Decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 17 czerwca 2009 r.
sygn. ILPB2/415-474/08/09-S/TW
Podatek dochodowy od osób fizycznych
W następstwie umorzenia przez bank kredytu,
skapitalizowanych odsetek oraz odsetek karnych, jak również umorzenia zadłużenia wraz
z odsetkami wobec budżetu państwa (wynikającego z ustawy o pomocy państwa w spłacie
niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji
bankom wypłaconych premii gwarancyjnych) dochodzi po stronie Wnioskodawcy do powstania,
podlegającego opodatkowaniu, przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust.
1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Decyzja
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6
rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do
wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor
Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 marca 2009 r. sygn. akt
I SA/Po 102/09 – stwierdza, że stanowisko Pana , przedstawione we wniosku z dnia 14
lipca 2008 r. (data wpływu 18 lipca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 05 czerwca 2009
r. (data wpływu 08 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa
podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów z
innych źródeł – jest:
nieprawidłowe – w
części dotyczącej przychodu z tytułu umorzenia przez bank skapitalizowanych odsetek od
kredytu, odsetek karnych oraz zadłużenia wobec budżetu państwa i odsetek od tego
zadłużenia,
prawidłowe – w części
dotyczącej przychodu z tytułu umorzenia przez bank kwoty kredytu.
Uzasadnienie:
W dniu 18 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej
interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku
dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z innych źródeł.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie
przyszłe.
W dniu 01 sierpnia 1991 r. Wnioskodawca zawarł z bankiem umowę o
kredyt na budowę domu w kwocie 31.000 zł. (po denominacji). W wyniku trudności
ekonomicznych kredyt został spłacony jedynie w niewielkiej części. W 1997 r. dom
został zlicytowany, jednak z uzyskanej ze sprzedaży kwoty kredyt nie został spłacony.
Do spłaty pozostało 29.019,47 zł. kredytu, 36.640,78 zł. skapitalizowanych odsetek
oraz odsetki karne (387.577,07 zł.), zadłużenie wobec budżetu państwa (126.829,47
zł.) i odsetki od zadłużenia wobec budżetu państwa (3.232,53 zł.). W dniu 30 maja
2008 r. Zainteresowany zawarł z kredytodawcą umowę ugody, w której zobowiązał się
do spłaty kredytu w kwocie 7.500 zł., 30% zadłużenia wobec budżetu państwa i 30%
odsetek od zadłużenia wobec budżetu państwa. W przypadku spłaty ww. kwot bank
zobowiązał się do zwolnienia Wnioskodawcy z długu pozostałego do spłaty w kwocie
21.519,47 zł., odsetek skapitalizowanych w kwocie 36.640,78 zł. i odsetek karnych w
kwocie 387.577,07 zł. Jednocześnie, Zainteresowany zobowiązał się do wystąpienia o
umorzenie pozostałego zadłużenia wobec budżetu państwa. Zdaniem Wnioskodawcy
umorzenie to, przy zachowaniu warunków ugody, wg zapewnień banku uzyska.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy uzyskane w wyniku ugody kwoty z tytułu:
1. zwolnienia z długu w kwocie 21.519,47 zł. z tytułu kredytu,
2. zwolnienia z długu w kwocie 36.640,78 zł. z tytułu odsetek skapitalizowanych,
3. zwolnienia z długu w kwocie 387.577,07 zł. z tytułu odsetek karnych,
4. umorzenia 70% zadłużenia wobec budżetu państwa w kwocie 88.780,63 zł.,
5. umorzenia 70% zadłużenia z tytułu odsetek od zadłużenia wobec budżetu państwa w
kwocie 2.262,77 zł.
- stanowić będą przychód Wnioskodawcy w rozumieniu art. 11 ust. 1 w związku z art. 20
ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jeżeli tak, to czy przychód ten
będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych...
Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
dochodowym za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa
się między innymi, inne nieodpłatne świadczenia, nienależące do przychodów
określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych
źródłach. W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust.
3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
nieodpłatnych świadczeń. Do przychodów, podlegających opodatkowaniu podatkiem
dochodowym, nie zalicza się środków finansowych uzyskanych z tytułu zawarcia umowy
kredytu. Jakkolwiek w takich przypadkach kredytobiorca otrzymuje do dyspozycji określoną
kwotę pieniędzy, to jednak, jest zobligowany do jej zwrotu w określonym terminie wraz z
odsetkami. Zmiana charakteru świadczenia uzyskanego w drodze kredytu następuje w
przypadku jego umorzenia. Zwolnienie dłużnika z całości lub części długu skutkuje
przyrostem majątku. Na gruncie prawa podatkowego umorzenie kredytu powoduje powstanie
zobowiązania w podatku dochodowym, natomiast umorzenie odsetek od kredytu likwiduje
zobowiązania pieniężne wobec kredytodawcy. Nie występuje natomiast przysporzenie
majątkowe po stronie osoby spłacającej zaciągnięty kredyt.
Umorzenie przez Bank odsetek od kredytu (w tym odsetek
skapitalizowanych), w wyniku zawarcia umowy ugody, stanowi tylko zmianę warunków umowy o
kredyt. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, umorzenie odsetek nie generuje przychodu
do opodatkowania u osoby spłacającej kredyt. Zdaniem Zainteresowanego, mimo iż
odstępstwem od generalnej zasady opodatkowania wszelkich dochodów są dochody
(przychody) wymienione w art. 21, 52 i 52a cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych, a w tych zwolnieniach brak jest konkretnego wskazania zwolnienia od
opodatkowania umorzenia odsetek od kredytów, to w opisanym stanie faktycznym, nie sposób
jest doszukać się przysporzenia majątkowego po Jego stronie, tym bardziej, że dom
budowany z kredytu, został przez komornika zlicytowany, a kredyt z nim związany nie
został spłacony. Według Wnioskodawcy, zauważyć tu należy, iż odmienne podejście do
tego zagadnienia oznaczałoby naruszenie, określonej w art. 32 Konstytucji, zasady
równości obywatela wobec prawa. Zainteresowany wskazuje, że podatnik będący osobą
fizyczną prowadzący działalność gospodarczą uzyskuje przychód jedynie w przypadku
otrzymania odsetek. Również umorzone odsetki nie stanowią dla niego przychodu
podatkowego. Wnioskodawca wyraża pogląd, że korzystne uprzywilejowanie podatnika
prowadzącego działalność gospodarczą w stosunku do osób działalności nie
prowadzących nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach prawa. Reasumując,
Zainteresowany uważa, że uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu od umorzonej
kwoty kredytu, zaś pozostałe tytuły umorzenia nie stanowią przychodu w rozumieniu art.
11 ust. 1 ustawy.
W dniu 08 października 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
wydał interpretację indywidualną nr ILPB2/415-474/08-2/TW stwierdzając, iż stanowisko
Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2008 r. jest:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej przychodu z tytułu umorzenia przez bank
skapitalizowanych odsetek od kredytu, odsetek karnych oraz zadłużenia wobec budżetu
państwa i odsetek od tego zadłużenia,
- prawidłowe – w części dotyczącej przychodu z tytułu umorzenia przez bank kwoty
kredytu.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 27
października 2008 r. (data wpływu 28 października 2008 r.). Odpowiedź na ww. wezwanie
została udzielona pismem z dnia 26 listopada 2008 r. znak ILPB2/415W-61/08-2/AM. W dniu
24 grudnia 2008 r. wpłynęła do tutejszego organu skarga na ww. interpretację, w
której wniesiono o jej uchylenie.
Wyrokiem z dnia 12 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Po 102/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację.
Dnia 18 maja 2009 r. do tut. organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Po 102/09 w
sprawie doręczenia prawomocnego orzeczenia i zwrotu akt. Badając zaskarżoną
interpretację w świetle przedstawionych wcześniej kryteriów oraz w odniesieniu do
analizowanej normy prawnej zawartej w treści art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej., Sąd
stwierdził, że zaskarżona interpretacja została wydana mimo, że wniosek skarżącego
nie spełnia ustawowych warunków, tj. nie zawiera wyczerpującego przedstawienia
zdarzenia przyszłego.
W ocenie Sądu, organ podatkowy dokonuje interpretacji
indywidualnej, przyjmując za podatnikiem ściśle określony stan faktyczny. Z
merytorycznego punktu widzenia wniosek o udzielenie interpretacji musi zatem wyczerpująco
opisywać stan faktyczny sprawy, gdyż przedstawiony przez stronę stan faktyczny wyznacza
granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne. Zakres
i przedmiot sprawy administracyjnej o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego
konstytuuje treść wniosku wszczynającego postępowanie.
Odnosząc powyższe uwagi na grunt badanej sprawy, Sąd stwierdził,
że zaskarżona interpretacja indywidualna, wydana przez Ministra Finansów,
działającego przez upoważnionego do tego Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, uchyla
się spod kontroli Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł odnieść się do
podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego.
Zdaniem Sądu, przy ponownym rozstrzyganiu wniosku o wydanie
interpretacji w niniejszej sprawie istotne będzie ustalenie, co stanowi zadłużenie
wobec budżetu państwa, o którym mowa w opisie stanu faktycznego zawartym we wniosku
złożonym w dniu 18 lipca 2008 r. Bez wyjaśnienia tego pojęcia, w drodze uzupełnienia
wniosku, nie sposób w istocie ustalić jakich dokładnie należności dotyczy zaskarżona
interpretacja indywidualna. W uzasadnieniu do wyroku, zaznaczono, że skoro na podatniku
ciąży obowiązek wyczerpującego opisania stanu faktycznego sprawy to organ nie może
opierać się na dołączanych do wniosku dokumentach i na ich podstawie domniemywać o
jakie zadłużenie wobec budżetu państwa chodzi.
W związku z powyższym, pismem z dnia 27 maja 2009 r. nr
ILPB2/415-474/08-3/TW, na podstawie art. 169 § 1 ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do
usunięcia braków w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Wezwanie wysłano w dniu 27 maja 2009 r. (skutecznie doręczono 29
maja 2009 r.), zaś w dniu 08 czerwca 2009 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek (data
nadania 05 czerwca 2009 r.).
Zainteresowany w odpowiedzi na wezwanie wskazuje, że zadłużenie
wobec banku wynika z umowy kredytowej, natomiast zadłużenie wobec budżetu państwa –
z ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów
mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłacanych premii
gwarancyjnych (tekst pierwotny: Dz. U. Nr 5 z 1996 r., poz. 32 ze zm.). Zgodnie z
powyższym przepisem pomoc państwa w spłacie kredytów mieszkaniowych polega na
przejściowym wykupieniu ze środków budżetu państwa odsetek od kredytów
mieszkaniowych, umorzeniu części zadłużenia kredytobiorców z tytułu przejściowego
wykupienia odsetek od kredytów mieszkaniowych i wykupieniu ze środków budżetu państwa
części zadłużenia kredytobiorców z tytułu skapitalizowanych odsetek.
Zainteresowany podaje, że na wniosek kredytobiorcy 70% zadłużenia
z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytów mieszkaniowych podlega umorzeniu
przez bank, w przypadku jednorazowej spłaty 30% tegoż zadłużenia budżetowego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod
uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 12 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Po 102/09 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej przychodu z tytułu umorzenia przez bank
skapitalizowanych odsetek od kredytu, odsetek karnych oraz zadłużenia wobec budżetu
państwa i odsetek od tego zadłużenia,
- prawidłowe – w części dotyczącej przychodu z tytułu umorzenia przez bank kwoty
kredytu.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.),
opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem
dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie
przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9
tej ustawy źródłami przychodów są inne źródła. W myśl art. 11 ust. 1 ustawy
przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust.
3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
nieodpłatnych świadczeń.
Natomiast stosownie do art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, za
przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu
przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z
ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione
w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych
źródłach.
Sformułowanie "w szczególności” dowodzi, że definicja
przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej
kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20
ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym
przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
bankowe (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.), przez umowę kredytu bank
zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje
się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, iż otrzymanie kredytu i jego spłata na
warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie
kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu lub jego
części, wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe
(przychód).
Odmiennie należy traktować odsetki od kredytu, które są opłatą
za korzystanie ze środków finansowych kredytodawcy. Wysokość odsetek (w sposób
niebudzący wątpliwości, co do wysokości), jak i zasady oraz terminy spłaty kredytu
wraz z odsetkami określone są w umowie kredytowej. Zmiana wysokości odsetek od
kredytów w stosunku do pierwotnej umowy kredytowej mieści się w zasadzie swobody
kształtowania umów kredytowych i nie wywołuje skutków podatkowych. Dotyczy to zarówno
odsetek od kredytu za okres przypadający po zmianie warunków naliczania odsetek, jak
również za okres przed zmianą warunków umowy, ale takich, których w dniu zmiany
wysokości odsetek termin płatności jeszcze nie nastąpił (odsetek należnych, ale
niewymagalnych).
Natomiast umorzenie kwot niezapłaconych odsetek od kredytu, których
termin płatności upłynął jest przysporzeniem, skutkującym powstaniem dochodu
podlegającego opodatkowaniu. Dotyczy to zarówno odsetek skapitalizowanych (które
faktycznie po skapitalizowaniu stają się kwotą długu), jak i odsetek wymagalnych,
czyli takich, których w myśl postanowień umowy kredytowej termin płatności
upłynął.
Z kolei tzw. odsetki karne, czyli przypadające od nieterminowo
regulowanych zobowiązań wynikających z umowy, należy rozpatrywać w zależności od
treści umowy i szczegółowego określenia sposobu ich naliczania. Jeżeli umowa
kredytowa jednoznacznie określa zasady naliczania podwyższonych odsetek od
nieterminowych spłat rat kredytu i wiąże nimi strony umowy, wówczas odsetki te należy
traktować w sposób analogiczny jak odsetki wymagalne. Jeżeli zaś umowa kredytowa daje
wierzycielowi jednostronne prawo, z którego może skorzystać lub nie, do naliczania
podwyższonych odsetek od nieterminowych spłat kredytów - wówczas odstąpienie przez
wierzyciela od naliczania takich odsetek nie stanowi przysporzenia dla kredytobiorcy.
Zgodnie z art. 4 ustawy o pomocy państwa w spłacie niektórych
kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom
wypłaconych premii gwarancyjnych z dnia 30 listopada 1995 r.
(t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1115) – pomoc państwa w spłacie kredytów
mieszkaniowych polega na:
- przejściowym wykupieniu ze środków budżetu państwa odsetek od kredytów
mieszkaniowych;
- umorzeniu części zadłużenia kredytobiorców z tytułu przejściowego wykupienia
odsetek od kredytów mieszkaniowych;
- wykupieniu ze środków budżetu państwa części zadłużenia kredytobiorców z
tytułu skapitalizowanych odsetek.
Przepis z art. 10 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że na wniosek
kredytobiorcy zadłużenie z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytów
mieszkaniowych podlega umorzeniu przez bank w części odpowiadającej:
- nadwyżce przypadającego na dany lokal zadłużenia z tytułu kredytu i
skapitalizowanych odsetek oraz z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytu
ponad wartość lokalu określoną zgodnie z ust. 2, ustalonej na dzień 31 marca 1996 r.;
- nadwyżce, o której mowa w pkt 1, ustalonej po dniu 31 marca 1996 r. w wypadku
rezygnacji przez członka spółdzielni mieszkaniowej z członkostwa w spółdzielni i
postawienia lokalu mieszkalnego do jej dyspozycji;
- nadwyżce, o której mowa w pkt 1, ustalonej po dniu 31 marca 1996 r., powiększonej o
nominalną kwotę umorzenia kredytu dokonanego przy ostatecznym rozliczeniu kosztów
budowy - w wypadku przekształcenia spółdzielczego prawa do lokalu z lokatorskiego na
własnościowe albo przeniesienia przez spółdzielnię mieszkaniową na rzecz członka
prawa własności lokalu mieszkalnego, pod warunkiem ograniczenia przez spółdzielnię
mieszkaniową żądania uzupełnienia przez członka wkładu budowlanego do
przypadających na dany lokal: kwoty kredytu wraz ze skapitalizowanymi odsetkami, kwoty
zadłużenia z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytu w części
niepodlegającej umorzeniu oraz nominalnej kwoty umorzenia kredytu dokonanego przy
ostatecznym rozliczeniu kosztów budowy, która podlega zwrotowi do budżetu państwa;
- nadwyżce miesięcznej spłaty ponad minimalną jej wysokość określoną w art. 7, 8 i
11, z zastrzeżeniem art. 9a ust. 2;
- równowartości 70% zadłużenia po spłacie całości kredytu wraz ze skapitalizowanymi
odsetkami oraz zadłużenia z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytu w
części niepodlegającej umorzeniu, jeżeli spłata ta nastąpi do dnia 31 grudnia 2012
r., z tym że w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu członkowi
spółdzielni przysługuje roszczenie o przekształcenie spółdzielczego prawa do lokalu
z lokatorskiego na własnościowe albo o przeniesienie przez spółdzielnię na rzecz
członka prawa własności lokalu mieszkalnego z ograniczeniem żądania przez
spółdzielnię mieszkaniową uzupełnienia wkładu budowlanego do przypadającej na dany
lokal nominalnej kwoty umorzenia kredytu dokonanego przy ostatecznym rozliczeniu kosztów
budowy, która podlega zwrotowi do budżetu państwa.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że bank
zobowiązał się zwolnić Wnioskodawcę z długu z tytułu umowy kredytowej umarzając,
określoną w umowie ugody, kwotę kredytu, skapitalizowanych odsetek oraz odsetek
karnych, pod warunkiem dokonania przez Zainteresowanego spłaty określonej kwoty kredytu
i części zadłużenia wobec budżetu państwa. Ponadto, jak twierdzi Wnioskodawca, po
spełnieniu przez Niego określonych w umowie ugody warunków, uzyska umorzenie
pozostałej części zadłużenia wobec budżetu państwa, o którym mowa w ww. ustawie o
pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych (…).
Obowiązek spłaty części kapitałowej zadłużenia oraz
częściowego zadłużenia względem budżetu państwa został uprzednio ustalony w drodze
ugody zawartej pomiędzy Zainteresowanym a bankiem. Wobec powyższego, należy zauważyć,
że Wnioskodawca, będący dłużnikiem, uznał wierzytelność. Zatem przedmiotowe
odsetki były wymagalne. Brak jest tym samym podstaw do traktowania umorzenia przez bank
tychże odsetek, jako zmianę zawartej z Zainteresowanym umowy kredytu.
Reasumując, w następstwie umorzenia przez bank kredytu,
skapitalizowanych odsetek oraz odsetek karnych, jak również umorzenia zadłużenia wraz
z odsetkami wobec budżetu państwa (wynikającego z ustawy o pomocy państwa w spłacie
niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji
bankom wypłaconych premii gwarancyjnych) dochodzi po stronie Wnioskodawcy do powstania,
podlegającego opodatkowaniu, przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust.
1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Końcowo, tut. organ informuje, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do
wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej
interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów
prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań,
po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od
dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu –
do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie
trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia
prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu
dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są
przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro
Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
