.283.

§ 2. O każdym przypadku nie zakończenia kontroli w terminie wskazanym w upoważnieniu, o którym mowa w art.283, kontrolujący obowiązany jest zawiadomić kontrolowanego, podając przyczyny przedłużenia terminu i wskazując nowy termin zakończenia kontroli.

§ 3. Dokumenty z czynności kontrolnych dokonanych po upływie tego terminu nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym, chyba że został wskazany nowy termin zakończenia kontroli.

Art. 285. § 1. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego wskazanej, chyba że kontrolowany zrezygnuje z prawa uczestniczenia w czynnościach kontrolnych. Jeżeli kontrolowanym jest osoba lub jednostka wymieniona w art. 284 § 3, czynności kontrolnych dokonuje się w obecności osób upoważnionych.

§ 2. Oświadczenie o rezygnacji z prawa uczestniczenia w czynnościach kontrolnych składane jest na piśmie. W razie odmowy złożenia oświadczenia kontrolujący dokonuje odpowiedniej adnotacji, dołączając ją do protokołu.

§ 3. W przypadku nieobecności kontrolowanego lub osób wymienionych w art. 284 § 3 czynności kontrolne dokonywane są w obecności przywołanego świadka. Czynności kontrolne, dotyczące przeprowadzenia dowodu z ksiąg, ewidencji, zapisków lub innych dokumentów, nie wymagają obecności świadka.

Art. 285a. § 1. Czynności kontrolne prowadzone są w siedzibie kontrolowanego, w innym miejscu przechowywania dokumentacji oraz w miejscach związanych z prowadzoną przez niego działalnością i w godzinach jej prowadzenia. Jeżeli księgi rachunkowe są prowadzone lub przechowywane poza siedzibą kontrolowanego, kontrolowany na żądanie kontrolującego obowiązany jest zapewnić dostępność do ksiąg rachunkowych w swojej siedzibie.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również w przypadku, gdy kontrolowany prowadzi działalność w lokalu mieszkalnym.

§ 3. Na żądanie kontrolującego kontrolowany będący osobą fizyczną jest obowiązany złożyć oświadczenie o stanie majątkowym na określony dzień, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że nie ujawnił wszystkich obrotów lub przychodów mających znaczenie dla określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego; oświadczenie składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Kontrolujący żądając złożenia oświadczenia uprzedza kontrolowanego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Art. 286. § 1. Kontrolujący, w zakresie wynikającym z upoważnienia, są w szczególności uprawnieni do:

1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń,

2) wstępu do lokali mieszkalnych w przypadku, o którym mowa w art. 276 § 1,

3) żądania okazania majątku podlegającego kontroli oraz do dokonania jego oględzin,

4) żądania udostępnienia akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz do dokonywania z nich odpisów, kopii, wyciągów i notatek,

5) zbierania innych niezbędnych materiałów w zakresie objętym kontrolą,

6) zabezpieczania zebranych dowodów,

7) legitymowania osób w celu ustalenia tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli,

8) żądania przeprowadzenia remanentu,

9) przesłuchiwania świadków,

10) zasięgania opinii biegłych.

§ 2. Kontrolujący może zażądać wydania, na czas trwania kontroli, za pokwitowaniem:

1) próbek towarów,

2) akt, ksiąg i dokumentów, o których mowa w § 1 pkt 4:

a) w razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że są one nierzetelne lub

b) gdy podatnik nie zapewnia warunków umożliwiających wykonywanie czynności kontrolnych związanych z badaniem tej dokumentacji, a w szczególności nie udostępnia kontrolującym samodzielnego pomieszczenia i miejsca do przechowywania dokumentów.

§ 3. Przeglądanie akt postępowania przygotowawczego i sądowego, akt spraw sądowych, a także dokumentów zawierających informacje stanowiące tajemnicę państwową, służbową lub zawodową oraz sporządzanie z nich odpisów i notatek następuje z zachowaniem właściwych przepisów.

Art.286a. § 1. Organ podatkowy oraz kontrolujący może w razie uzasadnionej potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach także ustnie, pomocy organu Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej lub Straży Miejskiej, jeżeli trafił na opór uniemożliwiający lub utrudniający przeprowadzenie czynności kontrolnych albo zwrócić się o asystę, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej należy wezwać pomocy właściwego organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem czynności kontrolnych, a na miejscu nie ma organu wojskowego.

§ 2. Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia pomocy bądź asysty.

§ 3. Zakres obowiązków organów udzielających pomocy lub asystujących przy wykonywaniu czynności kontrolnych uwzględniający sposób stawiania oporu, tryb udzielania pomocy bądź asysty, sposób dokumentowania przebiegu pomocy bądź asysty oraz właściwość miejscową organów do udzielenia pomocy lub asysty określi, w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

Art. 287. § 1. Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownik oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są obowiązani umożliwić wykonywanie czynności, o których mowa w art. 286, a w szczególności:

1) umożliwić filmowanie i fotografowanie oraz dokonywanie nagrań dźwiękowych, jeżeli film, fotografia lub nagranie może stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli,

2) przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji dotyczącej spraw będących przedmiotem kontroli.

§ 2. Czynności określone w § 1 kontrolowany jest obowiązany wykonać nieodpłatnie.

§ 3. Kontrolowany ma obowiązek w wyznaczonym terminie udzielać wszelkich wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, dostarczać kontrolującemu żądane dokumenty oraz zapewnić kontrolującemu warunki do pracy, a w tym w miarę możliwości udostępnić samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów.

§ 4. Osoby upoważnione do reprezentowania lub prowadzenia spraw kontrolowanego, pracownicy oraz osoby współdziałające z kontrolowanym są obowiązani udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu kontroli, wynikających z zakresu wykonywanych czynności lub zadań.

§ 5. Kontrolujący są uprawnieni do wstępu oraz poruszania się po terenie jednostki kontrolowanej na podstawie legitymacji służbowej, bez potrzeby uzyskiwania przepustki, oraz nie podlegają rewizji osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym tej jednostki; podlegają natomiast przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy obowiązującym w kontrolowanej jednostce.

Art. 288. § 1. Kontrolujący ma prawo wstępu na teren, do budynku lub lokalu mieszkalnego kontrolowanego w celu:

1) dokonania oględzin, jeżeli:

a) został on wskazany jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej bądź jako siedziba przedsiębiorcy,

b) jest to niezbędne dla ustalenia podstawy ich opodatkowania,

c) jest to niezbędne do zweryfikowania faktu poniesienia wydatków na cele mieszkaniowe, uprawniających do skorzystania z ulg podatkowych,

2) dokonania oględzin oraz przeszukania lokali mieszkalnych, innych pomieszczeń lub rzeczy jeżeli powzięto informację o prowadzeniu nie zgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej albo że są tam przechowywane przedmioty, księgi podatkowe, akta lub inne dokumenty mogące mieć wpływ na ustalenie istnienia obowiązku podatkowego lub określenie wysokości zobowiązania podatkowego.

§ 2. Czynności wymienione w § 1 pkt 2 przeprowadzają upoważnieni pracownicy organu podatkowego po uzyskaniu, na wniosek organu podatkowego, zgody prokuratora rejonowego. Przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu odnoszące się do Policji mają także zastosowanie do kontrolujących. Z czynności sporządza się protokół, który wymaga zatwierdzenia przez prokuratora.

§ 3. Czynności wymienione w § 1 pkt 1 dokonywane są za zgodą kontrolowanego. W razie braku takiej zgody przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 4. W przypadku, gdy nieruchomości lub ich części albo rzeczy znajdują się w posiadaniu osób trzecich, osoby te są obowiązane je udostępnić, na żądanie organu podatkowego.

Art.288a. § 1. Kontrolujący, w związku z prowadzoną kontrolą, może po okazaniu legitymacji służbowej dokonać sprawdzenia prawidłowości i rzetelności badanych dokumentów u kontrahentów kontrolowanego prowadzących działalność gospodarczą, bez względu na miejsce ich zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności; z czynności tych sporządza się protokół, który podpisują osoby obecne przy dokonywaniu tych czynności.

§ 2. Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce prowadzenia działalności kontrahenta kontrolowanego znajduje się poza obszarem działania organu przeprowadzającego kontrolę, czynności, o których mowa w § 1, na zlecenie tego organu dokonuje organ właściwy miejscowo.

Art. 289. § 1. Kontrolowanego lub osobę wymienioną w art. 284 § 3 powiadamia się o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub z oględzin, nie później niż bezpośrednio przed podjęciem tych czynności.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli kontrolowany lub osoba wymieniona w art. 284 § 3 są nieobecni, a okoliczności sprawy uzasadniają natychmiastowe przeprowadzenie dowodu.

Art. 290. § 1. Przebieg kontroli kontrolujący, dokumentuje w protokole. Stan faktyczny może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk oraz magnetycznych nośników informacji.

§ 2. Protokół kontroli zawiera, w szczególności:

1) wskazanie kontrolowanego,

2) wskazanie osób kontrolujących,

3) określenie przedmiotu i zakresu kontroli,

4) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia kontroli,

5) opis dokonanych ustaleń faktycznych,

6) dokumentację przeprowadzonych dowodów,

7) pouczenie o prawie złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień.

§ 3. Protokół nie zawiera oceny prawnej sprawy będącej przedmiotem kontroli.

§ 4. Załącznik do protokołu kontroli stanowią protokoły z czynności, o których mowa w art.289 § 1.

§ 5. W protokole kontroli mogą być zawarte również ustalenia dotyczące badania ksiąg w zakresie przewidzianym w art. 193. W tym przypadku nie sporządza się odrębnego protokołu badania ksiąg, o którym mowa w art. 193 § 6.

§ 6. Protokół jest sporządzany w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach. Jeden egzemplarz protokółu kontrolujący doręcza kontrolowanemu.

Art.290a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa sposób zabezpieczania, odtwarzania i wykorzystywania dowodów utrwalonych za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk oraz magnetycznych nośników informacji.

Art. 291. § 1. Kontrolowany, który nie zgadza się z ustaleniami protokołu, może w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia złożyć zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne wnioski dowodowe.

§ 2. Kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w § 1, i w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia.

§ 3. W przypadku nie złożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń, w terminie określonym w § 1, przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli.

§ 4. Kontrola zostaje zakończona:

  1. w przypadku, o którym mowa w § 2, w dniu doręczenia kontrolowanemu zawiadomienia,
  2. w przypadku, o którym mowa w § 3, w dniu upływu terminu do złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień.

Art. 292. W sprawach nie uregulowanych w art. 281-291 stosuje się odpowiednio art.102 § 2 i 3, art.135-138, art.139 § 3, art.140 § 2, art.141 i art.142 oraz przepisy rozdziałów 1, 2, 5, 6, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 22 oraz 23 działu IV ustawy.”;

185) art. 293 otrzymuje brzmienie:

„Art. 293. § 1. Indywidualne dane wynikające z deklaracji oraz innych dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do danych wynikających z:

1) informacji podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1,

  1. 2) akt dokumentujących czynności sprawdzające,

3) akt postępowania podatkowego, kontroli podatkowej oraz akt postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe,

4) dokumentacji rachunkowej organu podatkowego,

5) informacji uzyskanych przez organy podatkowe z banków oraz ze źródeł innych niż wymienione w § 1 lub w pkt 1 i 2.”;

186) w art.297 w § 1:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub izbie skarbowej – w toku postępowania podatkowego, postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe lub postępowania kontrolnego prowadzonego w urzędzie skarbowym,”,

b) w pkt 2 wyrazy „karnym skarbowym” zastępuje się wyrazami „postępowaniem w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe”;

187) w art.298:

a) pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) sądowi, prokuratorowi albo funkcjonariuszowi Policji upoważnionemu przez prokuratora – w związku z toczącym się postępowaniem,”,

  1. w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) innym organom i osobom wymienionym w art.297 § 1.”;

188) w art.299:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z akt spraw podatkowych, z wyłączeniem informacji określonych w art.182, organom i osobom wymienionym w art.298.”,

b) w § 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w celu realizacji zadań określonych w przepisach o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.”,

c) skreśla się § 5;

189) po art.299 dodaje się art.299a w brzmieniu:

„Art.299a. Akta, o których mowa w art.298 i dokumenty zawierające informacje, o których mowa w art.299, przekazywane organom i osobom wymienionym w art.298 pkt 4-7 oraz art.299 § 2-4.”;

190) skreśla się art. 302 i art.303:

191) skreśla się dział VIII;

192) po dziale VIII dodaje się dział IX w brzmieniu:

Dział IX

Wydawanie zaświadczeń

Art. 306a. § 1. Organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie.

§ 2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:

1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa,

2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

§ 3. Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania.

§ 4. Zaświadczenie wydaje się w granicach żądania wnioskodawcy.

§ 5. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni.

Art. 306b. § 1. W przypadkach, o których mowa w art. 306a § 2 pkt 2, organ podatkowy obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

§ 2. Organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające.

Art. 306c. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 306d. § 1. Organ podatkowy nie może żądać zaświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, znanych organowi z urzędu bądź możliwych do ustalenia przez organ na podstawie posiadanej ewidencji, rejestrów lub innych danych albo na podstawie przedstawionych przez zainteresowanego do wglądu dokumentów urzędowych.

§ 2. Organ podatkowy żądający od strony zaświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego jest obowiązany wskazać przepis prawa wymagający urzędowego potwierdzenia tych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia.

Art.306e. §1. Zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzających stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych.

§ 2. Przed wydaniem zaświadczenia, o których mowa w § 1, należy ustalić, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu.

§ 3. Nie można odmówić wydania zaświadczenia, jeżeli nie jest możliwe zakończenie postępowania, o którym mowa w § 2, przed upływem terminu określonego w art. 306a § 5.

§ 4. Na żądanie wnioskodawcy w zaświadczeniu podaje się także informacje:

1) czy w stosunku do wnioskodawcy prowadzone jest:

a) postępowanie mające na celu ujawnienie jego zaległości podatkowych i określenie ich wysokości,

b) postępowanie egzekucyjne w administracji w zakresie zobowiązań wnioskodawcy nie znajdujących się we właściwości rzeczowej urzędów skarbowych jako organów podatkowych,

c) postępowanie w sprawach o przestępstwa lub wykroczenia skarbowe,

2) dotyczące:

a) okresów, z których pochodzą zaległości i ich tytuły,

b) podatków, których termin płatności został odroczony, lub których płatność została rozłożona na raty.

§ 4. Jeżeli zapłata zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę została odroczona lub rozłożona na raty uznaje się, że podatnik, płatnik lub inkasent, do dnia upływu terminów, o których mowa w art.49 § 1, nie posiada zaległości podatkowych.

Art.306f. § 1. Organ podatkowy na wniosek osoby, która uprawdopodobni, że może być spadkobiercą, wydaje zaświadczenie o wysokości znanych temu organowi, wymienionych w art. 98 § 1 i 2 zobowiązań spadkodawcy.

§ 2. Jeżeli postępowanie podatkowe w sprawie określenia lub ustalenia zobowiązań podatkowych spadkodawcy nie zostało zakończone, w zaświadczeniu podaje się przybliżoną wysokość zobowiązania na podstawie posiadanych danych co do podstawy opodatkowania.

Art. 306g. § 1. Organy podatkowe, za zgodą zbywającego, mogą wydać nabywcy, o którym mowa w art. 112 § 1, zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych zbywającego.

§ 2. W zaświadczeniu, o którym mowa w § 1, organ podatkowy określa wysokość zaległości podatkowych zbywającego na dzień wydania zaświadczenia.

§ 3. Przepisy § 1-2 stosuje się odpowiednio do należności, wymienionych w art.107 § 2-4, objętych zakresem odpowiedzialności nabywcy.

Art. 306h. § 1. Organy podatkowe, za zgodą podatnika, wydają zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych podatnika na żądanie:

1) jednostek organizacyjnych, które na podstawie ustaw regulujących zasady funkcjonowania tych jednostek uprawnione są do udzielania kredytów (pożyczek),

2) kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą oraz dzierżawców i użytkowników nieruchomości w zakresie opodatkowania dzierżawionej lub użytkowanej nieruchomości,

3) małżonka podatnika, z zastrzeżeniem § 2, a także rozwiedzionego małżonka w zakresie zaległości powstałych w czasie trwania wspólności majątkowej, oraz innych osób wymienionych w art. 111,

4) wspólnika spółek wymienionych w art. 115.

§ 2. Zgoda podatnika nie jest wymagana, jeżeli z żądaniem wydania zaświadczenia, o którym mowa w § 1, występuje małżonek podatnika pozostający z nim we wspólności majątkowej.

Art. 306i. § 1. Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje zaświadczenie o wysokości jego dochodu lub obrotu.

§ 2. W zaświadczeniach dotyczących wysokości dochodu lub obrotu stwierdza się wyłącznie, czy wnioskodawca jest lub nie jest podatnikiem:

1) podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z określeniem wysokości obrotu,

2) podatku dochodowego (we wszystkich formach opodatkowania); w przypadku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych - z określeniem wysokości dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, a w przypadku osób prawnych - z określeniem wysokości dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, jak również dochodu pozostającego po odliczeniu przypadającego od tego dochodu podatku dochodowego.

Art. 306j. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe zasady i tryb wydawania zaświadczeń, o których mowa w art. 306e-306i ze szczególnym uwzględnieniem właściwości miejscowej i rzeczowej organów podatkowych,

2) szczegółowe zasady prowadzenia rejestru zaświadczeń,

3) wzór rejestru zaświadczeń oraz wzory zaświadczeń, o których mowa w 306e, art.306f, art.306g i 306i.

Art. 306k. W sprawach nie uregulowanych w art.306a-306i stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16 oraz 23 działu IV ustawy.”;

Art. 2. W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 1991r. Nr 118, poz.512, z 1994r. Nr 1, poz. 1, z 1995r. Nr 85, poz. 426, z 1996r. Nr 6, poz.43, Nr 43, poz. 189, Nr 106, poz.496 i Nr 149, poz.703, z 1997r. Nr 28, poz. 153, Nr 54, poz.349, Nr 117, poz. 751, Nr 121, poz.770 i Nr 140, poz. 940, z 1998r. Nr 117, poz.756, z 2000r. Nr 26, poz.306, Nr 84, poz.948, Nr 94, poz.1037 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001r. Nr 3, poz. 18) wprowadza się następujące zmiany:

1) art.120 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Z zastrzeżeniem art.113 § 2, nabywca nieruchomości, sprzedanej z wolnej ręki, odpowiada za zaległości podatkowe upadłego do wartości nabytej nieruchomości.”;

2) w art.204 w § 1:

  1. zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
  2. „Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, należności ulegające zaspokojeniu z masy upadłości, będą uiszczone w następującej kolejności:”,

  3. w pkt 1 po wyrazie „publicznych” dodaje się wyrazy „wraz z odsetkami”.

Art.3. W ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 i z 2001r. Nr 49, poz. 509) w art.3 w § 1 pkt 2 skreśla się przecinek i wyraz „VII”;

Art. 4. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 Nr 36, poz. 161, z 1992r. Nr 20, poz. 78, z 1993r. Nr 28, poz. 127, z 1995r. Nr 85, poz.426, z 1996r. Nr 43, poz.189 i Nr 146, poz.680, 1997r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 944 i poz. 943, z 1998r. Nr 162, poz.1126, z 2000r. Nr 114, poz.1193, Nr 120, poz.1268, Nr 122, poz.1315, z 2001r. Nr 76, poz.809, Nr 98, poz.1068, Nr 123, poz.1353 i Nr 125, poz.1368,) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art.154 w § 4 wyrazy „art.33 § 4” zastępuje się wyrazami „art.33a i art.33b”;

2) w art.159 w § 1 wyrazy „art.33 § 4” zastępuje się wyrazami „art.33a i art.33b”.

Art. 5. W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2001r. Nr 124, poz.1361 i Nr 125, poz. 1368) w art.64 po ust.2 dodaje się ust.2a w brzmieniu:

„2a. Nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej może być obciążona hipoteką, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią.”.

Art. 6. W ustawie z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 1994 r. Nr 13, poz. 48, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 124, poz. 782 i Nr 106, poz. 679, z 1999r. Nr 75, poz.853 i Nr 110, poz.1255 oraz z 2001r. Nr 49, poz. 508 i Nr 98, poz. 1070) w art. 16 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „w sprawach z zakresu prawa podatkowego - ministra właściwego do spraw finansów publicznych.”.

Art. 7. W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz. U. z 1995r. Nr 117, poz. 564, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 106, poz. 675, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926, Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 150, poz. 984, Nr 137, poz. 887, z 1999 r. Nr 47, poz. 461 oraz z 2000r. Nr 62, poz.718 i Nr 73 poz.852) art. 60a otrzymuje brzmienie:

„Art. 60a. 1. Poczta Polska jest obowiązana wykonywać przekazy pocztowe dotyczące należności, do których stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego w terminie 3 dni roboczych od dnia złożenia przekazu pocztowego.

2. W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1 Poczta Polska obowiązana jest do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

3. Do odpowiedzialności Poczty Polskiej z tytułu niedopełnienia obowiązku określonego w ust. 1 stosuje się odpowiednio, przepisy ustawy Ordynacja podatkowa o odpowiedzialności podatkowej inkasenta.”.

Art. 8. W ustawie z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176, Nr 22 poz.270, Nr 60 poz.703, Nr 70 poz. 816, Nr 104 poz.1104, Nr 117 poz.1228 i Nr 122 poz.1324 oraz z 2001r. Nr 4 poz.27, Nr 8 poz.64, Nr 52 poz.539, Nr 73 poz.764, Nr 74 poz.784, Nr 88 poz.961, Nr 89 poz.968, Nr 102 poz.1117, Nr 106 poz.1150, Nr 110 poz.1190, Nr 125 poz.1363 i poz. 1370 i Nr 134 poz.1509) w art.38 ust.1 wyrazy „właściwego według siedziby płatnika, a w przypadku braku siedziby według miejsca zamieszkania płatnika” zastępuje się wyrazami „właściwego według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby”.

Art. 9. W ustawie z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931, z 2000r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001r. Nr 81, poz. 877) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art.12 wyrazy „art.14” zastępuje się wyrazami „art.284a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000r. Nr 94, poz.1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz.1315 oraz z 2001r. Nr 16, poz.166, Nr 39, poz.459, Nr 42, poz.475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz.1452)”,

2) w art.13:

  1. w ust.1 wyrazy „art.14 ust.1” zastępuje się wyrazami „art.284a ustawy - Ordynacja podatkowa”,
  2. skreśla się ust.2,

3) skreśla się art.14 - 23,

4) art.24 otrzymuje brzmienie:

„Art. 24. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń, organ kontroli skarbowej wydaje:

  1. decyzję lub decyzje – gdy ustalenia dotyczą podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie lub ustalanie należy do właściwości urzędów skarbowych,
  2. wynik kontroli – gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt 1 lub gdy nieprawidłowości nie stwierdzono.”;

5) w art.26 w ust.1 wyrazy „art.24 ust.2 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art.24 pkt 1”;

6) w art.27 w ust.1 pkt 6 wyrazy „art.24 ust.2 pkt 2” zastępuje się wyrazami „art.24 pkt 2”;

7) w art.28 wyrazy „art.24 ust.2 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art.24 pkt 1”;

8) dotychczasową treść art.31 oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust.2 i 3 w brzmieniu:

„2. Ilekroć w ustawie – Ordynacja podatkowa jest mowa o:

  1. organie podatkowym - rozumie się przez to organ kontroli skarbowej, z zastrzeżeniem art.25,
  2. kontrolującym – rozumie się przez to inspektora kontroli skarbowej lub osobę dokonującą czynności kontrolnych, o której mowa w art.38 ust.3,
  3. postępowaniu podatkowym lub kontroli podatkowej - rozumie się przez to postępowanie kontrolne prowadzone przez organ kontroli skarbowej.”,

9) w art.35c w ust.2 skreśla się wyrazy „art.16-20,”;

10) w art.35d w ust.1 skreśla się ostatnie zdanie,

11) w art.35e:

  1. skreśla się ust.2,
  2. w ust.3 skreśla się wyrazy „i 2”;

12) w art.38 ust.3 pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) czynności, o których mowa w art.288 § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa.”.

Art. 10. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231, Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000r. Nr 68, poz. 805, Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459, Nr 56, poz.580, Nr 63, poz. 639, Nr 80, poz. 858, Nr 90, poz.995, Nr 106, poz.1150 i Nr 122, poz.1324) w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 6 wyrazy „odsetkom stosowanym” zastępuje się wyrazami „opłacie prolongacyjnej stosowanej”;

2) skreśla się ust. 8b.

Art. 11. W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471 i Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739, Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999r. Nr 75, poz.853, z 2000r. Nr 48, poz.552, Nr 60, poz.704, Nr 91, poz.1008 oraz z 2001r. Nr 49, poz.506 i 509 i Nr 98, poz. 1070) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Sąd udziela odpowiedzi na pytania prawne przedstawiane do rozstrzygnięcia przez samorządowe kolegia odwoławcze oraz przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w sprawach podatkowych.”;

2) w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy. Uwzględniając skargę organ stosuje odpowiednio przepisy, które stanowiły podstawę prowadzenia postępowania przed tym organem.”;

3) w art.57 w ust.2 po wyrazie „Obywatelskich,” dodaje się wyrazy „w sprawach z zakresu prawa podatkowego - minister właściwy do spraw finansów publicznych”;

4) art. 59 otrzymuje brzmienie:

„Art. 59. W sprawach nie unormowanych w niniejszej ustawie do postępowania przed Sądem stosuje się odpowiednio art. 7-9, art. 11-14 § 1, art. 29-32, art. 39-49, art. 57-60, art. 73, art. 74 § 1, art. 75-85, art. 97, art. 98, art. 101 § 1 i 2, art. 103 i art. 146 Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach z zakresu prawa podatkowego art.9a, art.102 § 2 i 3, art. 121, art. 122, art. 124, art. 126, art. 133, art.136, art. 144-154, art. 162-164, art. 178, art. 179 § 1, art. 180-200, art. 201, art. 203, art. 206 i art. 245 ustawy - Ordynacja podatkowa, a w pozostałym zakresie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.”,;

5) art. 60 otrzymuje brzmienie:

„Art. 60. 1.W przypadku gdy Sąd w orzeczeniu:

1) uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie,

2) stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu,

stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję. Art. 160 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku gdy orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy aktu organu podatkowego przepisy art. 260 i art. 261 ustawy - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.”.

Art. 12. W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 1 poz. 2 oraz z 1999 r. Nr 101, poz. 1178) po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu:

„Art. 32a. 1. Kasy są obowiązane realizować polecenia przelewu dotyczące należności, do których stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, w terminie 4 dni roboczych od dnia obciążenia rachunku członka kasy.

2. W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, kasa obowiązana jest do zapłacenia, na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

3. Do odpowiedzialności kas z tytułu niedopełnienia obowiązku określonego w ust. 1 stosuje się odpowiednio, przepisy ustawy Ordynacja podatkowa o odpowiedzialności podatkowej inkasenta.”.

Art. 13. W ustawie z dnia 12 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. Nr 106, poz. 489, z 1997r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943 i z 2000r. Nr 120, poz. 1268) w art.5 ust.6 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) ustalanie lub określanie i pobór podatków, opłat, niepodatkowych należności budżetowych oraz innych należności – w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach,”.

Art. 14. W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 141, poz. 945 i Nr 137, poz. 926, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178, z 2000r. Nr 15, poz.180, Nr 26, poz. 306, Nr 31, poz.383, Nr 60, poz.703, Nr 84, poz. 948 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001r. Nr 63, poz. 637, Nr 72, poz. 745, Nr 76, poz. 807 i Nr 122, poz. 1320) art. 24 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wierzytelności wobec budżetu państwa, z wyłączeniem wierzytelności, które nie podlegają umorzeniu na podstawie przepisów szczególnych,”.

Art. 15. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, Nr 128, poz. 840, z 1999r. Nr 64, poz. 729, Nr 83, poz.931 oraz z 2000r. Nr 48, poz.548) po art. 266 dodaje się art. 266a w brzmieniu:

„Art. 266a. § 1. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje objęte tą tajemnicą, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje określone w art. 182 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz w art. 33 ust. 1-3 ustawy o kontroli skarbowej podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 3.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do 1 roku.

§ 4. Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.”.

Art. 16. W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U z 1997 r. Nr 123, poz.776 i Nr 160, poz.1082, z 1998r. Nr 156, poz. 1019, Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 156, poz. 1019, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 162, poz. 1118 i Nr 162, poz. 1126, z 1999r. Nr 49, poz. 486, Nr 49, poz.486, Nr 90, poz. 1001, Nr 95, poz.1101 i Nr 111, poz. 1280, z 2000r. Nr 48, poz.550 i Nr 119, poz. 1249, z 2001r. Nr 39, poz. 459, Nr 125, poz. 1368, Nr 129, poz.1444) w art.31 wprowadza się następujące zmiany:

  1. w ust.1 w pkt 2 przecinek zastępuje się kropką i skreśla się pkt 3,
  2. skreśla się ust.5.

Art. 17. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118, Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz. 399 oraz z 2000r. Nr 94, poz.1037) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 110 pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4) Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, dyrektora urzędu kontroli skarbowej oraz naczelnika urzędu skarbowego w zakresie uregulowanym w odrębnych ustawach.”;

2) po art. 112 dodaje się art. 112a w brzmieniu:

„Art. 112a. 1. Banki są obowiązane realizować polecenia przelewu dotyczące należności, do których stosuje się przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, w terminie trzech dni roboczych, od dnia obciążenia rachunku bankowego posiadacza tego rachunku.

2. W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, banki obowiązane są do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

3.Do odpowiedzialności banku z tytułu niedopełnienia obowiązku określonego w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa dotyczące odpowiedzialności podatkowej inkasenta.”;

3) w art.159 w ust.1 pkt 1 po wyrazach „pożyczek pieniężnych lub akredytyw” skreśla się przecinek i dodaje wyrazy „oraz realizacją poleceń przelewu na rachunki organów podatkowych z tytułu należności, o których mowa w art.112a ust.1 ustawy”.

Art.18. W ustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U z 1998r. Nr 137, poz.887, Nr 162, poz. 1118, Nr 162, poz.1126, z 1999r. Nr 26, poz.228, Nr 60, poz.636, Nr 72, poz.802, Nr 78, poz.875, Nr 110 poz.1256, z 2000r. Nr 9, poz.118, Nr 95, poz.1041, Nr 104, poz.1104, Nr 119, poz.1249 i z 2001r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz.298, Nr 39, poz. 459, Nr 72, poz. 748, Nr 111, poz.1194, Nr 130, poz.1452, Nr 154, poz.1792 w art.50 w ust.3 po wyrazie „skarbowej” dodaje się przecinek i wyrazy „organom podatkowym”.

Art.19. W ustawie z dnia 30 czerwca 2000r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr 60, poz. 704) wprowadza się następujące zmiany:

 

  1. w art.3 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu:

„4) w celu usunięcia szkody wyrządzonej przedsiębiorcy, powstałej na skutek zastosowania się przez niego do interpretacji lub informacji o stosowaniu przepisów prawa podatkowego.”;

2) w art.31 ust.6 otrzymuje brzmienie:

„6. Obowiązek zwrotu pomocy wraz z odsetkami za zwłokę należnymi od dnia jej otrzymania powstaje w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji, na mocy której udzielono pomocy.”;

3) w art.32:

a) ust.4 otrzymuje brzmienie:

„4. W terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji, o której mowa w ust. 1, powstaje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy wraz z odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia otrzymania pomocy, z zastrzeżeniem ust.5.”,

b) po ust.4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pomocy w zakresie zaległości, należne są również odsetki za zwłokę za okres od następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin płatności należności do dnia otrzymania pomocy, włącznie z tym dniem.”;

4) art.33 otrzymuje brzmienie:

„Art.33. 1. W przypadku stwierdzenia, że udzielona pomoc została wykorzystana bądź jest wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem, organ udzielający pomocy z urzędu lub na wniosek organu nadzorującego, stwierdza wygaśnięcie w całości lub w części decyzji udzielającej pomocy.

2. Jeżeli podane przez przedsiębiorcę informacje, na podstawie których udzielono pomocy, okazały się niezgodne z prawdą, organ udzielający pomocy, z urzędu lub na wniosek organu nadzorującego, wznawia postępowanie w celu uchylenia w całości lub w części decyzji udzielającej pomocy.

3. Od kwoty otrzymanej pomocy, podlegającej zwrotowi w związku ze stwierdzeniem wygaśnięcia bądź uchyleniem decyzji udzielającej pomocy w przypadkach, o których mowa w ust.1 i 2, należne są odsetki za zwłokę, od następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin płatności należności. Przepis art.32 ust.5 stosuje się odpowiednio.

4. Jeżeli umowa, na mocy której udzielono pomocy, została zawarta na podstawie nieprawdziwych danych podanych przez przedsiębiorcę korzystającego z pomocy lub w przypadku stwierdzenia, iż pomoc została wykorzystana bądź jest wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem, organ udzielający pomocy z urzędu lub na wniosek organu nadzorującego występuje do właściwego sądu o stwierdzenie nieważności tej umowy.

5. Z dniem uprawomocnienia się wyroku sądu stwierdzającego nieważność umowy, o której mowa w ust.4, powstaje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia otrzymania pomocy.”;

5) po art.33 dodaje się art.33a w brzmieniu:

„Art.33a. 1. Stwierdzenie nieważności, wygaśnięcia bądź uchylenie decyzji przyznającej pomoc może nastąpić w okresie 5 lat od dnia jej wydania.

2. Zobowiązanie powstałe w związku z wydaniem decyzji stwierdzającej nieważność lub wygaśnięcie bądź uchylającej decyzję przyznającą pomoc ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym została wydana decyzja stwierdzająca nieważność, wygaśnięcie bądź uchylająca decyzję na mocy której udzielono pomocy.”.

Art.20. Przepis art.57 § 6 ma zastosowanie w zakresie bankowych postępowań ugodowych do czasu ich zakończenia.

Art. 21. Do odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa.

Art. 22. Do spraw wszczętych, a nie rozpatrzonych przez organy podatkowe pierwszej instancji przed dniem 1 stycznia 2003 r. stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

Art. 23. Odwołania od decyzji wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa wniesione przed dniem 1 stycznia 2003 r., podlegają rozpatrzeniu na podstawie dotychczasowych przepisów tej ustawy.

Art. 24. § 1. Żądania uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stała się decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu w trybie, na zasadach i w terminach określonych w przepisach dotychczasowych.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

Art. 25. Pozostają w mocy, do czasu ich zastąpienia nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2003r., przepisy wydane na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy, o których mowa w art.1 i art.9, o ile nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.

Art. 26. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

 


Copyright © NetTAX 1998-2017 

     MDDP      DATEV.pl Sp. z o.o.      Eurofinance Training
Kontakt | Reklama