439
OŚWIADCZENIE RZĄDOWE
z dnia 13 lipca 2006 r.
w sprawie mocy obowiązującej Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 15 grudnia 1997 r.
Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 15 grudnia 1997 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 716), Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 31 grudnia 2003 r. ratyfikował wyżej wymienioną konwencję. Dnia 3 lutego 2004 r. złożono Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, jako depozytariuszowi konwencji, dokument ratyfikacyjny.
Zgodnie z artykułem 22 ustęp 1, konwencja weszła w życie dnia 23 maja 2001 r.
Zgodnie z artykułem 22 ustęp 2, w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej konwencja weszła w życie dnia 4 marca 2004 r.
Przy składaniu dokumentu ratyfikacyjnego złożono następujący sprzeciw wobec oświadczenia Islamskiej Republiki Pakistanu:
"Rząd Rzeczypospolitej Polskiej uważa, że oświadczenie Rządu Islamskiej Republiki Pakistanu zgłoszone przy przystąpieniu do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych z dnia 15 grudnia 1997 r. stanowi w istocie zastrzeżenie, które ma na celu jednostronne ograniczenie zakresu konwencji, i które jest niezgodne z przedmiotem i celem konwencji, jakim jest zwalczanie terrorystycznych ataków bombowych niezależnie od tego, gdzie mają miejsce i kto ich dokonuje.
Ponadto, Rząd Rzeczypospolitej Polskiej uważa, że oświadczenie to jest sprzeczne z treścią artykułu 5 konwencji, zgodnie z którym każde Państwo-Strona konwencji "zastosuje wszelkie niezbędne środki, obejmujące, jeśli jest to stosowne, ustawodawstwo krajowe w celu zagwarantowania, że przestępstwa objęte niniejszą konwencją (...) nie są w żadnych okolicznościach usprawiedliwione przez względy natury politycznej, filozoficznej, ideologicznej, rasowej, etnicznej, religijnej lub innego podobnego charakteru i będą karane w sposób odpowiadający ich poważnemu charakterowi".
Rząd Rzeczypospolitej Polskiej pragnie przypomnieć, że stosownie do międzynarodowego prawa zwyczajowego skodyfikowanego w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, zastrzeżenie niezgodne z przedmiotem i celem traktatu jest niedozwolone.
W związku z tym, Rząd Rzeczypospolitej Polskiej sprzeciwia się wymienionemu wyżej oświadczeniu złożonemu przez Rząd Islamskiej Republiki Pakistanu do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych.
Sprzeciw ten nie stoi jednak na przeszkodzie wejściu w życie konwencji w stosunkach między Rzecząpospolitą Polską a Islamską Republiką Pakistanu."
Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:
1) Następujące państwa złożyły dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub przystąpienia w podanych niżej datach:
| Islamskie Państwo Afganistanu | 24 września 2003 r. |
| Republika Albanii | 22 stycznia 2002 r. |
| Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna | 8 listopada 2001 r. |
| Księstwo Andory | 23 września 2004 r. |
| Republika Argentyńska | 25 września 2003 r. |
| Republika Armenii | 16 marca 2004 r. |
| Związek Australijski | 9 sierpnia 2002 r. |
| Republika Austrii | 6 września 2000 r. |
| Republika Azerbejdżanu | 2 kwietnia 2001 r. |
| Królestwo Bahrajnu | 21 września 2004 r. |
| Ludowa Republika Bangladeszu | 20 maja 2005 r. |
| Barbados | 18 września 2002 r. |
| Królestwo Belgii | 20 maja 2005 r. |
| Belize | 14 listopada 2001 r. |
| Republika Beninu | 31 lipca 2003 r. |
| Republika Białorusi | 1 października 2001 r. |
| Republika Boliwii | 22 stycznia 2002 r. |
| Bośnia i Hercegowina | 11 sierpnia 2003 r. |
| Republika Botswany | 8 września 2000 r. |
| Federacyjna Republika Brazylii | 23 sierpnia 2002 r. |
| Państwo Brunei Darussalam | 14 marca 2002 r. |
| Republika Bułgarii | 12 lutego 2002 r. |
| Burkina Faso | 1 października 2003 r. |
| Republika Chile | 10 listopada 2001 r. |
| Chińska Republika Ludowa1 | 13 listopada 2001 r. |
| Republika Chorwacji | 2 czerwca 2005 r. |
| Republika Cypryjska | 24 stycznia 2001 r. |
| Republika Czeska | 6 września 2000 r. |
| Królestwo Danii2 | 31 sierpnia 2001 r. |
| Wspólnota Dominiki | 24 września 2004 r. |
| Republika Dżibuti | 1 czerwca 2004 r. |
| Arabska Republika Egiptu | 9 sierpnia 2005 r. |
| Republika Estońska | 10 kwietnia 2002 r. |
| Federalna Demokratyczna Republika Etiopii | 16 kwietnia 2003 r. |
| Republika Filipin | 7 stycznia 2004 r. |
| Republika Finlandii | 28 maja 2002 r. |
| Republika Francuska | 19 sierpnia 1999 r. |
| Republika Gabońska | 10 marca 2005 r. |
| Republika Ghany | 6 września 2002 r. |
| Republika Grecka | 27 maja 2003 r. |
| Grenada | 13 grudnia 2001 r. |
| Gruzja | 18 lutego 2004 r. |
| Republika Gwatemali | 12 lutego 2002 r. |
| Republika Gwinei | 7 września 2000 r. |
| Republika Gwinei Równikowej | 7 lutego 2003 r. |
| Królestwo Hiszpanii | 30 kwietnia 1999 r. |
| Republika Hondurasu | 25 marca 2003 r. |
| Republika Indii | 22 września 1999 r. |
| Republika Indonezji | 29 czerwca 2006 r. |
| Irlandia | 30 września 2005 r. |
| Republika Islandii | 15 kwietnia 2002 r. |
| Państwo Izrael | 10 lutego 2003 r. |
| Jamajka | 9 sierpnia 2005 r. |
| Japonia | 16 listopada 2001 r. |
| Republika Jemeńska | 23 kwietnia 2001 r. |
| Republika Kamerunu | 21 marca 2005 r. |
| Kanada | 3 kwietnia 2002 r. |
| Republika Kazachstanu | 6 listopada 2002 r. |
| Republika Kenii | 16 listopada 2001 r. |
| Republika Kirgiska | 1 maja 2001 r. |
| Republika Kiribati | 15 września 2005 r. |
| Republika Kolumbii | 14 września 2004 r. |
| Związek Komorów | 25 września 2003 r. |
| Republika Korei | 17 lutego 2004 r. |
| Republika Kostaryki | 20 września 2001 r. |
| Republika Kuby | 15 listopada 2001 r. |
| Państwo Kuwejt | 19 kwietnia 2004 r. |
| Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna | 22 sierpnia 2002 r. |
| Królestwo Lesotho | 12 listopada 2001 r. |
| Republika Liberii | 5 marca 2003 r. |
| Wielka Arabska Libijska Dżamahirija Ludowo-Socjalistyczna | 22 września 2000 r. |
| Księstwo Liechtensteinu | 26 listopada 2002 r. |
| Republika Litewska | 17 marca 2004 r. |
| Wielkie Księstwo Luksemburga | 6 lutego 2004 r. |
| Republika Łotewska | 25 listopada 2002 r. |
| Była Jugosłowiańska Republika Macedonii | 30 sierpnia 2004 r. |
| Republika Madagaskaru | 24 września 2003 r. |
| Republika Malawi | 11 sierpnia 2003 r. |
| Republika Malediwów | 7 września 2000 r. |
| Malezja | 24 września 2003 r. |
| Republika Mali | 28 marca 2002 r. |
| Republika Malty | 11 listopada 2001 r. |
| Islamska Republika Mauretańska | 30 kwietnia 2003 r. |
| Republika Mauritiusu | 24 stycznia 2003 r. |
| Meksykańskie Stany Zjednoczone | 20 stycznia 2003 r. |
| Sfederowane Stany Mikronezji | 23 września 2002 r. |
| Republika Mołdowy | 10 października 2002 r. |
| Księstwo Monako | 6 września 2001 r. |
| Mongolia | 7 września 2000 r. |
| Republika Mozambiku | 14 stycznia 2003 r. |
| Związek Myanmar | 12 listopada 2001 r. |
| Republika Nauru | 2 sierpnia 2005 r. |
| Królestwo Niderlandów3 | 7 lutego 2002 r. |
| Republika Nikaragui | 17 stycznia 2003 r. |
| Republika Federalna Niemiec | 23 kwietnia 2003 r. |
| Republika Nigru | 26 października 2004 r. |
| Królestwo Norwegii | 20 września 1999 r. |
| Nowa Zelandia4 | 4 listopada 2002 r. |
| Islamska Republika Pakistanu | 13 sierpnia 2002 r. |
| Republika Palau | 14 listopada 2001 r. |
| Republika Panamy | 5 marca 1999 r. |
| Niezależne Państwo Papui-Nowej Gwinei | 30 września 2003 r. |
| Republika Paragwaju | 22 września 2004 r. |
| Republika Peru | 10 listopada 2001 r. |
| Republika Portugalska | 10 listopada 2001 r. |
| Republika Południowej Afryki | 1 maja 2003 r. |
| Federacja Rosyjska | 8 maja 2001 r. |
| Rumunia | 29 lipca 2004 r. |
| Republika Rwandy | 13 maja 2002 r. |
| Federacja Saint Kitts i Nevis | 16 listopada 2001 r. |
| Saint Vincent i Grenadyny | 15 września 2005 r. |
| Republika San Marino | 12 marca 2002 r. |
| Republika Salwadoru | 15 maja 2003 r. |
| Republika Senegalu | 27 października 2003 r. |
| Serbia i Czarnogóra | 31 lipca 2003 r. |
| Republika Seszeli | 22 sierpnia 2003 r. |
| Republika Sierra Leone | 26 września 2003 r. |
| Republika Słowacka | 8 grudnia 2000 r. |
| Republika Słowenii | 25 września 2003 r. |
| Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki | 23 marca 1999 r. |
| Stany Zjednoczone Ameryki | 26 czerwca 2002 r. |
| Królestwo Suazi | 4 kwietnia 2003 r. |
| Republika Sudanu | 8 września 2000 r. |
| Konfederacja Szwajcarska | 23 września 2003 r. |
| Królestwo Szwecji | 6 września 2001 r. |
| Republika Tadżykistanu | 29 lipca 2002 r. |
| Zjednoczona Republika Tanzanii | 22 stycznia 2003 r. |
| Republika Togijska | 10 marca 2003 r. |
| Królestwo Tonga | 9 grudnia 2002 r. |
| Republika Trynidadu i Tobago | 2 kwietnia 2001 r. |
| Republika Tunezyjska | 22 kwietnia 2005 r. |
| Republika Turcji | 30 maja 2002 r. |
| Turkmenistan | 25 czerwca 1999 r. |
| Republika Ugandy | 5 listopada 2003 r. |
| Ukraina | 26 marca 2002 r. |
| Wschodnia Republika Urugwaju | 10 listopada 2001 r. |
| Republika Uzbekistanu | 30 listopada 1998 r. |
| Boliwariańska Republika Wenezueli | 23 września 2003 r. |
| Republika Węgierska | 13 listopada 2001 r. |
| Republika Włoska | 16 kwietnia 2003 r. |
| Republika Wybrzeża Kości Słoniowej | 13 marca 2002 r. |
| Republika Wysp Marshalla | 27 stycznia 2003 r. |
| Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej | 12 kwietnia 2006 r. |
| Republika Wysp Zielonego Przylądka | 10 maja 2002 r. |
| Zjednoczone Emiraty Arabskie | 23 września 2005 r. |
| Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | 7 marca 2001 r. |
__________________________
1 Konwencję stosuje się do Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkongu i
Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej.
2 Z terytorialnym wyłączeniem Wysp Owczych i Grenlandii.
3 Konwencję stosuje się do Królestwa w Europie oraz do Aruby.
4 Z wyłączeniem terytorialnym Tokelau do czasu złożenia depozytariuszowi
stosownego oświadczenia przez Rząd Nowej Zelandii, w oparciu o konsultacje z tym
terytorium.
2) W momencie podpisania konwencji oraz przy składaniu dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia lub przystąpienia podane niżej państwa złożyły następujące oświadczenia, zastrzeżenia i sprzeciwy:
Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna
Zastrzeżenie:
"Rząd Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej nie uważa się za związany postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych.
Rząd Algierskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oświadcza, że w celu przedłożenia sporu do arbitrażu lub Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości będzie wymagane w każdym przypadku porozumienie wszystkich stron sporu."
Królestwo Bahrajnu
Zastrzeżenie:
"Królestwo Bahrajnu nie uważa się za związane postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 powyższej konwencji."
Królestwo Belgii
Oświadczenie dotyczące artykułu 11:
"1. W szczególnych okolicznościach Rząd Belgii zastrzega sobie prawo do odmowy ekstradycji lub wzajemnej pomocy prawnej w odniesieniu do jakiegokolwiek przestępstwa wymienionego w artykule 2, które uważane jest jako przestępstwo polityczne lub jako przestępstwo związane z przestępstwem politycznym bądź jako przestępstwo inspirowane motywami politycznymi.
2. W przypadkach gdy ma zastosowanie powyższy ustęp, Belgia przypomina, że jest związana ogólną zasadą prawną aut dedere aut judicare, stosownie do przepisów wyznaczających właściwość jej sądów."
Federacyjna Republika Brazylii
Zastrzeżenie:
"... Federacyjna Republika Brazylii oświadcza, że stosownie do artykułu 20 ustęp 2 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, przyjętej w Nowym Jorku dnia 15 grudnia 1997 r., nie uważa się za związaną postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 tej konwencji."
Chińska Republika Ludowa
Zastrzeżenie:
"... Chiny przystępują do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, przyjętej w Nowym Jorku dnia 15 grudnia 1997 r., i oświadczają, że nie uważają się za związane artykułem 20 ustęp 1 konwencji."
Arabska Republika Egiptu
Zastrzeżenia:
"1. Artykuł 6 ustęp 5:
Rząd Arabskiej Republiki Egiptu oświadcza, że jest związany artykułem 6 ustęp 5 konwencji, w zakresie, w jakim prawa wewnętrzne Państw-Stron nie zaprzeczają istotnym przepisom i zasadom prawa międzynarodowego.
2. Artykuł 19 ustęp 2:
Rząd Arabskiej Republiki Egiptu oświadcza, że jest związany artykułem 19 ustęp 2 konwencji, w zakresie, w jakim siły zbrojne państwa, w wykonywaniu swoich obowiązków, nie naruszają przepisów i zasad prawa międzynarodowego."
Federalna Demokratyczna Republika Etiopii
Zastrzeżenie dotyczące artykułu 20 ustęp 2:
"Rząd Federalnej Demokratycznej Republiki Etiopii nie uważa się za związany wskazanymi wyżej postanowieniami konwencji, zgodnie z którymi wszelkie spory między dwoma lub więcej Państwami-Stronami dotyczące interpretacji lub stosowania konwencji będą, na wniosek jednego z nich, przekazywane do arbitrażu lub Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, i stoi na stanowisku, że spory dotyczące interpretacji lub stosowania konwencji będą mogły zostać przekazane do arbitrażu lub Trybunałowi tylko za uprzednią zgodą wszystkich zainteresowanych stron."
Królestwo Hiszpanii
Oświadczenie:
"Zgodnie z artykułem 23 ustawy o organizacji sądownictwa 6/1985 z dnia 1 lipca, terroryzm jest przestępstwem, które podlega powszechnemu ściganiu i nad którym hiszpańskie sądy mają międzynarodową jurysdykcję w każdej sytuacji; zgodnie z tym artykuł 6 ustęp 2 konwencji uważany jest za satysfakcjonujący i nie ma potrzeby ustanawiania specjalnej jurysdykcji w momencie ratyfikacji konwencji."
Republika Indii
Zastrzeżenie:
"Zgodnie z artykułem 20 ustęp 2, Rząd Republiki Indii niniejszym oświadcza, że nie uważa się za związany postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 konwencji."
Republika Indonezji
Oświadczenie:
"Rząd Republiki Indonezji oświadcza, że postanowienia artykułu 6 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych będą wdrożone w ścisłej zgodzie z zasadami suwerenności i integralności terytorialnej państwa."
Zastrzeżenie:
"Rząd Republiki Indonezji nie uważa się za związany postanowieniami artykułu 20 i stoi na stanowisku, że spór dotyczący interpretacji lub stosowania konwencji nie może być rozstrzygany w sposób wskazany w ustępie 1 wspomnianego artykułu, może być on skierowany do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości jedynie za zgodą wszystkich stron tego sporu."
Państwo Izrael
Oświadczenia:
"Rząd Państwa Izrael rozumie artykuł 1 ustęp 4 Konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, w tym sensie, że termin "siły zbrojne państwa" obejmuje policję i siły bezpieczeństwa działające stosownie do prawa wewnętrznego Państwa Izrael.
Rząd Państwa Izrael rozumie, że termin "międzynarodowe prawo humanitarne", o którym mowa w artykule 19 konwencji, ma takie samo znaczenie materialne jak termin "prawo wojenne" (ius in bello). Prawo to nie obejmuje postanowień protokołów dodatkowych do konwencji genewskich z 1977 r., których stroną nie jest Państwo Izrael.
Rząd Państwa Izrael rozumie, że artykułu 1 ustęp 4 i artykułu 19 konwencji nie stosuje się do osób cywilnych, które kierują lub organizują oficjalną działalność sił zbrojnych państwa.
Stosownie do artykułu 20 ustęp 2 konwencji, Państwo Izrael nie uważa się za związane postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 konwencji."
Kanada
Oświadczenie:
"Kanada oświadcza, że uważa stosowanie artykułu 2 ustęp 3 litera c Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych za ograniczone do czynów popełnionych w konspiracji dwóch lub więcej osób, mającej na celu popełnienie specyficznego przestępstwa, o którym mowa w artykule 2 ustęp 1 lub 2 konwencji."
Republika Kolumbii
Oświadczenie:
"Na podstawie artykułu 20 ustęp 2 konwencji, Kolumbia oświadcza, że nie uważa się za związaną ustępem 1 wspomnianego artykułu."
Republika Kuby
Zastrzeżenie:
"Republika Kuby oświadcza, stosownie do artykułu 20 ustęp 2, że nie uważa się za związaną ustępem 1 wspomnianego artykułu dotyczącym rozstrzygania sporów powstałych między Państwami-Stronami, przez co uważa, że takie spory muszą być rozstrzygane przez polubowne negocjacje. W konsekwencji, oświadcza, że nie uznaje obowiązkowej jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości."
Oświadczenie:
"Republika Kuby oświadcza, że żadne z postanowień zawartych w artykule 19 ustęp 2 nie będzie stosowane, popierane lub akceptowane w przypadku groźby lub użycia siły w stosunkach międzynarodowych, które to we wszystkich okolicznościach muszą ściśle podlegać zasadom prawa międzynarodowego oraz celom i zasadom zagwarantowanym w Karcie Narodów Zjednoczonych.
Kuba uważa również, że stosunki między państwami muszą ściśle bazować na postanowieniach zawartych w Rezolucji 2625 (XXV) Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych.
W dodatku, wykorzystywanie przez państwo terroryzmu od lat stanowi podstawową troskę Kuby, która uważa, że całkowite jego wyeliminowanie poprzez poszanowanie, przyjaźń, współpracę między państwami, pełne przestrzeganie suwerenności i integralności terytorialnej, samostanowienie i nieingerencję w sprawy wewnętrzne, musi stanowić priorytet międzynarodowej społeczności.
Dlatego też Kuba wyraża stanowczy pogląd, że nadmierne używanie sił zbrojnych przez jedno państwo w celu agresji skierowanej przeciw innemu nie może być zaakceptowane w rozumieniu przedmiotowej konwencji, której celem jest zwalczanie, zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego, jednej z najbardziej szkodliwych form przestępstwa we współczesnym świecie.
Akceptowanie aktów agresji może, w rzeczywistości, sprowadzić się do akceptowania przemocy w prawie międzynarodowym i w Karcie oraz wywołania konfliktów o nieprzewidywalnych konsekwencjach, które mogą naruszyć niezbędną jedność społeczności międzynarodowej w walce przeciwko pladze, która ją prawdziwie dotyka.
Republika Kuby interpretuje również postanowienia przedmiotowej konwencji jako stosujące się ze wszystkimi rygorami do działań prowadzonych przez siły zbrojne jednego państwa przeciw innemu państwu w przypadkach, w których nie istnieje między nimi żaden konflikt zbrojny."
Państwo Kuwejt
Zastrzeżenie i oświadczenie:
"... z zastrzeżeniem do ustępu 1 artykułu 20 i z oświadczeniem o niestosowaniu się do jego postanowień."
Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna
Zastrzeżenie:
"Zgodnie z artykułem 20 ustęp 2 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna nie uważa się za związaną artykułem 20 ustęp 1 niniejszej konwencji. Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna oświadcza, że w celu przedłożenia sporu dotyczącego interpretacji i stosowania niniejszej konwencji do arbitrażu lub Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości konieczne jest porozumienie wszystkich zainteresowanych stron sporu."
Malezja
Oświadczenia:
"1. Rząd Malezji rozumie zwrot "siły zbrojne państwa" w artykule 1 ustęp 4 konwencji jako obejmujący międzynarodowe kontyngenty Malezji działające jako część sił Narodów Zjednoczonych.
2. Rząd Malezji rozumie artykuł 8 ustęp 1 konwencji jako zawierający prawo właściwych organów do decydowania o niekierowaniu poszczególnej sprawy do ścigania sądowego przez te organy sądowe, jeśli domniemany sprawca jest traktowany na podstawie przepisów dotyczących bezpieczeństwa narodowego i przepisów o zastosowaniu zapobiegawczego zatrzymania.
3.
(a) Stosownie do artykułu 20 ustęp 2 konwencji, Rząd Malezji oświadcza, że nie uważa się za związany artykułem 20 ustęp 1 konwencji oraz
(b) Rząd Malezji zastrzega sobie specjalne prawo do wyrażenia zgody w poszczególnych przypadkach na zastosowanie procedury arbitrażu wymienionej w artykule 20 ustęp 1 konwencji lub innej procedury arbitrażu."
Republika Mołdowy
Oświadczenia:
"Republika Mołdowy oświadcza, że rozumie, iż postanowienia artykułu 12 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych powinny być wprowadzone w życie w taki sposób, ażeby zapewnić nieuchronność odpowiedzialności za zlecanie przestępstw popełnionych w zakresie konwencji, bez szkody dla skuteczności współpracy międzynarodowej w zakresie ekstradycji i pomocy prawnej.
Stosownie do artykułu 20 ustęp 2 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych. Republika Mołdowy oświadcza, że nie uważa się za związaną postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 konwencji."
Republika Mozambiku
Oświadczenie:
"... z poniższym oświadczeniem na podstawie artykułu 20 ustęp 2:
Republika Mozambiku nie uważa się za związaną postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 konwencji.
W związku z tym, Republika Mozambiku stoi na stanowisku, że w każdym indywidualnym przypadku na przekazanie sporu do arbitrażu lub Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości niezbędna jest zgoda wszystkich stron takiego sporu."
Poza tym Republika Mozambiku oświadcza, że:
"Republika Mozambiku, w zgodzie ze swoją konstytucją i prawem wewnętrznym, nie może i nie będzie dokonywać ekstradycji obywateli Mozambiku.
W związku z tym, obywatele Mozambiku będą oskarżani i sądzeni przed sądami krajowymi."
Związek Myanmar
Zastrzeżenie:
"Rząd Związku Myanmar, po przeanalizowaniu wyżej wspomnianej konwencji, niniejszym oświadcza, że przystępuje do niej z zastrzeżeniem do artykułu 20 ustęp 1 i nie uważa się za związany postanowieniem wyrażonym w tym artykule."
Królestwo Niderlandów
Oświadczenie:
"Królestwo Niderlandów rozumie artykuł 8 ustęp 1 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych jako zawierający prawo kompetentnych władz sądowych do decydowania o niewnoszeniu oskarżenia przeciwko osobie, która rzekomo popełniła takie przestępstwo, jeśli kompetentne władze sądowe, po należytym rozważeniu procedur prawnych, wskażą, że skuteczne oskarżenie będzie niemożliwe."
Republika Federalna Niemiec
Oświadczenie:
"Republika Federalna Niemiec rozumie artykuł 1 ustęp 4 przedmiotowej konwencji w tym sensie, że termin "siły zbrojne państwa" obejmuje ich narodowe kontyngenty działające jako część sił Narodów Zjednoczonych. Ponadto, Republika Federalna Niemiec rozumie również, że w rozumieniu przedmiotowej konwencji termin "siły zbrojne państwa" obejmuje również siły policyjne."
Islamska Republika Pakistanu
Oświadczenie:
"Rząd Islamskiej Republiki Pakistanu oświadcza, że nic w niniejszej konwencji nie będzie miało zastosowania do walk, włączając w to walki zbrojne, mających na celu wykonywanie prawa do samostanowienia wszczętych zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego przeciwko jakiejkolwiek obcej lub zagranicznej okupacji lub dominacji. Taka interpretacja jest zgodna z artykułem 53 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969 r., który postanawia, że porozumienie lub traktat zawarty w sprzeczności z istniejącą normą ius cogens lub imperatywną normą prawa międzynarodowego jest nieważny i z tym, że prawo do samostanowienia zostało powszechnie uznane za normę ius cogens."
Republika Portugalska
Oświadczenie:
"Dla celów artykułu 8 ustęp 2 konwencji, Portugalia oświadcza, że ekstradycja obywateli Portugalii z jej terytorium będzie zaaprobowana tylko wtedy, jeżeli poniższe warunki, wskazane w Konstytucji Republiki Portugalii, zostaną spełnione:
a) w przypadku terroryzmu i zorganizowanej przestępczości oraz
b) dla celów postępowań karnych, i wtedy gdy państwo, które żąda ekstradycji, udzieli gwarancji, że ta osoba zostanie wydana Portugalii w celu odbycia kary, chyba że ta osoba nie zgadza się na to poprzez złożenie oświadczenia.
W celu odbycia wyroku w Portugalii, procedury przedstawione przez Portugalię w oświadczeniu do Europejskiej konwencji o przekazywaniu osób skazanych powinny być z tym zgodne."
Federacja Rosyjska
Oświadczenie:
"Federacja Rosyjska stoi na stanowisku, że postanowienia artykułu 12 konwencji powinny być wprowadzone w życie w taki sposób, ażeby zapewnić nieuchronność odpowiedzialności za zlecanie przestępstw popełnionych w zakresie konwencji, bez szkody dla skuteczności współpracy międzynarodowej w zakresie ekstradycji i pomocy prawnej."
Republika Salwadoru
Oświadczenie:
"... w związku z artykułem 20 ustęp 2, Republika Salwadoru oświadcza, że nie uważa się za związaną ustępem 1 wymienionego artykułu, ponieważ nie uznaje obowiązkowej jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości."
Stany Zjednoczone Ameryki
Zastrzeżenie:
"a) stosownie do artykułu 20 ustęp 2 konwencji, Stany Zjednoczone Ameryki oświadczają, że nie uważają się za związane artykułem 20 ustęp 1 konwencji oraz
b) Stany Zjednoczone Ameryki zastrzegają sobie specjalne prawo do wyrażenia zgody w poszczególnych przypadkach na zastosowanie procedury, o której mowa w artykule 20 ustęp 1 konwencji, lub jakiejkolwiek innej procedury arbitrażu."
Objaśnienia:
"1) Wyłączenie spod zakresu pojęcia "konflikt zbrojny". Stany Zjednoczone Ameryki rozumieją, że pojęcie "konflikt zbrojny", o którym mowa w artykule 19 ustęp 2 konwencji, nie obejmuje wewnętrznych niepokojów i napięć, takich jak zamieszki wewnętrzne, odosobnione i sporadyczne akty przemocy oraz inne akty o podobnej naturze.
2) Rozumienie pojęcia "międzynarodowe prawo humanitarne". Stany Zjednoczone Ameryki rozumieją, że pojęcie "międzynarodowe prawo humanitarne", o którym mowa w artykule 19 konwencji, ma to samo rzeczywiste znaczenie, co prawo wojenne.
3) Wyłączenie spod zakresu czynów sił zbrojnych. Stany Zjednoczone Ameryki rozumieją, że zgodnie z artykułem 19 i artykułem 1 ustęp 4, konwencji nie stosuje się do:
A) sił zbrojnych państwa w wykonywaniu ich oficjalnych obowiązków;
B) osób cywilnych, które kierują lub organizują oficjalne działania sił zbrojnych państwa lub
C) osób cywilnych działających w celu wsparcia oficjalnych działań sił zbrojnych państwa, jeżeli osoby te znajdują się pod formalną komendą, kontrolą i odpowiedzialnością tych sił."
Republika Sudanu
Oświadczenie dotyczące artykułu 19 ustęp 2:
"Ustęp ten nie tworzy żadnych dodatkowych zobowiązań dla Rządu Republiki Sudanu. Nie wpływa on również na odpowiedzialność i nie zmniejsza odpowiedzialności Rządu Republiki Sudanu za utrzymanie, za pomocą wszelkich środków dozwolonych prawem, porządku i prawa lub ponowne wprowadzenie ich w kraju lub obronę jego narodowej jedności lub integralności terytorialnej.
Ustęp ten nie wpływa na zasadę nieingerencji w wewnętrzne sprawy państw, bezpośrednio lub pośrednio, tak jak zostało to ustanowione w Karcie Narodów Zjednoczonych i odpowiednich postanowieniach prawa międzynarodowego."
Zastrzeżenie do artykułu 20 ustęp 1:
"Republika Sudanu nie uważa się za związaną artykułem 20 ustęp 1, stosownie do ustępu 2 tego samego artykułu."
Republika Tunezyjska
Zastrzeżenie:
"Zgadzając się na przystąpienie do Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 15 grudnia 1997 r., (Republika Tunezyjska) oświadcza, że nie uważa się za związaną postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 i stwierdza, że spory dotyczące interpretacji lub stosowania wymienionej konwencji mogą być przekazane Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości tylko za uprzednią zgodą (Republiki Tunezyjskiej)."
Republika Turcji
Oświadczenia:
"Republika Turcji oświadcza, że artykuły 9 i 12 nie będą interpretowane w ten sposób, ażeby sprawcom przestępstw, o których mowa w tych artykułach, nie można było przedstawić zarzutów lub oskarżyć ich.
Republika Turcji oświadcza, że rozumie, iż termin międzynarodowe prawo humanitarne, o którym mowa w artykule 19 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, będzie interpretowany jako obejmujący odpowiednie zasady międzynarodowe, włącznie z postanowieniami Protokołu dodatkowego do konwencji genewskich z dnia 12 sierpnia 1949 r., którego Turcja nie jest stroną. Pierwsza część drugiego ustępu wspomnianego artykułu nie będzie interpretowana jako dająca odmienny status siłom zbrojnym i grupom, innym niż siły zbrojne państwa, jak jest to obecnie rozumiane i stosowane w prawie międzynarodowym oraz, skutkiem tego, tworząca nowe zobowiązania dla Turcji."
Zastrzeżenie:
"Stosownie do artykułu 20 ustęp 2 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Republika Turcji oświadcza, że nie uważa się za związaną postanowieniami artykułu 20 ustęp 1 wspomnianej konwencji."
Ukraina
Zastrzeżenie:
"Postanowienia artykułu 19 ustęp 2 nie uniemożliwiają Ukrainie wykonywania swojej jurysdykcji nad członkami sił zbrojnych państwa i oskarżania ich, jeżeli ich działania są nielegalne. Konwencja będzie stosowana w stosunku do takich działań, jeżeli nie odnoszą się do nich inne zasady prawa międzynarodowego."
Boliwariańska Republika Wenezueli
Zastrzeżenie:
"Boliwariańska Republika Wenezueli, stosownie do postanowień artykułu 20 ustęp 2 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, wyraża zastrzeżenie dotyczące ustępu 1 w tym artykule. Zgodnie z powyższym (Wenezuela) nie uważa się za związaną stosowaniem arbitrażu jako środka rozstrzygania sporu i nie uznaje za wiążącą jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości."
Zjednoczone Emiraty Arabskie
Zastrzeżenie:
".... z zastrzeżeniem dotyczącym ustępu 1 artykułu 20, który odnosi się do rozstrzygania sporów między Państwami-Stronami, w konsekwencji którego (zastrzeżenia) Zjednoczone Emiraty Arabskie nie uważają się za związane tym ustępem dotyczącym arbitrażu."
Oświadczenia złożone zgodnie z artykułem 6 ustęp 3
Królestwo Andory
"Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 konwencji, Andora ustanawia swoją właściwość w odniesieniu do przestępstw opisanych w artykule 2, we wszystkich przypadkach wskazanych w artykule 6 ustęp 2 litery b, c i d."
Związek Australijski
"... zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 konwencji, Australia zdecydowała o ustanowieniu jurysdykcji we wszystkich przypadkach wskazanych w artykule 6 ustęp 2 i wprowadza tę jurysdykcję do ustawodawstwa wewnętrznego z mocą od dnia 8 września 2002 r."
Republika Boliwii
"... na mocy postanowień artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Republika Boliwii stwierdza, że ustanawia swoją jurysdykcję zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym w odniesieniu do przestępstw popełnionych w sytuacjach i w warunkach wskazanych w artykule 6 ustęp 2 konwencji."
Federacyjna Republika Brazylii
"... Federacyjna Republika Brazylii oświadcza, że zgodnie z postanowieniami artykułu 6 ustęp 3 konwencji, będzie wykonywała jurysdykcję nad przestępstwami w rozumieniu artykułu 2, w przypadkach wymienionych w artykule 6 ustęp 2 litery a, b i e konwencji."
Republika Chile
"Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Rząd Chile oświadcza, że, zgodnie z artykułem 6 ustęp 8 Kodeksu organizacji sądownictwa Republiki Chile, zbrodnie i pospolite przestępstwa popełnione poza terytorium Republiki, które zostały wskazane w traktatach zawartych z innymi państwami, pozostają pod jurysdykcją Chile."
Republika Cypryjska
"Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 konwencji, Republika Cypryjska ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 we wszystkich przypadkach wskazanych w artykule 6 ustępy 1, 2 i 4."
Królestwo Danii
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Dania podaje poniższe informacje o duńskiej jurysdykcji karnej:
Zasady duńskiej jurysdykcji karnej zostały wyrażone w sekcjach od 6 do 12 duńskiego Kodeksu karnego. Postanowienia te mają następującą treść:
Sekcja 6
Czyny popełnione:
1) na terytorium państwa duńskiego lub
2) na pokładzie duńskiego statku lub samolotu, znajdującego się poza terytorium określonym przez prawo międzynarodowe jako przynależne do jakiegokolwiek państwa, lub
3) na pokładzie duńskiego statku lub samolotu, znajdującego się na terytorium określonym przez prawo międzynarodowe jako przynależne do obcego państwa, jeśli zostało popełnione przez osobę zatrudnioną na statku lub w samolocie, lub przez pasażerów podróżujących na pokładzie statku lub samolotu,
są przedmiotem duńskiej jurysdykcji karnej.
Sekcja 7
(1) Czyny popełnione poza terytorium państwa duńskiego przez obywatela duńskiego lub przez osobę posiadającą miejsce stałego pobytu w państwie duńskim, są również przedmiotem duńskiej jurysdykcji karnej w poniższych okolicznościach, a mianowicie:
1) kiedy czyn został popełniony poza terytorium określonym przez prawo międzynarodowe jako przynależnym do jakiegokolwiek państwa, pod warunkiem że tego rodzaju czyny podlegają karze pozbawienia wolności powyżej czterech miesięcy, lub
2) kiedy czyn został popełniony na terytorium obcego państwa, pod warunkiem że czyn ten jest również karalny na mocy prawa obowiązującego na terytorium tego państwa.
(2) Postanowienia podsekcji (1) są odpowiednio stosowane do czynów popełnionych przez osobę, która jest obywatelem lub posiada miejsce stałego pobytu w Finlandii, Islandii, Norwegii lub Szwecji i która aktualnie przebywa w Danii.
Sekcja 8
Następujące czyny popełnione poza terytorium państwa duńskiego również podlegają duńskiej jurysdykcji karnej, niezależnie od narodowości sprawcy:
1) kiedy czyn narusza niezależność, bezpieczeństwo, Konstytucję władz publicznych państwa duńskiego, urzędowe obowiązki państwowe lub tego typu sprawy, ochronę prawną, od której zależy osobiste powiązanie z państwem duńskim, lub
2) kiedy czyn narusza obowiązek, do przestrzegania którego poza granicą sprawca jest zobowiązany na mocy prawa lub kiedy pozostaje ze szkodą dla wypełniania jego urzędowych obowiązków odnoszących się do duńskich statków lub samolotów, lub
3) kiedy czyn popełniony poza terytorium uznanym przez prawo międzynarodowe jako przynależne do jakiegokolwiek państwa dotyka obywatela duńskiego lub osobę posiadającą miejsce stałego pobytu w państwie duńskim, pod warunkiem że czyny tego rodzaju podlegają karze pozbawienia wolności powyżej czterech miesięcy, lub
4) kiedy czyn podlega postanowieniom sekcji 183 kodeksu. Oskarżenie może również obejmować naruszenia sekcji 237 i 244-248 kodeksu, jeśli zostały popełnione w połączeniu z naruszeniem sekcji 183, lub
5) kiedy czyn został ujęty w międzynarodowej konwencji, zgodnie z którą Dania ma obowiązek wszcząć postępowanie sądowe, lub
6) kiedy przekazanie oskarżonego w celu przeprowadzenia postępowania sądowego w innym państwie zostało odrzucone i czyn - pod warunkiem że został popełniony na terytorium uznanym przez prawo międzynarodowe jako przynależne do obcego państwa - jest karalny zgodnie z prawem tego państwa i pod warunkiem, że zgodnie z prawem duńskim czyn podlega karze pozbawienia wolności powyżej jednego roku.
Sekcja 9
Jeżeli karalność czynu zależy od lub jest warunkowana przez rzeczywiste lub zamierzone konsekwencje, czyn jest również uważany za popełniony w miejscu, gdzie konsekwencje odniosły skutek lub gdzie miały odnieść skutek.
Sekcja 10
(1) Jeżeli oskarżenie zostaje wniesione w tym kraju na mocy prawa obcego, orzeczenie odnoszące się do kary lub innych środków prawnych stanowiących konsekwencje popełnienia czynu zostanie wydane na podstawie prawa duńskiego.
(2) W okolicznościach wskazanych w sekcji 7 kodeksu, jeżeli czyn został popełniony na terytorium uznanym przez prawo międzynarodowe za należące do obcego państwa, kara nie może być surowsza niż kara przewidziana przez prawo tego państwa.
Sekcja 10a
(1) Osoba, która została skazana przez sąd karny państwa, w którym czyn został popełniony, lub która otrzymała orzeczenie, które zostało przewidziane w Europejskiej konwencji o międzynarodowej ważności wyroków karnych lub przez ustawę o przekazywaniu postępowań karnych do innego państwa, nie zostanie oskarżona w tym państwie za ten sam czyn, jeżeli:
1) została ostatecznym wyrokiem uniewinniona lub
2) kara została odbyta, jest odbywana lub została umorzona zgodnie z prawem państwa, w którym siedzibę ma sąd, lub
3) została skazana, ale nie orzeczono kary.
(2) Postanowień zawartych w podsekcji (1) nie stosuje się do:
a) czynów, które podlegają sekcji 6 (1) kodeksu, lub
b) czynów, o których mowa w sekcji 8 (1) 1), chyba że oskarżenie w państwie, w którym siedzibę ma sąd, zostało wniesione na żądanie prokuratury duńskiej.
Sekcja 10b
Jeżeli jakakolwiek osoba została oskarżona i skazana za ten sam czyn w innym kraju, kara orzeczona w tym kraju zostanie zmniejszona do wymiaru, do którego kara orzeczona za granicą została odbyła.
Sekcja 11
Jeżeli obywatel duński lub osoba posiadająca miejsce stałego pobytu w państwie duńskim została skazana w obcym kraju za czyn, który zgodnie z prawem duńskim może stanowić podstawę do utraty lub odebrania stanowiska, zawodu lub innych praw, może być powszechnie poszukiwana w kraju.
Sekcja 12
Stosowanie postanowień sekcji 6-8 kodeksu będzie przedmiotem odpowiednich postanowień prawa międzynarodowego."
Republika Estonii
"...odnośnie do artykułu 6 ustęp 3 konwencji, Republika Estonii oświadcza, że zgodnie z prawem krajowym będzie stosowała jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2, w przypadkach wymienionych w artykule 6 ustęp 2."
Republika Finlandii
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Republika Finlandii ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 we wszystkich przypadkach podanych w artykule 6 ustępy 1, 2 i 4."
Republika Islandii
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Islandia oświadcza, że ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 konwencji we wszystkich przypadkach podanych w artykule 6 ustęp 2 konwencji."
Państwo Izrael
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Rząd Państwa Izrael niniejszym notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, że ustanowił jurysdykcję nad przestępstwami, o których mowa w artykule 2, we wszystkich przypadkach wymienionych w artykule 6 ustęp 2."
Jamajka
"... Jamajka ustanawia jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 odnośnie do przypadku określonego w artykule 6 ustęp 2 litera d, który brzmi: "Państwo-Strona może ustanowić jurysdykcję nad każdym takim przestępstwem, gdy:
... d) przestępstwo zostało popełnione w celu zmuszenia tego państwa do podjęcia jakiegoś działania lub do powstrzymania się od jakiegoś działania;"..." .
Republika Kolumbii
"Na podstawie artykułu 6 ustęp 3 konwencji, Kolumbia oświadcza, że ustanawia swoją jurysdykcję na mocy prawa krajowego, zgodnie z ustępem 2 tego artykułu."
Republika Korei
"Odnośnie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Republika Korei przedstawia następujące informacje na temat swojej jurysdykcji karnej. Zasady jurysdykcji karnej zawarte są w Rozdziale I Część I koreańskiego Kodeksu karnego. Postanowienia te mają następującą treść:
Artykuł 2 (przestępstwa krajowe)
Kodeks stosuje się do każdego, zarówno do obywatela Korei, jak i cudzoziemca, kto popełnia przestępstwo w granicach terytorium Republiki Korei.
Artykuł 3 (przestępstwa popełniane przez obywateli Korei poza terytorium Korei)
Kodeks stosuje się do osób narodowości koreańskiej, które popełniają przestępstwo poza granicami terytorium Republiki Korei.
Artykuł 4 (przestępstwa popełniane przez cudzoziemców na pokładzie koreańskiego statku, etc., poza terytorium Korei)
Kodeks stosuje się do cudzoziemców, którzy popełniają przestępstwo na pokładzie koreańskiego statku lub w koreańskim samolocie poza granicami terytorium Republiki Korei.
Artykuł 5 (przestępstwa popełniane przez cudzoziemców poza terytorium Korei)
Kodeks stosuje się do cudzoziemców, którzy popełniają, poza granicami terytorium Republiki Korei, którekolwiek z następujących przestępstw:
1. przestępstwa wobec państwa (dot. rewolt, powstań);
2. przestępstwa zdrady stanu;
3. przestępstwa wobec flagi państwowej;
4. przestępstwa wobec waluty;
5. przestępstwa wobec papierów wartościowych oraz znaczków pocztowych i skarbowych;
6. przestępstwa wymienione w artykułach od 225 do 230, w tym przestępstwa dotyczące dokumentów, oraz
7. przestępstwa wymienione w artykule 238, w tym dotyczące pieczęci.
Artykuł 6 (przestępstwa przeciwko Republice Korei i obywatelom koreańskim popełniane za granicą)
Kodeks stosuje się wobec cudzoziemców, którzy popełniają przestępstwo, inne niż wymienione w poprzednim artykule, przeciwko Republice Korei lub jej obywatelom poza granicami Republiki Korei, nawet jeżeli czyn ten nie stanowi tam przestępstwa albo nie podlega ściganiu lub wykonaniu kary zgodnie z lex loci delictus.
Artykuł 8 (postanowienia ogólne)
Postanowienia poprzednich artykułów stosuje się do przestępstw uregulowanych innymi przepisami prawa, chyba że przepisy te stanowią inaczej."
Republika Litewska
"... Parlament Republiki Litewskiej oświadcza, że Republika Litewska ustanawia jurysdykcję nad przestępstwami uregulowanymi w artykule 2 konwencji, we wszystkich przypadkach wymienionych w ustępie 2 artykułu 6 wspomnianej konwencji."
Republika Łotewska
"Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, otwartej do podpisu w Nowym Jorku dnia 12 stycznia 1998 r., Republika Łotewska oświadcza, że ustanowiła jurysdykcję we wszystkich przypadkach wymienionych w artykule 6 ustęp 2."
Malezja
"Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 konwencji, Rząd Malezji oświadcza, że ustanawia jurysdykcję zgodnie ze swoim prawem krajowym nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 konwencji, we wszystkich przypadkach uregulowanych w artykule 6 ustępy 1 i 2."
Meksykańskie Stany Zjednoczone
"... zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 konwencji, Meksyk wykonuje jurysdykcję nad przestępstwami zdefiniowanymi w konwencji, jeżeli:
a) zostały popełnione przeciwko Meksykanom na terytorium innego Państwa-Strony, pod warunkiem że oskarżony przebywa w Meksyku i nie został oskarżony w państwie, w którym przestępstwo zostało popełnione. Jeżeli sytuacja ta dotyczy przestępstwa zdefiniowanego w konwencji, ale popełnionego na terytorium państwa niebędącego stroną konwencji, przestępstwo będzie również definiowane jako takie w miejscu, w którym zostało popełnione (artykuł 6 ustęp 2 litera a);
b) zostały popełnione w meksykańskich ambasadach lub pomieszczeniach dyplomatycznych albo konsularnych (artykuł 6 ustęp 2 litera b);
c) zostały popełnione za granicą, ale wywołują skutki lub domniemywa się, że wywołują skutki na narodowym terytorium (artykuł 6 ustęp 2 litera d)."
Republika Mołdowy
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Republika Mołdowy ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 w przypadkach wskazanych w artykule 6 ustępy 1 i 2."
Księstwo Monako
"Księstwo oświadcza, że zgodnie z postanowieniami artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, ustanawia swoją jurysdykcję nad czynami uznanymi za przestępstwa w znaczeniu artykułu 2 konwencji, w przypadkach wymienionych w artykule 6 ustępy 1 i 2 konwencji."
Republika Paragwaju
"... na podstawie przepisów artykułu 6 ustęp 3 wymienionej wyżej konwencji, Republika Paragwaju ustanowiła własną jurysdykcję w zgodzie ze swoim prawem krajowym, w zakresie artykułu 6 ustęp 2 konwencji."
Republika Portugalska
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Portugalia oświadcza, że zgodnie z artykułem 5 ustęp 1 litera a Kodeksu karnego, portugalskie sądy będą miały jurysdykcję nad przestępstwami terroryzmu i organizacji terrorystycznych wskazanymi odpowiednio w artykułach 300 i 301 tego kodeksu, gdziekolwiek zostaną one popełnione, co obejmuje również, w związku z wspomnianymi przestępstwami, przypadki wymienione w artykule 6 ustęp 2 konwencji."
Federacja Rosyjska
"Federacja Rosyjska oświadcza, że zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych (zwanej dalej "konwencją") ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami określonymi w artykule 2 konwencji w przypadkach przewidzianych w artykule 6 ustępy 1 i 2 konwencji."
Rumunia
"Zgodnie z artykułem 6 ustęp 3 konwencji, Rumunia oświadcza, że ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2, we wszystkich przypadkach przewidzianych w artykule 6 ustępy 1 i 2, stosownie do odpowiednich przepisów swojego ustawodawstwa krajowego."
Republika Salwadoru
"W związku z artykułem 6 ustęp 3, Rząd Republiki Salwadoru notyfikuje, że ustanowił swoją jurysdykcję zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym w odniesieniu do przestępstw popełnionych w sytuacjach i w przypadkach wymienionych w artykule 6 ustęp 2 konwencji;... ."
Republika Sudanu
"Republika Sudanu niniejszym oświadcza, że ustanowiła swoją jurysdykcję nad przestępstwami określonymi w artykule 2 konwencji, zgodnie z sytuacjami i warunkami określonymi w artykule 6 ustęp 2."
Konfederacja Szwajcarska
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Szwajcaria ustanawia swoją jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 we wszystkich przypadkach wskazanych w artykule 6 ustęp 2."
Królestwo Szwecji
"Stosownie do artykułu 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Szwecja podaje poniższe informacje o szwedzkiej jurysdykcji karnej. Zasady szwedzkiej jurysdykcji karnej zostały wyrażone w Rozdziale 2 Sekcja 1-5 szwedzkiego Kodeksu karnego. Postanowienia te mają następującą treść:
Sekcja 1
Przestępstwa popełnione na terytorium Królestwa będą ścigane zgodnie ze szwedzkim prawem i przez szwedzki sąd. To samo stosuje się, jeżeli nie można ustalić, gdzie przestępstwo zostało popełnione, ale istnieją podstawy do domniemania, że zostało ono popełnione na terytorium Królestwa.
Sekcja 2
Przestępstwa popełnione poza terytorium Królestwa będą ścigane zgodnie ze szwedzkim prawem i przez szwedzki sąd, jeżeli zostały popełnione:
1. przez obywatela Szwecji albo cudzoziemca posiadającego miejsce stałego zamieszkania w Szwecji,
2. przez cudzoziemca nieposiadającego stałego miejsca zamieszkania w Szwecji, jeżeli, po popełnieniu przestępstwa, nabył obywatelstwo szwedzkie albo uzyskał prawo stałego pobytu na terytorium Królestwa, albo jeżeli jest obywatelem Danii, Finlandii, Islandii lub Norwegii i przebywa na terytorium Królestwa, albo
3. przez jakiegokolwiek innego cudzoziemca, jeżeli przebywa na terytorium Królestwa, a przestępstwo zgodnie ze szwedzkim prawem jest zagrożone karą pozbawienia wolności powyżej 6 miesięcy.
Ustępu pierwszego nie stosuje się, jeżeli czyn nie podlega odpowiedzialności karnej zgodnie z prawem miejsca, w którym został popełniony, albo jeżeli został popełniony w miejscu niepodlegającym jakiemukolwiek państwu i, zgodnie ze szwedzkim prawem, kara za jego popełnienie nie może być surowsza od grzywny.
W przypadkach wymienionych w tej sekcji, nie mogą zostać nałożone sankcje surowsze niż najbardziej surowa kara przewidziana za to przestępstwo zgodnie z prawem miejsca, w którym zostało ono popełnione.
Sekcja 3
Niezależnie od przypadków wymienionych w sekcji 2, przestępstwa popełnione poza terytorium Królestwa będą ścigane zgodnie ze szwedzkim prawem i przez szwedzki sąd:
1. jeżeli przestępstwo zostało popełnione na pokładzie szwedzkiego statku albo samolotu albo zostało popełnione w czasie wykonywania obowiązków przez oficera na służbie albo członka jego załogi,
2. jeżeli przestępstwo zostało popełnione przez członka sił zbrojnych w miejscu, w którym stacjonował oddział sił zbrojnych albo zostało popełnione przez inną osobę w takim miejscu, a oddział stacjonował w tym miejscu w celu innym niż ćwiczenia,
3. jeżeli przestępstwo zostało popełnione w czasie wykonywania obowiązków poza terytorium Królestwa przez osobę zatrudnioną w kontyngencie zagranicznym szwedzkich sił zbrojnych,
3a. jeżeli przestępstwo zostało popełnione w czasie wykonywania obowiązków poza terytorium Królestwa przez policjanta, urzędnika celnego albo urzędnika zatrudnionego w straży ochrony wybrzeża, który wykonuje zadania zlecone zgodnie z porozumieniem międzynarodowym, które zostało ratyfikowane przez Szwecję,
4. jeżeli przestępstwo zostało popełnione przeciwko narodowi szwedzkiemu, szwedzkim władzom miejskim lub innym zgromadzeniom albo szwedzkim instytucjom publicznym,
5. jeżeli przestępstwo zostało popełnione w miejscu niepodlegającym jakiemukolwiek państwu i było skierowane przeciwko obywatelowi Szwecji, szwedzkiemu stowarzyszeniu lub instytucji prywatnej albo przeciwko cudzoziemcowi posiadającemu miejsce stałego pobytu w Szwecji,
6. jeżeli przestępstwo stanowi przestępstwo piractwa powietrznego, akt sabotażu morskiego lub lotniczego, akt sabotażu na lotnisku, przestępstwo fałszowania pieniędzy, usiłowanie popełnienia takiego przestępstwa, przestępstwo przeciwko prawu międzynarodowemu, przestępstwo nielegalnego obrotu bronią chemiczną, przestępstwo nielegalnego obrotu minami albo składania fałszywych lub nierzetelnych wyjaśnień przed międzynarodowym sądem, albo
7. jeżeli za przestępstwo w szwedzkim prawie grozi co najmniej kara 4 lat pozbawienia wolności lub więcej.
Sekcja 3a
Poza przypadkami określonymi w sekcjach 1-3, przestępstwa będą ścigane zgodnie ze szwedzkim prawem przez szwedzki sąd w zgodzie z postanowieniami ustawy o międzynarodowej współpracy dotyczącej postępowania w sprawach karnych.
Sekcja 4
Przestępstwo jest uważane za popełnione, jeżeli czyn przestępczy został popełniony, jak również jeżeli przestępstwo zostało dokonane, albo jeżeli usiłowano jego dokonania, jeżeli zamierzone przestępstwo miało zostać dokonane.
Sekcja 5
Dochodzenie sądowe w sprawie przestępstwa popełnionego na terytorium Królestwa na pokładzie zagranicznego statku albo samolotu przez cudzoziemca, który był oficerem na służbie albo członkiem jego załogi albo w jakikolwiek inny sposób podróżował nim, przeciwko innemu cudzoziemcowi albo zagranicznym interesom nie zostanie wszczęte bez upoważnienia Rządu albo osoby wyznaczonej przez Rząd:
1. na szwedzkim statku albo samolocie lub przez oficera na służbie albo członka jego załogi w czasie wykonywania obowiązków,
2. przez członka sił zbrojnych w miejscu, w którym stacjonował oddział sił zbrojnych,
3. w czasie wykonywania obowiązków poza terytorium Królestwa przez osobę zatrudnioną przez zagraniczny kontyngent szwedzkich sił zbrojnych,
4. w czasie wykonywania obowiązków poza terytorium Królestwa przez policjanta, urzędnika celnego albo urzędnika zatrudnionego przez straż ochrony wybrzeża, który wykonywał zadania zlecone zgodnie z porozumieniem międzynarodowym, które zostało ratyfikowane przez Szwecję,
5. w Danii, Finlandii, Islandii lub Norwegii lub na pokładzie statku albo samolotu w regularnej służbie komercyjnej pomiędzy miejscami znajdującymi się w Szwecji lub w jednym z wyżej wymienionych państw, albo
6. przez obywatela Szwecji, Danii, Finlandii, Islandii lub Norwegii przeciwko interesom szwedzkim."
Ukraina
"Ukraina wykonuje swoją jurysdykcję nad przestępstwami wskazanymi w artykule 2 konwencji w przypadkach podanych w artykule 6 ustęp 2 konwencji."
Wschodnia Republika Urugwaju
"Mając na względzie, z uwagi na artykuł 6 ustęp 3 konwencji, że władze Wschodniej Republiki Urugwaju wykonują jurysdykcję nad przestępstwami określonymi w artykule 2, do którego nawiązuje artykuł 6 ustęp 2. Uwzględniając artykuł 6 ustęp 2 litery a i b, jurysdykcja ta została ustanowiona w artykule 10 Kodeksu karnego (ustawa nr 9.155 z dnia 4 grudnia 1933 r.) i uwzględniając artykuł 6 ustęp 2 litera e - w artykule 4 Kodeksu aeronautycznego (rozporządzenie nr 14.305 z dnia 29 listopada 1974 r.)."
Republika Uzbekistanu
"Republika Uzbekistanu ustanowiła swoją jurysdykcję nad przestępstwami określonymi w artykule 2 pod wszystkimi warunkami wymienionymi w artykule 6 ustęp 2 konwencji."
Boliwariańska Republika Wenezueli
"Mając na względzie artykuł 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Boliwariańska Republika Wenezueli oświadcza, że ustanowiła jurysdykcję, zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym, nad przestępstwami popełnionymi w sytuacjach i warunkach wyrażonych w artykule 6 ustęp 2 konwencji."
Republika Węgierska
"Rząd Republiki Węgierskiej oświadcza, że w związku z artykułem 6 ustęp 3 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu terrorystycznych ataków bombowych, Republika Węgierska, stosownie do jej Kodeksu karnego, posiada jurysdykcję nad przestępstwami wymienionymi w artykule 2 konwencji w przypadkach podanych w artykule 6 ustępy 1 i 2 konwencji."
Zjednoczone Emiraty Arabskie
"Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich ustanowi swoją jurysdykcję nad przestępstwami stanowiącymi przypadki określone w artykule 6 ustęp 2 konwencji i powiadomi o wyniku Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych, zgodnie z ustępem 3 tego artykułu."

