Profesjonalny Serwis Prawny NetTAX
1/4 logo Baza Prawna
NIEZALOGOWANY 
LOGOWANIE DO BAZY
INFORMACJE
Strona główna
Indeks tematyczny
Indeks alfabetyczny
Orzecznictwo
Piśmiennictwo
Interpretacje
Stałe wskaźniki
Wyszukiwanie
1/4 logo Egzamin Doradcy Podatkowego
LOGOWANIE DO EGZAMINU
FORMULARZ ZAMÓWIENIA
Opis
Demo
Cennik
1/4 logo Sklep NetTAX
Leksykon podatków i opłat lokalnych. 517 pytań i odpowiedzi
Leksykon podatków i opłat lokalnych. 517 pytań i odpowiedzi
1/4 logo Serwis Prawny
Strona Główna
Nowości
Opinie ekspertów
komórka Płatność SMS
Dzienniki
   Dziennik Ustaw
   Dziennik Urzędowy UE (L)
   Monitor Polski
   Dzienniki Urzędowe
Zmiany w prawie
Kursy walut
Kursy walutowe euro
Kursy celne
Listy i wykazy
Ważne terminy
Słowniczek łaciński
Słowniczek prawniczy
Nowe wskaźniki i stawki
Kalkulator odsetkowy
Wizytówki Doradców
Podatkowych
[nowe]
Ciekawe miejsca w sieci
Szkolenia i konferencje
VAT w UE
1/4 logo Usługi
Grupy dyskusyjne
Biuletyn Prawno-Podatkowy
Pomoc techniczna 
Kontakt
Reklama
1/4 logo Księgarnie
Księgarnia Księgowego
   Podatki
   Rachunkowość
   Finanse
   Inne
1/4 logo Uwagi i opinie
Twój adres e-mail:

Uwagi / opinie
Krajowa Rada Doradców Podatkowych
  Nowości

 

Zakup technologii wolny od daniny

Sprzedaż know-how z zagranicy do Polski nie musi oznaczać pobrania tzw. podatku u źródła. Niezorientowanym wyjaśnijmy od razu, że „podatek u źródła" jest to pojęcie potoczne w żargonie podatkowym i odnosi się do międzynarodowych rozliczeń z tytułu m.in. używania wartości intelektualnych. Ta potoczna nazwa nie pojawia się w definiującym takie zobowiązania przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Chodzi tu o opodatkowanie dochodów zagranicznego podmiotu z owych dóbr intelektualnych w miejscu, gdzie dla owego podmiotu „tryska źródło" zarobku – w tym przypadku w Polsce. Mówiąc językiem ustawowym, chodzi o podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Polski przez podatników posiadających w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy przychodów m.in. za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how). Jego stawka to 20 proc. przychodów.Pracodawca może skierować podwładnego do wykonywania innych zadań niż te określone w jego angażu na okres nie dłuższy niż trzy miesiące. Jeśli modyfikacja wiąże się ze zmianą miejsca pracy, powinien zapłacić za dojazd. Nie trzeba wypowiadać dotychczasowych warunków pracy lub płacy, jeśli pracownikowi powierza się, w przypadkach uzasadnionych potrzebami pracodawcy, inną pracę niż określona w umowie o pracę na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym. Nie może to jednak powodować obniżenia wynagrodzenia i ma odpowiadać kwalifikacjom podwładnego. Tak stanowi art. 42 § 4 kodeksu pracy. Zdarza się, że w wyniku decyzji przełożonych pracownik będzie musiał wykonywać zadania pod innym adresem. Kto w takiej sytuacji powinien zapłacić za jego dojazd? Z zasady będzie to pracodawca, choć niebagatelne znaczenie ma tu postanowienie angażu dotyczące miejsca pracy.

Seweryn Dąbrowski, Katarzyna Kurzawska-Puchała - Rzeczpospolita, Prawo Co Dnia 2012.12.05


Copyright © NetTAX 1998-2018 

PAR                Eurofinance Training
Kontakt | Reklama